Кіріспе
Ұлыбританияның орталық банкі – Англия банкі. Англия банкі Ұлыбританияның орталық банкі болып табылады және көптеген қазіргі заманғы орталық банктердің үлгісі ретінде алынған. 1694 жылы Англия үкіметінің банкирі және қарызды басқарушысы ретінде құрылған, және қазірге дейін Ұлыбритания үкіметінің банкирлерінің бірі болып табылады. Бұл банк әлемдегі сегізінші ескі банк. 1694 жылы құрылғаннан бастап 1946 жылы Атли үкіметі мемлекеттік меншікке алғанға дейін акционерлердің жеке меншігінде болды. 1998 жылы ол үкімет атынан Қаржы Солиситорына толық тиесілі тәуелсіз мемлекеттік ұйымға айналды, оның міндеті сол кездегі үкіметтің экономикалық саясатын қолдау, бірақ баға тұрақтылығын сақтауда тәуелсіздікке ие болу еді. 21-шы ғасырда банк Ұлыбританиядағы қаржылық тұрақтылықты сақтау және бақылау үшін жауапкершілігін арттырды, сондай-ақ заңмен бекітілген реттеуші ретінде де жұмыс істейді. Банк маңындағы жол торабы Банк торабы деп аталады. Банк, басқа нәрселермен қатар, Ұлыбританияның (және тағы 30-ға жуық елдің) ресми алтын қорын сақтайды. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, банкте 141 миллиард фунт стерлингке бағаланған алтын қоры бар еді. Бұл бағалаулар бойынша, сейфте адамзат тарихында өндірілген 171 300 тонна алтынның 3%-ы сақталуы мүмкін.
The Bank of England is the central bank of the United Kingdom and the model on which most modern central banks have been based. Established in 1694 to act as the English Government's banker and debt manager, and still one of the bankers for the Government of the United Kingdom, it is the world's eighth oldest bank. The bank was privately owned by stockholders from its foundation in 1694 until it was nationalised in 1946 by the Attlee ministry. In 1998 it became an independent public organisation, wholly owned by the Treasury Solicitor on behalf of the government, with a mandate to support the economic policies of the government of the day, but independence in maintaining price stability. In the 21st century the bank took on increased responsibility for maintaining and monitoring financial stability in the UK, and it increasingly functions as a statutory regulator. The road junction outside is known as Bank Junction. The bank, among other things, is custodian to the official gold reserves of the United Kingdom (and those of around 30 other countries). as of 2016, the bank held around of gold, worth £141 billion. These estimates suggest that the vault could hold as much as 3% of the 171,300 tonnes of gold mined throughout human history.
Функциялар
Банкінің слоганы бойынша, негізгі мақсаты – «Ұлыбритания халқының игілігін ақша-кредиттік және қаржылық тұрақтылықты сақтау арқылы қамтамасыз ету». Бұл мақсатқа әртүрлі тәсілдермен қол жетізіледі:
Валюталық тұрақтылық
Тұрақты бағалар және төлемдердің сенімді түрлері – ақша тұрақтылығының екі басты критерийі.
Тұрақты бағалар
Бағалардың тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін бағаның өсуі Үкімет белгілеген инфляциялық мақсатқа сәйкес болуын қадағалау жүргізіледі. Банк осы мақсатқа жетеді, банктің Ақша-кредит саясаты комитеті (АКСК) шешімімен базалық пайыздық мөлшерлемені (банк ставкасы) реттеу арқылы. (АКСК ақша-кредит саясатын басқаруға жауапкершілікті жүктеді; Ұлттық қазыналық "қоғамдық мүдде мен ерекше экономикалық жағдайлар туғанда қажет болған жағдайда" комитетке бұйрықтар беруге резервтік құқықтарға ие, бірақ Парламент мұндай бұйрықтарды 28 күн ішінде мақұлдауы тиіс.) 2024 жылдан бастап инфляциялық мақсат 2% құрайды; егер бұл мақсатқа жетілмесе, Губернатор жағдайды түсіндіріп, түзету шараларын ұсына отырып, Қаржы министріне ашық хат жолдауы міндетті. Базалық пайыздық мөлшерлемені белгілеуден өзге, банктың осы бағыттағы негізгі құралы – сандық жеңілдету.
