Кіріспе
Тирон графының атағын О'Нилл әулетінің екі еуропалық тармағы Ирландия жұртындағы Тирон графтарымен туыстық байланыста екенін дәлелдеу үшін пайдаланды. Француз, испан және португал тілдері сияқты роман тілдерінде граф және титул арасында ешқандай айырмашылық жоқ, екеуіне де бір сөз қолданылады; осы титулдар ағылшын тіліне аударылғанда, көбінесе граф деп аударылады.
Тирон графтары
О'Нилл әулеті он ғасырда Ирландияның биік патшасы Ниалл Глундбтың ұрпағынан тарады; он екінші ғасырдан бері олардың билеушілері, ағылшындар "О'Нилл" деп атаған, екі отбасыдан таңдалып келді: Антрим О'Ниллдері, Аод Меттен ("Аод Тоң"), 1196-1230 жылдар аралығында Аилех патшасы болған, және Тайрон О'Ниллдері (Тайрон графтарын қоса), оның ағасы Ниалл Қызылдан тараған. Аод Мет әулеті өз атын Аод Буидхе ("Сары Аод"), Аод Меттің немересінен алды, ол 1263-1283 жылдар аралығында Аилехтің соңғы патшасы болды; олар Антримде қоныстанды және оны Кланабой немесе Кландебой деп атады. Екі тармақ 1345 жылға дейін О'Ниллдердің басшылығы үшін бірін-бірі жиі құлатты, бұл іс жүзінде Ольстердің иелігі болды; содан кейін О'Ниллдердің барлық князьдерінің бірінен басқасы Тайроннан шықты, оның басшысы Ұлы О'Нилл (Ua Neill Mor) деп аталды; ерекшелік – 1509-1513 жылдар аралығында князь болған Арт мак Аода, ол Аид Буидхе кланынан болған, бірақ анасы Тайронның О'Нилл қызы еді. Оның орнын Тирон тармағының туысы Конн Мор О'Ниллдің екі ұлы басты. Англияның Генрих VIII өзін Ирландияның патшасы деп жариялағанда (бұрынғылары сияқты Ирландияның лорды емес), ол көптеген ирланд князьдарын кельт иеліктерінен бас тартып, Ирландия жұртының атақтарын қабылдауға көндірді. Олардың адалдығы үшін олар патшаның көршілерінен қорғауын және өз кландарымен қарым-қатынаста қолдауын алды. Бұл олардың кландары англо-ирланд заңына бағынғанын білдірді, бұл жаңа теңгерімдерді жердің иелері, ал олардың клан мүшелерін жалға алушылар етті; жаңа теңгерімдердің шығу тегі де Корольдік патенттермен реттелді (және олар өз ұрпақтарына өтеді), Брехон заңына сәйкес сайлау арқылы емес. Cenell Eoghain князьдері үш ғасыр бойы О'Нилл есімді екі отбасынан сайланды, олар алыс туысқандар болды; оларды "О'Нилл" деп атады. 1542 жылы О'Нилл – Конн Баках О'Нилл, Тирондағы Конн Мор О'Ниллдің кіші ұлы болды; ол О'Нилл лауазымынан бас тартып, Тирон графтығын қабылдады; патент бойынша оның мұрагері оның үлкені, бірақ заңсыз, Фердорах еді, ол Матай есімін алды, және Матайдың еркек мұрагерлері. Бұл О'Ниллдер үшін жақсы нәтиже бермеді. Олардың көпшілігі жаңа заңдарға қарсылық көрсетті және Конн Бакахтың кіші ұлы Шейн О'Ниллді ("Шейн мақтаншақ") әкесі орнына О'Нилл болуға сайлады; нәтижесінде азаматтық соғыс бірнеше онжылдыққа созылды. Матай өлтірілді, Конн Баках Тайроннан қуылды, Матайдың үлкен ұлы өлтірілді. 1585 жылы Елизавета Матайдың екінші ұлы Хью О'Ниллді Тирон графы етіп бекітті; 1593 жылы ол О'Нилл болып таңдалды (Шейннің танисті, оның екінші туысы Турлу Луинеах О'Ниллдің орнына), Елизаветаның барлық осындай княздықтарды жою саясатына қарамастан. Ол екі билікті де бір уақытта жүзеге асыруға тырысты; оның көршілері онымен дауласты, ал Ирландия үкіметі оған қарсы тоғыз жыл бойы соғыс жүргізді, бұл Елизаветаның Испаниямен соғысындағы көптеген майданның бірі болды. Ол Ирландияның көп бөлігінен салық жинады, бірақ бүкіл елді басып ала алмады. 1603 жылы корольдік таққа отырғаннан кейін Яков I Испаниямен татуласты; ол сонымен қатар граф Хьюмен де татуласты. Бірақ наразылықтар қайтадан пайда болды және (қолдаусыз жаңа соғысқа емес) 1607 жылы граф Тирон отбасы мен жақын одақтастарын өзімен бірге алып, көмек сұрауға испан аумағына кетті. Келесі жылы ол тақтан түсірілді; 1614 жылы мұны Ирландия Парламенті растады; оның атағы мен жерлері тәркіленді. Бұл графтардың қашуы шотландтардың Ольстерді плантациялауына заңды негіз болды; граф Хью Ольстердің көп бөлігіне жеке ие болғандықтан, ол енді патшаның қолында болды, ол қалағандай беруге. Тирон графтығы Ирландияның оңтүстігіндегі жерлерге ие болған белгілі англо-ирландтық отбасылар үшін тағы екі рет құрылды; ол қазір Уотерфорд маркизінің бағынышты атағы болып табылады.
