Гилгамеш дастанының әсері: өнер мен мәдениеттегі көріністері

Кіріспе

Гилгамеш эпосынан шабыттанған шығармалар

Гилгамеш эпосы тарих бойында әдебиет, өнер, музыка және халық мәдениетінің көптеген түрлеріне тікелей әсер етті. Орта Шығыста қола және темір дәуірлерінде бұл эпос өте ықпалды болды, бірақ классикалық антик дәуірінде ұмытылуға бет бұрды. Бұл оқиға 19 ғасырда қайта жаңғырылып, 20 ғасырда танымалдылығын және ықпалын қайта арттырды.

Ежелгі қабылдау

Тарихшы Вольфганг Рёллигтің айтуынша, Гилгамеш жырлары адамзат мәдениетінің жаратылыс, өлім, достық, жаулық, мақтаныш, жоғарыпарсылық, қарапайымдық және сәтсіздік сияқты көптеген негізгі мәселелері мен маңызды тақырыптарын қамтыды. Бұл тақырыптар уақыт өте келе адамдар үшін маңыздылығын сақтап келді, осының нәтижесінде жырлардың әсері мен танымалдылығы артты. Гилгамеш жырлары б.з.д. үшінші мыңжылдықта Гилгамеш тұлғасына байланысты әңгімелер жинағы ретінде пайда болды. Бұл әңгімелер ақырында Sîn lēqi unninni арқылы біртұтас мәтінге жинақталды, бірақ жинақтың әртүрлі нұсқалары таралды. Жырлардың ең танымал нұсқасы Жаңа Ассирия империясынан шыққан; бұл мәтін қазіргі нұсқалардың ең маңызды негізі болып табылады. Жырлар негізінен ауызша дәстүр арқылы таратылды, бұл Гилгамештің ежелгі замандағы халықтық мәдениетке тигізген нақты әсерін анықтауды қиындатады. Дегенмен, оның әңгімелерінің жазба фрагменттері Таяу Шығыс аймағында табылды, бұл жырлардың әртүрлі нұсқалары кеңінен таралғандығын көрсетеді. Сонымен қатар, Гилгамеш туралы әңгімелер Киелі кітап, "Иллиада" және "Одиссея" сияқты басқа да жырларға әсер еткен болуы мүмкін. Гилгамеш жырлары өте танымал болғанымен, олар клинописьпен байланысты болды және ежелгі грек немесе ежелгі арамей сияқты басқа жазу жүйелерін қолданатын тілдерге аударылмаған сияқты. Осыған байланысты, клинописьтің төмендеуі Гилгамештің жұрттан жоғалуымен бірге жүрді. Аңыздар 19 ғасырда археологтармен қайта ашылды, және оның көптеген элементтері мен қосымша әңгімелері біртіндеп өнер мен танымал мәдениетте кең таралған тақырыптарға айналды.