Төлемнің қауіпсіз түрлері
Банк Англия мен Уэльсте банкноттар шығару монополиясына ие және Шотландия мен Солтүстік Ирландиядағы коммерциялық банктердің банкноттар шығаруын реттейді. (Шотландия және Солтүстік Ирландия банктері өздерінің банкноттарын шығару құқығын сақтайды, бірақ олар банктегі депозиттермен бірдей сомада қамтамасыз етілуі керек, 1845 жылы айналыста болған банкноттардың құнын көрсететін бірнеше миллион фунтты есептемегенде.) Бұдан өзге, банк басқа төлем жүйелерін қадағалайды, есеп айырысу агенті ретінде әрекет етеді және CHAPS сияқты нақты уақыт режиміндегі жалпы есеп айырысу жүйелерін іске асырады. 2024 жылы банк күн сайын банктер арасында шамамен 500 миллиард фунт стерлингтік төлемдерді жүзеге асырды.
Қаржылық тұрақтылық
Қаржылық тұрақтылықты сақтау Ұлыбританияның жинақтаушыларын, инвесторларын және қарыз алушыларын қаржы жүйесіне төнетін қауіптерден қорғауды қамтиды. Қауіптер банктың қадағалау және нарық ақпараты қызметтері арқылы анықталады және қаржылық және басқа да операциялар арқылы (ішкі және халықаралық деңгейде) жойылды. Осы қауіпсіздіктің көп бөлігі 2008 жылғы жаһандық қаржы дағдарысынан кейін құрылды.
Реттеу
2011 жылы банктің пруденциалдық реттеу органы Ұлыбританиядағы барлық ірі банктерді, құрылыс қоғамдарын, несиелік кооперативтерді, сақтандыру компанияларын және инвестициялық фирмаларды реттеу және қадағалау мақсатымен құрылды («микропруденциалдық реттеу»). Банк сондай-ақ қаржылық нарық инфрақұрылымына қатысты заңмен бекітілген қадағалау функциясын атқарады.
Тәуекелдерді басқару
Сонымен қатар, банктің Қаржылық саясат комитеті (FPC) қаржы жүйесіндегі тәуекелдерді анықтау, бақылау және қажет болған жағдайда тиісті шаралар қабылдау мақсатымен құрылды («макропруденциалдық реттеу»). FPC өзінің қорытындыларын (және қабылданған шараларын) екі жылда бір рет жариялайтын Қаржылық тұрақтылық туралы есепте ұсынады.
Банктік қызмет
Банк Ұлыбритания үкіметіне (және жүзден астам шетелдік орталық банктерге) көтерме банктік қызметтер көрсетеді. Ол Ұлыбританияның Валюталық теңгерімдеу шотын HM Treasury тапсырмасы бойынша басқарады және үкіметтің Біріктірілген қорын жүргізеді. Сондай-ақ, ол елдің валюталық резервтерін басқарады және Ұлыбританияның (және басқа елдердің) алтын резервтерін сақтайды. Банк банктер мен басқа да қаржы институттарына "нақты ақшамен қолдау және басқа да қызметтерді" ұсынады. (Осы себепті Англия банкі кейде "банкирлер банкі" деп аталады).
Қаулы
Банктік 2009 жылғы Заңның шарттарына сәйкес, банк "тымырлысып құлауға болмайтын" деп саналған кез келген банк немесе құрылыс қоғамы үшін Ұлыбританияның ажырату органы болып табылады; осыған байланысты, банк банк күйреген жағдайда "Ұлыбританияның маңызды қаржылық қызметтерін және қаржылық тұрақтылығын қорғау" мақсатында әрекет етуге өкілетті.
Тарихи қызметтер мен міндеттер
1715-1998 жылдар аралығында Англия банкі мемлекеттік қарыздарды (ұлттық қарыздың басым бөлігін құрайтын) басқарды: банк акционерлерге қарыздық құралдарды ұсыну, дивиденд төлеу және иеленушілер тізімін жүргізуге жауапты болды. 2004 жылдың соңында Computershare банктен Ұлыбритания үкіметінің облигацияларын (алтын қабатталған бағалы қағаздар немесе "gilts") тіркеуші ретінде қабылдады. Дегенмен, банк Қарызды басқару кеңсесі үшін есептесу агенті және оның бағалы қағаздарын сақтаушы ретіндегі қызметін жалғастыруда. Бұрын банк жеке тұлғаларға, шағын кәсіпкерлікке және мемлекеттік ұйымдарға арналған жеке және коммерциялық шоттарды жүргізген, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін саясаттың өзгеруіне байланысты банк осы қызметтен шегініп, орталық банк рөліне көбірек назар аудара бастады.
