Соғысқа көшу кезеңі

Кіріспе

Ашық соғысқа өту (ТТҚ) – Солтүстік Атлантика келісім ұйымының (НАТО) әскери термині, халықаралық шиеленіс кезеңінде үкімет пен қоғам ашық (бірақ міндетті түрде жарияланбаған) соғыс жағдайына көшуді білдіреді. Осыдан кейінгі кезең соғыс деп есептеледі, ол конвенциялық немесе басқа да түрде болуы мүмкін. Алайда, ТТҚ терминінің пайда болуы Суық соғыстың қалыптасу кезеңімен және DEFCON статусының трипвайрлық эскалациясы аясындағы НАТО-ның маңызды түсінігі ретінде байланысты. Бұл бейбіт уақыттағы қызметтерді тоқтатуды, әскери көліктерден басқа барлық көліктер үшін тас жолдарды жабуды, сондай-ақ айыптаусыз немесе сотсыз жазалау лагерлеріне қамауды қамтиды. Федералдық Төтенше жағдайларды басқару агенттігі осы кезеңді «Күшейтілген дайындық» деп жариялайды, азаматтық қорғаныс оқуларын жеделдету және азаматтық билікті ядролық шабуылға дайындау мақсатында, және шамалы дәрежеде Ашық соғысқа өтумен ұқсас.

Төтенше заңнама

Соғысқа өтуді жеңілдететін заңнама 1930 жылдардан бері қолданыста болып келеді, онда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғысты тиімді жүргізу үшін белгілі бір заңдарды қабылдау қажет болды. Бұл негізінен 1939 жылғы Төтенше жағдайлар (қорғаныс) туралы заң мен дау тудырған Қорғаныс ережесінің 18-бабын қамтыды, ол айыптаусыз немесе сотсыз тергеусіз адамдарды ұстауға мүмкіндік берді. Осы төтенше жағдайлардың бірқатар ережелері 1950 жылдардың ортасына дейін сақталды және 1954 жылы рационирование тоқтатылғаннан кейін жойылды. Алайда, Суық соғыс Кеңес Одағымен соғыс қаупін тудырды, бұл НАТО елдеріне өздерін тиімді қорғауға мүмкіндік беретін ұқсас заңнаманы қажет етті. Сондықтан Ұлыбританиядағы өмірдің барлық саласын қамтитын, алдын ала дайындалған заңдар жасалды, оларға Төтенше жағдайлар (қорғаныс) туралы заң жобасы, Қорғаныс (Үкіметтік құрылым) ережелері және басқа да заңдар кірді. Басқа ережелер:

Қорғаныс (Халық қауіпсіздігі) ережелері, олар маңызды қызметтерге араласудың алдын алу және газеттер мен басқа да коммуникация құралдарын бақылау сияқты шараларға мүмкіндік берді. Бұл пошта мен баспасөз цензурасын қамтуы мүмкін. Қорғаныс (Негізгі жабдықтама, жұмыстар және қызметтер) ережелері, ол барлық жер мен мүлікті, өнеркәсіпті және көлікті бақылауға билік берді. Бұл әскери көліктерден басқа барлық көліктер үшін автожолдарды жабуды, маңызды қызметкерлердің жұмынан кетуін шектеуді, ғимараттарды, British Airways әуекомпаниясын тәркілеуді және т.б. қамтуы мүмкін. Қорғаныс (Халық қауіпсіздігі мен тәртібі) ережелері, олар қоғамдық паналау, жарық пен дыбысты бақылау және халыққа электр энергиясын жеткізуді шектеу сияқты мәселелермен айналысты. Электр энергиясын жарнамалық және көрмелік мақсаттар үшін шектеуге, қараңғыландыру ережелерін енгізуге, BBC, ITV және тәуелсіз жергілікті радионы күшейтілген бақылауға алуға және қоғамдық тамақтандыру орталықтары немесе тіпті ұстау лагерьлері үшін үйлер мен мектептерді иеленуге болады. Саботажға жол бермеу үшін, бұрынғы заңдар қайта қолданылуы немесе қатаң түрде сақталуы мүмкін. Қорғаныс (Тууыштар, некелер және қайтыстар) ережелері. Қорғаныс (Ақша) ережелері, олар банктер мен жинақ-қаржы мекемелерінен бір уақытта алынатын ақша сомасын шектеуге бағытталған, бұл валюталық дағдарыстың алдын алу және ақша айналымын қамтамасыз етуді көздеді. Күнделікті өмірде қолданылатын басқа да заңнама ұлттық төтенше жағдай кезінде арнайы шараларды енгізуге мүмкіндік береді. Мысалы, 1976 жылғы Энергия туралы заң Мемлекеттік хатшыға дағдарыс кезінде көмір, бензин, дизель, газ, биоотын және электр энергиясын өндіру, тарату және пайдалануды реттейтін ережелерді жасауға мүмкіндік береді. Мысалы, ол рационирование, белгілі бір аймақтарда қуатты өшіру, маңызды объектілердің жанында қараңғыландыру, азаматтық көліктерді пайдалануды шектеу және т.б. шараларды жүзеге асыруға мүмкіндік береді. 1980 жылғы Хабар тарату туралы заң үкіметке ұлттық төтенше жағдай кезінде BBC, ITV, тәуелсіз жергілікті радио және тәуелсіз ұлттық радионың редакциялық саясатын бақылауға мүмкіндік береді. 1976 жылғы Теміржол туралы заңда Ұлыбритания теміржол жүйесіне қатысты ұқсас ережелер бар. Министр немесе Мемлекеттік хатшы соғыс жағдайында теміржолдарды, соның ішінде Ла-Манш туннелін де бақылауға ала алады.