Қайтадан табылғаннан кейінгі қабылдау

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін ғана эпостың қазіргі тілдерге алғашқы сенімді аудармалары пайда болды. Мысалы, Альберт Шотттың алғашқы неміс тіліне аудармасы 1934 жылы жарық көрді. Бұл аудармалар кең аудиторияға жеткен алғашқы туындылар болды, ал Гилгамеш эпосы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана әртүрлі жанрларда кеңінен таныла бастады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Ғылғамеш, бұрын тек бірқатар ғалымдарға ғана белгілі болған беймәлім тұлға, біртіндеп қазіргі заманғы оқырмандар арасында танымал бола бастады. Гилгамеш эпосының экзистенциалдық тақырыптары оны соғыстан кейінгі жылдары неміс авторлары үшін ерекше тартымды етті. 1947 жылы шыққан өзінің экзистенциалистік романында Die Stadt hinter dem Strom, неміс романисі Герман Касак эпостың элементтерін Германиядағы Екінші дүниежүзілік соғыстың салдарының метафорасы ретінде бейімдеді, Гамбург қаласын, бомбадан кейін қираған халде, Энкиду арманында көрген қорқынышты жер асты әлемімен салыстырды. Ханс Хенни Джахнның "Жарсыз өзен" (1949–1950) трилогиясының ортаңғы бөлімі, Гилгамеш пен Энкидудің қарым-қатынасын бейнелейтін, жиырма жылдық гомоэротикалық қарым-қатынасы бар композиторға ден қояды, ал оның шедеврі Гилгамеш туралы симфония болып шығады. 1953 жылы Дуглас Джеффри Бридсонның радиоспектаклі "Гилгамештің ізденісі" Британияда эпостың танымалдығын арттыруға көмектесті. АҚШ-та Чарльз Олсон өзінің өлеңдері мен эсселерінде эпосты жоғары бағалады, ал Грегори Корсо оның ішінде қазіргі заманғы моральдық құлдырауды емдеуге қабілетті ежелгі қасиеттер бар деп сенді. Гвидо Бахманның 1966 жылғы постфигуративті романы "Гилгамеш" неміс "квир әдебиетінің" классикасына айналды және Гилгамеш пен Энкидуді гомосексуалдық махаббатқа толы жұп ретінде бейнелеудің ондаған жылдық халықаралық әдеби үрдісін қалыптастырды. Бұл үрдіс соншалықты танымал болды, сондықтан Гилгамеш эпосы 1998 жылы шыққан "Гей әдебиетінің Колумбия антологиясына" осы жанрдың маңызды алғашқы туындысы ретінде енгізілді. 1970 және 1980 жылдары феминистік әдеби сыншылар Гилгамеш эпосын барлық адамзаттың бастапқы матриархатынан қазіргі патриархатқа өтудің белгісі ретінде талдады. Еуропадағы жасыл қозғалыстың кеңдеуімен Гилгамештің оқиғасы экологиялық тұрғыдан қарастырыла бастады, Энкидудің өлімі адамның табиғаттан бөлінуін символдайды. Қазіргі әдебиеттанушы ғалым Теодор Зиолковский "миф, әдебиет және тарихтың көптеген кейіпкерлерінен айырмашылығы, Гилгамеш өзін автономды тұлға ретінде немесе жай ғана есім ретінде орнықтырды, көбінесе ол бастапқыда белгілі болған эпикалық контекстке тәуелсіз" дейді. (Мысал ретінде Минотавр немесе Франкенштейннің монстры туралы ойлауға болады.) Гилгамеш эпосы көптеген әлем тілдеріне аударылған және Американың әлемдік әдебиет сабақтарының маңызды бөлігіне айналған. Көптеген қазіргі заманғы авторлар мен романдар жазушылар, соның ішінде американдық авангардтық театр ұжымы "Гилгамеш тобы" және Джоан Лондон өзінің "Гилгамеш" романында (2001) олардан шабыт алды. Филипп Роттың "Ұлы американдық роман" (1973) "Патриоттық лига" деп аталатын ойдан шығарылған 1930 жылдардағы бейсбол командасының жұлдызды ойыншысы "Гил Гамеш" атты кейіпкерді бейнелейді. Гил Гамеш ешқашан жеңілмейтініне сенгендіктен, төреші оған қарсы шешім қабылдағанда, ашуға еріп, бейсболдан қуылды. Ол Кеңес Одағына қашып кетеді, онда АҚШ-қа қарсы тыңшы ретінде оқытылады. Гил Гамеш романда Иосиф Сталиннің тыңшыларының бірі ретінде қайта пайда болады және американдық әдебиет тарихшысы Дэвид Дамрош "Совет Одағындағы тергеу жаттығуларын қорқынышты бейтараптықпен сипаттайды" дейді. 2000 жылы Австралиядағы Сидней университетінде ассириялық мүсінші Льюис Батростың Гилгамеш мүсіні ашылды. ХХ ғасырдың соңынан бастап Гилгамеш эпосы Иракта қайтадан оқыла бастады. Ирактың бұрынғы президенті Саддам Хусейн Гилгамешке өмір бойы қызығушылық танытқан. Хусейннің алғашқы романы "Забиба мен патша" (2000) - ежелгі Ассирияда орын алған шығанақ соғысына арналған аллегория, ол Гилгамеш эпосы мен Мың бір түннің элементтерін біріктіреді. Гилгамеш сияқты, романның басындағы патша да өз билігін теріс пайдаланып, халқын қанаған қатыгез диктатор, бірақ Забиба есімді қарапайым әйелдің көмегімен ол әділ билеушіге айналады. 2003 жылдың ақпанында АҚШ Хусейнге биліктен кетуін талап еткенде, ол өз генералдарының алдында сөйлеген сөзінде өзін эпостық кейіпкермен салыстырып, бұл идеяны оң көзқараспен қарастырды.

