Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы Льюишемде, Лондон, Англияда болған пойыз апаты. 1957 жылғы апат.
1957 train wreck in Lewisham, London, England
the 1957 crash
1957 жылдың 4 желтоқсанында кешке тығыз тұмандықта Оңтүстік-Шығыс магистралінда, оңтүстік-шығыс Лондонының Льюишем қаласына жақын жерде екі пойыз соқтығысып, 90 адам қаза тауып, 173 адам жарақат алды. Хейс қаласына бағытталған электр поезді көпір астындағы сигналда тоқтаған, ал Рамсгейт қаласына бағытталған бу поезді соғылып, бір вагонды қиратып, көпірдің бу поездінің үстіне құлауына себеп болды. Көпірді толығымен алып тастау қажет болды; көпір астындағы жолдар бір аптадан астам уақыттан кейін ғана қайта ашылды, ал көпірді қайта салу және одан қозғалысқа рұқсат беруге тағы бір ай уақыт кетті. Рамсгейт поездінің машинисі екі соттан кейін кінәсіз деп танылды. Көлік министрлігінің баяндамасы бойынша, ол екі ескерту сигналынан кейін жылдамдығын төмендетпегендіктен, қауіпті сигналда тоқтай алмады, сондай-ақ Автоматты ескерту жүйесі болғанда бұл апаттың алдын алуға болар еді деген қорытындыға келді.
On the evening of 4 December 1957, two trains crashed in dense fog on the South Eastern Main Line near Lewisham in south east London, causing the deaths of 90 people and injuring 173. An electric train to Hayes had stopped at a signal under the bridge, and the following steam train to Ramsgate crashed into it, destroying a carriage and causing the bridge to collapse onto the steam train. The bridge had to be completely removed; it was over a week before the lines under the bridge were reopened, and another month before the bridge was rebuilt and traffic allowed over it. The driver of the Ramsgate train was acquitted of manslaughter charges after two trials. The Ministry of Transport report found that he had failed to slow down after passing two caution signals, so he was unable to stop at the danger signal, concluding that the use of an Automatic Warning System would have prevented the collision.
Тездету
1957 жылғы 4 желтоқсанның сәрсенбі күні кешке Лондон аймағында қатты тұман болды, соның салдарынан пойыздар кешігіп жүрді. Сағат 17:18-де Charing Cross-тан Hayes-ке қатынайтын, барлығы 10 вагондан тұратын және шамамен 1500 жолаушыны тасымалдайтын электрлік пойыз Оңтүстік-Шығыс магистраліндағы Parks Bridge қиылысындағы қауіпті сигналға тоқтады. Тұманның кесірінен пойыздар реті бойынша жүрмей жатқандықтан, Parks Bridge қиылысындағы сигнал беруші, пойыздың идентификациясын және бағытын нақтылау үшін сигналдағы телефон арқылы жүргізушімен сөйлескім деді. Шамамен 18:20-де оған Cannon Street-тен Ramsgate-ке Folkestone арқылы келе жатқан пойыз соқты. Бұл пойызды 34066 Spitfire локомотиві (Battle of Britain Class 4 6 2) жетелеп, 11 вагонда 700-ге жуық жолаушы тасымалдап келе жатқан. Hayes пойызының соңғы екі вагоны орташа зиян келді, ал сегізінші вагоны тоғызыншы вагонымен бірге қирады. Соққыдан кейін Ramsgate пойызының алдыңғы және соңғы вагондары рельстен шығып, көпірдің тірегін қисайтып, екі вагоны құлатып, үстіне құлатты. Осыдан екі минут өткен соң, көпірден өтуге тиіс болған келесі пойыз тоқтады, бірақ оның алдыңғы вагоны қисайды. Осы апатта 90 адам қаза тауып, көптеген адамдар ауруханаға жеткізілді, олардың 109-ы стационарға жатты. Бүгінгі күнге дейін бұл Ұлыбританиядағы ең ірі теміржол апаттарының үшіншісі болып табылады, ал одан бұрын тек Harrow және Wealdstone (1952) және Quintinshill (1915) апаттары ғана ауыр болған.
