Кіріспе
Венеция догы, 1486–1501 жылдар аралығында. Агостино Барбариго (3 маусым 1419 – 20 қыркүйек 1501) – 1486 жылдан өмірінің соңына дейін Венеция догы болды. Ол дож болып тұрған кезде, Сан-Марко алаңындағы әсем Сағат мұнарасы және оның аркасы, Мерсерия көшесі арқылы Риальтоға дейін созылатын жол аяқталды. Мұнараның жоғарғы қабатында, қоңыраудың астында, бастапқыда дож Венецияның арыстанының алдында тізе бүгіп тұрған бейнесі бейнеленген, бірақ 1797 жылы Венеция Наполеонға бағынғаннан кейін француздықтар оны алып тастады. 1495 жылы ол Италиядан Франция королі VIII Карлдың ықпалын ығыстыру үшін итальяндық коалиция құрды, нәтижесінде француз әскері Италиядан шегінген кезде Форново шайқасы болды. Оның билігі тұсында Венеция Романьядағы бірнеше бекіністерді басып алып, Кипр аралын аннексиялады. Оның Осман сұлтаны II Баязидпен қарым-қатынасы бастапқыда жақсы болды, бірақ 1492 жылдан бастап шиеленісе бастады, соңында 1499 жылы ашық соғысқа ұласты. Стамбулдағы венециялық саудагерлер тұтқындалды, ал босниялық әскерлер Далмацияға басып кіріп, Зараға жетті. Венеция флоты Зонкио шайқасында жеңілді, республика Лепантодағы базасын жоғалтты. Бұған Модоне мен Корона да ілесе бастады, бұл Венеция кемелерінің Левантқа қарай сапарлау кезіндегі барлық маңызды аралық тоқтауларын жоғалтуды білдірді. Жеке қарсылығына қарамастан, 1499 жылдың ақпан айында Венеция Франция королі XII Людовикпен, ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған Милан герцогтығына қарсы әскери одақ құрған Блуа шартына қол қойды. Барбариго мұны Османдық қауіптен алаңдату деп есептеді. 1503 жылы бейбіт келісімге қол қойылды, нәтижесінде Венеция Мореяда Нафплион, Патра және Монемвасияны ғана сақтап қалды. Оның доггерессасы – Элизабетта Соранцо. Оның інісі Марко Барбариго одан бұрын дож болған, бірақ бір жылдан кем уақыт қызмет еткен. Олардың мазары, бастапқыда Карита шіркеуінде орналасқан, қиратылды. Оның бір бөлігі, Мәсіхтің қайта тірілуін бейнелейтін рельеф, Антонио Риццоның шеберханасына жатқызылатын Сан-Джованни Евангелиста мектебінде сақталған.
Agostino Barbarigo (3 June 1419 – 20 September 1501) was Doge of Venice from 1486 until his death in 1501. While he was Doge, the imposing Clock Tower in the Piazza San Marco with its archway through which the street known as the Merceria leads to the Rialto, was designed and completed. A figure of the Doge was originally shown kneeling before the lion of Venice on the top storey below the bell but this was removed by the French in 1797 after Venice had surrendered to Napoleon. In 1495 he created an Italian coalition to push back Charles VIII of France from Italy, which led to the Battle of Fornovo during the French retreat from Italy. During his reign Venice gained several strongholds in Romagna and annexed the island of Cyprus. His relationships with the Ottoman sultan Bayezid II were initially amicable, but they became increasingly strained starting from 1492, eventually leading to open war in 1499. The Venetian merchants in Istanbul were arrested, while Bosnian troops invaded Dalmatia and reached Zara. The Venetian fleet was defeated at the Battle of Zonchio, and the Republic lost its base in Lepanto. The latter was soon followed by Modone and Corone, which meant the loss of all the main intermediate stops for the Venetian ships sailing towards the Levante. Despite his personal opposition, in February 1499 Venice signed the Treaty of Blois, a military alliance with Louis XII of France against their long standing rival, the Duchy of Milan. Barbarigo believed it to be a distraction from the Ottoman threat; a peace treaty was signed in 1503, which left Venice holding only Nafplion, Patras and Monemvasia in Morea. His dogaressa was Elisabetta Soranzo. His brother Marco Barbarigo preceded him as Doge but held office for less than a year; their tomb, originally in the church of the Carita, has been demolished. Part of it, a relief showing the Resurrection of Christ, is in the Scuola di San Giovanni Evangelista, attributed to the workshop of Antonio Rizzo.
Танымал мәдениет
Агостино Барбариго Assassin's Creed II видео ойынында сайланған дож ретінде көрінеді. Марконың дож ретіндегі қысқа мерзімді билеуі Ецио оны өлтірген кезде аяқталады. Assassin's Creed: Project Legacy Facebook ойынында Агостиноның жемқор болғандығы анықталады, және одан кейін ол 1501 жылдың 20 қыркүйегінде уланған хаттар арқылы Ассасиндермен өлтіріледі.