Соғыс Америкаға Келеді: Екінші Дүниежүзілік Соғыс Тарихы

Кіріспе

1945 жылы Франк Капра мен Анатоль Литвак түсірген фильм, Уинстон Черчилльдің кітабы.

"Соғыс Америкаға келеді" – Франк Капраның "Неге біз күресеміз" атты Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған пропагандалық фильмдер сериясының жетінші және соңғы фильмі.

Қысқаша мазмұны

Фильмнің алғашқы бөлігі – Америка тарихының идеализацияланған нұсқасы, онда алғашқы қоныстар, Америка революциялық соғысы (Америкалық азамат соғысын есепке алмай) және Американың этникалық алуандығы көрсетіледі. Онда 22 иммигрант ұлты тізіледі, олардың 19-ы еуропалық, ал сол кездегі «негр», «жап» және «қытай» терминдері қолданылады. Фильмнің бұл бөлімі американдық тапқырлыққа, экономикалық байлыққа және әлеуметтік идеалдарға арналған ұзын мақтаумен аяқталады. Содан кейін 1931 жылы Жапонияның Маньчжурияға шабуылынан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі оқиғалар баяндалады. Фильмде американдық қоғамдық пікірдің бірте-бірте оқшаулану саясатынан одақтастарды қолдауға қалай өзгергені көрсетіледі және бұл өзгеріс Гэллаптың бірнеше сауалнамалары арқылы дәлелденеді. 1936 жылы қоғамдық пікір толығымен оқшаулануға бейімделген, американдықтардың 95%-ы «Еуропада тағы бір дүниежүзілік соғыс болған жағдайда Америка қайтадан қатысу керек пе?» деген сұраққа «жоқ» деп жауап береді. Конгресс соғысушы мемлекеттермен шикізат саудасына қару-жарақ эмбаргосы мен «ақша және алып жүру» қағидасын енгізеді. 1937 жылдың қыркүйегінде «Жапония мен Қытай арасындағы қазіргі қақтығыста сіздің көңіліңіз қай жаққа жатады?» деген сұраққа жауаптар: ҚЫТАЙ – 43%, ЖАПОНИЯ – 2%, БЕЛГІСІЗ – 55%, бірақ 1939 жылдың маусымында осы сұраққа 74% дауыс Қытайға беріледі. Жапонияға қарсы сезім АҚШ үкіметін Жапониямен мұнай және темір қалдықтарын саудалауды тоқтатуға мәжбүр етеді. 1939 жылдың қазанында американдықтардың 82%-ы Германияны Еуропада соғыс бастағаны үшін кінәлайды, бірақ 1941 жылдың қаңтарында Францияның құлауынан және АҚШ-қа қарсы бағытталған үшжақты келісімге қол қойылғаннан кейін «Біз соғыстан шет қалуымыз керек пе, әлде соғыс қаупіне қарамастан Ұлыбританияға көмектесуіміз керек пе?» деген сұрақ туындайды. «ҰЛЫБРИТАНИЯҒА КӨМЕКТЕСУ» деген жауап 68% дауыс жинайды. Одақтастарға қолдаудың артуы Ұлыбританияға (және Германия шабуыл жасағаннан кейін Кеңес Одағына) «Ленд-лиз» бағдарламасы арқылы көмек көрсетуге әкеледі. Фильмнің соңында (анимациялық карталар мен схемалардың фонында) американдықтардың соғысқа қатысуының өзін-өзі қорғау тұрғысынан маңызды екені егжей-тегжейлі дәлелденеді. Америка Құрама Штаттары үшін Африка-Еуразиядағы Остің жеңісінің қорқынышты салдары айтылады: Германияның Еуропа мен Африканы жаулап алуы олардың барлық шикізаттарын және өнеркәсіптік дамуының барлығын бір бақылауға алады. Әлемдегі 2 миллиард адамның арасында нацистер шамамен төрттен бір бөлігін – Еуропа мен Африканың 500 миллион адамын Германия үшін жұмыс істеуге мәжбүр етілген құл ретінде билейді. Германияның Ресейді жаулап алуы әлемдегі тағы бір өнеркәсіптік аймақтың шикізаттары мен өндіріс қуатын қосады, ал әлем халқының тағы 200 миллионы нацистік еңбекке жұмсалады. Жапонияның Шығысты жаулап алуы олардың зауыттарына сол аймақтың шексіз ресурстарын құяды, ал жер бетіндегі халықтың бір миллиарды олардың билігіне бағынады, олардың өнеркәсіптік машинасының құлдарына айналады. Солтүстік және Оңтүстік Америкада біз Жер бетінің 3/10 бөлігіндегі шикізаттармен, ал Остің 7/10 бөлігіндегі ресурстармен қаламыз. Бізде олардың үш өнеркәсіптік аймағына қарсы бір өнеркәсіптік аймақ болады. Бізде әлем халқының 1/8 бөлігі, ал олардың 7/8 бөлігіне қарсымыз. Егер біз Солтүстік және Оңтүстік Американың басқа елдерімен бірге 30 миллион толық жабдықталған әскерді жинай алсақ, Остің күштері 200 миллион адамды жинап алады. Осылайша, Еуропа мен Азиядағы Остің жеңісі бізді жалғыз және дерлік толық қоршауға алып келеді, өзімізден он есе күшті жауларға қарсы тұруға мәжбүр етеді. Фильм Пёрл-Харборға жасалған шабуылмен аяқталады, онда Гавайиде шабуыл болған кезде Вашингтондағы Сабуро Курусу басқаратын жапон делегациясы американдықтармен келіссөздер жүргізіп жатыр. Бұл «түйенің арқасын сындырған сабан» болып табылады, ол АҚШ-ты соғысқа кіруге итермелейді.

