АҚШ Капитолийі маңындағы Бейбітшілік ескерткіші

Кіріспе

АҚШ Капитолиюындағы ескерткіш

АҚШ Капитолиюындағы ескерткіш – Бейбітшілік ескерткіші, сондай-ақ Әскери-теңіз күштерінің ескерткіші, Теңіз ескерткіші немесе NAVL Peace Monument деп те аталады. Ол Вашингтондағы АҚШ Капитолиюы кешенінің батыс жағында орналасқан. Ескерткіш Бірінші көше мен Пенсильвания даңғылының (NW) қиылысындағы Бейбітшілік айнасының ортасында тұр. Айналасындағы аумақ – Юнион-сквер алаңы, оны ескерткіш Улисс С. Грант ескерткішімен, Джеймс А. Гарфилд ескерткішімен және Капитолийдің су көлденеңімен бөліседі. Ескерткіштің алдыңғы жағы батысқа қарай Ұлттық алапқа, ал шығыс жағы АҚШ Капитолиюына қарап тұр. Азамат соғысында Одақтың Әскери-теңіз күштерінде шайқасқандарды құрметтеу үшін ескерткіш салу идеясын адмирал Дэвид Диксон Портер бастады. Ол ескерткіштің Мэриленд штатының Аннаполис қаласында орналасқанын қалаған. Әкесі, коммодор Дэвид Портер, Триполи ескерткішін орнатуға көмектескен болатын. Жас Портер мен Әскери-теңіз күштері министрі Гидеон Уэллс арасындағы шиеленіс салдарынан ескерткіш Аннаполиске орнатылмады. Портер Конгреске жүгініп, негізді салуға қосымша 20 000 доллар бөлінді. Бұл Портердің теңізшілер мен жеке азаматтардан жинаған 9 000 долларына қосымша қаражат болды. Портер ескерткіштің мүсіндерін жасау үшін Франклин Симмонсты таңдады, ол Вашингтонда көптеген жұмыстардың авторы еді. Капитолий архитектор Эдвард Кларк негізді жобалады. Ескерткіштің бөліктері 1876 жылы жетіп келді, ал соңғы бөлігі 1878 жылдың қаңтарында келді. Қаланың көптеген соғыс ескерткіштерінен айырмашылығы, бұл ескерткішке ресми ашылу рәсімі болған жоқ. Ескерткіш Карарра мәрмәрінен жасалған, сондықтан оны көптеген реттерге қалпына келтіруге тура келді, себебі бұл мәрмәр сыртқы ортаға төтеп беруге арналмаған. Ескерткіштің биіктігі 13,4 метр, ал әр жағы 3 метрге жетеді. Әшекей шамдар мен су нысандары сияқты қосымша бөліктерді орнату жоспарланған, бірақ қаржыландыру жетіспеуі немесе Уэллстің араласуы салдарынан ескерткіш толыққанды аяқталмады. Ескерткіш наразылық акциялары мен митингтер кезінде жиналатын орынға айналды, бұл мәрмәрдің одан әрі бүлінуіне себеп болды. Вьетнам соғысына, Три Майл Айленд апаттарына және Джордж Флойдтың қазасына қарсы наразылық білдірген адамдар ескерткіштің алдына жиналды. Бұл 6 қаңтарда АҚШ Капитолиюына шабуыл жасалмас бұрын наразылық көтерілген орын болды. Бейбітшілік ескерткіші – төрт тізімге енетін маңызды мүлік: Ұлттық тарихи орындар тізілімі және Колумбия округінің тарихи орындар тізіліміндегі Ұлттық алап тарихи ауданы, Пенсильвания даңғылы ұлттық тарихи орны, Вашингтондағы Азамат соғысы ескерткіштерінің тізімі және L'Enfant жоспары. Ескерткіштің меншігі 1973 жылы Капитолий архитекторларына берілді, олар сол кезден бері бірнеше тазалау және қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді.