Негізін қалау
Англияның Франциядан, теңізде үстемдік құрған күштен, күйреуге ұшыраған жеңілісі, 1690 жылғы Бичи-Хед шайқасымен аяқталған теңіз шайқастарында, Англияның өзін әлемдік держава ретінде қайта құруына себеп болды. III Уильям үкіметі Франциямен теңесетін теңіз флотын құруды жоспарлады; алайда, бұл флотты салуға қолда бар мемлекеттік қаражаттың жетіспеуі және Лондондағы ағылшын үкіметінің төмен кредиттік рейтингі кедергі келтірді. Бұл кредиттік қиындық ағылшын үкіметіне флотты салуға қажетті 1,5 миллион фунт стерлингті қарызға алуға мүмкіндік бермеді.
Тұжырымдама
1691 жылы Уильям Патерсон мемлекеттік қаржыны нығайту үшін ұлттық банк құруды ұсынды. Кейінірек ол 1694 жылы жарық көрген «Англия банкі туралы қысқаша мәлімет» атты кітапшасында былай жазды: Оның жоспары бірден іске аспаса да, банктің алғашқы жарғысы мен оның құрылуына мүмкіндік берген заңнаманың негізін қалады. Уильям Фипс те уақтылы, тіпті кездейсоқ рөл атқарды: оның суға батқан испандық галеоннан («Нуэстра Сеньора де ла Консепсьон») олжаны табысты алып шығу экспедициясы банк негізі үшін қолайлы жағдай жасады – нарықты алтынмен толтырып, бірлескен акционерлік кәсіпорындарға қызығушылықты арттырды.
Заңнама
Патэрсонның ұсынысы Үкіметтен салымшыларға пайыздар төленетін қор құруды талап етті. Бұл тоннаж түсімдерімен және Ұлыбритания Қаржы министрлігінің (HM Exchequer) әдеттегі басқа да кемелік алымдарымен қамтамасыз етілетіні шешілді. Сондықтан Парламент 1694 жылғы Тоннаж заңы арқылы банк құруды мақұлдады («Францияға қарсы соғысты жалғастыру үшін ерікті түрде бір миллион бес жүз мың фунт стерлинг сомасын алдын ала төлейтін адамдарға осы заңда көрсетілген белгілі бір сыйлықтар мен артықшылықтарды қамтамасыз ету үшін кемелердің тоннажына, сыра мен басқа да спирттік сусындарға бірнеше мөлшерлемелер мен алымдар беру туралы акт»). Қарызға жазылуға ынталандыру үшін, жазылушылар Англия банкінің басқарушысы және компаниясы деген атпен тіркелуге тиіс болды. Сол кездегі мемлекеттік қаржының жағдайы соншалықты қиын болғандықтан, қарыздың шарттары (Парламент Актісінде белгіленгендей) жылдық 8% мөлшерлемемен қызмет көрсетуді көздеді; сонымен қатар, қарызды басқару үшін банкке жылдық 4000 фунт стерлинг қызмет ақысы төленуге тиіс болды. Акт жазылушылардың алғашқы инвестицияларын әрқайсысына 10 000 фунт стерлингке дейін, ал барлығына 1 200 000 фунт стерлингке дейін шектеді (Қаржы министрлігінің қалған 300 000 фунтты басқа қарыз алу жолдарымен жинауы күтілді). Бастапқы жазылушылардың көпшілігі «Лондонның сауда орта таптарынан» (бірақ саудагерлер мен шеберлер де жазылды). Әскери-теңіз күштеріне инвестициялар жасалды. Соның салдарынан, қажетті үлкен өнеркәсіптік күш-жігер (мысалы, көбірек шегелер жасау үшін темір зауыттарын құру және теңіз күшінің күші төрт есеге өскенде оны азықтандыратын ауыл шаруашылығындағы жетістіктер) экономиканы өзгерте бастады. Бұл 1707 жылы Англия мен Шотландияның ресми түрде бірігуіне көмектесті. 18 және 19 ғасырлардың басында теңіз күшінің арқасында Ұлыбритания әлемдегі ең қуатты державаға айналды.
