Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондондық перформанс суретшісі (1950 жылы туған)
London based performance artist (born 1950)
Энн Бин (1950 жылы туған) – Лондон қаласында тұратын және инсталляция, ірі көлемді мүсін, дыбыс өнері және перформанс өнері салаларында жұмыс істейтін суретші. Ол Солтүстік Родезияда (қазіргі Марамба, Замбия) Ливингстон қаласында дүниеге келген. Қазір Лондоның Шығыс бөлігіндегі Лаймхаус ауданында тұрады.
Anne Bean (born 1950) is a London based artist who works in installation, large scale sculpture, sound art, and performance art. She was born in Livingstone in Northern Rhodesia (now Maramba, Zambia). She lives in Limehouse in the East End of London.
Білім және ерте мансап
Ұлыбританияда тұратын Бин, 1969 жылы Оңтүстік Африкада Кейптаун университетінде өнер білімін бастағаннан кейін Англияға көшіп келді. Ол 1973 жылы Рединг университетін бітірді. Ағылшынның жанды өнер саласының маңызды тұлғасы Энн Бинді жіктеу қиын. Оның әсерлі туындылары слайд-проекциялар, сурет салу, фотосурет, бейне және дыбыс сияқты алуан түрлі медиаларды қамтиды, сонымен қатар от пен пиротехникадан бастап ауа шарлары, жел, бу және бал сияқты кең ауқымды материалдарды пайдаланады. 1970 жылдан бері Энн Еуропа, АҚШ, Африка, Мексика және Жапониядағы көркем орындарда, фестивальдарда және ерекше орындарда статикалық және уақытқа негізделген бейнелеу өнері, дыбыс және перформанс жобаларын жеке және бірлесіп кеңінен ұсынып келеді. Ол суретшінің өнер мен музыка арасындағы шекараны зерттеу ретінде ойлап тапқан, құрметсіз псевдопоп-топ "Муди мен менструаторлар" (1971–1974) тобының негізін қалаушы мүшесі болды. "The Moodies" тобының алғашқы өнері Roxy Music тобының алғашқы концертімен бірге ұсынылды. Олар өзіне адал жанкүйерлерді жинап, 1974 жылы "Sunday Times" газетінде екі беттік мақала жариялады. Бин сонымен қатар "The Kipper Kids" (1971–2003) ержүрек дуэтімен де үнемі жұмыс істеді.
Resident in the UK, Bean moved to England in 1969 after beginning her art education in South Africa at the University of Cape Town. She attended Reading University, graduating in 1973. A central figure in the English live art scene, Anne Bean is a difficult artist to categorize. Her evocative work encompasses a range of media including slide projections, drawing, photography, video and sound using a wide range of materials from fire and pyrotechnics to weather balloons and wind to steam and honey. Since 1970, Anne has presented solo and collaborative projects incorporating static and time based visual art, sound and performance extensively at art venues, festivals and unique sites throughout Europe, USA, Africa, Mexico and Japan. She was a founding member of the irreverent pseudo pop band Moody and the Menstruators (1971–74), which was imagined by the artist as an exploration of the boundaries between art and music. The Moodies' first performance was presented alongside an early gig by Roxy Music. They developed a cult following and found themselves featured in a double page spread in the Sunday Times in 1974. Bean was also a regular collaborator with the audacious duo The Kipper Kids (1971 2003).
Әдістеме
Импровизациялық тәжірибелермен, хаосты және көп дауыстылықты марапаттаумен нәрленген және материалдарға және олардың мүмкіндіктеріне терең қызығушылық танытқан Энн Биннің шығармашылығына Джозеф Бьюидің әлеуметтік мүсін (soziale Plastik) тұжырымдамасы, сондай-ақ 1970-ші жылдардағы ағылшын өнер сахнасымен байланысты ерекше юмор, Киппер Кидспен кең ауқымды ынтымақтастығы зор әсер етті. Биннің бірлескен процестерге деген қызығушылығы Bernsteins тобымен, Джонатан Харви, Малкольм Джонс және Киппер Кидспен жұмыс істегеннен басталып, барабаншы-суретші Пол Бервеллмен және мүсінші Ричард Уилсонмен ұзақ мерзімді қарым-қатынасында одан әрі дамыды. Олар бірлесіп Bow Gamelan Ensemble (1983–1990) атты орындаушылар тобын құрды.
