Кулонж өзені: каноэге танымал, Оттаваға құяды. Дюмуэн және Нуар өзендерімен ұқсас. Квебектегі ең ұзын жабық көпір – Феликс Габриэль Маршанд көпірі (1898).
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ақсу спортына әуес көшік тебушілер үшін танымал өзен, ол көбінесе Думойн және Ноир өзендерімен бірге үш бірдей өзен ретінде қарастырылады. Үш өзеннің су жинау алабы ортақ және ақсудың ұқсас ерекшеліктері бар. Үшеуі де Оттава өзеніне бір-бірінен шамалы қашықтықта құяды. Тарихи Феликс Габриэль Маршан көпірі Кулонж бекінісінің жанында Кулонж өзенін кесіп өтеді. 1898 жылы салынған, бұл ұзын көпір Квебек провинциясының ең ұзын жабық көпірі болып табылады.
A popular river for whitewater canoeing enthusiasts, it is often grouped together with the Dumoine and Noire Rivers as three of a kind. The three rivers share the same watershed, and have similar whitewater characteristics. All three empty into the Ottawa River within a distance of from one another. The historic Félix Gabriel Marchand Bridge crosses the Coulonge River near Fort Coulonge. Constructed in 1898, this long bridge is the longest covered bridge in Quebec.
Тарих
Кулонж өзені Николас д’Айлебуст де Манте (1663–1709) – француз саяхатшысы, Кулонж сиенінің құрметіне аталған. Ол 1694–95 жылдардың қысын жақын орналасқан Аллюметтер аралында өткізген. Кулонж өзенін Солтүстік Американың жергілікті халқы, содан кейін тері саудасымен айналысқан «курер де буа» саудагерлері де су жолы ретінде пайдаланған. 1784 жылы Солтүстік-Батыс компаниясы өзен сағасында Кулонж бекінісі деп аталған бекініс салған, ол 1821 жылы екі компания біріккен кезде Гадсон шығанағы компаниясының меншігіне өтті. 1835 жылы Шотландияда туған ағаш өнеркәсібінің байы Джордж Брайсон аймақтағы мыңдаған акр орманға ағаш кесу құқығын алды, соның ішінде Грандес-Шутс төңірегіндегі орман да бар. 1843 жылы Брайсон өзен сағасына жақын жерде ағаш кесетін зауыт салдырды, бұл тұрақты қоныстануға және Кулонж бекінісі ауылының құрылуына әкелді. Шамамен 150 жыл бойы Кулонж өзенінің маңындағы орман қыс айларында кесілді, ал көктемде мұз еріген кезде үлкен ағаш ағындары жүзеге асырылды. Бұл операциялар Оттава өзенінің су алабындағы ұқсас жұмыстармен бірге 19 ғасырдың басынан 20 ғасырдың ортасына дейін Оттава аңғарының экономикасын дамытты. Содан бері кішкентай ағаш кесу операцияларынан алынған ағаштар жүк көліктерімен Кулонж өзені аңғарының бойымен өтетін топырақ жолдардың желісі арқылы тасымалданды. 1994 жылы Грандес-Шутс басында гидроэлектр станциясы мен электр станциясы салынды, нәтижесінде Думойн өзені Оттава өзенінің соңғы ірі еркін ағып жатқан саласы болып қалды. 2020 жылдың тамызында Кулонж өзенінде екі адам суға батып қайтыс болды: бір әйелдің денесі Кулонж бекінісінің солтүстігінде табылды, ал екінші ер адам өзеннің жоғары ағысында жүзіп бара жатқанда күшті ағысқа ілініп кетті.
The Coulonge River is named after Nicholas d'Ailleboust de Manthet (1663–1709), Sieur de Coulonge, a French explorer who spent the winter of 1694–95 at the nearby Allumettes Island. The Coulonge was used as a waterway by native North Americans and, later, by the coureurs des bois plying their independent trade in furs. In 1784, the North West Company built a fort at the mouth of the river, named Fort Coulonge, which passed into the hands of the Hudson's Bay Company when the two companies merged in 1821. In 1835, Scottish born lumber baron George Bryson acquired timber rights to thousands of acres of forest in the area, including the immediately surrounding the Grandes Chutes. In 1843, Bryson built a sawmill near the mouth of the river, which led to permanent settlement and the formation of the village of Fort Coulonge. For almost 150 years, the forests around the Coulonge were logged throughout the winter months until spring breakup permitted the massive log drives which, along with similar operations throughout the Ottawa River watershed, fueled the economy of the Ottawa Valley region from the early 19th century through the middle of the 20th. Since then, the timber from smaller scale logging operations has been hauled out by trucks over a network of dirt roads which meander throughout the Coulonge River valley. In 1994, a hydro electric dam and power station was built at the head of the Grandes Chutes, leaving the Dumoine River as the last major free flowing tributary of the Ottawa River. In August 2020, 2 persons drowned in the Coulonge River in separate incidents: the body of a woman was found just north of Fort Coulonge; and a man was swept away by strong rapids while swimming about upstream.