Басқа талаптар
Тирон графтығына немесе О’Ниллдер басшылығына басқа да талаптар 1641 жылы Барселонада қайтыс болған жас Шейн О’Ниллдің өлімінен кейін көтерілді. Шейн О’Ниллдің Ирландиядағы О’Нилл әскерлеріне басшылық етуі күтілген еді; оның заңды емес туысы Оуэн Роу О’Нилл оның орнына тағайындалды. Оуэн Роу Ирландияға жетпес бұрын Люк Уоддинг графтықты талап етуі мүмкін екеніне және оның сер Фелим О’Ниллмен қақтығысқа түсуі мүмкін екеніне алаңдады. Хью Бурк Уоддингке былай деп жазды: «Дон Эухенио туралы жазғаныңызға келсек, мен мұндай қауіпті сезінбеймін; ол әкесінің дәрежесінен артық талап етуге ниетті емес, өйткені Тирон графтығына толық құқық Испаниядағы Дон Константиноға тиесілі екенін мойындайды. Ол тірі болғанша Дон Эухенио ештеңе талап ете алмайды, өйткені ол ашық мойындайды, дін мен мемлекеттің ортақ мүддесі үшін Дон Фелим немесе басқа біреуге қызмет етуге дайын екенін білдіреді. Ол бұйрық беру үшін емес, олар оған не бергісі келіп, не тапсыруды қаласа, соны алу үшін барады. Егер мемлекет Дон Фелимді Тирон графы деп санаса, ол бірінші болып бағынады, өйткені ол тек Құдайға қызмет ету және әкесінің мұрасынан тиесілі үлесін алу құқығын талап етеді. Бірінші кезекте елдегі дінсіздерді тазарту және католик дінінің дұрыс орнына қойылуын қамтамасыз ету керек: содан кейін Мемлекет немесе Патша әрбір адамның құқықтарын қарастырып, жарлық арқылы бекітеді». 1717 жылғы Ирландия Лордтар палатасының тізімінде Тирон графтығына талап ету туралы мәлімет болған, бірақ қазір ол жоғалды. Бұл, алайда, 1673 жылғы екінші құрылысқа қатысты болуы мүмкін, ол бұрыннан жойылған. (Пауэрс графтарының мұрагері 1717 жылы сер Маркус Бересфордқа үйленген жалғыз немере болды; оның күйеуі кейін виконт, содан кейін Тирон графы атанды, бұл титулдың үшінші құрылысы болды.)
"As to what you write touching Don Eugenio, I apprehend no such danger; he is not disposed to claim more than his father enjoyed, for he acknowledges that all the immediate right to the earldom of Tyrone belongs to Don Constantino, who is in Spain. So long as he lives, Don Eugenio can claim nothing, as he publicly acknowledges, offering to serve no matter who—Don Felim or another, in the common cause of religion and the realm, and that he goes not thither to command, but to receive what they may be minded to accord him and lay upon him, and that, if the realm should deem Don Felim to be Earl of Tyrone, he would be the first to obey, as he claims only the right to serve God and enjoy the portion that falls to him of his fathers' inheritance. The first thing is to purge the land of heretics, and see that the Catholic religion is set in its true place: thereafter the Kingdom or King will consider the rights of each particular person, and establish them by ordinance." There was once a peerage claim to the Earldom of Tyrone in the records of the Irish House of Lords for 1717, now lost; this may, however, refer to the second creation of 1673, which was already extinct. (The heiress of the Powers earls was a single granddaughter, who married Sir Marcus Beresford in 1717; her husband was eventually created Viscount and then Earl of Tyrone, the third creation of the title.)