Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Жаңа Зеландия папоротнигі немесе жай ғана папоротник (Poodytes punctatus) – Жаңа Зеландияға ендемік, жәндіктермен қоректенетін құс. Маори тілінде оны котата немесе матата деп атайды.
The New Zealand fernbird or simply fernbird (Poodytes punctatus) is an insectivorous bird endemic to New Zealand. In the Māori language, it is named kōtātā or mātātā.
Сипаттама
Ересектің қауырсыны қоңыр, қара жолақты болады. Басы, үстіңгі жағы және қоңыр қанаттары қара түсті жолақтармен өрнектелген. Ұзын, қадамды құйрығы қараңғырақ қоңыр түсті, ал құйрық қауырсындары (rectrices) одан да қараңғырақ. Кездейсоқ бөлігінде, жақ, мойын, кеуде және құрсақ ақшыл, ұсақ-түйекті және кеудесінде қара түсті жолақтар бар. Бүйірлері, кеуде жақтары және құйрық асты жамылғылары қоңыр және қара түсті жолақтармен, бүйірлерінде одан да анық көрінеді. Басында, маңдайы мен басы қоңыр түсті. Ақшыл қабаудың болуы айқын немесе нашар болуы мүмкін. Құлақ қауырсындары сұр қоңыр түсті, мойынның екі жағындағы үстіңгі бөлігінің қоңыр түсімен үйлесетін қара түсті ұсақ жолақтары бар. Мұнығы қара түсті, ал төменгі жағы сұрғылт. Көздері қара қоңыр. Аяқтары мен саусақтары қызғылт қоңыр түсті. Екі жынысы да бірдей, ал жас құстар ересектерге ұқсас. Жаңа Зеландия папоротнигі жоғары жағынан қоңыр, төменгі жағынан ақ, ал мойны мен кеудесінде қоңыр дақтар болады. Алғашқы қоныс аударушылар оны "батпақты торғай" деп атаған, әрине оның түсіне байланысты.
The adult has a brown plumage streaked in black. The head, the upperparts and the brown wings are streaked blackish. The long graduated tail is a duller brown, with the rectrices darker. On the underparts, the chin, throat, breast and abdomen are whitish, finely mottled and also streaked blackish on the breast. The flanks, the sides of the chest and the subcaudal covers are brown and streaked blackish, more clearly on the flanks. On the head, the forehead and cap are brown. The presence of a whitish eyebrow may be more or less clear. The auricular coverts are grey brown with darker fine streaks that blend into the brown of the upperparts on the sides of the neck. The beak is blackish, with the lower mandible more gray. The eyes are dark brown. Legs and toes are pinkish brown. Both sexes are similar and the juvenile also looks like the adults. The New Zealand fernbird is a rich brown above and white below, with brown spots on both the throat and breast. Early settlers called it the "swamp sparrow", no doubt because of its colouration.
Экология
Жаңа Зеландия папоротниктері - жерде қоныстанушы құс, және ұшуға құштар емес, көбінесе жаяу жүреді немесе 15 метрден кем қашықтыққа қысқа ұшып өтеді. 19 ғасырда Уолтер Буллер оны "ең көп кездесетін түрлердің бірі" деп сипаттаған.
The New Zealand fernbird is a ground dwelling bird, and is a reluctant flier, travelling mainly on foot or in occasional short flights of less than 15 metres. In the 19th century, Walter Buller described it as "one of our most common"
Оңтүстік арал папоротниктерін далалық зерттеулер олардың теңіз жағасына жақын, төменгі және тығыз өсімдік жамылғысы бар бұталы орталарды ұнататынын көрсетті. Жаңа Зеландия папоротнигі жәндіктермен қоректенеді. Ол гусеницалар, дернәсілдер, қоңыздар, шыбындар және көбелектер, сондай-ақ коконнан шығатын кішкентай өрмекшілермен қоректенеді. Кейде тұқымдар мен жемістерді де жейді. Оның әні - жылдам үскіріктер мен дыбыстардың тізбегі. Жұптар арасындағы байланыс - дуэт, ерекше "у тик" дыбысы.
Field studies of the South Island fernbird showed they preferred shrubby habitats with low dense ground vegetation near an estuary margin. The New Zealand fernbird is insectivorous. It feeds on caterpillars, larvae, beetles, flies and moths, as well as small spiders emerging from the cocoon. It sometimes consumes seeds and fruits. Its song is a series of rapid whistles and clicks. The contact between the two partners is a duet, a characteristic "u tick",
Өсіру
Құстар жерге жақын шөптер мен басқа да өсімдіктерге ұя салады, құрғақ қамыстардан тоқылған, қауырсындарымен астарланған терең тостаған тәрізді ұя жасайды. Көбейіс қыркүйектен ақпанға дейін жүзеге асады, 2–3 ақшыл-қызыл түсті, қоңыр немесе күлгін дақты жұмыртқалар туады. Маори тіліндегі "te whare o te mātātā" ("папоротник құсының үйі") деген тіркес, ауа райынан қорғау үшін тоқылған зығырдан жасалған плащты сипаттайды; бұл ұяның дизайны мен беріктігіне куәлік етеді. Ересек құстар 13 күндей басып шығарады. Балапандар ата-аналарынан кішкентай жәндіктермен қоректенеді. Олар ұядан 15–17 күннен кейін, кейде 20–21 күннен кейін ұшып кетеді. 9 айлық болғанда көбейе алады. Жұптар 1–3 балапанды өсіреді. Жас балапандар ұядан шыққаннан кейін бірнеше апта бойы тамақ үшін ата-аналарына тәуелді болады. Екі жылдық зерттеу көрсеткендей, Оңтүстік аралдағы папоротник құстары көбейіс маусымы мен оған дейінгі кезеңде өз аумақтарын белсенді түрде қорғайды.
The birds nest in sedges or other vegetation close to the ground, making a deep woven cup of dried rushes lined with feathers. Breeding occurs from September to February, producing clutches of 2–3 pinkish white eggs with brown or purple speckles. The Māori phrase "te whare o te mātātā" (a fernbird's house) describes a woven flax cape, made to keep out the weather; a testament to the design and strength of the nest. Both adults incubate for about 13 days. The chicks are fed small insects by the parents. They leave the nest after 15–17 days and sometimes at 20–21 days after hatching. They can breed as early as 9 months of age. Pairs raise between 1 and 3 broods. Juveniles still depend on the parents for food for a few weeks after leaving the nest. In a two year field study, South Island fernbirds strongly defended their territories during the preebreeding and breeding seasons.