Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймонд Джонс Гунтер (30 тамыз 1909 – 12 сәуір 1977) – британдық саясаткер, Лейборист партиясының мүшесі. Ол Уэльсте дүниеге келді, теміржол саласында және Ұлыбританияның кәсіподақ қозғалысында, әсіресе «Транспорттық жалақылы қызметкерлер қауымдастығы» (TSSA) кәсіподағында жұмыс істеген.
British politician (1909–1977)
Raymond Jones Gunter (30 August 1909 – 12 April 1977) was a British Labour Party politician. He was born in Wales and had a background in the railway industry and the British trade union movement – specifically his union, the Transport Salaried Staffs' Association (TSSA).
Алғашқы саяси мансап
Екінші дүниежүзілік соғыста қатысқаннан кейін, 1941 жылы Корольдік инженерлерге қабылданып, кейін офицерлік шен алып капитан болған Гунтер 1945 жылғы жалпы сайлауда бұрын консерваторлардың бағынып келген Оңтүстік-Шығыс Эссекс округінен парламентке өтті. Клемент Эттлидің алты жылдық Лейбористік үкіметі кезінде ол қанағаттанбаған депутат болды. Лейбористік ішкі істер министрі Джеймс Чутер Эде 1940 жылдардың соңында округтерді қайта бөлу жүргізді; осының салдарынан Гунтердің Эссекс округі таратылды, сондықтан ол 1950 жылғы жалпы сайлауда Йоркширдегі Донкастер округіне ауысты. Бірақ тіпті сол сайлауда да ол консервативті қарсыласы Энтони Барберден (кейінірек министр болған) бар болғаны 878 дауыспен ғана басымдықпен жеңіске жетті. Барбер 1951 жылғы жалпы сайлауда Гунтерді 384 дауыспен жеңіп, Уинстон Черчилль басқаратын консервативтік үкіметті қайта құрды.
After seeing active service in the Second World War, enlisting in the Royal Engineers in 1941 and later being commissioned and reaching the rank of Captain, Gunter entered Parliament in the 1945 general election for the previously Conservative seat of South East Essex. He was a backbencher throughout the six year Labour Government of Clement Attlee. The Labour Home Secretary, James Chuter Ede, presided over a redistribution of seats in the late 1940s; as a result of that, Gunter's Essex seat was broken up, so he switched to the seat of Doncaster in Yorkshire for the 1950 general election. But even at that election he won his seat by a majority of only 878 over his Conservative opponent, Anthony Barber (future cabinet minister). Barber went on to unseat Gunter by 384 votes in the 1951 general election that saw the return of a Conservative Government under Winston Churchill.
Министрлік қызметке көтерілу
Гюнтер Лейбористік партияның оң қанатымен байланысты болды және 1955 жылдан 1966 жылға дейін Лейбористік партияның Ұлттық атқару комитетінің (NEC) мүшесі болды, сондай-ақ 1956–64 жылдары өзінің кәсіподағы TSSA-ның президенті болды. Оңтүстік Лондонның Саутварк сайлау округінде 76 жастағы Джордж Айзекс қайта сайлануға түспейтінін мәлімдеген кезде, Гюнтер 1959 жылғы жалпы сайлауға үміткерлігін іске қосты. Ол TSSA демеушілігімен Парламент мүшесі болып сайланды, 12 340 дауыспен көп дауысқа ие болды. 1959 жылғы сайлауда Лейбористердің ауыр жеңілісінен кейін, оның сол кездегі жетекшісі Хью Гейтскелл Лейбористердің конституциясын қайта қарау және жұмсартуға тырысты – бұл белгілі IV бапқа қатысты дау. Кәсіподақ жетекшілері бұл өзгеріске наразылық білдірді, ал Гюнтер қарсыластардың бірі болды. 1963 жылы Гейтскелл күрт қайтыс болды, IV бапқа қатысты дау әлі шешілмеген еді. Гарольд Уилсон Лейбористік партияның жаңа жетекшісі болып сайланды, ал Гюнтер Лейбористік партияның көлеңке кабинетінің мүшесі болып қалды.
Gunter was associated with the right wing of the Labour Party and was a member of the Labour Party's National Executive Committee (NEC) from 1955 to 1966 and was president of his union, TSSA, 1956–64. When George Isaacs (aged 76) announced his decision not to stand for re election in the strongly Labour constituency of Southwark in South London, Gunter secured the nomination in time for the 1959 general election. He was returned to the Commons as a TSSA sponsored Member of Parliament, with a majority of 12,340. Following Labour's heavy defeat in the 1959 election, its then leader, Hugh Gaitskell, sought to revise and moderate Labour's constitution – the so called Clause IV dispute. The trade union leaders overwhelmingly disliked this shift and Gunter was one of the opponents. In 1963 Gaitskell died suddenly, the Clause IV conflict still unresolved. Harold Wilson was elected the new leader of the Labour Party, and Gunter continued to be a Labour shadow cabinet member.