Басқару
Банктің алғашқы губернаторы Джон Хоублон, ал бірінші вице-губернаторы Майкл Годфри болды. (330 жыл өткен соң, 1994 жылы банк өзінің үш жүз жылдығын белгілеу үшін Хоублонды бейнелейтін 50 фунт стерлингтік банкнота шығарды.) Басқару билігі губернаторға, оның орынбасарына және 24 директордан тұратын «кеңес»ке берілді (олардың көпшілігі қаладан тартылған коммерциялық банкирлер еді); директорлар Банктің барлық тіркелген акционерлерінен (жинап алғанда «иелері» деп аталатын) жыл сайын сайланатын «жалпы кеңес» арқылы сайланды. 1694 жылдың 30 шілдесінде қабылданған Директорлар кеңесінің ресми мөрінде «ақша қоймасына қарай отырған Британия» бейнеленген; Британия содан бері банк эмблемасы болып табылады. Кеңес банктің күнделікті жұмысын губернатор мен вице-губернатормен бірге жүргізуге жауапты үш жоғары лауазымды қызметкерді тағайындады: хатшы және солиситор, бірінші есепші және бірінші кассир. (Олардың ізбасарлары, хатшы, бас есепші және бас кассир, келесі 250 жыл бойы банк операцияларының негізгі бөлімдерін басқара берді: бас кассир мен бас есепші банктың «ақшалық бөлігін» және «акциялық бөлігін» қадағалады, ал хатшы оның ішкі басқаруын қадағалады.)
Үй-жайлар
Бастапқыда банкке жеке ғимарат болмады, алғаш рет 1694 жылдың 1 тамызында Чипсайдтегі Мерсерлер залында ашылды. Бірақ ол тым кішкентай болып шықты және 1694 жылдың 31 желтоқсанынан бастап банк Grocers' Hall-дан (бұл Poultry орналасқан жерде) жұмыс істеді, онда ол шамамен 40 жыл бойы орналасқан. (Хублон 1690-1691 жылдары Азық-түлік саудагерлер компаниясының басшысы болған.)
18 ғасыр
[[File:ONL (1887) 1.463 Банктегі дивиденд күні, 1770. jpg|thumb|Банктегі дивиденд күні, 1770. 1732 жылғы Төлем залы Банктің Треднидл көшесіндегі алғашқы ғимараттарының бірі болды. (Бір кезде акционерлер үкіметтік дивидендтерді алу үшін жеке келуі керек еді; бұл практика 1910 жылы жойылды). Бұл банк үшін мемлекеттік облигацияларды басқарудағы рөлінің басталуын білдірді, олар адамдарға мемлекеттік қарызға инвестиция салуға мүмкіндік берді (бұрын мемлекеттік қарызды тікелей Қаржы министрлігі басқаратын). Заң бойынша банк жарты жылдық дивидендтер төлеуге және барлық аударымдарды тіркеуге міндетті болды (ол өз банктік акцияларымен қатысты бұрыннан да осылай істеген). Дегенмен, банк үкіметке несие беруде монополияға ие болған жоқ: 1711 жылы Оңтүстік теңіз компаниясы құрылды, ал 1720 жылы ол да Ұлыбританияның ұлттық қарызының бір бөлігіне жауапкершілік алып, Англия банкінің негізгі бәсекелесіне айналды. «Оңтүстік теңізінің көпіршігі» апаты көп ұзамай болса да, компания 1853 жылға дейін Ұлыбританияның ұлттық қарызының бір бөлігін басқаруын жалғастырды. Шығыс Үндістан компаниясы да үкімет үшін басым несие берушілердің бірі болды. 1734 жылы банкте тоқсан алты қызметкер жұмыс істеді.