It was only during and after the First World War that the first reliable translations to modern languages of the epic appeared. For instance, the first German translation by Albert Schott was published in 1934. These translations were the first that reached a wide audience, and it was only after the Second World War that the epic of Gilgamesh began to make itself felt more broadly in a variety of genres. In the years following World War II, Gilgamesh, formerly an obscure figure known only by a few scholars, gradually became increasingly popular with modern audiences. The Epic of Gilgameshs existential themes made it particularly appealing to German authors in the years following the war. In his 1947 existentialist novel Die Stadt hinter dem Strom, the German novelist Hermann Kasack adapted elements of the epic into a metaphor for the aftermath of the destruction of World War II in Germany, portraying the bombed out city of Hamburg as resembling the frightening Underworld seen by Enkidu in his dream. In Hans Henny Jahnn's magnum opus River Without Shores (1949–1950), the middle section of the trilogy centers around a composer whose twenty year long homoerotic relationship with a friend mirrors that of Gilgamesh with Enkidu and whose masterpiece turns out to be a symphony about Gilgamesh. The Quest of Gilgamesh, a 1953 radio play by Douglas Geoffrey Bridson, helped popularize the epic in Britain. In the United States, Charles Olson praised the epic in his poems and essays and Gregory Corso believed that it contained ancient virtues capable of curing what he viewed as modern moral degeneracy. The 1966 postfigurative novel Gilgamesch by Guido Bachmann became a classic of German "queer literature" and set a decades long international literary trend of portraying Gilgamesh and Enkidu as homosexual lovers. This trend proved so popular that the Epic of Gilgamesh itself is included in The Columbia Anthology of Gay Literature (1998) as a major early work of that genre. In the 1970s and 1980s, feminist literary critics analyzed the Epic of Gilgamesh as showing evidence for a transition from the original matriarchy of all humanity to modern patriarchy. As the Green Movement expanded in Europe, Gilgamesh's story began to be seen through an environmentalist lens, with Enkidu's death symbolizing man's separation from nature. Theodore Ziolkowski, a scholar of modern literature, states, that "unlike most other figures from myth, literature, and history, Gilgamesh has established himself as an autonomous entity or simply a name, often independent of the epic context in which he originally became known. (As analogous examples one might think, for instance, of the Minotaur or Frankenstein's monster.)" The Epic of Gilgamesh has been translated into many major world languages and has become a staple of American world literature classes. Many contemporary authors and novelists have drawn inspiration from it, including an American avant garde theater collective called "The Gilgamesh Group" and Joan London in her novel Gilgamesh (2001). The Great American Novel (1973) by Philip Roth features a character named "Gil Gamesh", who is the star pitcher of a fictional 1930s baseball team called the "Patriot League". Believing that he can never lose, Gil Gamesh throws a violent temper tantrum when an umpire goes against him and he is subsequently banished from baseball. He flees to the Soviet Union, where he is trained as a spy against the United States. Gil Gamesh reappears late in the novel as one of Joseph Stalin's spies and gives what American literary historian David Damrosch calls "an eerily casual description of his interrogation training in Soviet Russia." In 2000, a modern statue of Gilgamesh by the Assyrian sculptor Lewis Batros was unveiled at the University of Sydney in Australia. Starting in the late twentieth century, the Epic of Gilgamesh began to be read again in Iraq. Saddam Hussein, the former President of Iraq, had a lifelong fascination with Gilgamesh. Hussein's first novel Zabibah and the King (2000) is an allegory for the Gulf War set in ancient Assyria that blends elements of the Epic of Gilgamesh and the One Thousand and One Nights. Like Gilgamesh, the king at the beginning of the novel is a brutal tyrant who misuses his power and oppresses his people, but, through the aid of a commoner woman named Zabibah, he grows into a more just ruler. When the United States pressured Hussein to step down in February 2003, Hussein gave a speech to a group of his generals posing the idea in a positive light by comparing himself to the epic hero.

