Гуаймар I Салернскінің өмірі мен билігі

Кіріспе

I Гуамар (сонымен қатар Ваймар, Гаймар немесе Гуамарио) (855 – 901) – 880 жылдан бастап Салерноның князі, оның әкесі тамыз айында Монте-Кассино монастырына кірген кезде таққа отырған. Оның ата-анасы – князь Гуайфер мен Капуаның Ландо I-нің қызы Ланделайка. 877 жылдан бастап ол әкесімен бірге билік етті, бұл тәжірибе бұрынғы династиямен басталған және 1078 жылы Салерно тәуелсіздігінің аяқталуына дейін сақталған. 877 жылы ол сарациндерге қарсы император Карл Бальдқа көмектесті, бірақ Карл Италияны тастап кеткенге дейін ешқандай шайқасқа қатыспады. 881 жылы сарациндер Агрополиде қоныстанды және Салерноның өзіне қауіп тудырды. Гуамар сарациндерден бөлек, Капуаны билеген және техникалық тұрғыдан Салерноның вассалы болған Неапольдің герцог-епископы Афанасиймен де күресуге мәжбүр болды. 886 жылы ол Капуаның Ландо II-мен бірге Константинопольға сапар шегіп, императордан патриций атағын алып қайтып келді. Ол жалдамалы әскер алды және сарацин қаупін тойтаруға кірісті. Беневенто сол кезде Византияның бақылауына өтті, ал Гуамар Сполетоның Гай II-нің қызы Иттаға үйленді, Сполетоның Гай IV-нің әпкесі. Гай, князьтің көмегімен, 895 жылы Беневентоны қайта бағындырып, Гуамардың беделін арттырды, оған Беневентоның регенті болуды ұсынды. Гуамар келісімін бергені белгісіз, бірақ ол Авеллиноның гасталды Адельферионы өлтіруге тырысып, әйелімен бірге тұтқынға алынды. Оны құтқару үшін Гай қалаға келіп, оны қоршауға алды. Ол Салерноға ар-намыссыз оралды. 893 жылы Гуамар өзінің ұлын, сондай-ақ Гуамарды, серік князь етіп тағайындады, ол аға Гуамар болмағанда Салерноны басқарды. Аға князь қайтып келгеннен кейін, қаладағы Афанасий қолдаған неаполитандық фракция көтеріліс жасады, бірақ екі Гуамар оны басып тастады, ал ағасы, әкесінен кейін, 900 немесе 901 жылы Гуайфердің негізін салған Сан-Массимо монастырына зейнетке шықты (немесе ұлының қысымымен шықты) және көп ұзамай қайтыс болды. Оның билік ету кезеңінің жылнамалары оны деспоттық сипатта көрсетеді және оның әкесі құрған әулетте оның аты кейіннен танымал болғанына қарамастан, ол халыққа ұнамаған сияқты.

Guaimar I (also Waimar, Gaimar, or Guaimario) (c. 855 – 901) was the prince of Salerno from 880, when his father entered the monastery of Monte Cassino in August. His parents were Prince Guaifer and Landelaica, daughter of Lando I of Capua. From 877, he was associated with his father on the throne, a practice which had begun with the previous dynasty and continued until the end of Salernitan independence in 1078. He came to the assistance of the Emperor Charles the Bald against the Saracens in 877, but Charles did not do any fighting before leaving Italy. The Saracens settled in Agropoli in 881 and threatened Salerno itself. Besides Saracens, Guaimar also had to fight the duke bishop Athanasius of Naples, who was ruling over Capua, technically a Salernitan vassal. In 886, he travelled with Lando II of Capua to Constantinople and did homage, returning in 887 with the title of patrician from the emperor. He received a contingent of mercenaries and returned to ward off the Saracen menace. Benevento had fallen under Byzantine control by that time and Guaimar married Itta, daughter of Guy II of Spoleto, and sister of Guy IV of Spoleto. Guy, with the prince's aid, reconquered Benevento in 895, increasing the prestige of Guaimar, whom he offered to make regent of Benevento. It is not certain whether Guaimar accepted, but he tried to assassinate the gastald of Avellino, Adelferio, and was taken prisoner with his wife whatever the case. Guy had to come down and besiege the town to rescue him. He returned to Salerno disgraced. In 893, Guaimar had made his son, also Guaimar, co prince, and it was he who ruled Salerno in the elder Guaimar's absence. Upon the elder prince's return, a Neapolitan faction in the city, supported by Athanasius, revolted, but the two Guaimars put it down and the elder, like his father before him, retired (or was forced by his son) to a monastery, San Massimo, Guaifer's foundation, in 900 or 901, dying soon after. The chronicles of his reign describe him in despotic terms and he does not seem to have been popular, despite the later popularity of his name within the dynasty his father founded.