Кіріспе

Сэр Питер Паркер, 2-ші баронет (1785 – 31 тамыз 1814) – британдық Корольдік теңіз күштері офицері, вице-адмирал Кристофер Паркер мен Аугуста Байронның ұлы.

Өмірбаян

Паркер Корольдік Әскери-теңіз флотының бірнеше флаг-офицерлерінің ұрпағы болды. Оның әкесі адмирал сэр Питер Паркердің ұлы, ал анасы вице-адмирал Джон Байронның қызы. Вестминстер мектебінде білім алған ол 1798 жылы Корольдік Әскери-теңіз флотына қабылданды, және өз атасының және атасының досы лорд Нельсонның «Жеңіс» кемесінде қызмет етті. Ол шұғыл түрде шендерді көтеріп, 1804 жылдың мамырында командир болып тағайындалды. Келесі жылы ол «Визэл» бригінің басқаруын қабылдады. «Визэл» Кадис портынан шығып келе жатқан франко-испандық флотты көруге алғашқы британдық кеме болды, бұл Трафальгар шайқасын жеделдетті. Осы қызметі үшін ол капитан болып жоғарылатылды. Паркер қысқа мерзімге Парламент мүшесі болды. Ол 1810 жылдың 3 наурызында өткен қосымша сайлауда Вексфордтың ирландтық сайлау округінен тори өкілі ретінде қарсылықсыз сайланды. Ол 1811 жылы мандатын тастады және 1811 жылдың 1 шілдесінде өткен қосымша сайлауда орны толтырылды. 1810 жылы оған фрегат басқаруы тапсырылды, оны ол жабдықтады. Жабдықтағаннан кейін бірнеше апта өткен соң, ол «Африкайн» кемесіндегі бүліктерді басуға қатысты. «Африкайн» кемесіне капитан ретінде белгілі қатыгез Роберт Корбет тағайындалған еді, ал кеме экипажы наразылық білдіріп, оның кемеге көтерілуіне жол бермеді. Адмиралтейство үш беделді офицерді экипажбен келіссөз жүргізуге жіберіп, «Менелаусқа» да сонда келуге бұйрық берді. Егер «Африкайн» экипажы Корбеттің тағайындалуына келіспесе, Паркерге олар бағынғанға дейін кемеге оқ атуға бұйырылды. Ақырында экипаж Корбеттің кемеге көтерілуіне келісті, сондықтан «Менелаусқа» «Африкайнға» оқ атудың қажеті болмады. 1810 жылдың жазында Паркер Үнді мұхитына, Île de France-қа қарсы операция жүргізіп жатқан эскадрильяны күшейту үшін аттанды, онда ол 1810 жылдың желтоқсанында аралды басып алуға қатысты. 1812 жылы «Менелаус» Жерорта теңізіндегі Тулонды блокадалауға қатысты және Францияның оңтүстік жағалауындағы жағалау порттарына, кемелерге және қарақшыларға қарсы сәтті операциялар жүргізді. 1813 жылы фрегат 1812 жылғы соғыста Канадаға сауда кемелерін сүйемелдеу үшін Атлантикаға жіберілді. Кейіннен «Менелаус» Мэриленд жағалауындағы американдық бекіністеріне шабуыл жасап, қыркүйек айында жағалаудағы конвойді жойды. 1814 жылы Паркерге Атлантикада француз кемелеріне қарсы операция жүргізуді бұйырды және қаңтар айында құнды испан сауда кемесін қайтадан басып алды. 1814 жылы француздық бас тартудан кейін «Менелаус» Солтүстік Америка станциясына тағайындалды және 1783 жылы АҚШ тәуелсіздігі кезінде, Ұлыбританияның ең маңызды Солтүстік Америка әскери-теңіз базасы ретінде танылған Бермудаға жіберілді (теңіз және құрлықтан шабуылға қарсы Галифакстан қауіпсіз, және Солтүстік Каролинадан 640 миль қашықтықта Атлант жағалауын бақылауға мүмкіндік беретін). 1795 жылдан бері Корольдік Әскери-теңіз флоты Санкт-Джордж қаласынан (жақын маңдағы Адмиралтейство үйімен, Маунт-Уиндхамда, Гамильтон еншігінде) жұмыс істеп келді, ал Батыс жағалауында Корольдік Әскери-теңіз кемежайы салынып жатты. 