Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық мотоцикл жарыскері
Belgian motorcycle racer
Роджер Де Костер (1944 жылғы 28 тамызда туған) – бельгиялық бұрынғы кәсіби мотокросс жарыскері және қазіргі KTM және Husqvarna Солтүстік Америкасының автоспорт директоры. Ол 1966 жылдан 1980 жылға дейін мотокросс әлем чемпионаттарында өнер көрсетті, ең ірі жетістіктері Suzuki зауыттық жарыс командасының құрамында болды, онда ол бес рет FIM 500cc мотокросс әлем чемпионатында жеңіске жетті. Де Костер мансабында 36 500cc Гран-приде жеңіс тудырып, 1970-ші жылдардағы мотокросс спортымен есімін байланыстырды. Мотокросс спортындағы оның беделі соншалық, оны көбінесе "Адам" деп атайды. Де Костер 1999 жылы AMA Мотоциклдердің Даңқ залына енгізілді. 2010 жылы ол мотоспорттағы жетістіктері үшін FIM Легендасы атағына ие болды.
Roger De Coster (born 28 August 1944) is a Belgian former professional motocross racer and current Motorsport Director of KTM and Husqvarna North America. He competed in the Motocross World Championships from 1966 to 1980, most prominently as a member of the Suzuki factory racing team where he won five FIM 500cc Motocross World Championships. De Coster scored a record 36 500cc Grand Prix victories during his racing career, making his name is almost synonymous with the sport of motocross during the 1970s. His stature in the sport of motocross is such that, he is often simply referred to as "The Man." De Coster was inducted into the AMA Motorcycle Hall of Fame in 1999. In 2010, he was named an FIM Legend for his motorcycling achievements.
Ертедегі бәсекелестік
Де Костер Бельгияның Укль қаласында болат зауытының жұмысшысының ұлы ретінде дүниеге келді. Де Костер 1963 жылғы Бельгияның 50 куб.см. сынақтарының ұлттық чемпионатындағы алғашқы маусымында Иккске ұтылып қалды. 1964 жыл Де Костер үшін табысты жыл болды, ол 1964 жылғы Бельгияның 50cc Мотокросс жастар чемпионатында жеңіске жетті және 1964 жылғы Халықаралық алты күндік сынақта алтын медаль ұтып алды. Сондай-ақ ол 1964 жылғы Бельгияның 50 куб.см. сынақтарының ұлттық чемпионатында Икксті жеңді. 1967 жылғы әлем чемпионаты маусымынан кейін Де Костер өзінің ČZ зауытының командаластары Жоэль Роберт және Дейв Бикерспен, сондай-ақ Husqvarna командасының мүшелері Торстен Холлман, Арне Кринг және Аке Джонсонмен бірге АҚШ-та Husqvarna мотоциклдерінің американдық импорттаушысы Эдисон Дай ұйымдастырған көрме жарыстарында қатысты. Көрме жарыстары мотокросс спортын американдық көрермендерге таныстыру мақсатында өткізілді және нәтижесінде Америка Құрама Штаттарында мотокросс спортын танымал етуге көмектескен Inter AM және Trans AMA мотокросс сериялары құрылды. 1968 жылы Де Костер 500cc Италия Гран-присінде жеңіске жетіп, тұңғыш рет жалпы жеңіс алды және маусымды әлем чемпионатында бесінші орында аяқтады. Де Костер 1969 жылғы маусымды үшінші рет қатарынан әлемде бесінші орында аяқтады және Бельгия құрамасының құрамында 1969 жылғы 500cc мотоциклдерге арналған Мотокросс де Нэшнс және 250cc мотоциклдерге арналған Trophée des Nations турнирлерін жеңіп алды. Бұл жарыста Бельгия үшін он сегіз жылдан бері алғашқы жеңіс болды. Нәтижелеріне қарамастан, Де Костер ČZ зауытының қолдау көрсетпеуінен өзін назарсыз сезінді. 1970 жылғы 250cc мотокросс әлем чемпионаты Де Костердің өміріндегі басты қарсыласы Хейки Микколамен ұзаққа созылған бәсекелестігінің басталуын белгіледі. Сузуки командасының мүшелері Жоэль Роберт және Сильвен Геборс 250cc әлем чемпионатында бірінші және екінші орындарды иеленді, ал Де Костер үшінші орынды алды, Микколадан бір ұпай артық.