On the evening of Wednesday 4 December 1957 there was heavy fog in the London area, and trains were running late. The 5:18 pm Charing Cross to Hayes service, comprising electric multiple units totalling 10 carriages and carrying nearly 1,500 passengers, stopped at a danger signal at Parks Bridge Junction on the South Eastern Main Line, under a bridge carrying rail tracks over the line. Trains were running out of sequence because of the fog, and the Parks Bridge Junction signalman wished to speak to the driver by the telephone at the signal in order to confirm the train's identity and destination. At approximately 6:20 pm it was struck from behind by a train from Cannon Street to Ramsgate via Folkestone, consisting of Battle of Britain Class 4 6 2 no. 34066 Spitfire, hauling 11 coaches carrying about 700 passengers and travelling at about While the rearmost two carriages of the Hayes train sustained moderate damage, the eighth coach was telescoped and destroyed by the ninth coach. The collision also threw the tender and leading coach of the Ramsgate train off the track, dislodging a pier of the bridge, causing it to fall and crush two coaches. Two minutes later, a train due to pass over the bridge stopped short, although its leading coach was tilted. There were 90 fatalities and a large number of people were taken to hospital, of whom 109 were admitted. To this day it is the third worst railway accident in the United Kingdom, surpassed only by Harrow and Wealdstone (1952) and Quintinshill (1915).
Салдары
Алғашқы жедел жәрдем 18:25-те келді, оған өрт сөндірушілер, жедел жәрдем және полиция қызметкерлері, сондай-ақ дәрігерлер мен медбикелер көмектесті. Құтқару армиясы, Әйелдер ерікті қызметі, Сент-Джон жедел жәрдем бригадасы және жергілікті тұрғындардан да көмек қабылданды. Барлық жарақат алғандар сағат 22:30-ға дейін ауруханаға жеткізілді. Көпірдің астындағы екі және үстіндегі төрт жол толығымен жабылды. Сент-Джонс станциясында, көпірдің солтүстігінде Солтүстік Кент желісі бөлінеді; бірақ құтқару жұмыстары кезінде оны жабу қажет болды және жетекті ток тоқтатылды. Келесі күні сағат 06:10-да төменгі жылдамдықты пойыздар Льюишем арқылы өтіп, апаттан жаңғырылып, басты жолдар Викторияға, тағы бір лондондық терминалына бағытталды. 9 желтоқсанда сағат 16:00-де пойыз бен құлаған көпір кесіліп, алынып тасталды. Содан кейін рельстер қайта жапсырылды және 12 желтоқсанда сағат 05:00-де көпір астындағы жолдар қайта ашылды. Уақытша көпір салынды және әуе желісі 13 қаңтарда сағат 06:00-де қайта ашылды.
The first emergency response arrived at 6:25 pm with the fire brigade, ambulance and police being assisted by doctors and nurses. Help was accepted from the Salvation Army, the Women's Voluntary Service, St John Ambulance Brigade and local residents. By 10:30 pm all of the injured had been taken to hospital. All four of the running lines under the bridge and the two over it were blocked. At St Johns station, just north of the bridge, the North Kent line diverges; however, during the rescue this needed to be closed and the traction current switched off. An emergency timetable began at 6:10 am the following day, with local trains travelling through Lewisham, avoiding the accident, and main line services diverted to Victoria, another London terminus. At 4:00 pm on 9 December, the trains and the fallen bridge had been cut up and removed. The track then had to be relaid and the lines under the bridge were reopened at 5:00 am on 12 December. A temporary bridge was built and the overhead line was reopened at 6:00 am on 13 January.