Трэднидл көшесі
thumb|right|Англия Банкінің перспективалық көрінісі (1756 жылы жарияланған): банк бастапқыда Threadneedle Street көшесіндегі алдыңғы жақтағы тар жерді иеленді. Англия Банкі 1734 жылы Threadneedle Street көшесіндегі сэр Джон Хублонның үйі мен бағының (Сент Кристофер ле Стокс шіркеуіне жақын) жеріне көшті. (Мүлік он жыл бұрын сатып алынған еді; Хублон 1712 жылы қайтыс болды, бірақ оның әйелі 1731 жылы қайтыс болғанға дейін үйде тұрды, содан кейін үй бұзылып, банктегі жұмыстар басталды.) Алдыңғы ғимараттың бірінші қабатында аудару кеңселерi орналасқан, оның астында аулаға апаратын кіреберіс доғасы болды. Кіреберіспен қарама-қарсы банктiң "басты ғимараты" орналасқан: онда салымдар мен қаражат алу жүргізілетін. Залдан кейін төртбұрышты ғимараттар орналасқан, ал олардың айналасында "кең аула" (кейін "Алтын сарай" деп аталды) болды. Төртбұрыштың оңтүстік жағында сот залы мен комитет залы, солтүстік жағында үлкен бухгалтерлер кеңсесі орналасқан; екі жағында да жоғары лауазымды қызметкерлерге арналған бөлмелер, ал жоғарғы қабаттарда кеңселер мен пәтерлер болды. Басты залдың кіреберісінің үстіндегі фронтонды Британияның мүсіні (1694 жылдың 30 шілдесінен бастап банк мөрінде пайда болды) безендірді; мүсінші Роберт Тейлор болды, ол 1764 жылы Сампсонның орнын басып, сәулетші болып тағайындалды. Ішкі жағындағы шығыс бөлігінде Джон Чирдің үлкен мүсіні орналасқан, ол Уильям III патшаны бейнелейді және латын жазуында банк негізін қалаушы (conditor) ретінде мақталады. Төлем залының шығысында Тейлор акциялар мен дивидендтерді басқаруға арналған залдар мен кеңселер жиынтығын салды, бұл банк аймағын шамамен екі есеге ұлғайтты (Бартоломей көшесіне дейін кеңейтті). Бұл бөлмелер үлкен Ротонданың айналасында орналасқан, сонымен қатар Брокерлер биржасы деп аталды, онда мемлекеттік облигациялармен сауда жасалатын; оның айналасында әртүрлі қорларға сәйкес келетін төрт кең аудару кеңсесі орналасқан (1820 жылдары сипатталғандай: "Әліпбидің әртүрлі әріптерімен әр кеңседе қорларда мүлігі бар барлық адамдардың тіркелген кітаптары, сондай-ақ олардың тиісті үлестері туралы мәліметтер орналасқан"). Барлық кеңселер сыртқы қабырғаларға терезелердің қажеті болмауы үшін жоғары жарықтандырылған. thumb|right|1797 жылғы банк: сэр Роберт Тейлордың шығыс және батыс қанаттары Сампсонның 1733 жылғы орталық құрылысын толықтырады. 1782 жылы Сент Кристофер ле Стокс шіркеуі бұзылды, бұл банкке Threadneedle Street көшесі бойымен батысқа қарай кеңейуге мүмкіндік берді. Жаңа батыс қанаты 1786 жылы Тейлордың жобасы бойынша аяқталды (оның фасады Тейлордың бұрынғы шығыс қанатымен сәйкес келеді): ол қысқартылған зейнетақы кеңсесі, чек кеңсесі және дивидендтік ордер кеңсесін (басқалармен қатар) қамтыды. Солтүстік жағында бұрынғы Сент Кристофер ле Стокс шіркеуінің зираты орналасқан, ол ғимараттар кешені ішінде бақ ретінде сақталды (бақ ауласы деп аталды). Баллион ауласының солтүстігінде Тейлор банк мұрағаттарының кеңейіп жатқан жинағын сақтау үшін төрт қабатты жаңа кітапхана салды.
Банктік пикет
Шіркеудің бұзылуына 1780 жылғы Гордон бүлігі себеп болды, оның кезінде бүлікшілер шіркеуге шығып, банк ғимаратына заттар лақтырған деген хабар бар. 1780 жылғы маусымдағы бүлік кезінде Лондонның Лорд-мэрі Мемлекеттік хатшыға банк пен Мансион үйін қорғау үшін әскери күзет жіберуді өтінді. Осыдан бастап түнгі күзет ("Банк пикеті") Үй шаруашылығы бригадасының әскерлерімен қамтамасыз етілді (бұл практика 1973 жылға дейін сақталды). Күзет орналасуы үшін Тейлор учаскенің солтүстік-батыс бұрышында казарма (Принцес-стриттегі жеке кіреберіс арқылы кіретін) салды.
