Сирек кездесетін Sloane's viperfish балығы туралы мағлұмат: сипаттамасы, мекендеу орындары, дене мөлшері, биолюминесценциясы. Теңіз фаунасы зерттеушілеріне арналған мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Слоанның жылан балығы, Chauliodus sloani, – бүкіл әлемдік суларда кездесетін жыртқыш мезопелагикалық айдаһар балығы. Бұл түрді алғаш рет неміс ғалымдары Маркус Элизер Блох және Иоганн Готтлоб Шнайдер 1801 жылы жарық көрген "Systema ichthyologiae: iconibus CX illustratum" кітабының 1-ші томында сипаттаған. C. sloani аналықтары 133-тен 191 мм-ге дейін жетіледі, ал еркектердің денесі аздап кішкентайрақ болғанда жетілуі мүмкін. Оның құрсақ жағында екі қатар фотофорлар орналасқан. C. sloani төменнен көлеңкесін көретін хищниктерден жасыру үшін құрсақ фотофорларының биолюминесценциясының қарқындылығын реттей алады деп саналады.
Sloane's viperfish, Chauliodus sloani, is a predatory mesopelagic dragonfish found in waters across the world. The species was first described by German scientists Marcus Elieser Bloch and Johann Gottlob Schneider in their 1801 book Systema ichthyologiae: iconibus CX illustratum, volume 1. Female C. sloani reach maturity between 133 and 191 mm, while males likely reach maturity at slightly smaller body lengths. It has two rows of photophores along its ventral side. It is believed that C. sloani can adjust the intensity of bioluminescence of the ventral photophores to camouflage itself from predators that might see its shadow from below.
Таксономия
C. sloani барлық зұлқарлы балықтарды қамтитын Chauliodus туысына жатады. Зұлқарлы балықтар – фотофорлары (жарық шығаратын органдары), ұзын тістері және иілгіш жақтары бар терең теңіз балықтары. C. sloani басқа Chauliodus түрлерінен бүкіл әлемді қамтитын кең таралған аймағымен ерекшеленеді.
C. sloani is part of the genus Chauliodus, which includes all viperfishes. Viperfishes are deep sea fishes with photophores (light producing organs), long teeth, and hinged jaws. C. sloani is distinguished from other Chauliodus species by its circumglobal range.
Тарату
C. sloani тропикалық және қоңыржай суларда кездеседі. Ол Атлант мұхитында, Жерорта теңізінің батысында, сондай-ақ Үнді және Тынық мұхиттарында кеңінен таралған. Атлант мұхитында оның ендік диапазоны 35°N мен 55°N аралығында, ал ең көп саны 45°N шамасында байқалады. Бірнеше киттердің асқазан ішіндегі мазмұнын талдау нәтижесінде C. sloani қалдықтары табылды, оның ішінде кіші тұмсықты кит және Гервестің тұмсықты киті болды. Екеуі де Канар аралдарының жағасында жатыр екені анықталды.
C. sloani is found in tropical and temperate waters. It is widespread in the Atlantic Ocean and the western Mediterranean Sea, as well as the Indian and Pacific Oceans. In the Atlantic, its latitudinal range is from 35°N 55°N, with highest abundance around 45°N. Analysis of several cetaceans' stomach contents found remnants of C. sloani, including the pygmy sperm whale and Gervais's beaked whale. Both were found beached on the Canary Islands.
Жақсылық анатомиясы
C. sloani-нің ең маңызды ерекшелігі – оның үлкен тістері. Жақ жабылғанда тістер бірігіп, олжаны ұстап алуға мүмкіндік беретін қоршау құрайды. Оның жағы 90 градусқа дейін ашылып, өзінің салмағының 63%-на дейінгі олжаны жеуге мүмкіндік береді. Бір туыстың екі түріндегі дентин түтікшелерінің болу айырмашылығының себебі әлі зерттелмеген. C. sloani-нің жақ бұлшықтарында бас сүйегінің астыңғы жағында үшінші adductor facialis бұлшығы бар. Жақындағы зерттеулер оның жүйенің механикалық тиімділігін арттыратынын, жақ қысқанда сегменттер аралық апоневрозды алға жылдырып, тістеу күшін және бұрыштық жылдамдықты жоғарылататынын көрсетеді.
