Доминикан Республикасының Ұлттық Банкінің қызметі мен реттеуі
Central Bank of the Dominican Republic
Доминикан Республикасының ұлттық экономикасын дамыту үшін орталық банк ақша-кредит саясатын реттеу, валюта бағамын қадағалау және банк жүйесін басқарады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доминикан Республикасының Ұлттық банкі
Central bank of the Dominican Republic
Құрылысы мен мақсаттары
1962 жылғы 29 желтоқсандағы № 6142 Органикалық заң орталық банкке ұлттық экономиканың тұрақтылығы мен дамуы үшін тиімді ақша-кредиттік, валюталық және несиелік жағдайларды құруға және қолдауға уәкілеттік берді. Орталық банктың функцияларына нарықтағы ақша айналымын реттеу кіреді: банктер үшін міндетті резерв нормаларын белгілеу; қажет болған жағдайда несие беру лимиттерін орнату; және айырбасталатын бағалы қағаздар шығару. Сонымен қатар, валюта бағамының өзгеруін бақылау және қаржы жүйесіне қатысты қаулылар қабылдау да орталық банктың функцияларына жатады.
Organic Law no. 6142 of December 29, 1962, authorized the central bank to promote and maintain favorable monetary, foreign exchange and credit conditions for the stability and development of the national economy. The central bank's functions include regulating market liquidity levels by: determining deposit reserve requirements for banks; implementing lending limits when necessary; and issuing negotiable securities. Additional functions include controlling movements of the exchange rate and introducing resolutions pertaining to the financial system.
Іс-әрекет пен құрылым
БРБД (Орталық банк) Ақша-кредит кеңесі (Junta Monetaria) ұсынған банктік реттеуге енгізілген барлық өзгерістерді іске асырады, ал Ақша-кредит кеңесі мекеменің ең жоғары құзыретті органы болып табылады. Кеңес он мүшеден тұрады, олардың барлығы атқарушы билік тарапынан тағайындалады. Орталық банк губернаторы Ақша-кредит кеңесіне төрағалық етеді, ал Қаржы министрлігі мен Өнеркәсіп және сауда министрлігінің әрқайсысы кеңесте бір орынға ие. БРБД губернаторы атқарушы билік тарапынан екі жылға тағайындалады, бірақ Хектор Вальдес Альбизу саяси басшылықтың ауысуына қарамастан, осы жоғары лауазымда бірнеше жыл бойы үзіліссіз қызмет етті. Альбизу 1994 жылдан 2000 жылға дейін БРБД губернаторы болды және 2004 жылдың тамызынан бастап қайтадан осы лауазымды иеленді. 1993 жылдың соңынан бері БРБД Америкааралық даму банкінің қолдауымен банктік тәжірибенің бірнеше саласын жақсарту жөнінде жұмыс істеп келеді.
The BCRD implements all changes to banking regulation proposed by the Monetary Board (Junta Monetaria) which is the highest body of authority within the institution. The Board consists of ten members, all of which are appointed by the executive. The governor of the central bank heads the Monetary Board while the Ministry of Finance and the Ministry of Industry and Commerce each have a seat on the Board. The BCRD Governor is appointed by the executive for a period of two years, though with Héctor Valdez Albizu there has been continuity at this senior post for several years despite political administration changes. Albizu was the BCRD governor from 1994 until 2000, again holding the post from August 2004. Since late 1993, BCRD has worked with the sponsorship of the Inter American Development Bank to improve several areas of banking practice.
1990 жылдардан бері атқарылған жұмыстар мен реформалар
1990-шы жылдардағы ақша-кредит саясаты шектеулі орталық банк дербестігі және басқарылатын еркін валюта бағамы режимі шеңберінде жүргізілді. BCDR-дің басты мақсаты баға тұрақтылығын қамтамасыз ету, нақты өнімнің өсуімен және резервтерді жинақтаумен бірге, сондықтан BCRD-нің таза ішкі активтерінің қорлары саясаттың басты құралына айналды. Ақша айналымы несиелік бақылау және активтер резервтерін тоқтату арқылы тікелей басқарылды. BCRD жеке валюта нарығына да араласып, валюта бағамының құбылмалылығын тежеді. Алайда, ақша-кредит органдары жақында пайыздық ставканы жанама ақша-кредит саясаты құралы ретінде пайдалануға көшті, атап айтқанда аукцион арқылы бағасы белгіленетін орталық банк қағаздарын (certificados de participacion) шығару арқылы. 2003 жылы макроэкономикалық жағдай банктік дағдарыс пен одан кейін BCRD жасаған құтқару операциясынан ауыр соққы алды, ол Бантердің (ірі банктердің бірі) барлық салымдарын кепілдеді және екі басқа банкке өтімділік берді, бұл бюджетке ЖІӨ-нің 21 пайызына тең келді. Банктік дағдарыс ірі капитал қашуына, валютаның күрт құнсыздануына, жоғары инфляцияға және күшті фискалдық қысымға (электр энергиясы дағдарысының күшеюімен бірге) әкелді, бұл жағдай үлкен макроэкономикалық теңгерімсіздіктерді және белгісіздік пен тәуекел сезімін тудырды. 2003 жылдың қазан айында BCRD импортталатын тауарларды сатып алу бойынша валюта операцияларына комиссияны 10 пайызға, ал 2005 жылдың басында 13 пайызға дейін көтерді.
Monetary policy during the 1990s was conducted within a framework of limited central bank autonomy and a managed floating exchange rate regime. A key objective of the BCDR was price stability in conjunction with real output growth and reserve accumulation, such that the stock of BCRD net domestic assets became the targeted policy instrument. Liquidity was managed directly through credit controls and freezing asset reserves. BCRD also intervened in the private foreign exchange market, smoothing the volatility of the exchange rate. However, the monetary authorities recently moved towards the interest rate as its indirect monetary policy instrument, namely through issuing central bank paper (certificados de participacion), with prices determined at auction. The macroeconomic situation suffered a major shock in 2003 with the banking crisis and subsequent bail out by the BCRD, which guaranteed all Baninter (one of the major banks that failed) deposits and providing liquidity to two other banks at a total cost to the budget equivalent to 21 percent of the GDP. The banking crisis led to a major capital flight, a sharp currency depreciation, high inflation and significant fiscal pressures (exacerbated by an ongoing electricity crisis), together creating large macroeconomic imbalances and an environment of uncertainty and perceived risk. In October 2003 the BCRD raised the commission on foreign exchange transactions for purchasing imported goods to 10 percent and subsequently to 13 percent at the beginning of 2005.