Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниядағы қиылыс
Interchange in California
Кипресс көшесі виадугі, көбінесе Кипресс құрылымы немесе Кипресс тас жолы деп аталады, 2,5 км ұзындығы бар, екі қабатты, көп жолақты (әр қабатқа төрт жолақты) темірбетоннан салынған автокөлік жолы болды. Бұл бастапқыда Оклендтегі Нимиц тас жолының (Мемлекеттік 17-жолы, кейіннен Interstate 880) бөлігі болды. Ол 1930 жылдары Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпіріне келетін жолдың бірі ретінде салынған бұрынғы бір қабатты виадуктің орнына салынды. Ол Батыс Окленд ауданында 7-ші көше мен Interstate 80 арасындағы Кипресс көшесінде орналасқан. Ол 1957 жылдың 11 маусымында ресми түрде ашылып, 1989 жылдың 17 қазанына дейін пайдаланылды. Сол күні сағат 17:04 шамасында 6,9 балдық жер сілкінісі шығанақ аймағын шалып, тас жолдың жоғарғы бөлігінің көп бөлігі төменгі бөлігіне құлады. Құлау салдарынан 42 адам қаза тауып, одан кейін құрылыс бұзылды. Кипресс тас жолы естелік паркі Оклендте, 14-ші көше мен Мандела Парквейде орналасқан.
The Cypress Street Viaduct, often referred to as the Cypress Structure or the Cypress Freeway, was a 1.6 mile long (2.5 km), raised two deck, multi lane (four lanes per tier) freeway constructed of reinforced concrete that was originally part of the Nimitz Freeway (State Route 17, and later, Interstate 880) in Oakland, California, United States. It replaced an earlier single deck viaduct constructed in the 1930s as one of the approaches to the San Francisco–Oakland Bay Bridge. It was located along Cypress Street between 7th Street and Interstate 80 in the West Oakland neighborhood. It officially opened to traffic on June 11, 1957, and was in use until October 17, 1989. At approximately 5:04 p. m. that day, a magnitude 6.9 earthquake struck the Bay Area, resulting in a large portion of the freeway's upper deck collapsing onto the lower deck. The collapse killed 42 people and resulted in the subsequent demolition of the structure. The Cypress Freeway Memorial Park is located in Oakland, at 14th Street and Mandela Parkway.
Құрылыс
Екі қабатты виадукт 1949 жылы Окленд қаласы Бей көпіріне қатынайтын жергілікті көшелердегі, мысалы, Кипресс көшесіндегі (сол кезде Калифорния штатының 17-ші бағыты) қозғалысты жеңілдету мақсатымен жобаланды. Бұл бағыт Батыс Оклендтегі нашар жағдайдағы үйлерді ығыстыру үшін ішінара таңдалды. Маркет көшесінде Бесінші және Алтыншы көшелер арасындағы, Сегізінші/Жетінші көшелерге қосылатын және шығатын орталық пандус ретінде жобаланған Кипресс көшесі виадугінің оңтүстік бөлігі – 1955 жылдың қазан айында аяқталған жобаның бірінші кезеңі. Оны Frederickson және Watson мердігерлері $1.7 миллионға салған. Жобаның екінші кезеңі, екі қабатты виадук бөлігі (Оңтүстіктегі Аделина көшесінен Солтүстіктегі МакАртур түйініне дейін) 1956 жылдың ақпанында Grove, Wilson, Shepard және Kruge мердігерлерімен $8.3 миллионға басталды, виадук жобасының жалпы құны $10 миллионға жетті. 1957 жылдың 11 маусымында ресми түрде пайдалануға берілген бұл виадукт Калифорниядағы алғашқы екі қабатты тас жол болды.
The double decked viaduct was initially designed in 1949 by the City of Oakland as a way to ease traffic on local streets leading to the Bay Bridge, such as Cypress Street (which was California State Route 17 at the time). The route was partially chosen to displace perceived slums in West Oakland. The southernmost portion of the Cypress Street viaduct, which was designed as a central off ramp structure exiting at Market Street between Fifth and Sixth Streets to the Eighth Street/Seventh Street on/off ramps, was the first phase of the overall project completed in October 1955, by contractors Frederickson and Watson at a cost of $1.7 million. Construction on the second phase of the project, the double decked viaduct portion (which started from Adeline Street in the south to the MacArthur Maze in the north), began in February 1956 by contractors Grove, Wilson, Shepard and Kruge at a cost of $8.3 million, bringing the total cost of the viaduct project to $10 million. It was California's first double decked freeway when it officially opened to traffic on June 11, 1957.
