Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Медициналық бейнелеу техникасы
Medical imaging technique
Корнеальді топография, сондай-ақ фотокеротоскопия немесе видеокеротография деп аталады, бұл көздің сыртқы құрылымы – мүйіздің алдыңғы қисықтығын картаға түсіруге арналған инвазивті емес медициналық бейнелеу техникасы. Мүйіз көздің рефракциялық қуатының шамамен 70% жауапты болғандықтан, оның топографиясы көру қабілетінің сапасы мен мүйіздің денсаулығын анықтауда маңызды рөл атқарады. Сондықтан үш өлшемді картаны тексеруші офтальмолог немесе оптометрист үшін құнды көмекші құрал ретінде пайдалануға болады, ол бірқатар жағдайларды диагностикалау және емдеуге, катаракта хирургиясын және ішкі көз линзасын енгізуді жоспарлауға, LASIK сияқты рефракциялық хирургияны жоспарлауға және оның нәтижелерін бағалауға, сондай-ақ контактты линзалардың дұрыс таңдалғанын бағалауға көмектеседі. Кератоскопияның жетілдірілген түрі болып табылатын мүйіздің топографиясы, кератометриямен ұсынылатын бірнеше миллиметр араласқан төрт нүктенің өлшеу диапазонын бүкіл мүйізді қамтитын мыңдаған нүктенің торлы жүйесіне дейін кеңейтеді. Процедура секундтар ішінде орындалады және ауыртпайды.
Corneal topography, also known as photokeratoscopy or videokeratography, is a non invasive medical imaging technique for mapping the anterior curvature of the cornea, the outer structure of the eye. Since the cornea is normally responsible for some 70% of the eye's refractive power, its topography is of critical importance in determining the quality of vision and corneal health. The three dimensional map is therefore a valuable aid to the examining ophthalmologist or optometrist and can assist in the diagnosis and treatment of a number of conditions; in planning cataract surgery and intraocular lens implantation; in planning refractive surgery such as LASIK, and evaluating its results; or in assessing the fit of contact lenses. A development of keratoscopy, corneal topography extends the measurement range from the four points a few millimeters apart that is offered by keratometry to a grid of thousands of points covering the entire cornea. The procedure is carried out in seconds and is painless.
Операция
Пациент құрылғыға қарап отырады, ол көз деңгейіне дейін көтеріледі. Бір дизайн жарықтандырылған бейнесі бар ыдыстан тұрады, мысалы, концентрлі шеңберлер тізбегі. Тағы бір түрінде жарық көзін ұстаған механикалық түрде айналатын қол қолданылады. Екі жағдайда да жарық пациенттің мүйіз қабығының алдыңғы бетіне шоғырландырылып, құрылғыдағы цифрлық камераға кері шағылыстырылады. Шағылысқан бейненің қабылдаған пішіні мүйіз қабығының топологиясын көрсетеді. Компьютер қажетті талдауды жүргізеді, әдетте мүйіз қабығындағы бірнеше мың нүктенің орналасқан жері мен биіктігін анықтайды. Топографиялық карта сагитталь картасы сияқты әртүрлі графикалық форматтарда бейнелене алады, ол қисықтықтың тіктігін диоптриялық шамасына сәйкес түстермен көрсетеді.
The patient is seated facing the device, which is raised to eye level. One design consists of a bowl containing an illuminated pattern, such as a series of concentric rings. Another type uses a mechanically rotated arm bearing a light source. In either type, light is focused on the anterior surface of the patient's cornea and reflected back to a digital camera at the device. The topology of the cornea is revealed by the shape taken by the reflected pattern. A computer provides the necessary analysis, typically determining the position and height of several thousand points across the cornea. The topographical map can be represented in a number of graphical formats, such as a sagittal map, which color codes the steepness of curvature according to its dioptric value.
