Кіріспе

Неміс эксперименттік жоғары жылдамдықты пойыз Intercity Experimental, кейіннен ICE V деп аталды, Германиядағы жоғары жылдамдықты теміржол саласын зерттеу үшін Deutsche Bundesbahn компаниясымен әзірленген эксперименттік пойыз болды. Ол Deutsche Bahn компаниясының барлық Intercity Express пойыздарының іргелі негізі.

Дизайн

Пойыз құрамына Krupp, Krauss Maffei және Thyssen Henschel компаниялары бірлесіп салған екі Class 410 электровозы және үшке дейін Class 810 аралық вагондары кірді. Оның екеуі Messerschmitt Bölkow Blohm, ал біреуі Duewag және Linke Hofmann Busch компанияларында жасалған. Вагонның бірі өлшеу мақсатында пайдаланылса, қалған екеуі заманауи жоғары жылдамдықты пойыздың үлгісі ретінде көрсетілді. Электровоздардың салмағы 78 тоннаны құрады және олардың максималды қуаты 3640 кВт болды. Олар негізінен бұрын әзірленген DB Class 120 локомотивтерінің негізінде салынған, бірақ аэродинамикалық сыртқы қабықшамен және корпоративтік стильдегі бояуымен жабдықталған. 1986 жылдың 3 қыркүйегінде болған рельстен шығу оқиғасынан кейін, бір электровоз қызметке қолдануға жарамсыз болды. Эксперименттік жобаның кестесін одан әрі кешіктірмеу үшін 10 ай бойы вагондардың біріне уақытша жүргізуші кабинасы орнатылды.

Өмірбаян

Германияның Білім және ғылым министрлігі 1968 жылы Германияда жоғары жылдамдықты теміржол көлігінің техникалық және экономикалық мүмкіндігін зерттеуді тапсырды. 1971 жылы жарияланған нәтижелер неміс теміржолдарында жылдамдықты арттыру қажеттілігін көрсетті. 1972 жылы министрлік жаңа теміржол технологияларын әзірлеуге жетекшілік етті. Осы кезеңде Бундесбанның Миндендегі бас кеңсесінде "Рельс/Дөңгелек" жұмыс тобы құрылды. Бастапқыда олар "Эмсленд" сынақ полигонына дейін жеткен "Трансрапид" жобасы бойынша зерттеулерге шоғырланды. 1978 жылы Messerschmitt Bölkow Blohm компаниясы 200-600 жолаушыға арналған пойыздың жобасын ұсынды, бірақ ол да іске аспады.

Даму және өндіріс

Зерттеулер жөніндегі федералды министрліктің қолдауымен жүргізілген зерттеулер аясында Bundesbahn бірнеше компаниялармен бірге жоғары жылдамдықты темір жол жүйесінің прототипі үшін тұжырымдама дайындады. Талдаудан кейін екі қуатты вагон және көптеген вагондардан тұратын пойыз жобаланды және жоспарланды. Осы тұжырымдама жобаның негізі болғандықтан, министрлік 1981 жылдың 10 ақпанында Bundesanzeiger (федералды тізілім) басылымы арқылы оны қолдады. Мюнхендегі Bundesbahn орталық кеңсесі 1981 жылдың қыркүйегіне дейін әртүрлі ынтымақтастық ұсыныстары мен тендерлерді бағалады. Bundesbahn бұрын жобаны дереу бастау туралы шешім қабылдаған болса да, министрлік сол кезде өнеркәсіптің толық қолдауын ала алмағандықтан, жоба дереу іске асырылмады. 1981 жылдың 6 қыркүйегінде қажетті қаржыландыру қамтамасыз етілді және жобаны бастау үшін барлық талаптар орындалды. Сол күні пойыздың атауы R/S VD-ден IC Experimental-ға өзгертілді. 1982 жылы екі қуатты вагон және алты вагондардан тұратын пойыз жоспарланды, олардың бірі өлшеу вагоны, ал қалған бесеуі әртүрлі интерьерлермен жабдықталған 600 жолаушыға дейін сыйымдылығы бар демонстрациялық вагондар болды. Параллельді түрде, сол министрлік қолдау бағдарламасы аясында магниттік левитация технологиясын қолдау да жүзеге асырылды. Ақыры пайдалануға берілген пойыздың әзірленуі 1983 жылдың қыркүйегінде Мюнхендегі Bundesbahn басшылығымен басталды. Өндіріс 1983 жылдың соңында басталды, қуатты вагонның механикалық бөлігін Krupp, Henschel және Krauss Maffei әзірледі және құрастырды. Электрлік бөліктерді Siemens, AEG және Brown, Boveri & Cie компаниялары әзірледі. Екі бөлікті де Эссендегі Friedrich Krupp (қуатты вагон 410 001) және Кассельдегі Thyssen Henschel (қуатты вагон 410 002) біріктіріп, аяқтады. 1984 жылдың қазанына қарай электрлік бөліктерді құрастыру және аяқтау жұмыстары аяқталды. 1985 жылдың қаңтарында шасси сыртқы корпусқа бекітілді. Deutsche Bahn 1984 жылы орта вагондарды әзірлеу және өндіру үшін Messerschmitt Bölkow Blohm фирмасымен келісімшарт жасасты. 810 001 8 және 810 002 6 демонстрациялық вагондары, сондай-ақ 810 003 4 өлшеу вагоны Duewag фирмасымен Krefeld Uerdingen қаласында құрастырылып, Linke Hofmann Busch фирмасы Salzgitter қаласында аяқталды. Содан кейін олар 1984 жылы электрлік жабдықтауды бастау үшін Донауверт қаласына жеткізілді. Пойыз 1985 жылы жеткізілді және негізінен жаңа Intercity Express пойыздарын сынау және көрнекі модель ретінде пайдаланылды. Ол 1988 жылдың 1 мамырында рельстік көліктер арасында жаңа жылдамдық рекордын орнатты, ол 1990 жылға дейін бұзылмай қалды. ICE 1 қуатты вагондарының (қазір 401-сынып деп аталады) жеткізілуі 1987 жылы басталды. Содан кейін пойыз негізінен материалдарды бағалау үшін қолданылды. Пойыз 1998 жылы қызметтен шығарылды, оның қуатты вагондары мен вагондары әртүрлі орындарда көрмеге қойылды. Оның орнына ICE S келді.