De Coster was born in Uccle, Belgium as the son of a steel mill worker. De Coster lost to Ickx during their first season in the 1963 Belgian 50 cc trials national championship. 1964 would be a break out year for De Coster as he won the 1964 Belgian 50cc Junior Motocross championship, and won a gold medal in the 1964 International Six Days Trial. He also defeated Ickx for the 1964 Belgian 50 cc trials national championship. After the 1967 World Championship season, De Coster joined his ČZ factory teammates Joël Robert and Dave Bickers, along with Husqvarna teammates, Torsten Hallman, Arne Kring and Åke Jonsson, in a series of exhibition races in the United States that had been organized by Edison Dye, the American importer for Husqvarna motorcycles. The exhibition races served as a means to introduce the sport of motocross to an American audience, and eventually led to the formation of the Inter AM and Trans AMA motocross series that helped to popularize the sport of motocross in the United States. In 1968 De Coster won his first overall victory with a win at the 500cc Italian Grand Prix, and once again ended the season ranked fifth in the world championship. De Coster ended the 1969 season ranked fifth in the world for a third consecutive season, and was a member of the Belgian team that won the 1969 Motocross des Nations for 500cc motorcycles and the Trophée des Nations for 250cc motorcycles, marking the first Belgian victory in eighteen years at the event. Despite his results, De Coster felt neglected by the lack of support from the ČZ factory. The 1970 250cc motocross world championship would mark the beginning of De Coster's career long battle with his arch rival Heikki Mikkola. Suzuki teammates Joël Robert and Sylvain Geboers finished first and second in the 250cc world championship with De Coster coming in third place, just 1 point ahead of Mikkola.
Сузуки командасына ауысу
1970 жылғы маусымнан кейін Де Костер команданың үнемі қолдау көрсетпеуіне байланысты ЧЗ командасынан кетуге шешім қабылдады. 1971 жылы оның басты қарсыластары Пол Фридрихс (ČZ үшін), Бенгт Аберг (Husqvarna-да) және Аке Джонсон мен Адольф Вейл (Maico командасында) болды. Маусымның соңғы жарысына дейін Джонсон Де Костерден аз ғана ұпаймен көшпелі болды. Жарыс кезінде Джонсонның мотоцикліндегі ұшқын шығарғыш босап, Де Костердің оны жеңіп, 1971 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алуына мүмкіндік берді. FIM ережелерінде салмақ шектемелері болмағандықтан, Suzuki мен Де Костер өте жеңіл мотоцикл құрастыра алды, ол 12 жарыстың 6-сында жеңіске жетіп, 1972 жылғы FIM Motocross әлем чемпионатында жеңіс сыйлады. Де Костердің 500 куб. см әлем чемпионатындағы титулын қорғауына FIM 1973 жылғы маусым басталар алдында мотоциклдің ең төменгі салмағы 209 фунт екенін жариялау кедергі келтірді. Чемпионатта бәсекелес Еуропалық мотоцикл өндірушілер FIM-ге шағымданып, Suzuki-дің кішкентай еуропалық өндірушілердің бәсекелесе алмайтын жеңіл мотоциклдерді жасауға миллиондаған доллар жұмсағанын айтты. Олардың теңсіздікке ұшырағанына наразылығынан кейін, Suzuki командасының пилоттары Де Костер мен Сильвен Гебоерс өз мотоциклдерінің рамасын өзгертіп, жаңа артқы серіппелер жасады.
After the 1970 season, De Coster made the decision to leave the ČZ team due to their continued lack of support. His main competition in 1971 came from Paul Friedrichs riding for ČZ and Bengt Åberg on a Husqvarna and the Maico team of Åke Jonsson and Adolf Weil. Going into the final race of the season, Jonsson held a slight points lead over De Coster. While leading the race, the spark plug on Jonnson's motorcycle came loose, allowing DeCoster to pass him for the victory and the 1971 World Championship. With no weight limits imposed by FIM rules, Suzuki and De Coster were able to develop an extremely lightweight motorcycle which he used to win 6 out of 12 events to win the 1972 FIM Motocross World Championship. De Coster's defense of the 500cc world championship was dealt a setback when, the FIM announced a new motorcycle minimum weight limit of 209 pounds just before the start of the 1973 season. European motorcycle manufacturers competing in the championship complained to the FIM that Suzuki was spending millions of dollars to build lightweight motorcycles that the smaller European manufacturers found impossible to compete with. Their frustration at their perceived unfair treatment led to a lapse in support and, Suzuki team riders De Coster and Sylvain Geboers then took matters into their own hands by modifying their motorcycle's frames and developed new rear suspension.
