Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гертфордширдегі қамал, Англия.
Castle in Hertfordshire, England
Гертфорд қамалы Англияның Гертфордшир графтығының орталығы – Гертфорд қаласында, Лия өзенінің жанында Норман дәуірінде салынған. Қамалдың ішкі ғимараттарының көп бөлігі бұзылып қалған. Сақталған негізгі бөлігі – I санаттағы ескерткіш болып табылатын Тюдор қақпасы. Қамалдың шығыс жағындағы қоршау қабырғаларының да бір бөлігі әлі де тұр және ол II* санаттағы ескерткіш.
Hertford Castle was built in Norman times beside the River Lea in Hertford, the county town of Hertfordshire, England. Most of the internal buildings of the castle have been demolished. The main surviving section is the Tudor gatehouse, which is a Grade I listed building. Parts of the bailey walls on the east side of the castle also still stand, and are a Grade II* listed building.
Ортағасырлық тарих
Гертфорд қамалы алғаш 913 жылы Эдуард Ескінің бекінісімен салынған. 1066 жылғы Норман шапқыншылығы кезінде осы жерде мот және бейли орналасқан, олардың айналына ор қазылған. Вильгельм Жеңімпаз қамалды Эссекс және Гертфордширдің жоғары шерифі Питер де Валоньеге тапсырды. Генрих II қамалға және оның мүмкіндіктеріне үлкен қызығушылық танытты, және ол 1170-1174 жылдар аралығында жаңадан салынды. Бұл құрылысқа кремний тас қабырғалар, көтергіш көпірлер және қақпа үйлері кірді. Ричард I патшалық құрған кезеңде қамал оның регенті Уильям Лонгшамп тарапынан нығайтылды. Осы кезде қамал Роберт де Валонь 1184 жылы ұлдары болмай қайтыс болғаннан кейін Корольдік билікке бағынды. Алайда, Роберт де Валоньнің күйеу баласы Роберт Фицвальтер оған талас жасады. Эдуардтың әйелі, Францияның Изабелласы және олардың ұлы Эдуард III осы қамалда көп уақыт өткізді, ал Изабелла 1358 жылы осы қамал ішінде қайтыс болды. Жүз жылдық соғыс кезінде қамал корольдік және ақсүйек тұтқындарын қамау үшін пайдаланылды. Олардың ішінде Шотландияның королі Давид II және 1359 жылы Францияның королі Иоанн II болды. Келесі жылы қамал Эдуардтың үшінші ұлы Джон Гонтка берілді, ол көп уақытын осы жерде өткізіп, шетелдегі жорықтарынан басқа уақытта оны өзінің басты елдік үйі ретінде пайдаланды. Қамал Корольдік қолда болды және 1418 жылы Генрих V оны өзінің жаңа әйелі, Франция ханшайымы Катеринаға сыйлады, олар көп уақытты бірге өткізді. Оның ұлы Генрих VIII қамалды азаматтық сарайға айналдыруға көп қаражат жұмсады, соның ішінде әлі күнге дейін тұрған қақпа үйін де салды. Кейіннен Эдуард VI қамалды Мэри ханшайымына тапсырды. Оның билік кезінде қамал протестант шейіттерін қамау үшін қолданылды. Елизавета I Гертфордқа жиі келіп тұратын.
