Канада еңбек құқығы: профсоюздар, жұмысшылар мен жұмыс берушілердің құқықтары, шектеулері мен міндеттері. Федералдық, провинциялық және территориялық ережелер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада еңбек құқығы – Канададағы кәсіподақтардың, жұмысшылардың және жұмыс берушілердің құқықтарын, шектеулерін және міндеттерін қадағалайтын заң жиынтығы.
Canadian labour law is that body of law which regulates the rights, restrictions, and obligations of trade unions, workers, and employers in Canada.
Нормативтік база
Канадада еңбек және жұмыспен қамту заңдарын федералды, провинциялық және аумақтық үкіметтер реттейді, федералды үкімет бірнеше экономикалық секторларды реттейді, ал провинциялар мен аумақтар барлық басқаларын реттейді. Конституция банк, радио және теледидар, ішкі және теңіз кеме қатынасы, ішкі және теңіз балық аулау, сондай-ақ провинциялық шекарадан өтетін кез келген көлік түрі (негізінен авиация және темір жол көлігі, бірақ автомобиль жолдары емес) сияқты белгілі бір салалар үшін өзінің реттеуші өкілеттігінің құрамдас бөлігі ретінде жұмыспен қамту бойынша айрықша федералды юрисдикцияны береді. Федералды реттеуге жатпайтын салалардағы жұмыспен қамту провинцияның азаматтық (соның ішінде келісімшарттық) құқығының басым бөлігіне жатады. Аумақтар, әдетте, провинциялар сияқты өкілеттіктерге ие, бірақ бұл өкілеттіктер федералды заңмен берілген (конституциялық кепілдендірілмеген), ауқымы аз болуы мүмкін, әр үш аумақ үшін әр түрлі, уақыт өте келе өзгеруге жатады, сонымен қатар инуиттермен, метистермен және алғашқы халықтар үкіметтерімен көп жағдайда өзара іс-қимыл жасайды. Федералды юрисдикция болмаса, қолданыста болатын заңдар – жұмыс орналасқан провинцияның немесе аумақтың заңдары (жұмыс берушінің бас кеңсесі немесе жұмысшының үйі емес). Канаданың еңбек заңдарының әртүрлілігі оның географиялық, тарихи және мәдени әртүрлілігінің нәтижесі. Бұл жеке жергілікті халықтардың келісім-шарт / жерге негізделген құқықтары, Квебектің француздық құқық жүйесінен туындаған ерекше заң жүйесі және әр провинция мен аумақтың әртүрлі еңбек кодекстері арқылы заңда көрінеді. Әр провинция (және көбінесе әр аумақ) өзінің юрисдикциясы шегінде реттеуге құқылы. Мысалы, білім беру (алғашқы халықтардың резервацияларындағы білім беруден басқа) және жергілікті басқару провинциялық заңнамаға (аумақтардан басқа) бағынады. Квебек заңдық ортасы көптеген жағынан ерекше болса да, көптеген провинциялар мен федералды кодекс кәсіпорынға негізделген келіссөздер жүргізу құрылымын ұстанады. Олар сондай-ақ кәсіподақтарды мемлекет тарапынан жұмыс орнындағы жұмысшылардың көпшілігінің қолдауына ие деп мойындауға мүмкіндік беретін сертификаттау процесін бөліседі (бұл процестің егжей-тегжейі провинциядан провинцияға өзгеше). Барлық провинциялық және федералды еңбек заңдарына ортақ ерекшелік – «Ранд формуласы». Бұл құқықтық тұжырымдама кәсіподақталған жұмыс орындарындағы қызметкерлерге кәсіподаққа мүшелікке қосылмауға рұқсат береді, бірақ олар кәсіподаққа мүше болмаса да, негізгі кәсіподақ жарналарын төлеуге міндеттейді.
The federal, provincial, and territorial governments all regulate labour and employment law in Canada, with the federal government regulating a few particular economic sectors and the provinces and territories regulating all others. The constitution gives exclusive federal jurisdiction over employment as a component of its regulatory authority for specific industries, including banking, radio and TV broadcasting, inland and maritime navigation and shipping, inland and maritime fishing, as well as any form of transportation that crosses provincial boundaries (essentially aviation and rail transport but not highways). Employment outside of federally regulated industries falls under provincial authority for most civil (including contract) law. Territories generally have similar powers as provinces but by those powers are delegated by federal statute (not constitutionally guaranteed), can be less extensive in scope, differ for each of the three territories, are subject to change accruing over time, and also interact to a large extent with Inuit, Métis and First Nations governments. Unless under federal jurisdiction, the laws which are in effect are those of the province or territory where the employment takes place (rather than the employee's home or the employer's head office). Canada's varied labour laws are a result of its geography, historical, and cultural variety. This expressed in law through the treaty /land based rights of individual indigenous nations, the distinct French derived law system of Quebec, and the differing labour codes of each of the provinces and territories. In areas of exclusive provincial jurisdiction, each province (and increasingly each territory) has authority to regulate So, for example, education (except education on First Nation reserves) and municipal government are both subject to provincial legislation (the territories excepted). While Quebec's statutory environment is considerably different in many respects, most provinces and the federal Code all follow the standard of enterprise based bargaining structures. They also share a certification process (the details of which differ somewhat from province to province) through which unions are recognized by the state as having the support of a majority of workers in a narrowly defined workplace. One feature common to all provincial and federal labour laws is the "Rand Formula". This legal concept allows employees in unionized workplaces to decline union membership, but requires them to pay the equivalent of basic union dues even if they decide not to be union members.
Шабуылдар
Канаданың Жоғарғы Сотының 2015 жылы «Саскачеван Еңбек Федерациясы Саскачеванға қарсы» ісі бойынша қабылдаған шешіміне сәйкес, жұмысшылардың жұмыс берушілеріне қарсы ереуілге шығу және пикетке шығу құқығы конституциялық түрде қорғалған. Ереуілге шығу құқығы – еңбек қатынастары жүйесіндегі мағыналы ұжымдық келіссөздер процесінің маңызды бөлігі. Ұжымдық келіссөздердегі осы шешуші рөлі үшін ереуілге шығу құқығы Канада Конституциясының 2-бабының d) тармақшасымен конституциялық түрде қорғалған.
The right of workers to strike and picket against their employer is constitutionally protected in Canada, according to the Supreme Court of Canada's 2015 ruling in Saskatchewan Federation of Labour v Saskatchewan. The right to strike is an essential part of a meaningful collective bargaining process in our system of labour relations This crucial role in collective bargaining is why the right to strike is constitutionally protected by s. 2 (d). [of the Canadian Constitution].
Пикетке шығу
Ереуіл кезіндегі пикеттеуді шектеу туралы заң провинциялар бойынша әртүрлі болып келеді және көбінесе заңдық емес, сот шешімдеріне негізделген.
The law concerning the granting of injunctions that limit picketing during strikes varies from province to province, and is largely case law rather than statutory.