Аллан Вагнер: Әсерлі психолог және оқу теориясының қайта қарастырушысы

Кіріспе

Аллан Р. Вагнер (6 қаңтар 1934 – 28 қыркүйек 2018) – американдық эксперименталды психолог және оқыту теориясының маманы, оның жұмысы қауымдастырылған оқыту мен дағдыланудың негізгі факторларына бағытталған. Ол Павловтың шартты рефлексінің Рескорла-Вагнер моделінің (1972) және ассоциативтік оқытудың стандартты операциялық процедуралары немесе «кейде қарсы процесс» (SOP) теориясының (1981), SOP-тың әсерлі кеңейтілген нұсқасы (AESOP, 1989) және конфигурациялық бейнелеудің ауыстырылған элементтер моделінің (REM) (2001, 2008) бірлескен авторы болды. Оның зерттеулері қоянның шартты қабақ шығу реакциясын жан-жақты зерттеуді қамтиды, ол осы зерттеулердің алғашқы қатысушыларының бірі болды (1964). Вагнер 1959 жылы Айова университетінде Кеннет В. Спенс басшылығымен философия докторы ғылымын қорғады және өмірінің соңына дейін Йель университетінде қызмет етті, 1983 жылдан 1989 жылға дейін Психология кафедрасының меңгерушісі, 1991 жылдан 1993 жылға дейін Философия кафедрасының меңгерушісі, 1992 жылдан 1998 жылға дейін Әлеуметтік ғылымдар бөлімінің директоры, ал соңғы жылдары Джеймс Роуленд Ангел атындағы Психология профессоры болды. Вагнердің ғылыми еңбектері Эксперименттік психологтар қоғамының Говард Кросби Уоррен медалімен (1991), Америкалық психологиялық қауымдастықтың ерекше ғылыми үлесі үшін сыйлығымен (1999), Павлов қоғамының В. Хорсли Гант медалімен (2009), Психологиялық ғылымдар қауымдастығының Уильям Джеймс өмірлік жетістіктері сыйлығымен (2013) және Ұлттық ғылым академиясының мүшелігіне сайлануымен мойындалды (1999).

Таңдалған жарияланымдар

Логан, Ф. А., және Вагнер, А. Р. (1965). Сыйлық және жаза. Бостон: Аллин және Бэкон. Вагнер, А. Р., Логан, Ф. А., Хаберландт, К., және Прайс, Т. (1968). Жануарларды ажырата білуді үйренудегі ынталандыруды таңдау. Эксперименталды психология журналы, 76, 171–180. Вагнер, А. Р. (1969). Нақты емес сыйлық: жазаның бір түрі. Б. А. Кэмпбелл және Р. М. Чёрч (ред.), Жазалау және жек көрушілік мінез-құлық (157–181 б.). Нью-Йорк: Апплтон Сенчури Крофтс. Вагнер, А. Р. (1969). Ынталандыруды таңдау және «өзгертілген сабақтастық теориясы». Г. Х. Боуэр және Дж. Т. Спенс (ред.), Оқу және мотивация психологиясы, 3 том (1–41 б.). Нью-Йорк: Академиялық баспа. Вагнер, А. Р., және Рескорла, Р. А. (1972). Павлов шартталуында тежеу: теорияны қолдану. Р. А. Боукс және М. С. Хэллидей (ред.), Тежеу және оқыту (301–336 б.). Лондон: Академиялық баспа. Рескорла, Р. А., және Вагнер, А. Р. (1972). Павлов шартталуының теориясы: нығайту мен нығайтудың тиімділігінің өзгеруі. А. Х. Блэк және В. Ф. Прокаси (ред.), Классикалық шартталу II: қазіргі теория және зерттеулер (64–99 б.). Нью-Йорк: Апплтон Сенчури Крофтс. Вагнер, А. Р. (1978). Күтілімдер және қысқа мерзімді жадты дайындау. С. Х. Хулсе, Х. Фаулер және В. К. Хониг (ред.), Жануарлардың мінез-құлқындағы танымдық процестер (177–209 б.). Хиллсдейл, Нью-Джерси: Эрлбаум. Вагнер, А. Р. (1981). SOP: жануарлардың мінез-құлқындағы автоматты есте сақтау процесінің моделі. Н. Э. Спир және Р. Р. Миллер (ред.), Жануарларда ақпаратты өңдеу: есте сақтау механизмдері (5–47 б.). Хиллсдейл, Нью-Джерси: Эрлбаум. Вагнер, А. Р., және Брэндон, С. Е. (1989). Павлов шартталуының құрылымдық байланыстық моделінің эволюциясы (ÆSOP). С. Б. Клейн және Р. Р. Моурер (ред.), Қазіргі заманғы оқыту теориялары: Павлов шартталуы және дәстүрлі оқыту теориясының мәртебесі (149–189 б.). Хиллсдейл, Нью-Джерси: Эрлбаум. Вагнер, А. Р., және Донеган, Н. (1989). Есептеу моделі (SOP) және Павлов (қоянның көз қабағының жыбыры) шартталуы үшін қажетті нейрондық схема арасындағы кейбір қатынастар. Р. Д. Хокинс және Г. Х. Бауэр (ред.), қарапайым нейрондық жүйелерде оқытудың есептеу модельдері: оқу психологиясы және мотивация, 23 том (157–203 б.). Нью-Йорк: Академиялық баспа. Вагнер, А. Р., және Брэндон, С. Е. (2001). Павлов шартталуының компоненттік теориясы. Р. Р. Моурер және С. Б. Клейн (ред.), Қазіргі заманғы оқыту теорияларының нұсқаулығы (23–64 б.). Mahwah, NJ: Erlbaum. Вагнер, А. Р. (2008). Павлов шартталуының элементтік теориясының эволюциясы. Оқу және мінез-құлық. 36, 253–265. Вагнер, А. Р., және Фогель, Е. Х. (2010). АҚШ өңдеудің қауымдастық модуляциясы: дағдылануды түсінуге қатысты мәселелер. Н. Шмайк (ред.), Қауымдастық оқытудың есептеу модельдері (150–185 б.). Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. Фогель, Е. Х., Понс, Ф. П., және Вагнер, А. Р. (2017). Оқиғалардың жағдайын ауыстырудың теориялық талдауы: ауыстырылған элементтері бар SOP. Әдеп-тұрыс процестері, 137, 19–32. Фогель, Е. Х., Понс, Ф. П., және Вагнер, А. Р. (2018). Қауымдастық оқытудың SOP моделінің дамуы және қазіргі жағдайы. Эксперименталды психологияның тоқсандық журналы.