Лома-Приета жер сілкінісі
1989 жылғы 17 қазанда құрылыстың 16-шы көшеден солтүстікке қарай Макартур лабиринтіне дейінгі бөлігі 1989 жылғы Лома-Приета жер сілкінісі кезінде жер қозғалысы мен құрылымдық кемшіліктерге байланысты құлдырады. Жоғарғы қабат оңтүстік бағытындағы, ал төменгі қабат солтүстік бағытындағы қозғалыс үшін пайдаланылды. Кипресс көшесіндегі виадуктың кейбір бөліктері екі жағынан екі тіреу бағанасымен, ал кейбір бөліктері бір тіреу бағанасымен ғана қолдауға ие болды. Бұл конструкция жер сілкінісіне төтеп беруге қабілетсіз болды, себебі сыртқы бағаналардың жоғарғы бөліктері төменгі бағаналарға нығайту арматурасымен байланыстырылмаған, ал бағаналар жарылудың алдын алу үшін жеткілікті түрде бекемделмеген (Жапонияның Кобе қаласындағы Ханшин тас жолы сияқты). Мұндай құрылымдар жобаланған кезде тұтасқандай талданбаған, және ірі конструкциялық қозғалыс құлауға ықпал еткен болуы мүмкін. Ол толтырылған топыраққа, құрғақ шөбінді топыраққа салынған; толтырылған топырақ жер сілкінісі кезінде топырақ шөгуіне өте сезімтал, ал құрғақ шөбінді топырақ жердің күшті қозғалысын көрсетеді. 1977 жылы Кипресс көшесіндегі виадукқа жер сілкінісіне төтеп беру үшін шамалы нығайту жүргізілді. Жер сілкінісі тоқтағаннан кейін (соңғы сілкіністер болмағандықтан) жергілікті тұрғындар мен жұмысшылар құтқару мақсатымен қираған құрылымға кіріп, оған көтеріле бастады. Көптеген адамдар құтқарылды, кейбіреулері тұтқынға түскен мүшелерін ампутациялау арқылы ғана құтқарылды. Жоғарғы қабаттың төменгі қабатқа құлауы салдарынан 42 адам қаза тапты – бұл 63 адамнан құралған жалпы жер сілкінісінен болған қазалардың үштен екі бөлігін құрады, бірақ бастапқыда күдіктелгеннен төмен болды; Сан-Франциско мен Окленд әлем сериясында болғандықтан, көптеген адамдар екі қалада да жұмыстан ерте шығып кеткен немесе алдағы үшінші ойынды көру үшін кешіккен, нәтижесінде жер сілкінісі кезінде виадуктағы қозғалыс әдеттегіден гөрі азырақ болды. Виадук бұзылғаннан кейін Сайпресс көшесі Нельсон Манделаның құрметіне Мандела атындағы саябақ деп аталды, ал виадук тұрған жерге көгалдандырылған орталық жолақ отырғызылды. Жаңадан салу жұмыстары басталар алдында виадуктың оңтүстік жағындағы 7-ші көшеден шығу орнында аяқталды, екі бағыттық жол 7-ші көшеден өтті, ал Макартур лабиринтінен 32-ші көшедегі Сайпресс көшесіне оңтүстікке қарай шығу солтүстік жағындағы жергілікті көліктерге ашық болды.
On October 17, 1989, the portion of the structure from 16th Street north to the MacArthur Maze collapsed during the 1989 Loma Prieta earthquake, due to ground movement and structural flaws. The upper deck was used by southbound traffic; the lower deck, by northbound traffic. Some sections of the Cypress Street Viaduct were largely supported by two columns on either side, but some sections were only supported by a single supporting column. The design was unable to survive the earthquake because the upper portions of the exterior columns were not tied by reinforcing to the lower columns, and the columns were not sufficiently ringed to prevent bursting (similar to Hanshin Expressway in Kobe, Japan). At the time of its design, such structures were not analyzed as a whole, and it appears that large structure motion contributed to the collapse. It was built on filled land on top of bay clay; filled land is highly susceptible to soil settlement during an earthquake, and bay clay exhibits larger ground motion. A small degree of earthquake reinforcement was added to the Cypress Street Viaduct in 1977. After the earthquake stopped (with no aftershock), local residents and workers began crawling into and climbing upon the shattered structure with the goal of rescuing those left alive. Many were saved, some only by amputation of trapped limbs. The collapse of the upper tier onto the lower tier resulted in 42 fatalities—while this represented two thirds of the total quake death toll of 63, it was a magnitude lower than initially feared; with San Francisco and Oakland in the World Series, many would be commuters in both cities had left work early or stayed late to watch the upcoming Game 3, and as a result traffic on the viaduct was far lighter at the time of the quake than it normally would have been. After the viaduct was torn down, Cypress Street was renamed Mandela Parkway, in honor of Nelson Mandela, and a landscaped median strip was planted where the viaduct once stood. Before reconstruction occurred, the viaduct ended at the 7th Street exit on the southern end, with the two roadways going over 7th Street, while the southbound exit off the MacArthur Maze onto Cypress Street at 32nd Street remained open to local traffic on the northern end.