Поп музыкасы

Гиругамеш, жапондық рок-топтың атауы – Гилгамештің транслитерациясы, олардың кейбір әндерінің атаулары да эпосқа сілтеме жасайды. "Мезопотамиялықтар" ("The Mesopotamians") әнінде Гилгамеш, Саргон, Хаммурапи және Ашшурбанипал (Мезопотамияның басқа билеушілері) суреттеледі. "He Who Saw the Deep" альбомы, iLiKETRAINS тобының альбомы, атауын Гилгамеш эпосының түпнұсқалық нұсқасынан алған. "Гилгамеш" – рэп-орындаушы Баба Бринкманның "Rapconteur" альбомынан эпостың хип-хоп стиліндегі заманауи қайтажаралуы. Гилгамеш, 2010 жылы австралиялық Gypsy & The Cat альтернативтік поп дуэті шығарған альбом. Гилгамеш, 2015 жылы ирактық Acrassicauda хэви-метал тобының эпосқа негізделген альбомы. "Gilgameš", экстремалды металл тобы Rotting Christ-тің "Κατά τον δαίμονα εαυτού" альбомынан. "Golem II: The Bionic Vapour Boy" Майк Паттонның Mr. Bungle тобының "California" альбомынан Гилгамешті еске түсіреді. Гилгамеш – 1970 жылдардағы британдық джаз-фьюжн тобының атауы. "The Edge of the World" – ағылшын DragonForce пауэр-метал тобының "Reaching into Infinity" альбомынан. "Гилгамеш", 2020 жылы шыққан американдық әнші Суфжан Стивенстің "Ascension" альбомынан. "Lost in the Cedar Wood", 2021 жылы британдық әнші-күйші Джонни Флинн мен британдық табиғат жазушысы Роберт Макфарлейн шығарған альбомы, Гилгамеш эпосының тақырыптарын COVID-19 пандемиясы аясында қазіргі заманмен салыстыруды мақсат етеді.

Театр

1988 ж. Гиругамешу, жапон ғалымы Такеши Умехараның пьесасы. Осы пьеса 1997 жылғы Хаяо Миядзакидің «Мононоке ханшайымы» аниме эпосын шабыттандырды. 1989 ж. Нью-Йорк драматургы Рори Уинстонның «Гилгамеш» пьесасы. 2007 жыл (қыркүйек/қазан). Блейк Боуден бейімдеген «Гилгамеш Урукта: Ирактағы GI». Режиссері – Реджина Пью, Гремми сыйлығына ие болған Стив Гоерстің музыкасы, ал қуыршақтарды Арретта Баумгартнер жасады. 2007 жыл (шілде). Роберт Стиллердің Гилгамеш аудармасы мен бейімдеуі негізінде жазылған «Жылнамалар – жоқтау салты». Режиссері – Грегорц Брай, алғашқы музыкасы албан және грек полифониялық жоқтауларына негізделген. Польшаның «Ешкі әні» театрының қойылымы. 2007 жыл (сәуір). Юсеф Комюняка және Чад Грасия бейімдеген «Гилгамеш». Бастапқы музыкасын Билли Этвелл орындады. Бұл жоба Нью-Йорк гуманитарлық институтының «Соғыс музыкасы фестивалі» аясында өткізілді. Харлем классикалық театрының қойылымы. 2007 жыл (наурыз/сәуір). Стивен Сакс бейімдеген «Гилгамеш». Режиссерлері – Сакс және Джессика Кубзанский. Пасаденадағы «Бостон соты» театрының қойылымы. 2017 жылғы қазан. Пирс Бекли бейімдеген «Гилгамеш». Режиссері – Рэй Шелл. Лондон, Кеннингтондағы «Ақ аю» театрының қойылымы. 2017 жылғы қазан. Фин Кеннедидің «Сынған тастар» пьесасы. Режиссері – Сет Розин. Филадельфиядағы «Интеракті» театрының қойылымы. Шынайы оқиғаға негізделген, бұл мета-театрлық пьеса Ирак соғысы кезінде Бағдад мұражайын (Ирак мұражайы) тонаудан қорғау үшін әскери ережелерді бұзған бұрынғы АҚШ армиясының резервисінің тағдырын баяндайды. Мұражайда Гилгамеш тақталары сақталған, ал оқиға Гилгамеш туралы әңгімелермен байланысты. Бұрынғы солдат Голливуд сценарисіне өзінің қайғылы оқиғасын айтқанда, оның әңгімесі көбірек ұнайтын нұсқаға өңделеді.