The early part of the film is an idealized version of American history, which mentions the first settlements, the American Revolutionary War (omitting the American Civil War), and the ethnic diversity of America. It lists 22 immigrant nationalities, 19 of them European and uses the then current terms "Negro," "Jap," and "Chinaman." This section of the film concludes with a lengthy paean to American inventiveness, economic abundance, and social ideals. The run up to World War II is then described beginning in 1931 with the Japanese invasion of Manchuria. The film examines how American public opinion gradually changed from one of isolationism to one of support for the Allied cause and demonstrates this using a series of Gallup polls. In 1936, public opinion is firmly isolationist, with 95% of Americans answering NO to the question "If another world war develops in Europe, should America take part again?" Congress responded with an arms embargo and a "Cash and carry rule" when trading with belligerents in raw materials. In September 1937, the question "In the current fight between Japan and China, are your sympathies with either side?" is answered CHINA 43%, JAPAN 2%, UNDECIDED 55%, but in June 1939, the same question gives a 74% vote for China. Anti Japanese sentiment thus forced the US government to block trade in oil and scrap iron with Japan. In October 1939, 82% of Americans blame Germany for starting the war in Europe, but in January 1941, after the Fall of France and the founding of the Tripartite Pact, which is clearly aimed against the United States, the question "Should we keep out of war, or aid Britain, even at the risk of war?" has AID BRITAIN get 68% of the vote. That increase in pro Allied sentiment triggers Lend Lease aid to the United Kingdom (and to the Soviet Union after it had been attacked by Germany). Towards the end, the film argues in detail (to a backdrop of animated maps and diagrams) that American involvement in the war is essential in terms of self defense. The dire consequences for the United States of an Axis victory in Afro Eurasia are spelled out:

German conquest of Europe and Africa would bring all their raw materials, plus their entire industrial development, under one control. Of the 2 billion people in the world, the Nazis would rule roughly one quarter – the 500 million people of Europe and Africa, forced into slavery to labor for Germany. German conquest of Russia would add the vast raw materials and the production facilities of another of the world's industrial areas, and of the world's people another 200 million would be added to the Nazi labor pile. Japanese conquest of the Orient would pour into their factory the almost unlimited resources of that area, and of the peoples of the earth, a thousand million would come under their rule, slaves for their industrial machine. We in North and South America would be left with the raw materials of 3/10 of the Earth's surface, against the Axis with the resources of 7/10. We would have one industrial region against their three industrial regions. We would have 1/8 of the world's population against their 7/8. If we together with the other nations of North and South America, could mobilize 30 million fully equipped men, the Axis could mobilize 200 million. Thus, an Axis victory in Europe and Asia would leave us alone and virtually surrounded, facing enemies ten times stronger than ourselves

The film ends with the attack on Pearl Harbor by showing the Japanese negotiators in Washington, led by Saburo Kurusu, still negotiating with the Americans while the attack takes place in Hawaii. That is "the straw that broke the camel's back" that causes the United States to enter the war.