1812 жылғы Америка соғысының басталуымен Американың Атлантика жағалауын блокадалау (соғысқа қолдау аз болған және Ұлыбритания астыққа сүйенген Жаңа Англиядан бастап) соғыс бойы Бермудадан ұйымдастырылды. 1814 жылдың тамызында генерал Роберт Росс басқаратын 2500 сарбаз Бермудаға 3 фрегат, 3 шлоп және тағы он кемемен келді. Сэр Джордж Превосттың 1814 жылдың мамырында полковник Джон Кэмпбелл басқаратын американдық күштердің «Эри көлінің солтүстік жағалауындағы жеке меншікті ойлама-ойлап жойғаны» үшін жауап ретінде шабуыл жасау туралы өтінішіне жауап ретінде, олардың орнына, станциядағы әскери және әскери бөлімшелермен бірге, Вашингтонға шабуыл жасау үшін пайдаланылды. Бермудадан Паркер адмирал сэр Джордж Кокберннің қол астында Чесапик шығанағындағы британдық күштерге қосылды және Балтиморды блокадалауға қатысты. Ол батыл және тиімді қолбасшы болды, және Американың Чесапик өзенінің бойындағы фермаларын және меншіктерін жойғаны үшін қатыгездігімен танымал болды. Бірнеше күн бойы Мэриленд штатының Кент округіне шабуыл жасаған ол жағалауға бір топты түсіріп, Мэриленд штатының Фэрли қаласында Мэриленд ополчение жасағына түнгі шабуыл жасауға тырысты. Паркер Ричард Фрисбидің плантациясына шабуыл жасағаннан кейін төрт құлды азат еткен еді, және бір құл жақын маңда американдық милиция жасағы бар екенін айтты. Паркер «Менелаусты» Мэриленд штатының Толчестер қаласында түсіріп, құлдың өзімен бірге сол жерге жетеді. Ол жерде ол лейтенант-полковник Филип Рид басқаратын 21-ші Мэриленд ополчениесының қарсылығына тап болды, Исаак Колктың жүгері егісінде. Бұл Каулк өрісі шайқасын бастады; британдық және американдық дереккөздер шайқас нәтижесі туралы әртүрлі пікір білдірсе де, Паркер қаза тапқандардың бірі болды. Ол өзінің теңізшілерін басқарып, кеудесіне оқ тиді (әкесі Салливан аралы шайқасында тигендей), бірақ әкесінен айырмашылығы, Паркер шешілген сан артериясынан далада қайтыс болды. Мичман Фредерик Шамиердің айтуынша: «Ол құлағанда, барлық топтың рухы құлдырады», - деді Шамиер естелігінде. «Американдықтар бақытты түрде қайта шегіне бастады, ал біздің оқ атуды тоқтатуымыз оларға біз оларды қуып жетеміз деп ойлатуға себеп болды. Сэр Питердің соңғы сөздері: «Менің ойымша, олар мені өлтірді, сіздер де кері шегіңіздер, қайықтар алыс». Паркердің қанынан айырылуына бар болғаны 10 минут кетті. Паркердің қолбасшылығындағы 14 адам Каулк өрісінде қаза тапты, олардың 12-сі шайқас орнында белгіленбеген қабірлерде көмілген. Американдықтар шайқас алаңында жоғалған Паркердің аты мен өндірушісінің нөмірі жазылған аяғын қайтарды, оның қаза болғанын есептеді. Дереккөзі: By the Dawn's Early Light, Walter Lord. Паркердің денесі Санкт-Джордж, Бермудаға жіберілді және 1814 жылдың 14 қазанында Әйгілі Петер шіркеуіне жерленді (құдай қызметін HMS Albion капелланы Реннелл жүргізді), бірақ оның өсиеттерінің бірінің өтініші бойынша, капитан Эдмунд Палмер, 1815 жылдың 2 сәуірінде (Санкт-Джордждың пасторы Филип Хадсон) эксгумацияланды және «Менелаустың» үйіне қайта жерлену үшін Англияға тасымалданды. Паркердің туысы лорд Байрон оны жоқтап айтты.