Informed by improvisational practices that celebrate the chaotic and polyvocal and driven by a deep interest in materials and what they might be able to do, Anne Bean's practice has been influenced by Joseph Beuys’ concept of social sculpture (soziale Plastik) as well as the strange humour associated with the 1970s English performance art scene, typified perhaps by her extensive collaborations with the Kipper Kids. Bean's interest in collaborative processes began with her work with the pioneering performance art group Bernsteins, with Jonathan Harvey, Malcolm Jones, and the Kipper Kids , and continued to develop during her longterm working relationship with the drummer artist Paul Burwell, and sculptor Richard Wilson. Together they formed the performance group, the Bow Gamelan Ensemble (1983–90).
Соңғы жобалар
PAVES Crossing Zones бағдарламасын 2009 жылы Энн Бин бастаған. PAVES – Энн Бин, Синид О’Доннелл, Пошья Какл, Эфи Бен Дэвид және Власта Делимар суретшілерінің бірлескен жобасы, ол Англия, Шотландия, Ирландия, Израиль, Хорватия және Палестинаны қамтыды. Жоба саяси контекстің көркем жұмысты қалай қалыптастыратынына назар аударды. 2012 жылы Бин alter ego, суретші және жазушы Чана Дубинскидің санасын қабылдады. Бин Англиядағы шағын Ньюарк қаласында 16 ай бойы Чана ретінде өмір сүрді және 2013 жылғы Венеция биенналесінде көрсетілген бірқатар өнер туындыларын жасады. 2019 жылы Лондондағы England & Co компаниясы жеке көрме ұйымдастырды: Энн Бин: Бұрынғы нәрселер қазіргі күйге қалай келді, онда сурет, мүсін, фотосурет, фильм және тікелей өнер көрсетілді. Жақында жарық көрген «Энн Бин: Өзі және басқа да нәрселер» кітабы Live Art Development Agency және Intellect Books баспаларында жарияланды. Кітапта Биннің өнерлері, суреттері, бейнежазбалары, инсталляциялары мен мүсіндері, сондай-ақ суретшінің жазбалары, сұхбаттары және бейне эсселері, одан бөлек бірнеше тапсырыс бойынша жазылған сын эсселер жинақталған. Бин England & Co, Лондон және Artsadmin компанияларымен жұмыс істейді.
PAVES Crossing Zones was initiated by Anne Bean in 2009. PAVES was a collaborative project between artists Anne Bean, Sinead O'Donnell, Poshya Kakl, Efi Ben David and Vlasta Delimar that spanned England, Scotland, Ireland, Israel, Croatia and Palestine. The project focused on how political contexts shape artistic work. In 2012 Bean took on the consciousness of the alter ego, artist, and writer Chana Dubinski. Bean spent 16 months living as Chana in Newark, a small town in England, and produced a series of artworks that were exhibited at the 2013 Venice Biennale. In 2019, a solo exhibition was held by England & Co in London: Anne Bean: How Things Used to Now incorporated painting, sculpture, photography, film and live performance. The recent book, Anne Bean: Self Etc. published by Live Art Development Agency and Intellect Books provides documentation of Bean's performances, drawings, videos, installations, and sculptures, as well as writings, interviews and visual essays by the artist, together with several commissioned critical essays. Bean works with England & Co, London and Artsadmin.
Марапаттар
Энн Бин Хелмут Шмидт пен Генри Киссинджер алдында өнер көрсетті және екі рет Time Out Dance and Performance Award сыйлығымен марапатталды. 2008 жылы Бин Тейт зерттеулері мен Live Art Development Agency ұйымынан "Тәулет мұрасы: Резиденттік ойшыл" сыйлығын алды, олармен бірлесіп ол Пол Бервеллмен жасаған TAPS: Импровизациялар атты DVD шығарды.
Anne Bean performed for Helmut Schmidt and Henry Kissinger and has been awarded the Time Out Dance and Performance Award twice. In 2008 Bean was awarded the Legacy: Thinker in Residence award by Tate Research and the Live Art Development Agency with which she produced a DVD titled TAPS: Improvisations with Paul Burwell.
Қатысушы басылымдар
Энн Бин: Гай Бретт, Салли О'Рейли, Мирия Суэйн автобиографиясы (Лондон: Мэттс галереясы, 2006). Энн Бин: Өмір және басқа да нәрселер, Роб Ла Френаис құрастырушысы (Бристоль және Лондон: Тірі өнерді дамыту агенттігі және Интеллект, 2018).
Anne Bean: Autobituary by Guy Brett, Sally O'Reilly, Miria Swain (London: Matt's Gallery, 2006). Anne Bean: Life Etc ed. by Rob La Frenais (Bristol and London: Live Art Development Agency and Intellect, 2018).