Фильм

Гилгамеш эпосы немесе осы атауға лайық емес кішкентай шоқ (1985) – Гилгамеш эпосына негізделген Quay Brothers анимациялық қысқаметражды фильмі. Fate/Stay Night фильмінің Unlimited Blade Works бағытының бейімделуінде Гилгамеш, Кирей Котоминмен бірге, Киелі Гральді құру үшін ритуал жасауға тырысатын басты қарсыластың рөлін сомдайды. Бұл бағыт сондай-ақ аниме сериалы ретінде де бейімделген. Fate/Stay Night Heaven's Feel бағытында Гилгамеш Киелі Граль соғысындағы қызметші ретінде екіншілік кейіпкер болып табылады, онда ол батыр әйел Сакура Матуды баурап алған Ангра Майньюдан жеңіледі. Ол тағы екі бағыттың басты кейіпкері, олар екі аниме сериалы мен фильм түрінде бейімделген. Хаяо Миядзакидің 1997 жылғы аниме фильмі «Мононоке ханшайымы» Гилгамеш эпосының «Седр орманы» эпизодына ішінара негізделген. «Гилгамеш» – жарық көре жатқан аргентиналық анимациялық фильм. «Гилгамеш қайда?» (2024) – Карзан Кардози режиссерлік еткен және Ирак Күрдістанында түсірілген Гилгамеш эпосына негізделген күрд көркем фильмі. Сулеймания мұражайынан Гилгамештің құнды тақташасы ұрланғаннан кейін, күзетші оны контрабандистерден қайтарып алу үшін бар күшін салуға ант етеді.

Комикстер

Гилгамеш II, Джим Старлиннің сатирикалық графикалық романы, онда нәресте (өзінің қырылуға тиіс нәсілінің соңғы өкілі) Супермен стилінде Жерге жіберіледі, бірақ оның өмірі Гилгамеш туралы аңыздардың бағытын ұстанады. ASIN B00071S7T8. Гилгамеш эпосы (2018) – Гилгамеш эпосының толық нұсқасын қамтитын графикалық роман; Кент Х. Диксон жасаған, ал суретін оның ұлы Кевин Х. Диксон салған. Mage II: The Hero Defined (1999) комиксінің соңғы санында Мэтт Вагнер Гилгамеш эпосын Кевин Матчстиктің өміріне, бұрын Арыстан патшамен салыстырылған, параллель ретінде пайдаланады. Аргентиналық комикс кітабы "Өлмес Гилгамеш" Гилгамешті өлімсіз жандарға айналдырады, оның өмірі бүкіл адамзат тарихы мен соңғы заманға дейінгі болашаққа созылады. Marvel Comics-те Гилгамеш – Мәңгіліктердің бірі, Олимпиадада өмір сүретін және мыңжылдықтар бойы құдайлар деп қате түсінілген өлмейтін жандардың бір тобы. Гилгамеш көптеген батырлық ерліктер жасаған, және кейде оны Геркулес сияқты басқа батырлармен шатастырады. Ол Зурас, Мәңгіліктердің басшысы, Жердегі барлық адамдардың оны ұмытуына себеп болғандықтан, "Естен шыққан" деп танылады. Карл Кершльдің Abominable Charles Cristopher веб-комиксінде Гилгамешті өршіл патша ретінде көрсетеді, ол Гилгамеш патшалығына жақындаған кезде, білмейтін басты кейіпкерді өлтіруге тырысады. Кейін олардың қарым-қатынасы өзгеріп дамиды. Майк Кэри мен Питер Гросс жазған "Жазылмаған" (The Unwritten) комиксінің 32.5 саны (2012 жылғы ақпан), эпостың бір бөлігін адамзат тарихындағы әңгімелеуді зерттеуге сәйкес келетіндей етіп қайта баяндайды. Фред Ван Ленте жазған және Valiant Comics баспасынан шыққан Archer and Armstrong #0 комиксі, Гилгамеш эпосын серияның басты кейіпкерлерінің бірі, өлмейтін Арам Анни Падданың көзқарасынан қайта баяндайды.