The Peace Monument, also known as the Navy Monument, Naval Monument or Navl Peace Monument, stands on the western edge of the United States Capitol Complex in Washington, D. C. It is in the middle of Peace Circle, where First Street and Pennsylvania Avenue NW intersect. The surrounding area is Union Square, which the monument shares with the Ulysses S. Grant Memorial, James A. Garfield Monument, and the Capitol Reflecting Pool. The front of the monument faces west towards the National Mall while the east side faces the United States Capitol. The idea of a monument honoring men who fought in the Union Navy during the Civil War was spearheaded by Admiral David Dixon Porter, who wanted the monument to stand in Annapolis, Maryland, where his father, Commodore David Porter, had assisted in the installation of the Tripoli Monument. Due to an uneasy relationship between the younger Porter and Secretary of the Navy Gideon Welles, the monument was not installed in Annapolis. Porter lobbied Congress and an additional $20,000 was allocated to build the base. This was in addition to the $9,000 Porter raised amongst naval personnel and private citizens. Porter chose Franklin Simmons to sculpt the monument's statues, one of many works in Washington, D. C., by Simmons. Architect of the Capitol Edward Clark designed the base. Pieces of the monument began to arrive in 1876, and the final piece arrived in January 1878. Unlike most of the city's war monuments, there was no formal dedication ceremony. The monument is made of Carrara marble, which has led to numerous restorations, since that type of marble is not meant to be outside in the elements. The monument is 44 feet (13.4 m) high and is 10 feet (3 m) long on each side. There were additional pieces that were to be installed, including decorative lampposts and water features, but either due to funding or Welles' intervention, the monument remained unfinished. The monument has become a gathering place during protests and rallies, leading to further deterioration of the marble. People protesting against the Vietnam War, the Three Mile Island accident, and the murder of George Floyd, have gathered at the monument. It was also a site where rioters gathered before the January 6 United States Capitol attack. The Peace monument is a contributing property to four listings on the National Register of Historic Places and the District of Columbia Inventory of Historic Sites: the National Mall Historic District, the Pennsylvania Avenue National Historic Site, the collective listing of Civil War Monuments in Washington, D. C., and the L'Enfant Plan. Ownership of the monument was transferred in 1973 to the Architect of the Capitol, which has performed several cleaning and restoration projects since that time.