Logan, F. A., & Wagner, A. R. (1965). Reward and punishment. Boston: Allyn and Bacon. Wagner, A. R., Logan, F. A., Haberlandt, K., & Price, T. (1968). Stimulus selection in animal discrimination learning. Journal of Experimental Psychology, 76, 171 180. Wagner, A. R. (1969). Frustrative nonreward: A variety of punishment. In B. A. Campbell & R. M. Church (eds. ), Punishment and aversive behavior (pp. 157– 181). New York: Appleton Century Crofts. Wagner, A. R. (1969). Stimulus selection and a "modified continuity theory." In G. H. Bower & J. T. Spence (Eds. ), The psychology of learning and motivation Vol. 3 (pp. 1–41). New York: Academic Press. Wagner, A. R., & Rescorla, R. A. (1972). Inhibition in Pavlovian conditioning: Application of a theory. In R. A. Boakes & M. S. Halliday (Eds. ), Inhibition and learning (pp. 301–336). London: Academic Press. Rescorla, R. A., & Wagner, A. R. (1972). A theory of Pavlovian conditioning: Variations in the effectiveness of reinforcement and nonreinforcement. In A. H. Black & W. F. Prokasy (Eds. ), Classical conditioning II: Current theory and research (pp. 64–99). New York: Appleton Century Crofts. Wagner, A. R. (1978). Expectancies and the priming of STM. In S. H. Hulse, H. Fowler, & W. K. Honig (Eds. ), Cognitive processes in animal behavior (pp. 177–209). Hillsdale, NJ: Erlbaum. Wagner, A. R. (1981). SOP: A model of automatic memory processing in animal behavior. In N. E. Spear & R. R. Miller (Eds. ), Information processing in animals: Memory mechanisms (pp. 5–47). Hillsdale, NJ: Erlbaum. Wagner, A. R., & Brandon, S. E. (1989). Evolution of a structured connectionist model of Pavlovian conditioning (ÆSOP). In S. B. Klein and R. R. Mowrer (Eds. ), Contemporary learning theories: Pavlovian conditioning and the status of traditional learning theories. (pp. 149–189). Hillsdale, NJ: Erlbaum. Wagner, A. R., & Donegan, N. (1989). Some relationships between a computational model (SOP) and an essential neural circuit for Pavlovian (rabbit eyeblink) conditioning. In R. D. Hawkins and G. H. Bower (Eds. ), Computational models of learning in simple neural systems: The psychology of learning and motivation, Vol. 23. (pp. 157–203). New York: Academic Press. Wagner, A. R., & Brandon, S. E., (2001) A componential theory of Pavlovian Conditioning. In R. R. Mowrer and S. B. Klien (Eds.) Handbook of Contemporary Learning Theories (pp. 23–64) Mahwah, NJ. Erlbaum. Wagner, A. R. (2008). Evolution of an elemental theory of Pavlovian conditioning. Learning and Behavior. 36, 253 265. Wagner, A. R., & Vogel, E. H. (2010) Associative modulation of US processing: Implications for understanding of habituation. In N. Schmajuk (Ed.) Computational models of associative learning. pp. 150–185, Cambridge: Cambridge University Press. Vogel, E. H., Ponce, F. P., & Wagner, A. R. (2017). A theoretical analysis of transfer of occasion setting: SOP with Replaced Elements. Behavioural Processes, 137, 19 32. Vogel, E. H., Ponce, F. P., & Wagner, A. R. (2018). The development and present status of the SOP model of associative learning. Quarterly Journal of Experimental Psychology.