Джон Соанның қайта құруы
Дивиденд кеңсесі Джон Соанның қайта құруымен. Сэр Роберт Тейлор 1788 жылы қайтыс болды, ал оның орнына банк Джон Соанды сәулетші және геодезист етіп тағайындады (ол 1827 жылға дейін осы лауазымда қалды). Оның басшылығымен банк одан әрі кеңейтіліп, біртіндеп, біріктірілген жоспар бойынша ішінара қайта құрылды. Оның қызметінің басында жүргізілген ғимараттарды сараптау бірқатар мәселелерді анықтады, Соан оларды дереу шешті: мысалы, 1795 жылы ол Ротонданы және оған іргелес екі трансферттік кеңсесін (Банк акциялары кеңсесі мен Төрт проценттік кеңсесін) қайта салды, Тейлордың ағаштан жасалған шатырларын, су өткізіп тұрғандарын, берік таспен ауыстырды. Бұл ғимараттардың батыс жағына ол жаңа бас кассир кеңсесін, хатшы мен бас бухгалтерге арналған бөлмелерді салды; шығыс жағына жаңа кітапхана блогын салды және қалған төрт кеңсесінің солтүстігіне бесінші трансферттік кеңсесін (Консольдар кеңсесін) қосты.
Банктегі брокерлер биржасы
Соуанның ротондасы, сауда алаңы ретінде қолданылып жүрген кезінде (1804). 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында, Лондон қор биржасы құрылмас бұрын, Англия банкіндегі ротонда "акция брокерлері, қор сатушылары және басқа да адамдар мемлекеттік облигациялармен сауда жасау үшін жиналатын" орын ретінде пайдаланылды.
Қақтығыстар мен несиелік дағдарыстар
thumb|left|Сатирикалық карикатура, 1797 жылғы Джеймс Гиллрейдің туындысы, қағаз ақша енгізілуіне қарсы наразылық білдіреді. "Треднидл көшесінің қарт әйелі" (банктың бейнесі) Уильям Питт кішінің қолынан зорлық көреді. 1772 жылғы несие дағдарысы Англия Банкінің алғашқы қазіргі заманғы банктік дағдарысы ретінде танылды. Александр Фордайс банкрот деп жарияланғанда, бүкіл Лондон қаласы шулап тұрды. 1773 жылдың тамызында Англия Банкі Ұлыбритания Ост-Инд компаниясына (EIC) несие берді. Англия Банкінің резервтеріне түскен қысым жыл соңына дейін жеңілдемеді. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде банк бизнесі өте жақсы болғандықтан, Джордж Вашингтон соғыс аяқталғанға дейін акционер болып қала берді. 1781 жылы банк жарғысы жаңаланғанда, ол банкирлердің банкіне айналды – талап бойынша ноталарын төлеу үшін жеткілікті алтынды сақтап тұрды. Бірақ 1797 жылдың 26 ақпанында соғыс алтын қорын мөлшерін азайтып, Fishguard шайқасынан соң туған шабуыл қаупінен кейін, үкімет 1797 жылғы Банк шектеу заңы арқылы банкке алтынмен төлеуге тыйым салды. Бұл тыйым 1821 жылға дейін сақталды. 1798 жылы, Француз революциялық соғыстары кезінде, банкке шабуыл болған жағдайда оны қорғау үшін 450-500 еріктілерден тұратын корпус құрылды. Ол 1802 жылы таратылды, бірақ Наполеон соғыстары басталғанда келесі жылы қайта құрылды. Оның сарбаздары шабуыл болған жағдайда алтын мен күмісті қазынадан алып, банкнот басу машиналарын және маңызды құжаттарды алысқа шығаруға дайындалды. Олардың қару-жарақтары мен жабдықтары үшін Треднидл көшесінде қару-жарақ қоймасы ұйымдастырылды. Соан 1833 жылға дейін қызмет етті; зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы жылдары Тейлордың шығыс қанатын қайта құруды аяқтады және Самсон мен Тейлордың көшеге қараған фасадаларын кешеннің периметрін біртұтас ету үшін қайта жаңартты. 1811 жылы Твейтс және компания жасаған "шеберлікпен жасалған сағат" төлем залының үстіне орнатылды: сағаттар мен минуттарды хабарлаудан басқа, ол уақытты қашықтықтан (жалпы ұзындығы 700 фут (213 м) жез таяқшалар арқылы) ғимараттағы он алты түрлі кеңселердегі сағаттарға жеткізді. thumb|left|1866 жылы суреттелген Төлем залы (ноталар монеталарға және керісінше айырбасталған орын). "1825 жылғы үрей" банк акционерлеріне, үкіметке (және осы арқылы халыққа) және коммерциялық банк клиенттеріне деген үш жақты адалдығындағы тәуекелдерді көрсетті. 1825-26 жылдары банк, Натан Майер Ротшильд оған алтынмен көмектескенде, өтімділік дағдарысын болдырмауға қол жеткізді; алайда, дағдарыстан кейін көптеген ауылдық және провинциялық банктер жабылды, көптеген коммерциялық банкроттықтарға әкелді.