Бейне ойындар

Namco-ның Tower of Druaga ойын-сауық ролелі ойынында Гилгамеш Гил деп аталады және Киді құтқару үшін Друага мұнарасының қабаттарына көтерілуі керек басты кейіпкер. Бұл ойын Babylonian Castle Saga франшизасын тудырды. Electronic Arts компаниясының Adventure Construction Set, Rivers of Light ойындары Гилгамеш эпосының сюжеті бойынша жасалған. "Серіез Сэм: Екінші кездесу" романында сегізінші деңгей "Гилгамеш аулалары" деп аталды. Final Fantasy видео ойындарының кейбір бөлімдерінде Гилгамеш есімді бас жау және оның "сенімді серігі" Энкиду бар. Final Fantasy-де Гилгамештің бірнеше түрі бар, себебі серияның жалғасқан ғаламдық оқиғасы жоқ, бірақ көбінесе ол қылыштар жинайтын қатыгез жауынгер екендігі айтылады және оның көптеген нұсқаларында алты қолы бар. Гилгамеш - Civilization III Conquests кеңейтуі, Civilization IV Beyond the Sword кеңейтуі және Civilization VI-де шумерлік өркениеттің басшысы. Namco-ның Tales of Phantasia видео ойынында Кресс Альбейннің бірі – Гилгамеш атағы, оны белгілі бір заттарды табу арқылы алуға болады. Capcom компаниясының Devil May Cry 4 видео ойынында Гилгамеш – екінші басты кейіпкер Данте киетін және қолданатын етіктер мен қолғаптар, бұл мүмкін серияның бұрынғы ойындарында көрсетілген ұқсас қаруға сілтеме, ол Беовульф атты тағы бір эпикалық поэманың құрметіне аталған. Sir Tech ойыны Wizardry: Proving Grounds of the Mad Overlord-та ойыншылар Гилгамеш тавернасында өздерінің саяхат тобын құрастырады. Type Moon визуалды романы Fate/stay night-та Гилгамеш – серияның антагонистерінің бірі. Ол сондай-ақ жалғастырушы ойын Fate/hollow ataraxia-да өзінің негізгі түрінде де, балалық нұсқасында да, "Fate/Extra CCC" және Fate/Extella: The Umbral Star-да ойналатын кейіпкер ретінде де пайда болады. Fate/Grand Order мобильдік ойынында Гилгамеш үш түрлі нұсқада шақырылатын қызметкер ретінде пайда болады: бала кезінде, Энкидумен кездеспей тұрған Fate/Stay Night түрінде және Эпостың аяқталуынан кейін патша ретіндегі дана нұсқасында. Ол – Ежелгі Месопотамияда орын алатын ойынның жетінші сингулярлығының басты кейіпкерлерінің бірі. Ойынның аркадтық нұсқасында да вавилондық сингулярлық бар, онда Гилгамеш клондалды және 666 Жәндігі Набуходоносор II-ні оның клонының денесіне шақырды. Гилгамеш сондай-ақ Fate/Samurai Remnant-те Билеуші класының қызметкері ретінде пайда болады. Жапондық коллекциялық карта ойыны Shadowverse-те Гилгамеш – сирек кездесетін ойналатын карта. WonderPlanet Inc. мобильдік ойыны Crash Fever-де Гилгамеш – соңғы сиқыршы квестінде қол жетімді бірлік. Assassin's Creed: Origins (2017) ойынында Месопотамиядан шыққан "Хумбабаның тісі" деп аталатын қылыш Гилгамештің Хумбабаның тісінен жасаған туындысы. Hades (2020) ойынында Малфонның қос тұмсығының төртінші аспектісі – Гилгамеш аспектісі. Smite-та 2021 жылғы екінші вавилондық құдай – Гилгамеш, ол аңызда Тиаматпен шайқасады.