Даму
Мүйіз қабығының топографиясының тарихы 1880 жылы португалдық офтальмолог Антонио Пласидоға қатысты, ол мүйіз қабығындағы қара және ақ сақиналармен кезектесіп боялған дискіні (Пласидо дискісі) көреді. Сақиналар мүйіз қабығының жас қабатына проекцияланған контур сызықтары ретінде көрінеді. Француз офтальмологы Луи Эмиль Жавал бұл сақиналарды өз офтальмометріне енгізіп, көздің кескінін үлкейтуге арналған көздік орнатты. Ол суретті талдау үшін фотоға түсіру немесе схемалық түрде бейнелеуді ұсынды. 1896 жылы Алвар Гуллстранд дискіні өз офтальмоскопына енгізіп, микроскоп арқылы мүйіз қабығының суреттерін қарап, сандық алгоритм арқылы қисықтықты қолмен есептеуге қол жеткізді. Гуллстранд бұл техниканың әлеуетін мойындап, оның қиындығына қарамастан, "бұрын басқа тәсілмен қол жеткізе алмайтын нәтижелі дәлдікті беруге қабілетті екенін" айтты. Пласидо дискісінің жазық беті мүйіз қабығының шеткі бөліктерінде дәлдікті төмендетті, сондықтан 1950 жылдары Уэсли Джессен компаниясы өріс ақауларын азайту үшін иісті ыдыс қолданды. 1990 жылдары жүйелер көптеген жеткізушілерден коммерциялық түрде қолжетімді болды. Алғашқы толық автоматты жүйе – Нью-Йорктегі Computed Anatomy, Inc. компаниясы, Мартин Герстеннің және Нью-Йорк көз аурулары және құлақ аурулары институтындағы хирургтар тобының басшылығымен әзірлеген Corneal Modeling System (CMS 1) болды. Бастапқы құралдардың бағасы өте жоғары болды ($75,000), олардың қолданылуы негізінен ғылыми-зерттеу орталықтарымен шектелді. Алайда, уақыт өте келе бағалар айтарлықтай төмендеді, нәтижесінде мүйіз қабығының топографиялық зерттеуі шағын клиникалардың бюджетіне сыйып, тексерілетін науқастардың саны артты.
The corneal topograph owes its heritage to the Portuguese ophthalmologist Antonio Placido, who, in 1880, viewed a painted disk (Placido's disk) of alternating black and white rings reflected in the cornea. The rings showed as contour lines projected on the corneal tear film. The French ophthalmologist Louis Émile Javal incorporated the rings in his ophthalmometer and mounted an eyepiece which magnified the image of the eye. He proposed that the image should be photographed or diagrammatically represented to allow analysis of the image. In 1896, Allvar Gullstrand incorporated the disk in his ophthalmoscope, examining photographs of the cornea via a microscope and was able to manually calculate the curvature by means of a numerical algorithm. Gullstrand recognized the potential of the technique and commented that despite its laboriousness it could "give a resultant accuracy that previously could not be obtained in any other way". The flat field of Placido's disk reduced the accuracy close to the corneal periphery and in the 1950s the Wesley Jessen company made use of a curved bowl to reduce the field defects. In the 1990s, systems became commercially available from a number of suppliers. The first completely automatic system was the Corneal Modeling System (CMS 1) developed by Computed Anatomy, Inc. in New York City, under the direction of Martin Gersten and a group of surgeons at the New York Eye and Ear Infirmary. The price of the early instruments was initially very high ($75,000), largely confining their use to research establishments. However, prices have fallen substantially over time, bringing corneal topographs into the budget of smaller clinics and increasing the number of patients that can be examined.
