Құйрықты майлы дүннарт – сипаттама және таралу аймағы
Fat-tailed dunnart
Жұқа құйрықты даннарт (Sminthopsis crassicaudata) – Австралияда кездесетін ең кішкентай жыртқыш сүтқоректілердің бірі. Сипаттамасы, ареалы, көру қабілеті туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Майлы құйрықты дуннарт (Sminthopsis crassicaudata) – Dasyuridae тұқымдасына жататын, егеуқұйрықтар, квоккалар және тасмания ібілісі сияқты торсықты сүтқоректілердің бір түрі.
The fat tailed dunnart (Sminthopsis crassicaudata) is a species of mouse like marsupial of the Dasyuridae, the family that includes the little red kaluta, quolls, and the Tasmanian devil.
Сипаттама
Орташа дене ұзындығы және құйрығының ұзындығы шамамен құрайды. Ең кішкентай ет жейтін торсықтылардың бірі саналатын оның салмағы аралығында ауытқиды. Құйрығы тамырлық бөлігінен бірнеше миллиметрден кейін қалыңдай бастайды және ұшына дейін солай қалады. Дуннарт үш түсті көруге ие, бұл басқа кейбір торсықтылар мен приматтарға ұқсас, бірақ көптеген сүтқоректілерге тән дихроматты көруден өзгеше.
It has an average body length of with a tail of Its ear length is One of the smallest carnivorous marsupials, its weight varies between The tail becomes fat a few milimeters from the proximal end and remains so right up to the tip. The dunnart has trichromat vision, similar to that of some other marsupials as well as primates, but unlike most mammals, which have dichromat vision.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Австралиядағы S. crassicaudata таралу аймағы Батыс Австралияның Кимберли аймағы және Арнем Лэнд, Какаду ұлттық паркі сияқты Солтүстік территориядан басқа әртүрлі орталарда кездеседі, бірақ Виктория штатындағы Ваннон және Малли бұталықтарынан аулақ салады. Викторияның солтүстік-шығысында бұл түрді шөптесін орманды далалар мен самфирлі бұталы жерлерде де кездестіруге болады. S. c. crassicaudata түршесі Квинсленд штатындағы Эппинг орманы ұлттық паркінде таралған. S. c. ferruginea Оңтүстік Австралиядағы Эйр көлі маңында кездеседі. S. c. centralis Оңтүстік Австралиядағы Этадунаға жақын, Киллалпаннина (Киллалапанима, Эйр көлінің шығысы) жерінде кездеседі. Майлы құйрықты дунарттар Австралияның көптеген шөлдерінде кездеседі, мысалы, Симпсон және Гибсон шөлдерінде. Бұл түрді кездестіретін орталарға сирек шөптесін далалар, ашық бұталы жерлер және көп мөлшерде бос жері бар егістік алқаптар жатады. Егістік жағдайларын жақсарту бұл түр үшін жағымды әсер еткен, себебі құрылған орта осы дунарттың қажеттіліктеріне сай келеді, бірақ қарқынды ауыл шаруашылығы түр үшін теріс фактор болып саналады.
The range of S. crassicaudata in Australia is in diverse habitats except for the Kimberley region of Western Australia and the northern Northern Territory like Arnhem Land and Kakadu National Park, but avoids the Wannon and Mallee scrub habitats in Victoria. In the northeast of Victoria, the species can also be found in grassy woodlands and samphire shrublands. The subspecies S. c. crassicaudata is found in the Epping Forest National Park in Queensland. S. c. ferruginea is found around Lake Eyre in South Australia. S. c. centralis is found in Killalpannina (as Killalpanima, Lake Eyre East), near Etadunna, South Australia. Fat tailed dunnarts can be found in most deserts in Australia, e. g. the Simpson Desert and Gibson Desert. The habitats in which the species can be found include sparse grasslands, open shrublands and farmlands where there is considerable bare land. The impact of unimproved farming has been positive for this species as the type of habitat created is suitable to this dunnart's requirements, but intensive agriculture is seen as a negative factor for the species.
Әлеуметтік ұйымдастыру және асылдандыру
Бұл түр шілдеден ақпанға дейін көбейеді, жас ұрғашылары шілдеден сәуірге дейін қаптамада болады (Morton 1978b). Жүктілік мерзімі 13 күн, ал жас балалар 70 күн бойы қапшықта қалады, орташа ұяда 7,5 бала болады, нәрестелердің өлім көрсеткіші 33%. Олар әдетте жылына екі рет туады, ал аналықтары алғашқы жылы көбеймейді. Аналықтарының өмір сәуірі 18 ай, ал аталықтарының 15 айды құрайды.
This species breeds from July to February, with the young in the pouch from July to April (Morton 1978b). Gestation is for 13 days and the young remain in the pouch for 70 days with litter size on average 7.5 with a 33% infant death rate. They generally have two litters per year with females not breeding for the first year. The average life span of the females is 18 months, and males 15 months.
Диета
Майлы құйрықты дуннардың рационына мықты қабықтылар, бүркіттер, кішкентай бауырымен жорғалаушылар және қосмекенділер сияқты жәндіктер кіреді. Ол тамақ жетіспейтін кезде сәбіз пішіндес құйрығында май қорын жинақтайды.