Сот тергеушісі тергеуді және сот процесін жүргізеді
Қазылар алқасы көпшілік дауыспен өлімнің ауыр немқұрайлылық салдарынан болғанын жариялады, бірақ сот тергеушісі бұл үкімді қабылдамай, оны жазатайым оқиғадан туған өлім деп өзгертті. Рамсгейт пойзының жүргізушісі содан кейін адам өлтіру қылмысы бойынша сотқа тартылды, бірақ қазылар алқасы келісімге келе алмады. Ол екінші сотта ақталды.
The jury at the inquest declared by majority that the deaths were due to gross negligence, but the coroner rejected the verdict and substituted one of accidental death. The driver of the Ramsgate train was then tried for manslaughter, but the jury could not reach a verdict. He was acquitted at a second trial.
Психологиялық зияндылық үшін азаматтық іс
Генри Чадвик, апатқа куә болған азамат, "нервтік дүрбелең" салдарынан British Railways Board-қа сәтті сот шағымдануымен аяқталды. Чадвикке қарсы British Railways Board ісі 30 жыл бойы маңызды прецедент болып саналды, бірақ 1999 жылғы 2 A.C. 455 нөмірімен Уайтқа қарсы Оңтүстік Йоркширдің бас инспекторы ісімен ішінара күшін жойды.
Henry Chadwick, a member of the public who assisted at the accident, successfully sued the British Railways Board for the "nervous shock" he experienced. The case, Chadwick v British Railways Board, an important precedent for 30 years, was partly overruled by White v Chief Constable of South Yorkshire, 1999 2 A. C. 455.
Есептілік
Көлік министрлігінің соқтығысу туралы есебі 1958 жылы жарияланды. Куәгерлерден сұрақ алынып, жолдағы сигналдардың көрінуі тексерілді, ал сынақтар сигнал беру құралдарында ешқандай кемшілік жоқ екенін көрсетті. Есепте жүргізушінің екі ескерту сигналына дейін жылдамдығын төмендетпегені және машинист қауіпті сигналдан өтіп кеткенін ескерткеннен кейін ғана тежегішті басқаны анықталды. Ол жүргізуші орналысынан сигналдарды нашар көргенімен, оларды жақсырақ көру үшін орын ауысқан жоқ, сондай-ақ машинистен оларды қарап беруді сұрамады. Есепте "Ескерту типіндегі автоматты пойыз бақылау жүйесі" осы соқтығысуды алдын алуға мүмкіндік бергенін қорытындылады. 1952 жылы Харроу және Уэльдстоун теміржол апатынан кейін орнатуға келісім берілгенімен, басымдық семафорлық сигналдармен басқарылатын басты бағыттарға берілді. "Battle of Britain" классының 34066 нөміріндегі парвоздың сигналдарды нашар көруі айтылды және оларға кеңейтілген лобовое стекло орнату ұсынылды.
The Ministry of Transport report on the collision was published in 1958. Witnesses were interviewed, the visibility of the signals on the line examined, and tests showed no fault in the signalling equipment. The report found that the driver had not slowed for two caution signals, and applied the brakes only after the fireman had called to him that he had passed a danger signal. Although he had poor visibility of signals from the driver's seat, he did not cross over to see them, or ask the fireman to look for them. The report concluded that an "Automatic Train Control of the Warning type" would have prevented the collision. Although installation had been agreed after the Harrow and Wealdstone rail crash in 1952, priority was being given to main line routes controlled by semaphore signals. The poor visibility of signals from the steam locomotive, Battle of Britain class No. 34066, was mentioned with a recommendation that they be fitted with wider windscreens.
Мұра
Құлаған көпірдің орнына әскери уақытша көпір салынды, ол қазірге дейін пайдаланылуда. Левишем теміржол станциясында осы оқиғаны еске түсіретін тақта орнатылған.
The collapsed bridge was replaced by a temporary military trestle structure, still in use. A plaque at Lewisham railway station commemorates the accident.