Қолдану
Компьютерлік мүйіз қабығы топографиясы диагностика үшін қолданылуы мүмкін. Шындығында, бұл пациенттерге крос-линкинг және мини асимметриялық радиалдық кератотомия (М.А.Р.К.) процедураларынан бұрын жасалатын тексерулердің бірі. Мысалы, KISA% индексі (кератометрия, I S, қисықтық пайызы, астигматизм) кератоконус диагнозын қоюға, күдікті кератоконус науқастарын тексеруге және сау туыстардағы мүйіз қабығының тіктігінің өзгеру деңгейін талдауға пайдаланылады. Дегенмен, топографияның өзі – көздің алғашқы шағылыстыратын бетінің (жас қабығы) өлшемі ғана, және бұл қабаттың қисықтығы арқылы берілген пішінінен басқа қосымша ақпаратты қамтамайды. Кератоконус – мүйіз қабығының толыққанды үлгісі, сондықтан бір ғана қабатқа назар аударатын әрбір өлшем, толыққанды диагноз қою үшін жеткіліксіз болуы мүмкін. Әсіресе кератоконус ауруының бастапқы сатылары қарапайым топографиялық өлшеу арқылы жіберіліп қалуы мүмкін, бұл рефракциялық хирургия қарастырылып жатқан жағдайда өте маңызды. Өлшеу жас қабығының тұрақсыздығына да сезімтал. Сондай-ақ, өлшеуді дұрыс бағыттау қиын болуы мүмкін, әсіресе кератоконусы, айқын астигматизмі бар немесе кейде рефракциялық хирургиядан өткен көздерде. Мүйіз қабығы топографиясы құралдары симуляциялық кератометрия (SimK) деп аталатын өлшеуді жасайды, ол кеңінен қолданылатын кератометрдің дәстүрлі өлшеміне жуықтап келеді. Мүйіз қабығы топографиялық деректерінің тағы бір жаңа қолданылуы – CorT, ол SimK және басқа тәсілдерге қарағанда рефракциялық астигматизмді дәл өлшеуге мүмкіндік береді. CorT, SimK-қа қарағанда, тек бір сақинаға емес, мүйіз қабығының барлық плацидо сақиналарынан алынған деректерді пайдаланады. Мүйіз қабығы топографиясы мүйіз қабығының алдыңғы бетінен (алдыңғы бөлігінен) шағылысқан жарыққа сүйенсе, мүйіз қабығы томографиясы деп аталатын техника мүйіз қабығының артқы бетінің (арғы бөлігінің) пішінін де өлшеуге мүмкіндік береді. CorT total деп аталатын өлшем осы артқы мүйіз қабығы деректерін қамтиды және рефракцияны тұрақты CorT, SimK және басқа техникалармен салыстырғанда дәлірек көрсетеді.
Computerized corneal topography can be employed for diagnostics. It is, in fact, one of the exams the patients have to undergo prior to the Cross linking and the Mini Asymmetric Radial Keratotomy (M. A. R. K.). For example, the KISA% index (keratometry, I S, skew percentage, astigmatism) is used to arrive at a diagnosis of keratoconus, to screen the suspect keratoconic patients and analyse the degree of corneal steepness changes in healthy relatives. Nevertheless, topography in itself is a measurement of the first reflective surface of the eye (tear film) and is not giving any additional information beside the shape of this layer expressed in curvature. Keratoconus in itself is a pattern of the entire cornea, therefore every measurement just focusing on one layer, might not be enough for a state of the art diagnosis. Especially early cases of keratoconus might be missed by a plain topographic measurement, which is critical if refractive surgery is being considered. The measurement is also sensitive to unstable tear films. Also, the alignment of the measurement can be difficult, especially with eyes that have Keratoconus, a significant astigmatism, or sometimes after refractive surgery. Corneal topography instruments generate a measurement called simulated keratometry (SimK), which approximates the classic measurement of the widely used keratometer. Another novel use of corneal topographic data is called CorT, which has been shown to quantify refractive astigmatism more accurately than SimK and other approaches. CorT utilizes data from all Placido rings across the cornea compared with SimK, which is based on only one ring. While corneal topography relies on reflected light from the front (anterior) of the cornea, a technique called corneal tomography also provides a measure of the back (posterior) shape of the cornea. A measure called CorT total includes this posterior corneal data and more accurately reflects refraction compared with regular CorT, SimK, and other techniques.