20 ғасыр
Банктің классикалық ақ түсті 5 фунттық банкноты 1957 жылға дейін айналымда болды. 1931 жылға дейін Ұлыбритания алтын стандартында болды, яғни фунт стерлингтің құны алтын бағасымен айқындалған. Сол жылы Ұлы депрессияның Еуропаға таралуы салдарынан Англия Банкі Ұлыбританияны алтын стандартынан шығаруға мәжбүр болды.
Активтерді сатып алу мүмкіндігі
2009 жылдың қаңтар айынан бастап банк активтерді сатып алу механизмін (APF) іске қосып, “Қаржы векселдері шығару және DMO-ның ақшалай қаражатты басқару операциялары арқылы қаржыландырылған жоғары сапалы активтерді” сатып алып, осылайша несие нарықтарындағы ақша айналымын жақсартты. 2009 жылдың наурыз айынан бастап ол, Монетарлық саясат комитетінің (MPC) басшылығымен, банк саясатын жүзеге асыру механизмін – сандық жеңілдетуді (QE) қамтамасыз етті. QE қаражатын басқарумен қатар, олардың ең жоғары көлемі 895 млрд фунт стерлингке жеткен APF корпоративтік активтерін іске асыруды жалғастыруда. Бұл екеуін де Англия Банкінің еншілес компаниясы – Англия Банкінің активтерді сатып алу қоры шектеулі серіктестігі (BEAPFF) жүзеге асырады. Бастапқыда бұл мерзімі жеткен облигацияларды алмастырмау арқылы іске асырылатын болса, кейіннен активті облигацияларды сату арқылы үдетілді. 2022 жылдың тамызында Англия Банкі активті облигацияларды сату арқылы QE-ні қысқартуды үдету ниетін қайта растады. Бұл саясат 2022 жылдың қыркүйегінде Англия Банкі мен Ұлыбританияның Қаржы министрі арасындағы хат алмасуда бекітілді. 2022 жылдың ақпан және қыркүйек айлары аралығында жалпы сомасы 37,1 млрд фунт стерлингтік мемлекеттік облигациялардың мерзімі аяқталды, бұл 2021 жылдың соңындағы 875,0 млрд фунт стерлингтен 837,9 млрд фунт стерлингке дейін төмендеді. Сонымен қатар, жалпы сомасы 1,1 млрд фунт стерлингтік корпоративтік облигациялардың мерзімі аяқталды, бұл қорды 20,0 млрд фунт стерлингтен 18,9 млрд фунт стерлингке дейін азайтты, ал қалған қорды сату 27 қыркүйекте бастау жоспарлануда.
Банкноттар шығарылымы
thumb|1797 жылы басылған 1 фунт стерлингтік банкнот (1928 жылы төленгені көрсетілген). Банк 1694 жылдан бері банкноттар шығарып келеді. Алғашқыда банкноттар қолмен жазылған; 1725 жылдан бастап ішінара басылғанмен, кассирлер әр банкнотқа қол қойып, оны нақты бір адамға төлеуге белгілеп отырды. 1855 жылдан бастап банкноттар толыққанды басыла бастады. 1928 жылға дейін барлық банкноттар қара түсті, ал артқы жағы бос болған "ақ банкноттар" ретінде шығарылды. 18-19 ғасырларда ақ банкноттар 1 және 2 фунт стерлинг номиналымен шығарылды. 20-ғасырда ақ банкноттар 5 пен 1000 фунт стерлинг аралығында шығарылды. 1925 жылы "Алтын стандарты туралы" заң қабылданғанға дейін банк, банкноттың құнын алтын монетамен оның иесіне талап бойынша төлеуге міндетті болды. Баспа жұмысы жеке баспа фирмаларымен жүзеге асырылды; мыс пластиналар сақтау қамарында сақталды және баспаханада болған кезде банк кызметкерімен бірге болды (ол жасалған даналардың санын тіркеп отырды); олар құрғағаннан кейін банкке жеткізілетін. Баспахана 1791 жылы банк ғимаратына (әлі де жеке келісімшарт бойынша) көшірілді; 1808 жылы ол толығымен банкке тиесілі болды. thumb|Глостердің ескі банкі 1813 жылы шығарған бір гинеялық банкнот. 19-ғасырдың ортасына дейін коммерциялық банктерге өздерінің банкноттарын шығаруға рұқсат берілді, ал провинциялық банктер шығарған банкноттар кеңінен айналымда болды. 