The fat tailed dunnart's diet includes insects such as beetles, spiders, small reptiles, and amphibians. It stores fat reserves in its carrot shaped tail for times of food shortage.
Тірі қалу
Майлы құйрықты дуннартты басқа етқоректілер, соның ішінде инвазивті түлкілер мен мысықтар, сондай-ақ оның қоршаған ортасында тіршілік ететін басқа да жабайы жануарлар жиі жейді. Дуннарт өте құрғақ, шөлейтті ортада тіршілік ете алады. Бұл әртүрлі физиологиялық және мінез-құлық ерекшеліктеріне байланысты. Біріншіден, бұл сүтқоректі түнгі өмірге бейімделген және 24 сағаттық циркадтық ритммен жұмыс істейді. Түнде ол жоғары температурадан қорғалады, ол энергия шығынына себеп болады. Оянғанда, ол уақытының көп бөлігін тамақтануға жұмсайды. Әр түнде ол шамамен өз салмағына тең тамақ тұтынады. Ол арнайы, өткір тістерін пайдаланып, жемтігін ұсақтап кеседі. Бұл оның жемтігінен қоректік заттарды алу мүмкіндігін арттырады. Оның ас қорыту жылдамдығы жоғары және ол құйрығында сақталған майды энергия көзі ретінде пайдалана алады, энергия шығындарын азайту үшін. Топор фотопериодтың өзгеруіне тәуелді емес, бірақ қоршаған ортаның жағдайларына күшті әсер етеді. Майлы құйрықты дуннарттың күнделікті топорға түсуі үшін екі шарт орындалуы керек: төмен қоршаған орта температурасы және тамақ тапшылығы. Топорға түсу маусымдық өзгереді. Олар оны қыс айларында жиірек пайдаланады, себебі тамақ аз және дене температурасын жоғары деңгейде ұстап тұру үшін көп энергия қажет. Топорға түскен кезде дене температурасы 14,6°C дейін төмендеуі мүмкін. Бұл түр ұзақ мерзімге топорға түспейді, сондықтан жүрек соғуы өзгермелі болады және ұзақ топорға түсетін жануарларда байқалатын тұрақты күйге жетпейді. Бұл түрдің ерекшелігі – ол даму және көбею кезеңдерінде де топорға түсе алады. Тіпті сүттендіру кезеңінде де аналығы күнделікті топорға түсуге қабілетті, бұл жас ұрпаққа әсер етпейді. Күнделікті топорға түсумен бірге, қайта жылыну процесі де жүреді. Қайта жылыну процесі дене температурасын көтеру үшін көп энергия талап етеді. Ұя салу да тіршілікке бейімделудің мінез-құлықтық тәсілі болып табылады. Суық ауа райында майлы құйрықты дуннарт үй тышқаны (Mus musculus) сияқты кеміргіштермен ұя бөліседі, жылуды сақтау үшін. Бұл ерекше жағдай, себебі майлы құйрықты дуннарттар экстремалды жағдайлар болмағанда осы тышқандарды жейді.
The fat tailed dunnart is often eaten by other carnivores, including invasive foxes and cats, as well as other feral animals that live among its environment. The dunnart can survive in extreme, semi arid environments. This is due to various physiological and behavioral characteristics. First, this marsupial is nocturnal and functions within a 24 hour circadian rhythm. During the nighttime it is protected from high temperatures that cause energy loss. While awake, it spends the majority of its time feeding. Every night it consumes approximately its own body weight of food. It uses specialized, sharp teeth to grind its prey into fine pieces. This increases its ability to obtain nutrients from its prey. It has a high rate of digestion and can use fat stored in its tail as an energy source. in order to reduce energy expenditure. Torpor is unaffected by alterations in photoperiod but is greatly affected by environmental conditions. Two conditions must occur in order for the fat tailed dunnart to use daily torpor: low ambient temperatures and food shortage. There are seasonal variations in torpidity. They use it more often in the winter because food is scarce and it requires more energy to maintain a high constant body temperature. During torpor, the body temperature can drop as low as 14.6 °C. This species does not use torpor for extended periods of time, thus the heart rate is variable and does not reach a steady state, such as seen in long term torpidators. This species is unique in that it can use torpor during development and reproduction. Even during lactation a female is capable of entering daily torpor without affecting the offspring. Coupled with the daily torpor is a process called re warming. The re warming process demands a high amount of energy in order to raise the body temperature. Nesting is also used as a behavioral survival technique. During times of cold temperatures, the fat tailed dunnart shares nests with rodent species such as the house mouse, (Mus musculus), to conserve heat. This is unusual because the fat tailed dunnart preys upon these mice during less extreme conditions.
Тилациннің генетикалық проксиі
2022 жылдың тамызында Мельбурн университеті Техас штатындағы Colossal Biosciences биотехнологиялық компаниясымен серіктестікке келісіп, оның ең жақын туысы – майлы құйрықты дунартты пайдаланып, тайлацинды қайта жаратуға және оны Тасманияға қайта оралтуға тырысатыны жарияланды.
In August 2022, it was announced that the University of Melbourne will partner with Texas based biotechnology company Colossal Biosciences to attempt to re create the thylacine using the fat tailed dunnart, one of its closest living relatives, and return it to Tasmania.