Кіріспе

Сент-Бенуа-сюр-Луардағы аббаттық, Луар, Франция. Флери аббаттығы (Флориак), шамамен 640 жылы Луардағы Сент-Бенуа-сюр-Луарда (Франция) құрылған, Батыс Еуропаның ең танымал бенедиктин монастырьларының бірі және Нурсиялық Әулие Бенедикттің қасиетті деректеріне ие. Луар өзенінің жағасындағы орналасуы Орлеан қаласынан, Рим дәуірінен бері үздіксіз жалғасып келе жатқан мәдени орталыққа оңай қол жеткізуді қамтамасыз етті. 2010 жылы аббаттықта Етьен Рико басқаратын қырықтан астам монах болды. Флеридің абысы Аббо (1004 жылы қайтыс болған), Флери монахы және абысы, кең ойлы теолог болды; оның өмірін де Флери монахы болған жылнамашы Аймон жазды. Флерилік Андрей (1043 жылы жазған) "Миракула санкти Бенедикти" еңбегін жазды. Флерилік Юг (1118 жылдан кейін қайтыс болған) – Флери монахы, жылнамаларымен және басқа жазбаларымен танымал.

Шіркеулер

Анскар Вонье Католик энциклопедиясында былай деп жазды: "Аббатхананың бастапқыда-ақ екі шіркеуі болған, бірі Әулие Петрге, екіншісі Құдіретті Марияға арналған". Әулие Петр шіркеуі XVIII ғасырда бұзылыпты; ал Марияға арналған шіркеу монастырь құрылғанға дейін салынған. Нормандар Луара арқылы кіріп, монастырь ғимараттарын өртеп, 1026 жылы қатты өртке ұшыратқаннан кейін, бұл 11 ғасырдың соңында салынған үлкен романдық базиликаға айналды, осының нәтижесінде 1218 жылы аяқталған аббат шіркеуінің батыс жағына зәулім мұнара салынды. Осы жерде Флеридің жазбалары жиналып, жаңа шіркеуге арналған болуы мүмкін. Елу бағанаға сүйенген Гаузлин аббаттың мұнарасы ерекше кіреберіс құрайды. Каролинг стиліндегі шіркеудің ұзындығы шамамен үш жүз фут, ал айшығы – жүз қырық фут. Шіркеудің хорында Франция королі Филипп I-нің 1108 жылы жерленген қабірі орналасқан. Орта ғасырлық аббатхананың ғимараттарынан қазіргі монастырьда тек осы базилика ғана сақталған.

Ортағасырлық тарих

Он жетінші ғасырдағы бенедиктиндік ғалым Жан Мабильон Флеридің негізін Леодебалдус, Сент-Айньян (Орлеан) аббатының шамамен 640 жылы Флориакумның қазіргі Галло-рим вилласында, Валлис Ауреа, "Алтын аңғарда" салғанын дәстүрлі түрде қабылдады. Осы жерді Сент-Айньян аббаты өзінің бенедиктиндік негізін салу үшін таңдаған. Ригомар оның алғашқы аббаты болды. Меровингиялық аббаттардың ең танымалдарының бірі – Нурсиялық Бенедикттің қабірлік қалдықтарын осы жерге әкелген қасиетті Момолус болды. Герстальский Пипин аббатхананы едәуір кеңейтіп, 706 жылы оны Сент-Бэйнге тапсырды. Монастырь шамамен 930 жылы Клюниде қаланған үлгідегі реформа кезеңін бастан өткерді, монастырлық өмірі жаңартылды. Монастырь ұрпақтар бойы Каролингтер әулетінің қамқорлығында болды, сонымен қатар Францияның Роберт I-нің ұрпақтары Робертиан әулетінің саяси мақсаттарының орталығына айналды, олардың көптегені Франктар герцогы атағын алды. Флеридің монахы Хельго (шамамен 1068 жылы қайтыс болды) король Роберт II-нің капелланы қызметін атқарды және Epitoma vitae Roberti regis атты қысқаша еңбек жазды. Флери өз демеушілеріне заңдылық беруде ерекше рөл атқарды. Корольдік және герцогтық қамқорлықтың материалдық пайдасы болғанымен, герцог үміткері монастырь қауымының таңдауымен келіспеген жағдайда, монастырь автономиясы үшін де белгілі бір құн төленуі керек болды. Орлеан епископы Теодульф Флериде Шарльменнің ұсынысымен келген жас дворяндарға арналған мектеп ашты. Тоғызыншы ғасырдың ортасына қарай оның кітапханасы Батыстағы ең толық жинақталған кітапханалардың біріне айналды, және Ферьерлік Лупус (862 жылы қайтыс болды) сияқты ғалымдар оның кітаптарын зерттеу үшін осы жерге келді. Кейін, Флеридің әулие Аббосы (аббат 988-1004), жаңартылған аббат мектебінің басшысы болған кезде, Флери екінші алтын ғасырына ие болды және Англиядағы аббатханалармен тығыз байланыс сақтап тұрды. Кейінірек, комендатта тұратын аббаттардың арасында Франсуа I және кардинал Ришелье тұсында кардинал Одет де Колиньи мен Антуан Сангуин болды.

Қазіргі тарих

Францияның барлық бенедиктиндік монастырлары сияқты, қауым француз төңкерісі кезінде тарап кетті. Дегенмен, бенедиктиндіктердің болуы үздірілген жоқ: приходты секуляр священник кейпіндегі монах басқарды, ал 19 ғасыр бойы монастырды қайта жаңғыртуға көптеген әрекеттер жасалды. Ақыры, 1944 жылы қауым (Пьер-ки-Вирде тұрған) аббатханаға оралды, ол Субиако конгрегациясының мүшесі ретінде қайта құрылды. Монастырь күн сайын Винчестер соборында кешкі құлшылықта еске алынады, ал жауаптар соңында қысқа ғибадат тілегі айтылады – Флёри дұғасы.

Нурсиялық Бенедикттің монументтері

Флериде батыс монастырлығының негізін қалаушы – Нурсиялық әулие Бенедикттің қасиетті деректері сақталған деп есептеледі. Флери аббаттығының екінші абысы Моммолус, VI ғасырда ломбардтардың шабуылдарынан кейін аббатхана құлдыраған кезде, оларды көшіріп әкелді дегенді айтады. Бенедикттің қасиетті деректері және Флеридің бес монахы, оның ішінде Андреас Флюри (шамамен 1043 ж.) жасаған Miracula S. Benedicti үш ғасыр бойы дамыды, бұл паломниктерді тартты және байлық пен даңқ әкелді. Бенедикттің өзі құрған Монте-Кассино итальяндық монастырының монахтары бұл оқиғаға қарсы шықты. Олар Монте-Кассинода әулие Бенедикттің дене қалдықтары сақталғанын, бірақ оның қасиетті деректерін дәлел ретінде көрсеткен емес деп мәлімдеді.