The Defence (Public Safety) Regulations that allowed for such things as the prevention of interference with essential services and the control of newspapers and other means of communication. This could mean postal and press censorship, among other things. The Defence (Essential Supplies, Works and Services) Regulations that would give the power to control all land and property, industry and transport. This could entail the closing motorways to all but military traffic, restricting key workers from leaving their posts, commandeering buildings, commandeering of British Airways, etc. The Defence (Public Safety and Order) Regulations that were concerned with such matters as public shelter, the control of lighting and sound and the restriction of the public electricity supply. Electricity could be restricted for advertising and display purposes, blackout regulations could be implemented, extra control of BBC, ITV and Independent Local Radio and the commandeering of houses and schools for public feeding centres or even detention camps. Sus law could be reinstated or more tightly enforced to prevent sabotage. The Defence (Births, Marriages and Deaths) Regulations. The Defence (Cash) Regulations which were intended to restrict the amount of money that could be taken out of bank and building society accounts at any one time, which is intended to prevent a currency crisis and keep supplies of money secure. Other existing legislation governing everyday matters already allows for special provisions in a national emergency. For example, the Energy Act 1976 allows the Secretary of State to create regulations governing the production, distribution and use of coal, petrol, diesel, gas, biofuels and electricity in a crisis. For example, it could allow rationing, power cuts in certain areas to allow blackouts near key installations, restrictions on civilian use of cars and the like. The Broadcasting Act 1980 allows the governments to take over editorial control of the BBC, ITV, Independent Local Radio and Independent National Radio in a national emergency. The Railways Act 1976 has similar provisions with regard to the British railway system. The minister or Secretary of State can take control of the railways in the event of war, including the Channel Tunnel.

