Оңтүстік АҚШ-тың тоқтатылған темір жолы

Кіріспе

Мобиль және Огайо темір жолы – Оңтүстік АҚШ-тағы бұрынғы темір жол. M&O компаниясы 1848 жылғы қаңтар және ақпан айларында Алабама, Кентукки, Миссисипи және Теннесси штаттарымен бекітілген. Оның жоспары Мобил (Алабама штаты) теңіз порты мен Каир (Иллинойс штаты) маңындағы Огайо өзені аралығын байланыстыру болған. 1940 жылдың 13 қыркүйегінде ол Gulf, Mobile and Northern Railroad темір жолымен бірігіп, Gulf, Mobile and Ohio Railroad компаниясын құрды. 1925 жылдың соңында M&O 1161 миль (1868 км) жол және 1536 миль (2472 км) рельс желісін пайдаланды; сол жылы ол 1785 миллион тонна-миль кірісті жүк және 49 миллион жолаушы-миль тасымалдады.

Тарих

Мобил және Огайо темір жолы 1837 жылғы үрейден кейін Мобилде туындаған қиын жағдайлардың нәтижесінде құрылды. Паникаға дейін болғандай деңгейде порт бизнестің дамуын қамтамасыз ете алмады, соның салдарынан қаладағы кәсіпкерлер мен азаматтар қаланың саудасын жандандыру мақсатында темір жол салу жоспарымен шабыттанды. 1852 жылы Мобил мен Алабама штатының Ситронелл қалалары арасындағы алғашқы учаске ашылды және 5 фут өлшемді рельстермен салынды. 1861 жылдың 22 сәуірінде желі Колумбус, Кентукки қаласына жетті, ал Иллинойс орталық темір жолымен байланыс орнату үшін Кейро қаласында пароходтар пайдаланылды. Желінің құрылысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай Азамат соғысы басталды, нәтижесінде желі әскери мақсаттарға пайдаланылды және соғыс кезінде екі тараптың да әскери нысанасына айналды. Соғыстан кейін M&O-ны дерлік толығымен қайта жаңарту қажет болды және Конфедерация үкіметінің 5,228,562 долларлық төленбеген қарызының салдарынан толық қаржылық құлдырау қаупі туды. 1875 жылы компания банкротқа ұшырады және сегіз жылдан кейін ғана қайта құрылды. 1870 жылға қарай операторлар желіні Каирге дейін аяқтау және оны Колумбтың орнына солтүстік терминалы ретінде пайдалану қажеттігін түсінді, бірақ қаржылық қиындықтар бұл жоспарды іске асыруға кедерілді. Соңғы рет 1882 жылдың 1 мамырында Каирге дейінгі учаске ашылды. Бұдан кейін компания тар өлшемді «Сент-Луис және Каир темір жолын» сатып алды және оны кеңейтіп, Мобилден Сент-Луис, Миссури қаласына дейін желіні жалғастырды. 1896 жылы компания Миссисипи штатының Колумбус қаласынан Флоридаға қарай жаңа желі салуды шешті. 1898 жылдың 30 маусымында Алабама штатында екі қысқа тармақ желісімен бірге Таскалузадан Монтгомериге дейінгі желі ашылды. Сол жылы компания Мобилден Алабама портына және Байо Ла Батрға дейінгі 63 шақырымдық желі салуды жоспарлады. Ол 1899 жылы аяқталды. M&O акционерлері мен облигация иелері 1901 жылы Оңтүстік темір жолынан акциялармен алмасу жоспарын қабылдады. Екі компанияның бірігуіне 1902 жылы тырысылды, бірақ Миссисипи губернаторы Джеймс К. Вардаман бұған вето қойды. Осыдан кейін M&O Оңтүстік компаниясының бақылауында жұмысын жалғастырды. 1908 жылдан бастап M&O өте табысты темір жол деп есептелді, бірақ 1926 жылдан кейін таза табыс күрт төмендеді, ал 1930 жылға қарай M&O-ның таза дефициті шамамен 1,000,000 долларды құрады. 1932 жылдың 3 маусымында M&O қайтадан банкротқа ұшырады. Оңтүстік компаниясы M&O-ны өз пайдасы үшін пайдаланғаны үшін Клейтонның монополияға қарсы заңын бұзды деген айып тағылды, бірақ 1933 жылы іс тоқтатылды. 1940 жылы Оңтүстік компаниясы M&O облигацияларын Gulf, Mobile and Northern Railroad компаниясына сатты. GM&N кейін M&O-мен біріктіріліп, Gulf, Mobile and Ohio Railroad құрылды.

The Mobile and Ohio Railroad was conceived after hard times in Mobile following the Panic of 1837. The port was not generating the business that it had before the panic and businessmen and citizens in the city were inspired with a plan for a railroad to restore commerce to the city. The first section of track opened for service in 1852 between Mobile and Citronelle, Alabama and was constructed in 5 feet gauge. The line made it to Columbus, Kentucky on April 22, 1861, steamboats were then used to connect with the Illinois Central Railroad at Cairo. The start of the Civil War shortly after the completion of the line saw it converted to military use and it quickly became a military target for both sides during the war. Following the conflict the M&O had to be almost entirely rebuilt and was facing near total financial ruin due in part to an unpaid debt of $5,228,562 that had been owed by the Confederate government. It was placed in receivership in 1875 and did not emerge until eight years later. By 1870 the operators had seen the need to complete the line all the way to Cairo and make it the northern terminus instead of Columbus, but financial problems stood in the way. Finally on May 1, 1882, the extension to Cairo was opened. The company then acquired the St. Louis and Cairo Railroad, which was narrow gauge. They converted it to and had a line from Mobile to St. Louis, Missouri. In 1896 the company decided to build a line from its Columbus, Mississippi, terminal toward Florida. On June 30, 1898, the Tuscaloosa to Montgomery line opened in Alabama, along with two short branch lines. That same year they decided to build a 39 mile (63 km) line from Mobile to Alabama Port and Bayou La Batre, naming it the Mobile and Bay Shore Railway. It was completed in 1899. The M&O's stockholders and bondholders accepted a stock exchange plan in 1901 from Southern Railway. A merger of the two was attempted in 1902 but vetoed by Mississippi governor James K. Vardaman. Thereafter the M&O continued operations under Southern's control. From 1908 the M&O was considered to be a highly prosperous railroad, but net income declined sharply after 1926 and by 1930 the M&O had a net deficit of almost $1,000,000. On June 3, 1932, the M&O went into receivership again. Southern was accused of having violated the Clayton Antitrust Act by using the M&O for its own profit at the expense of the M&O, though the case was dropped in 1933. Southern sold its M&O bonds in 1940 to the Gulf, Mobile and Northern Railroad. The GM&N was then combined with the M&O to form the Gulf, Mobile and Ohio Railroad.