Миккола бәсекелестігі
Сузуки 1974 жылғы FIM Motocross World Championship маусымы үшін De Coster мотоцикліне жаңа қозғалтқыштармен және жақсартылған серіппелі жүйемен жабдықталды, бірақ команда жаңа мотоциклдерді жетілдіру кезінде туындаған мәселелерге байланысты нашар сенімділікке тап болды. Миккола маусымның алғашқы төрт Гран-при жарысын жеңіп алды, ал Де Костер Чехословакия Гран-присінде жеңіске жетті. Миккола жаттығу кезінде алған жарақаттарына байланысты Германия Гран-присіне қатыса алмады, бұл Де Костерге чемпионатта Микколаның көшбасшылығын 10 ұпайға дейін қысқартуға мүмкіндік берді. Маусымның соңғы екі жарысына дейін Де Костер төртінші рет 500cc әлем чемпионатында жеңіске жету үшін соңғы төрт мотодтың үшеуінде жеңіске жеткені керек еді. Wolsink бірінші жарыстың басында көш бастады, ал Миккола мен Де Костер көшбасшылар қатарына шығу үшін күресті. Жеңіліске қарамастан, Де Костер Микколаның әлем чемпионатында жеңіске жетуге лайық екенін айтты. Де Костер мен Сузуки 1975 жылғы маусымда сол мотоциклмен қайта оралды, бірақ бір жылдық дамыту жұмыстарынан кейін мотоцикл теңдестірілген және сенімді болды. 1976 жылы Husqvarna командасы Микколадан 250cc әлем чемпионатында өнер көрсетуді сұрады, бұл Де Костерге 500cc чемпионаты үшін Suzuki командасының мүшесі Wolsink-пен күресуге мүмкіндік берді. Wolsink Де Костердің тоғыз жеңісіне қарсы жеті мотодта жеңіске жетті, яғни екі жүргізуші де Люксембургте өткен жылдың соңғы жарысында чемпиондық атаққа ие болу мүмкіндігіне ие болды. Ол сондай-ақ АҚШ-та үшінші рет қатарынан Trans AMA мотокросс сериясында жеңіске жетті. Де Костердің қарсыласы Миккола 1977 жылғы FIM Motocross World Championship маусымында 500cc класына оралды, бұл жолы Yamaha зауыт командасының жүргізушісі ретінде. Сол кезде Де Костер Ханна туралы: "Ханна жақсы, бірақ ол өзін де жақсы деп ойлайды, бұл оның істемеуі керек нәрсе. Ол одан көп тәжірибе жинағанша, осылай ойлауын тоқтатуы керек" деді. Ол 1978 жылғы Trans AMA сериясында Америкаға қатысуға ниеттемеді, бірақ Сузукимен жасасқан шарты бойынша Trans AMA сериясындағы чемпиондығын қорғауға міндетті болды. 1947 жылы алғаш рет өткізілген Намур трассасы, мотокросс Гран-при трассасының Монакосы ретінде танымал болды, бұл атау престижді Формула-1 жарысына сілтеме жасады.
Suzuki provided De Coster' motorcycles with new engines and an improved suspension system for the 1974 FIM Motocross World Championship season however, the team suffered from poor reliability as they struggled through development issues on the new motorcycles. Mikkola won the first four Grand Prix races of the season before, De Coster was able to win the Czechoslovakian Grand Prix. Mikkola missed the German Grand Prix due to injuries suffered in practice, allowing De Coster to narrow Mikkola's lead in the championship to 10 points going into the final two events of the season, meaning that De Coster would have to win three of the last four motos to secure his fourth consecutive 500cc world championship. Wolsink took the lead at the start of the first race while Mikkola and De Coster battled their way to the front of the pack. De Coster was magnanimous in defeat stating that, Mikkola deserved to win the world championship. De Coster and Suzuki returned with the same motorcycle for the 1975 season however, after a year of development work, the bike was more balanced and reliable. The Husqvarna team asked Mikkola to switch to the 250cc world championship in 1976, leaving De Coster to battle his Suzuki teammate Wolsink for the 500cc championship. Wolsink had seven moto victories against the nine victories by De Coster meaning that, both riders had a chance to win the championship going into the final race of the year in Luxembourg where, De Coster secured enough points to claim his fifth 500cc world championship. He also won a third consecutive Trans AMA motocross series championship in the United States. De Coster's rival Mikkola returned to the 500cc class for the 1977 FIM Motocross World Championship season, this time as a Yamaha factory team rider. At the time, De Coster said of Hannah, "Hannah's good, but he also thinks he's good, which is something that he shouldn't do. At least not until he has more experience to go along with it." He did not want to return to America to compete in the 1978 Trans AMA Series, however he was contractually obligated by Suzuki to defend his Trans AMA Series championship. First held in 1947, the Namur circuit was known as the Monaco of the motocross grand prix circuit in reference to the prestigious Formula One race.