Кіріспе
Доминик Лапьердің 1985 жылғы романы – «Қуаныш қаласы». 1992 жылы Роланд Жоффе осы роман бойынша фильм түсірді. Калькутта осы романнан кейін «Қуаныш қаласы» деп аталды, бірақ бұл шаһаршылық оның егіз қаласы Хаурадағы бір аймаққа негізделген.
City of Joy is a 1985 novel by Dominique Lapierre. It was adapted as a film by Roland Joffé in 1992. Calcutta is nicknamed "the City of Joy" after this novel, although the slum was based on an area in its twin city of Howrah.
Сюжет
Кітаптың негізгі мазмұны – жас поляк діни қызметкері, отец Стефан Ковальскидің (француз тіліндегі түпнұсқада француз діни қызметкері Пол Ламберт) өміріндегі сынақтар мен қиындықтар, Калькуттада (Колкатта) рикша тартушы Хасари Палдың тағдыры және кітаптың екінші жартысында жас американдық дәрігер Макс Лоебтің басынан өткен оқиғалар. Әке Стефан оларды ең қиын жағдайға түсіретін ант қабылдаған діни орденге қосылады. Ол Калькуттадағы ең кедей адамдарға ғана қызмет етумен шектеліп қоймай, олармен бірге өмір сүруді, аштықтан зардап шегуді және, егер Алла қаласа, олармен бірге өлуді қалайды. Ковальскиді кедей аудан тұрғындарының ағасы ретінде қабылдау жолында, ол қорқынышты кедейлік пен білімсіздіктің ортасында күнделікті кереметтерге куә болады. Кедей аудан тұрғындары қоғам мен билік тарапынан назарсыздан қалуда және пайдалануға ұшырауда, бірақ олардың арасында да өз кемшіліктері бар. Бұл олардың мәжбүр ауруларға және касталық жүйенің сақталуына қатысты көзқарастарынан көрінеді. Оқиға сонымен қатар шаруа Хасари Палдың отбасымен бірге құрғақшылықтан кейін, ұрпақтан-ұрпаққа өмір сүрген ауылынан Калькуттаға қалай келгенін де көрсетеді. Кітаптағы үшінші басты кейіпкер – жаңа ғана медициналық институтты бітірген, байларға қызмет көрсету үшін тәжірибе ашудан бұрын мағыналы іс жасағысы келетін бай американдық дәрігер. Кітапта байлар мен кедейлердің арасындағы қанағаттанбаушылық ғана емес, кедейліктің әртүрлі деңгейлері, касталық бөліністер және кедей аудандарда қатар өмір сүретін көптеген діндердің айырмашылықтары да суреттеледі. Бұл кітапта Ана Тереза және оның «Мейірімділік миссионерлері» де айтылады. Кітапта жақсы да, жаман да оқиғалар бар, бірақ соңында оқырманға бейбітшілік пен игілік сезімі қалады. Аштық, нашар тұрмыс жағдайы, ауру, денсаулыққа зиян келтіретін жұмыс (немесе жұмыссыздық) және өлімге қарамастан, адамдар өмірдің құнды екеніне және оны сүруге тұрарлық екеніне сенімді. Сондықтан олар өздерінің ауданын Ананд Нагар деп атады, яғни «Қуаныш қаласы». Автор кітаптағы кейіпкерлердің оқиғаларының шындыққа негізделгенін және кітабында көптеген нақты есімдерді қолданғанын мәлімдеді. Дегенмен, кітаптың көптеген әңгімелері мен іс-қимылдары болжамға негізделген немесе ойдан шығарылғандықтан, ол көркем туынды саналады. Автор әйелімен бірге Үндістанға көп рет сапар шегіп, кейде «Қуаныш қаласындағы» достарында тұрады. Кітаптан түскен табыстың жартысы Калькуттадағы кедей балаларға көмектесетін «Қуаныш қаласы» қорына аударылады.
Марапаттар
1986 жылы бұл кітап адам құндылықтарын көрсететін шығармашылық еңбегі үшін Кристофер сыйлығымен марапатталды.
Нағыз өмірден алынған
Кітаптың оқиғасы Ананд Нагар шаһарының төмендеу ауданында өтеді, ол Үндістанның Батыс Бенгалия штатындағы Ховра қаласындағы Пилхана ауданының негізінде жасалған. Степан Ковальски кейіпкері 1972 жылы Үндістанға көшіп келген және өмірін шаһардың кедей аудандарында тұратын адамдардың әл-ауқатын жақсартуға арнаған швейцариялық азамат, медбике Гастон Даянандтың өміріне негізделген. Кітапта ана Тереза және «Мейірімділік Миссионерлері» де еске алынады.
Фильмге бейімделу
1992 жылғы фильмді Роланд Жоффе түсірді, ал Патрик Суэйзи басты рөлде ойнады.