Hertford Castle was built on a site first fortified by Edward the Elder around 913. By the time of the Norman Invasion in 1066, a motte and bailey were on the site surrounded by a moat. William the Conqueror granted the castle to Peter de Valognes, the High Sheriff of Essex and Hertfordshire. Henry II took a great interest in the castle and its potential and it was practically reconstructed between 1170 and 1174. This included the building of the flint walls, drawbridges and gatehouses. The castle was further strengthened during the reign of Richard I by his regent, William Longchamp. By this time the castle was governed by the Crown after Robert de Valognes had died in 1184 leaving no male heirs. However it had been claimed by Robert Fitzwalter, Robert de Valoignes's son in law. Edward's wife Isabella of France and their son, Edward III both spent much time in the castle, and Isabella died in the castle in 1358. During the Hundred Years' War the castle was used to detain prisoners of royal and noble rank. These included King David II of Scotland and, in 1359, King John II of France. The following year the castle was granted to Edward's third son, John of Gaunt who spent much time there, using it as his chief country home when not abroad on campaigns. The castle continued to remain in royal hands and in 1418 Henry V granted it to his new wife, Princess Katherine of France, and they spent much time there together. His son Henry VIII spent considerable sums turning the castle into a civilian palace, including building the gatehouse, which still stands. Subsequently, Edward VI granted the castle to Princess Mary. During her eventual reign, the castle was used to imprison Protestant martyrs. Elizabeth I was a frequent visitor to Hertford.
Қазіргі тарих
Джеймс I билегеннен бастап қамал патшалық резиденция болмай қалды және құлдырап кетті. Карл I таққа отырғаннан кейін, қамал Уильям Сесилге, 2-ші Солсбери графына берілді. Қамалдың көп бөлігі қазір қираған күйде, Тюдор дәуірінен бері пайдаланылмаған. Қамал Гертингфордбери паркіне қарасты сэр Уильям Харрингтонға жалға берілді, ол ғимараттарды қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Содан кейін ол өз жалдауын Лондон портындағы кеден инспекторы сэр Уильям Кауперге тапсырды. Осы уақыттан бастап қамал Сесил отбасының меншігінде болды, олар оны жалға берді, олардың көптегені Уильям Каупердің ізбасарлары болды. Шамамен 1790 жылы қақпа ғимаратына оңтүстік қанат қосылды. Қақпаның барлық терезелері қайта жаңартылып, кірпішпен қоршалған парапет салынды. 1800 жыл шамасында Дауншир маркизі жаңа қақпа және қарауыл үйі салдырды. 1805-1809 жылдар аралығында қамал Шығыс Үндістан компаниясы колледжіне айналды. 1822 жылы қаладағы қайырымдылық жұмыстарын ұйымдастырушы, пастор Томас Ллойд қамал ішінде жалпы емхана ашты. 1911 жылы Гертфорд қалалық әкімшілігі қамалдың қақпа ғимаратын (сол кезде қалған жалғыз бөлігі) Солсбери маркизінен өз әкімшілігін орналастыру үшін жалға алды. Қамалдың аумағы қоғамдық баққа айналды. 1930 жылдары қақпаға солтүстік қанат қосылды, ал 20 ғасырдың соңында Солсбери лорды қамалдың қалған бөлігін қалаға сыйлады.
From the reign of James I the castle ceased to be a royal residence and it fell into decay. After Charles I came to the throne, the castle was granted to William Cecil, 2nd Earl of Salisbury. Much of the castle was now in ruins, having not been used since Tudor times. The castle was leased to Sir William Harrington of Hertingfordbury Park, who carried out work to restore the buildings. He then assigned his lease to Sir William Cowper, Collector of Customs at the Port of London. From this time the castle remained in the ownership of the Cecil family, who leased it out to a succession of occupiers, many of them successors to William Cowper. Around 1790 the south wing was added to the gatehouse. The windows of the existing gatehouse were all remodelled, and the parapet added with its brick battlements. Around 1800 a new gateway and lodge were built by the Marquess of Downshire. Between 1805 and 1809, the castle became the home of the East India Company College. In 1822, a general dispensary was established at the castle by the Rev. Thomas Lloyd, who was a prime mover in charitable work in the town. In 1911, the Hertford Corporation leased the gatehouse of the castle (which was all that then remained) from the Marquess of Salisbury to house its administration. The grounds became a public garden. In the 1930s, the north wing was added to the gatehouse and, in the late 20th century, Lord Salisbury gave what was left of the castle to the town.