The primary feature of interest in C. sloani is its enormous teeth. When the jaw is closed, the teeth fit together to form a cage in which prey can likely be trapped. Its jaw can be unhinged, allowing it to open its mouth up to 90° to catch prey up to 63% its own body size. The reason behind difference in presence of dentin tubules in two species of the same family has yet to be addressed. The jaw musculature of C. sloani contains a third adductor facialis muscle ventral to the skull. Recent research suggests that it improves the mechanical advantage of the system by anteriorly displacing the intersegmental aponeurosis during adduction, which increases bite force and angular velocity.
Жалпы анатомия
C. sloani-нің екіге бөлінген құйрық жүзбегі, майлы жүзбегі және басының тікелей артында орналасқан арқа жүзбегі бар. Оның жүзбектерінің көбісі жұмсақ сәулелерден тұрады. C. sloani-дің майлылығы төмен (~2,4%). Денесі қалың, мөлдір, желатин тәрізді қабықпен оралған. Көптеген стомиформдар сияқты, оның қабыршақтары мен құйрық сүйегі нашар сүйектелген және газбен толтырылған жүзу қабысы жоқ.
C. sloani has a forked caudal fin, an adipose fin, and a dorsal fin located immediately behind its head. Almost all of its fins contain soft rays. C. sloani has a low lipid content (~2.4%). The body is enveloped in a thick, transparent, gelatinous casing. Like many stomiiformes, its scales and caudal skeleton are poorly ossified and it lacks a gas filled swim bladder.
Диета
C. sloani миктофидтерді (лантер балықтарды), басқа сүйекті балықтарды және қабықшалыларды көп жейді. C. sloani-дің бір жеке данасы он екі күнде кем дегенде бір лантер балығын жейді деп есептеледі. Сондықтан, кішірек жеке даналардың асқазанындағы олжа, ірі жеке даналардың асқазанындағыдан пропорционалды түрде ірірек болып табылады. Дегенмен, олар тамақтануда талғампаз емес – олар басқа балықтарды, жұмыртқаларды және балдырларды да жейді. C. sloani көбінесе ірі олжамен қоректенеді, және кейбір жағдайларда өз салмағының 50%-ға дейін жем жегені анықталды. Олжаның мөлшері оларға энергия тиімділігін арттыра отырып, сирек және мүмкіндік туғанда ғана қоректенуге мүмкіндік береді. Маусымдық өзгерістердің қоректену мінез-құлқына әсерін анықтау мақсатындағы зерттеуде, C. sloani үшін ешқандай маңызды айырмашылық анықталған жоқ, және барлық байқалған олжалар балықтар болды. Зерттеу сондай-ақ, шараның құйрығын қысқанда, шара 5-10 секундқа дейін жарық шығаратынын көрсетті.
C. sloani is a major consumer of myctophids (lanternfishes), other bony fishes, and crustaceans. An average C. sloani individual probably consumes at least one lanternfish every twelve days Consequently, the stomachs of smaller individuals have been found containing proportionally larger prey than the prey found in the stomachs of larger individuals. However, they are not picky in their diet — they also eat other fishes, eggs, and algae. C. sloani typically feed on large prey, and in some cases was documented to consume prey up to 50% of its own bodyweight, and the size of their prey allows them to feed rarely and opportunistically while maximizing energetic efficiency. In a study to determine the effect of seasonal changes on feeding behavior, no significant difference was determined for C. sloani, and all of the prey items observed were fishes. The study also observed that when the tail of the viperfish was squeezed, the viperfish emitted light for about 5–10 seconds.