Бұл заңдар қалай жүзеге асырылатын болады

Бұл заң жобаланғандықтан, оны Парламент актілері арқылы Парламентте асығалдырып қабылдауға немесе Корольдік жарлық арқылы жүзеге асыруға болады. Заң жобалары үш кезеңмен қабылданады. Бірінші кезең – министрлер мен мемлекеттік қызметкерлердің ғана жүргізетін, не істеу керектігі және не қайта қарастыру керектігін жасырын түрде тексеру. Екінші кезеңі ашық болады, онда мемлекеттік ведомстволар тәулік бойы жұмыс істейді, адамдар соғыс уақытындағы міндеттері туралы хабардар етіледі, дабылдар мен басқа да байланыс жүйелері сыналып, полицияның демалысы тоқтатылып, қарулы күштер (резервтегілерді қоса алғанда) жұмылдырылады. Үшінші және соңғы кезең – жергілікті кеңестердің босқындар орталықтарын құру сияқты соғыс шараларын іске асыру. Нақты заң жобалары, әзірленген заңнаманы іске асыруға бағытталған қабылдау актілері болар еді. Заң жобаларының мазмұны ұлттық қауіпсіздік аясында және сол кездегі үкімет үшін олардың қатаңдығын ескере отырып, саяси құлдырауға алып келуі мүмкін болғандықтан жарияланбады. Бұл конституцияға қайшы келер еді, өйткені бір парламент болашақ парламенттің ісін шешетін болар еді. Алайда, олар полицияға адамдарды тоқтатуға, тексеруге және қамауға, кемелер мен ұшақ экипаждарына шектеулер қоюға, сондай-ақ өтемақы төлеуге қосымша өкілеттіктер беретін Арнайы Өкілеттіктер Заңынан тұратын еді. Екіншісі – Дайындық Заңы, жеке меншікті (жер, ғимараттар, көлік құралдары, кемелер мен ұшақтарды қоса алғанда) мәжбүрлеп алуды, маңызды жұмыскерлердің жұмыстан кетуіне кедергі келтіруді, қарулы күштер мен өрт сөндіру бригадаларының рөлін кеңейтуді, Ұлттық денсаулық сақтау жүйесін қайта ұйымдастыруды, көлікті бақылауды, полицияның қосымша өкілеттіктерін, ақша айналымын реттеуді және валюталық бақылауды, сондай-ақ өтемақы төлеуді қамтиды. "Жалпы Заң" – Ұлыбританияны соғыс жағдайына дайындаудың үшінші және соңғы кезеңі болмақ. Бұл заң, басқа екеуіне негізделген, өңірлік үкіметке (ұлттық үкімет құлауы мүмкін) құқықтық базаны, соның ішінде өңірлік комиссардың өкілеттіктерін беретін еді. Сонымен қатар, Би-Би-Сиді (қазірдің өзінде бар) бақылауға алу, еңбек ресурстарын бақылау, тууды, өлімді және некелерді тіркеу, сот төрелігін жүргізу (қазылар алқасы сот процестерін тоқтата алады және мысалы, арнайы соттар құрылуы мүмкін. Сондай-ақ, мемлекетке қарсы саботаж жасаушылар полициямен қамауға алынып, айыптаусыз немесе сотсыз ұсталуы мүмкін) және өтемақы төлеуге құқық берілген еді. Бұл заңдарды әзірлеген кезде, Парламенттың екі палатасы – Төменгі палата мен Жоғарғы палата дағдарыс кезінде отырыста болады және заңдар бірнеше сағат немесе күн ішінде қабылданады деп есептелді. Бірақ егер Парламент демалыста болса, жағдай қиындар еді, себебі заңдарды қабылдауға көбірек уақыт кеткен болар еді. Жаңа заң екі күн ішінде жарияланып, басылып шығарылуы керек еді.

Since this legislation is pre drafted, it would be either rushed through Parliament using the Parliament Acts or be done through an Order in Council, which is essentially a royal decree. The bills themselves would be passed in three stages. The first stage is a covert review of what to do and what needs to be revised, done only by ministers and civil servants. The second stage is more overt and would include 24 hour manning of government departments, people being briefed of their wartime roles, testing of sirens and other communication systems, cancelling police leave and mobilising the armed forces (including reservists). The third and final stage would be the activation of war measures, such as local councils setting up refugee centres and the like. The actual bills would effectively be enabling acts allowing for the implementation of the pre drafted legislation. The bills' content was not divulged both on the grounds of national security and because it would be politically suicidal for the party in charge at that time to do so considering their draconian nature. It would also be unconstitutional, as one parliament would be effectively determining the affairs of a future one. However, they consisted of the Special Powers Bill, which allowed the police extra powers to stop, search and arrest people, restrictions on ships and aircrew, along with compensation. The second, The Readiness Bill, covered the requisitioning of private property (including land, buildings, vehicles, ships and aircraft), preventing key workers from leaving their employment, widening the role of the armed forces and fire brigades, reorganising the National Health Service, control of transport, extra police powers, regulation of money supply and currency controls and compensation. The General Bill would be the third and final stage of putting Britain on a war footing. While building on the other two, it would also provide the legal framework for regional government (national government could fail), including the powers of the regional commissioner. Along with this would be the power to take over the BBC (which already exists), control labour, the registration of births, deaths and marriages, the administration of justice (jury trials may be suspended and special courts of justice may be established, for example. Also, subversives could be arrested by police and detained without charge or trial) and compensation. When these were drafted, it was assumed that both the House of Commons and the House of Lords were sitting at the time of the crisis and become acts within a few hours or days, though it would be more problematic if Parliament was in recess, as it would take longer to enact the acts. The new legislation would have to be publicised and printed within two days.

Салқын соғыстан кейінгі кезең

1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында салқын соғыс аяқталғаннан кейін, Солтүстік Ирландиядағы бейбіт процестің басталуы және 1998 жылғы Адам құқықтары заңының қабылдануы осы төтенше жағдайларға қатысты өкілеттіктерді және оларды қолдаған заңнамалық базаны қолдануға келмейтін ескірген жағдайға жеткізді, оларды қайта қарау қажет болды. 2004 жылғы Азаматтық төтенше жағдайлар заңы төтенше жағдайлар енгізуге жаңа құқықтық негіз беру үшін қабылданды, бірақ Үкімет оны 1998 жылғы Адам құқықтары заңына өзгеріс енгізу үшін пайдалана алмайды.