Кіріспе

Дэвид Элтон Трублод (12 желтоқсан 1900 – 20 желтоқсан 1994), көбінесе "Элтон Трублод" немесе "Д. Элтон Трублод" деп танылған, 20-шы ғасырдағы көрнекті американдық квакер жазушысы және дінтанушы, бұрын Гарвард және Стэнфорд университеттерінде діни қызметкер болған.

Ерте өмір және білім

Элтон Трублод 1900 жылдың 12 желтоқсанында Айова штатында бес баланың төртіншісі болып дүниеге келді. 1922 жылы Айова штатындағы Уильям Пенн колледжін бітірді. Ол Браун университетінде, Хартфорд семинариясында және Гарвард университетінде оқығаннан кейін, Джонс Хопкинс университетінде философия ғылымдарының докторы дәрежесін алды.

Мансап

Карьерасы барысында Трублад Гаверфорд колледжінде, Гилфорд колледжінде, Гарвард университетінде, Стэнфорд университетінде және Эрлхэм колледжінде профессорлық және діни қызметкер ретінде жұмыс істеді. Содан кейін ол Индиана штатының Ричмонд қаласындағы квакер қауымына қоныстанды, Эрлхэм колледжінің шағын аймақтық діни мектептен ұлттық деңгейде танымал жоғары оқу орнына өсуіне көмектесуді мақсат етті. Ол Ричмондтағы квакер семинариясын құрушылардың бірі болды және америкалық квакер ойы мен қызметінің жаңаруына үлес қосты. Бұл жаңаруға квакер зиялыларының Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде наразылық білдірушілер ретіндегі ортақ тәжірибесі де әсер етті (бірақ Трубладтың өзі бейбітшіл болған жоқ). Ол тоқсан жасқа дейін жас квакерлерге жетекшілік етуге тырысты. Трублад сонымен қатар Йокефеллоу қозғалысын құрды және Стивен Министрліктерін қолдады. Оның Йокефеллоу қорларын қаржыландырушылардың арасында оның бұрынғы студенттері болды, мысалы, жоспарланған қала құрушы Чарльз Сэмюэл Кобл, оны Трублад 1920 жылдардың соңында Гилфорд колледжінде оқытып, жеңіл атлетикадан жаттықтырған. Ол Никсонның сыртқы саясатын, соның ішінде Вьетнам соғысын қолдаған саяси консерватор болды және 1972 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда дұға оқыды. Дегенмен, ол халықаралық көзқараспен танымал болды, көп жылдар бойы әлемдік квакер қауымдастығының Дүниежүзілік шіркеулер кеңесіндегі тұрақты өкілі қызметін атқарды, оның құрылуына көмектескен ұйым. 1950 жылдары ол президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің кеңесшісі болды, ол оған АҚШ Ақпарат агенттігінде (бұрынғы "Америка дауысы") діни ақпарат директоры лауазымын берді. 1954 жылғы 15 наурызда "Тайм" журналы оны осы қызметінде таныстырды. Никсон басқармасы кезінде ол қайтадан президенттің кеңесшісі болып жұмыс істеді.

Жарияланымдар

Элтон Трублад 33 кітап жазды, оның ішінде: «Қазіргі заман адамының қиын жағдайы», «Пайдасыздыққа балама», «Қайта құру негіздері», «Үміт белгілері», «Сенім логикасы», «Дін философиясы», «Роберт Барклей», «Авраам Линкольн: Америкалық қайғының теологы», «Колледж идеясы», «Квакерлер деп аталатын халық», «Қоздырғыш серіктестік», «Діни тәжірибенің сенімділігі» (1939 жылғы Суармор лекциясы), «Тұруға орын», «Сіздің басқа шаруаңыз» және «Христос әзілі». Трубладтың «Қазіргі заман адамының қиын жағдайы» атты қысқа кітабы, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында, осы кезеңдегі ауыр азаптарға қарамастан рухани мағына мен мораль іздеуге кең таралған қызығушылықты қамтығаны үшін көп назар аударды. Кітапта ол дінге негізделмеген моральдық ізденістің нәтижесіз екенін, оны вазадағы кесілген гүлдерді мәңгілікке тірілтуге талпынумен салыстырды. Элтон осы негізгі тезисінің қысқартылған нұсқасын Reader's Digest журналы үшін жазды, бұл көптеген хаттарға әкелді; ол барлық хаттарға жауап бергенін айтады. Кейбір сыншылар Трубладтың кітаптарын, әсіресе «Сенім логикасы» мен «Дін философиясы» ең қатаң интеллектуалдық еңбектерінің бірі деп санайды. Трубладтың Авраам Линкольн туралы кітабы Нэнси Рейганның назарын аударды, ол 1981 жылдың қыркүйегінде Good Housekeeping журналына берген сұхбатында осы кітап туралы айтты. 2012 жылы «Феникс Пресс» баспасы кітапты «Авраам Линкольн: рухани өмірбаян» деген атаумен қайта басып шығарды. Трублад бірнеше студенттер мен сыншыларға оқырмандарының арасында діни ой-өрісті дамыту үшін көпшілікке оңай оқылатын көптеген еңбектер ұсынуға тырысқанын айтты. Оның соңғы кітаптарының бірі – «Күн болғанда» атты автобиографиясы, онда ол Айова штатындағы балалық шағынан бастап өмір жолын баяндап, жеке тарихын отбасының квакерлікпен ұзақ байланысының тарихымен байланыстырды.

Президенттердің досы

Трюблад президент Герберт Гувердің өмір бойына досы болды, ол да квакер болған. Олар алғаш рет Элтон Стэнфорд университетінде діни қызметкер және оқытушы болып жұмыс істеген кезде танысты, ал Гувер Калифорния штатының Пало-Альто қаласына зейнетке шыққан еді. Олар жақын жерде тұрды және нәтижесінде ондаған жылға созылған достық қарым-қатынас орнады. 1964 жылы Гувер қайтыс болғанда, Трюблад Оңтүстік-Шығыс Азияда сапарда болды, сол кезде АҚШ Мемлекеттік департаменті Гувер отбасының өтініші бойынша Трюбладты АҚШ-қа шақырып, жерлеу рәсімін өткізуді тапсырды. Трюблад президенттер Дуайт Д. Эйзенхауэр, Линдон Б. Джонсон, Ричард Никсон және Рональд Рейганмен де дос болды.

Отбасы және зейнетке шығу

Оның бірінші әйелі Паулинмен төрт баласы болды (Мартин, Арнольд, Сэм және Элизабет). Паулин 1955 жылы қайтыс болды. Трюблод 1956 жылы Вашингтон ұлттық соборында өткен салтанатта Вирджиния Цутермейстерге қайта үйленді. Трюблод 1966 жылы Эрлхэм колледжінен зейнетке шықты, бірақ өмірінің көп бөлігін Индиана штатының Ричмонд қаласында өткізді. Ол көп жылдар бойы Паупак көліндегі жазғы үйінде тұрды, ол Пэнсильвания штатының Гринтаун қаласына жақын Поконо тауларындағы квакерлердің демалыс орны еді. Зейнетке шыққаннан кейін де ол кітаптар жазуды және қоғамдық сөздер айтуды жалғастырды. Трюблод 1994 жылдың 20 желтоқсанында қайтыс болды. Оның қайтысы туралы хабар "Нью-Йорк Таймс" газетінде жарияланды. Оның күлі Эрлхэм колледжінің кампусындағы Тиг кітапханасындағы кабинетіне қойылды.