Батыс Оклендтің айналасындағы қайта құру
1997 жылы Нимиц тас жолы аймақты айналып өту үшін қайта бағытталды, негізінен жер бетінен өтетін конструкцияны және бір деңгейлі эстакаданы пайдаланды. Бұл үшін көбінесе теміржол ауласының жері қолданылды, ол басқа жерге көшірілді. 8-ші көшедегі шығу жойылды, 7-ші және Юнион көшелерінің жанында оңтүстікке қарай шығу, ал Окленд портының маңындағы 7-ші көшеде солтүстік және оңтүстікке қарай бір шығу құрылды. Бұл шығулар Фронтаж жолы арқылы Батыс Гранд-авенюге және Желілік көшедегі Окленд армия базасына қол жеткізуді қамтамасыз етті. Содан кейін Гранд-авеню арқылы Бей көпіріне және солтүстікке қарай Eastshore тас жолына бөлінетін эстакадалық түйіскенге дейін жол салынды. Бұл I 80 батыстан I 580 шығысқа / I 880 оңтүстікке қарайғы пандусты да қайта реттеді, соның нәтижесінде 2001 жылы Cypress тас жолын қайта құру толық аяқталды. Нимиц тас жолының жаңа бөлігі салынып жатқанда, археологтар тобы 19 ғасырда Батыс Оклендте тұрған адамдар туралы көптеген қызықты мәліметтер тапты. Құрылыс бағасының өсуіне байланысты, жаңа тас жолдың құны бастапқы есептеулердегі 650 миллион доллардан 1,2 миллиард долларға дейін (бір мильге 250 миллион доллар) екі есеге өсті, бұл бес мильдік тас жолды ауыстыруды сол кездегі штат тарихындағы ең қымбат жобаға айналдырды. (Бірақ кейін Бенисия-Мартинес көпірінің солтүстік бөлігінің салынуы және Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірінің шығыс бөлігінің ауыстырылуы осы көрсеткішті арттырды.) Бағаның өсуіне негізінен 1989 жылы ішінара қираған тас жолдың орнына жаңа тас жол салуға қарсылық білдіру себеп болды, сондықтан Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолынан және Амтрактан (теміржол ауласының бір бөлігін көшіру, бұл өз кезегінде жер сілкінісінен зардап шеккен 16-шы көшедегі Амтрак стансасының жабылуына және Джек Лондон алаңындағы және Эмеривиллдегі екі Амтрак стансасымен ауыстырылуына әкелді), АҚШ пошта қызметінен (паркинг орнын паркинг гаражымен ауыстыру қажет болды) және АҚШ армиясынан (жаңа бағыт Окленд армия базасынан өтті) жер сатып алу қажет болды, сондай-ақ BART тіреу арқаларын ауыстыру да қажет болды.
In 1997, the Nimitz Freeway was rerouted to loop around the area using a largely ground level design with more conventional single level viaduct. The space was mainly taken from a railroad yard which was relocated. The exit at 8th Street was eliminated, a southbound exit near 7th and Union Street and a single northbound and southbound exit at 7th Street, near the Port of Oakland was constructed also providing access via Frontage Road to West Grand Avenue and the Oakland Army Base on Maritime Street, before a viaduct type interchange splitting traffic to the Bay Bridge via Grand Avenue and also northbound to the Eastshore Freeway. This also realigned the ramp from I 80 west to I 580 east/I 880 south which fully completed the Cypress Freeway Realignment in 2001. During construction of the new section of the Nimitz Freeway, a team of archaeologists made many interesting discoveries about the people who lived in West Oakland in the 19th century. Due to cost overruns, the costs of the replacement freeway doubled from initial estimates of $650 million to $1.2 billion ($250 million per mile) making the five mile freeway replacement the most expensive project in the state's history at the time. (It would be subsequently overshadowed by the northbound addition of the Benicia–Martinez Bridge and the Eastern span replacement of the San Francisco–Oakland Bay Bridge.) The cost overruns were mainly due to the opposition to replacing the highway on the site of the one partially destroyed in 1989, therefore requiring the purchase of land and property from Southern Pacific Railroad and Amtrak (moving part of the rail yard, which in turn caused the earthquake damaged 16th Street Amtrak Station to be closed and replaced with two Amtrak stations in Jack London Square and Emeryville), the United States Postal Service (having to replace a parking lot with a parking garage), and the U. S. Army (the new route went through the Oakland Army Base), as well as replacing BART support beams.