In Namco's action role playing game Tower of Druaga, Gilgamesh is known as Gil and is the main hero who must ascend the floors of Druaga's tower to rescue Ki. The game spawned the Babylonian Castle Saga franchise. The pre designed game packaged with Electronic Arts' Adventure Construction Set, Rivers of Light, follows the Epic of Gilgamesh. In Serious Sam: The Second Encounter, the eighth level was named as "Courtyards of Gilgamesh". The Final Fantasy series of video games includes, in some of its installments, a boss enemy named Gilgamesh and his "faithful sidekick" Enkidu. There are actually several variants of Gilgamesh in Final Fantasy, as the series has no shared in universe continuity, though there is usually some reference to him being a fierce warrior who collects swords and many iterations of him have as many as six arms. Gilgamesh is the leader of the Sumerian civilization in the Civilization III Conquests expansion pack, Civilization IV Beyond the Sword expansion pack, and Civilization VI. In Namco's video game Tales of Phantasia, one of Cress Albaine's titles is Gilgamesh, which can be obtained finding particular objects. In Capcom's video game Devil May Cry 4 Gilgamesh is a pair of boots and gauntlets that are worn and used by second protagonist Dante, possibly in reference to a similar weapon featured in earlier games in the series, named after Beowulf, another epic poem. In the Sir Tech game Wizardry: Proving Grounds of the Mad Overlord, players construct their adventure party at Gilgamesh's Tavern. In the Type Moon visual novel game Fate/stay night, Gilgamesh is one of the antagonists of the series. He also appears in the sequel game, Fate/hollow ataraxia, as both his main self and as a child version of himself; and in "Fate/Extra CCC" and Fate/Extella: The Umbral Star as a playable character. In the mobile game Fate/Grand Order, Gilgamesh appears as a summonable servant in three different variants: as a child, in his Fate/Stay Night form prior to meeting Enkidu, and a wiser version from his time as king after the conclusion of The Epic. He is one of the main protagonists in the game's Seventh Singularity, which takes place in Ancient Mesopotamia, the arcade version of the game also has a babylonian singularity, in which Gilgamesh is cloned and Nebuchadnezzar II is summoned into his clone's body by the Beast of 666. Gilgamesh also appears as a Ruler class servant in Fate/Samurai Remnant. In the Japanese collectible card game Shadowverse, Gilgamesh is an uncommon playable card. In the WonderPlanet inc. mobile game Crash Fever, Gilgamesh is an obtainable unit in an ultimate wizard quest. In Assassin's Creed: Origins (2017), a sword originated from Mesopotamia known as "Humbaba's Fang" was carved by Gilgamesh from the tooth of Humbaba. In Hades (2020), the fourth aspect of the Twin Fists of Malphon is the Aspect of Gilgamesh. In Smite, the second 2021 Babylonian god is Gilgamesh, who battles Tiamat in the story.

Балалар әдебиеті

Гилгамеш. (1967). Авторы және суретшісі: Бернарда Брайсон. "Генри Холт және компания" баспасының бірінші басылымы қырылып кетті. Инкиду, жабайы бала. (1976). Эндрю Синклер жазған. Лондон, Абелард Шуман, 1976 жыл. Гилгамеш: Адамның алғашқы әңгімесі (2005). Авторы және суретшісі – Бернарда Брайсон Шахн. "Whole Spirit Press" баспасының екінші басылымы, қайта басылды. Патша Гилгамеш (1991). Авторы және суретшісі: Людмила Земан. "Tundra Books". (0 88776 283 2). Иштардың кек алуы (1993). Авторы және суретшісі: Людмила Земан. "Tundra Books". (0 88776 315 4). Гилгамештің соңғы іздеуі (1995). Авторы және суретшісі: Людмила Земан. "Tundra Books". (0 88776 328 6). Батыр Гилгамеш (2003). Джеральдин Маккореанның қайта айтуымен, Дэвид Паркинстің суреттері. Eerdmans жас оқырмандарға арналған кітаптары. Лугалбанда: Соғысқа ілігіп қалған бала (2006). Кэти Хендерсон, Джейн Рейдің суреттерімен. Candlewick. .