Еңбек министрі
1964 жылғы жалпы сайлауда Лейбористер партиясы шамалы артықшылықпен жеңіске жетті және Гарольд Уилсон Гунтерді Еңбек министрі етіп тағайындады. Гунтердің алдындағы мәселе мынадай еді: ол кәсіподақ жетекшісі ретінде кәсіподақтардың мүшелері үшін "еркін ұжымдық келіссөздер" арқылы жауапты жалақы мөлшерлемесін келісуге құқылы болуы керек деп санады; алайда, британдық өнеркәсіптің кейбір салаларындағы спонтанды ереуілдер көбінесе экономикаға зиян келтіретін жағдайларды тудыратын, ал "жалақыны ұстау" осыған балама ретінде қарастырылды. 1966 жылғы жалпы сайлауда Лейбористер партиясының үлкен жеңісінен кейін теңізшілердің ереуілі осы қақтығыстағы маңызды факторға айналды. Осы мәселеде Гунтер Уилсонмен бірдей қатал позицияны қабылдады. Кейін ол Еңбек министрі қызметін "қиындыққа толы кезең" деп сипаттады. Ол кәсіподақтардың күші туралы Донован комиссиясының есебіне негізделген жаңа заң жобасын әзірлеу арқылы жұмысын аяқтауды жоспарлады, бірақ 1968 жылдың сәуірінде Уилсон оны Энергетика министрі лауазымына ауыстырды. Гунтердің ақпаратты БАҚ-қа тарату арқылы үкіметке қарсы жағдай жасағаны туралы әңгімелер тарады. Осыған қарамастан, ол 1 шілдеде үкіметтен кетіп, енді Уилсон үкіметінде жұмыс істей алмайтынын мәлімдеді. Темірқасықпен, Гунтердің еңбек мәселелері бойынша ізбасары Барбара Касл 1969 жылғы "Тартысқа орналастыру" атты ақ парағында кәсіподақтардың өкілеттіктерін шектеу туралы ұсыныстарын кәсіподақтардың біріккен қарсылығына байланысты жүзеге асыра алмады.
Labour narrowly won the 1964 general election and Harold Wilson made Gunter Minister of Labour. The dilemma Gunter faced was this: as a union leader he believed that trade unions should be able to negotiate responsible pay rates for their members through "free collective bargaining"; on the other hand, the wildcat strikes in some parts of British industry were often seen as damaging to the economy, and "wage restraint" was the alternative. Soon after Labour's landslide victory at the 1966 general election, the seamen's strike was a particularly important factor in the conflict. On that issue, Gunter took the same tough line as Wilson. Looking back, he described his stint as Minister of Labour as a "bed of nails". He sought to complete his work by bringing in a new bill drawn from the findings of the Donovan Commission report on trade union power, but Wilson reshuffled him to the post of Minister for Power in April 1968. Gunter was rumoured to have been the source of leaks to the media which put the cabinet in a negative light. In any event he resigned from government on 1 July, stating that he could no longer work in a Wilson government. Meanwhile, Gunter's successor in labour affairs, Barbara Castle, saw her proposals to reduce trade union powers in her 1969 white paper, 'In Place of Strife' fail in the teeth of concerted Trade Union opposition.
Кейінгі саяси өмірі мен мұрасы
Гунтер 1970 жылғы жалпы сайлауда Саутварк сайлау округінде қайта сайланды, нәтижесінде Лейбористік үкімет Эдвард Хит басқаратын консервативтік үкіметке алмастырылды. Ол бұл кезде оппозицияның тәжірибелі депутаты болды және 1972 жылы парламенттен кетіп, оның орнын Гарри Ламборн басты. Гюнтер 1977 жылы қайтыс болды және Сцилли аралдарындағы Сент-Мэридің ескі шіркеуіне жерленді. Ол көп жылдар бойы Сцилли аралдарында, Лаунсестон Клоуз, Ескі қалашықта орналасқан және Y Bwythen Bach деп аталған үйіне ие болды. Оның есімі Уолворттағы Саутварк кеңесі салған қарттарға арналған тұрғын үй кешенінде мәңгі есте қалады.
Gunter was re elected in his Southwark constituency at the 1970 general election that saw the Labour government replaced by a Conservative one led by Edward Heath. He was by now a senior opposition backbencher and resigned from Parliament in 1972 and was succeeded by Harry Lamborn. Gunter died in 1977 and was buried at St. Mary's Old Church, St. Mary's on the Isles of Scilly. For many years he had a house on the Isles of Scilly, located in Launceston Close, Old Town, and called Y Bwythen Bach. His name lives on in a block of sheltered flats for the elderly built by Southwark Council in Walworth.