Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
St. Johannis Harvestehude (St. John Harvestehude), Гамбург, 1880 және 1882 жылдар аралығында салынған неоготикалық протестант шіркеуі. Гамбург қаласының ғасырлар тоғысындағы ең жақсы сақталған ескерткіштерінің бірі болып есептеледі. Атынан көрінетіндей, шіркеу Гамбургтің Ротербаум ауданында, Турмвег және Миттлвег көшелерінің арасында, Аусенальстер көліне жақын орналасқан.
St. Johannis Harvestehude (St. John Harvestehude), Hamburg, is a neo Gothic Protestant church, built between 1880 and 1882, and considered one of the best preserved turn of the century monuments of Hamburg. Contrary to what the name might suggest, the church is located in the Rotherbaum quarter of Hamburg, between the streets of Turmweg and Mittelweg, near the Außenalster.
Тарих
Қасиетті Джон Харвестехуд приходы 1879 жылдың 27 қаңтарында құрылды. Болашақ қала әкімі доктор Мёнкеберг төрағалық еткен алғашқы приход кеңесі жеті ұсыныстан сәулетші Вильгельм Хауэрстің жобасын іріктеді. "Даммтордың алдында шіркеу салу жөніндегі уақытша комитет" қаламен жер мәселелерін бұрыннан шешіп қойғандықтан, қаржылай қаражат ұсынып, жұмыстарды 1880 жылдан 1882 жылға дейін жылдам жүргізуге мүмкіндік берді. Архитектор Хауэрс шіркеуді 1861 жылғы "Эйзенахер регламентінің" рухында жобалады. Соның нәтижесінде, неоготикалық өнердің толыққанды дерлік сәулеттік композициясы пайда болды. Орындықтар, креслолар, мінберлер, сондай-ақ органның фасады, террацто едені мен фрескалар да осы стильде жасалған. Сент-Джон шіркеуінің мұнаралары, әсіресе түнде, қаланың көптеген жерлерінен жақсы көрінеді. Басты мұнараның биіктігі 80 метрге жетеді.
The parish of St. John Harvestehude was founded on 27 January 1879. The first parish council, presided by the future mayor Dr. Mönckeberg, selected the design of the architect Wilhelm Hauers, out of seven proposals. The "provisorial committee for the construction of a church in front of the Dammthor" had already settled issues of property with the town and could therefore provide capital, so that the works could swiftly be carried out within the years 1880 to 1882. The architect Hauers designed the church in the spirit of the "Eisenacher Regulativ", of 1861. The result is an architectural composition that is nearly complete in its neogothical sense of art. The pews, chairs and lecterns may be counted among this, as well as the organ prospectus, the terrazzo floor and the fresci. The spires of St. John are clearly visible, in particular at night, from various parts of the town. The main spire reaches a height of 80m.
Құрбандық үстелі
Қасиетті Иоанн толығымен Исаға және құрбандық үстеліне назар аударады, ол ағаштан ойылған және алтынмен қапталған. Соңғысы, Гамбург мүсіншісі Нойбердің туындысы, Иемізді үш рет бейнелейді:
St. John is entirely focused on Jesus and the Altar, which is wood carved and gold plated. The latter, a work of the Hamburg sculptor Neuber, shows the Lord three times:
Леонардо да Винчидің "Соңғы тоқсан" атты көшірмесінде: "Еңбек етіп шаршағандардың бәрі маған келіңдер, Мен сендерге демалыс беремін". Әйгілі ағаш кескіш Тильманн Рименшнайдердің туындысының көшірмесі болып табылатын Қасиетті Қауымның үстіндегі айқышқа шегелену көріністерінің тобы бейнеленген. Оның үстіне мандорламен кестеленген. Алтаның алғы жағында қайта тірілген Мәсіх бейнеленген. Жоғарыдағы терезеде Иса Иеміз қызыл тога киген, сол қолында кілттерін, ал оң қолында "Өмір кітабын" ұстап тұрған күйінде көрсетілген.
In a copy of Leonardo da Vinci's "Communion", titled with the words: "Come unto me, all ye that labour and are heavily laden and I will give you rest." In the depiction of a group of crucifixion scenes above the Holy Communion, which is a reproduction of the work of the renowned wood carver Tilmann Riemenschneider. It is embroidered with a mandorla. On the pediment of the Altar depicted as the Resurrected Christ. In the above window, Jesus is shown as the Lord, wearing a red toga, holding the keys in the left and the "Book of Life" in the right.
Боялған шыны
Австрияның Инсбрук қаласында шеберханада жасалған шыны суреттерінің эскиздері, Шнур фон Карольсфельдтің айналасындағы танымал "Назареттіктер" тобына жататын суретшілердің еңбегі. Қоршаған ортаның тозуынан сақтайтын арнайы қорғаныш әйнектердің арқасында олар әлі де жүз жыл бұрынғыдай жарқырап тұр. Олар біртұтас Киелі кітап сюжеттерін бейнелейді: басты кіреберістің сол жағында Ескі өсиеттен үш сурет, одан кейін "Рождество терезесі" (кіреберіс бөлігінде), хордың ішіндегі Мәсіхтің бейнелері, "Пентекост терезесі" және соңында Жаңа өсиет тақырыбына арналған үш сурет.
The designs for the glass paintings that have been manufactured in a workshop in Innsbruck, Austria, are the work of artists belonging to the renowned "Nazarene" group around Schnoor von Carolsfeld. They still radiate as brilliantly as they used to do, a hundred years ago, thanks to protective windshields preventing environmental erosion. They illustrate a coherent biblical cycle, beginning on the main entrance's left with three depictions of the Old Testament, proceeding with the "Christmas window" at the crossing, the images of Christ in the Choir, the "Pentecostal window" and, eventually, three pictures dealing with subjects of the New Testament.
Орган
Органның пайда болу уақыты шіркеудің құрылысымен бірдей. 1882 жылы Апенрадедегі Маркуссен унд Сонн компаниясы 27 резонанс дауысты екі мануалды аспап жасады. Ол бірнеше рет өзгертілді және 1933 жылы Ганновердің Furtwängler & Hammer компаниясы соңғы рет өзгертті. Содан бері 49 регистрлі және 3494 түтікшелі үш мануалды аспап пайдаланылуда. Соғыстан кейін Гамбургте осы концерт органы ғана қолданысқа ие болды. 1970 жылдары ол мұқият тазартылып, жаңартылды. 1974 жылы Кельн қаласындағы Питер компаниясы алғаш рет электрондық технологияны қолданған жаңа пульт жасады. Осының арқасында орган бароккодан бұрынғы кезеңнен бастап қазіргі заманға дейінгі әртүрлі музыкалық шығармалар мен импровизацияға жарайды.
The organ dates the same time of origin as the church. In 1882, the company Marcussen und Sohn of Apenrade built a duo manual instrument with 27 resonating voices. It experienced several alterations and was changed for the last time in 1933 by Furtwängler&Hammer of Hannover. The now tri manual instrument with 49 registers and 3494 pipes has ever since been employed. After the war, this concert organ was the only one in Hamburg to be of use. In the 1970s, it was thoroughly cleansed and renovated. Then, in 1974, the company Peter of Cologne created a new playing table, for the first time incorporating electronic technology. Thanks to this, the organ is suited for all kinds of musical literature, from prebaroque to modern, and improvisation.