1844 жылғы Банк жарғысы банктерге банкнот шығаруды шектеу процесін бастады; жаңа банктерге өздерінің банкноттарын шығаруға тыйым салынды, ал бар банкноттарды шығаратын банктерге олардың эмиссиясын кеңейтуге рұқсат берілмеді. Провинциялық банктер ірі банктерді құру үшін бірігіп, банкноттарды шығару құқығын жоғалтты, ал ағылшын жеке банкноты ақырында жоғалып, Англия мен Уэльсте банкноттарды шығару монополиясын банкке қалдырды. Англия мен Уэльсте өздерінің банкноттарын шығарған соңғы жеке банк 1921 жылы Fox, Fowler and Company болды. Алайда, 1844 жылғы заңның шектеулері Англия мен Уэльстегі банктерге ғана қатысты, ал бүгінде Шотландиядағы үш коммерциялық банк және Солтүстік Ирландиядағы төрт банк өздерінің банкноттарын шығаруды жалғастыруда, олар банкпен реттеледі. Англия банкі 1928 жылдың 22 қарашасында алғаш рет он шиллингтік және бір фунттық банкноттарды шығарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс "Бернхард" операциясы 5 пен 50 фунт аралығындағы банкноттарды жалғандауға тырысты, 1943 жылы әр ай сайын 500 000 данадан шығарды. Бастапқы жоспар бойынша ақшаны Ұлыбританияға тастап, британ экономикасын тұрақсыздандыруға тырысты, бірақ осы банкноттарды Еуропа бойынша жұмыс істейтін неміс агенттеріне төлеу үшін пайдалану тиімдірек болды. Соғыс аяқталғаннан кейін олардың көп бөлігі одақтастардың қолына өткенімен, жалған банкноттар көп жылдар бойы пайда болып тұрды, нәтижесінде 5 фунттан жоғары номиналдағы банкноттар айналымнан алынып тасталды. 2006 жылы банкке тиесілі 53 миллион фунт стерлингтік банкноттар Кенттегі Тонбридждегі қоймадан ұрланды. 1917 жылы банк баспа жұмысын бұрынғы аурухана болған Сент-Льюк баспаханасына көшірді; 1958 жылы ол Дебденге көшірілді. Қазіргі заманғы банкноттар Лоутон қаласындағы (Эссекс) De La Rue Currency компаниясымен келісімшарт бойынша басылады.
thumb|An 'Operation Bernhard' £50 note, forged by prisoners at Sachsenhausen concentration camp. During the Second World War, the German Operation Bernhard attempted to counterfeit denominations between £5 and £50, producing 500,000 notes each month in 1943. The original plan was to parachute the money into the UK in an attempt to destabilise the British economy, but it was found more useful to use the notes to pay German agents operating throughout Europe. Although most fell into Allied hands at the end of the war, forgeries frequently appeared for years afterward, which led banknote denominations above £5 to be removed from circulation. In 2006, over £53 million in banknotes belonging to the bank was stolen from a depot in Tonbridge, Kent. In 1917 the bank had moved its printing operation into St Luke's Printing Works, a former hospital; in 1958 it moved out to Debden. Modern banknotes are printed by contract with De La Rue Currency in Loughton, Essex.
Басқа қызметкерлер
Банк директоры қазіргі уақытта банк басқаруы мен этикасына жауапты: "Ол ұйымның тиімді жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін жауапты және біздің Директорлар кеңесіне кеңес береді [ ] Ол сонымен қатар мүдделер қақтығысын реттеуге жауапты қызметкер және саясат комитеттеріне және Директорлар кеңесіне тағайындау кезінде Үкіметке көмек көрсетеді". 2013 жылдан бері банкте операциялық директор (COO) бар, оның мәртебесі мен еңбекақысы вице-губернатордың мәртебесімен тең. 2024 жылдан бастап банк операциялық директоры – Бен Стимсон; ол банктің күнделікті қызметіне жауапты, оның ішінде адам ресурстары, мүлік, ақпараттық технологиялар және қауіпсіздік. Жиырмаға жуық атқарушы директорлар басқарушылармен бірге жұмыс істейді, олар "кеңейтілген атқарушы басқару тобын" құрайды. Олардың арасында банктің бас экономисі (2021 жылдан бері Хью Пилл) және бас кассир бар.