Ескерткіштің жобалары мен орнату

Азамат соғысынан кейін Вашингтон қаласында Одақ армиясында қызмет еткендерді құрметтеу үшін көптеген ескерткіштер салу жоспарланған. Адмирал Дэвид Диксон Портер Одақ теңізшілерін де осы ескерткіштердің арасында құрметтегісі келді. Портер 1864 жылы Форт-Фишерді Одақ күштері басып алғаннан кейін ескерткіш жоспарлауды бастады. Оның әкесі, коммодор Дэвид Портер, Барбарий соғыстарында шайқасқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің теңізшілерін құрметтеу үшін де қозғалыс бастаған. Әкесінің ескерткіші – Триполи монументі – бастапқыда Вашингтон Әскери-теңіз базасында орналастырылған, бірақ 1860 жылы Мэриленд штатының Аннаполис қаласына көшірілді. Портер кіші соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз академиясын басқаруға таңдалды. Ол 1865 жылы Азамат соғысына арналған ескерткішті жоспарлай бастады. Портер жобасына қаржыны теңізшілер мен жеке азаматтардың көмегімен жинады. Портер Симмонстың жұмыстарын көрген болуы мүмкін, өйткені ол 1860 жылдары Вашингтонға көшіп келген. Симмонс бұрыннан Мэн штатының Льюистон қаласында орналасқан Азамат соғысына арналған бір ескерткіштің авторы болған. Портер Симмонсқа ескерткіштің эскизін берді және оны Каррара мәрмәрінен жасауын талап етті. Қаржы жинау аяқталғаннан кейін Симмонс Римдегі өнер студиясында тапсырысты орындауды бастады. Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Гидеон Уэллс бұл мәселе бойынша одан кеңес сұрамағанына ашуланды. Екі адамның қарым-қатынасы шиеленіскен еді, Портер Уэллстің бұл идеяны қабылдамайтынын білген. Конгресс 1876 жылғы 31 шілдеде монументті жоспарланған жерге орнатуға рұқсат беретін заң қабылдады. Келесі жылы Симмонс ескерткіштің бөліктерін "Supply" атты кемемен Вашингтонға жібере бастады. Капитолийдің сәулетшісі Эдвард Кларк гранит негізін жобалады, ал ескерткіштің көп бөлігі 1877 жылы орнатылды. Бейбітшілік мүсіні 1878 жылдың қаңтарында монументке қосылды. 1970 жылдары наразылықтар кезінде, Вьетнам соғысына қарсы және Үш Майл аралындағы апаттан кейін адамдар ескерткішке көтерілді. 1973 жылы ескерткіштің меншік құқығы АҚШ Капитолийінің бір бөлігі ретінде Капитолийдің сәулетшісіне берілді. Сол кезде ескерткішке күрделі жөндеу және тазалау қажет болды. Ескерткіштен бөліктер жоғалған, сондай-ақ, оның үстінде көкжиек пен кір болған. Ескерткішті салу үшін қолданылған мәрмәр сыртқы ортаға төтеп беруге арналмаған. Көптеген сынақтар мен байқаулардан кейін ескерткіш 1991 жылы тазаланды, ал қабырғалар мен басқа да бөліктері жөнделгеннен кейін бір жыл өткен соң бұл жұмыс аяқталды. Жарықтар толтырылып, жоғалған бөліктері ауыстырылды және мәрмәрдің барлық бөлігіне тас консолидаторы қолданылды. 1999 және 2010 жылдары қосымша тазалау жұмыстары жүргізілді. Жорж Флойдқа қарсы наразылықтар кезінде белгісіз шабуылдаушылар ескерткішке "BLM", "барлық шошқалар өледі" және "капитализм құлап кетуі керек" сияқты жазуларды сырқатып тастады. Капитолийдің сәулетшісінің қызметкерлері ескерткішті сумен жуды. 2021 жылғы 6 қаңтарда АҚШ Капитолиміне шабуыл жасалмас бұрын Proud Boys және басқа да тәртіпсіздік тудырушылар ескерткіштің айналасына жиналды. АҚШ Капитолий полициясының офицері Брайан Сикник қайтыс болғаннан кейін гүлдер мен тулар да осы жерге қойылды, ол шабуылдан кейін инсульттан көз жұмған.

After the Civil War, there were plans to erect a significant number of memorials in Washington, D. C., honoring men who served in the Union Army. Admiral David Dixon Porter wanted to also honor Union Navy sailors amongst the memorials. Porter had started planning for a memorial in 1864 after Union forces captured Fort Fisher. His father, Commodore David Porter, had also led a movement to honor United States Navy sailors who fought in the Barbary Wars. His father's memorial, the Tripoli Monument, was originally placed in the Washington Navy Yard, but it was moved to Annapolis, Maryland, in 1860. Porter Jr. was selected to lead the United States Naval Academy after the war. It was there, in 1865, that he began making serious plans for the Civil War monument. Porter raised money for his project via naval personnel and private citizens. Porter had probably seen Simmons' works since the latter had moved to Washington, D. C., in the 1860s. Simmons had also already designed one Civil War monument located in Lewiston, Maine. Porter gave Simmons his sketch for the monument, and insisted it be made of Carrara marble. After fundraising was complete, Simmons began carving the commission at his art studio in Rome. Gideon Welles, Secretary of the Navy, was angry that he was not consulted on the matter. The two men had a tumultuous relationship; Porter knew Welles would have rejected the idea. An Act of Congress passed on July 31, 1876, allowing for the monument to be erected on the proposed site. The following year, Simmons began shipping pieces of the monument to Washington, D. C., on a boat named Supply. Architect of the Capitol Edward Clark designed the granite base and most pieces of the monument were installed in 1877. The statue of Peace was added to the monument in January 1878. During the 1970s, people scaled the monument during protests against the Vietnam War and the aftermath of the Three Mile Island accident. In 1973, ownership of the monument transferred to the Architect of the Capitol as part of the United States Capitol grounds. By that time the monument was in serious need of repairs and cleaning. There were pieces missing, as well as lichen and grime on the monument. The marble type used to build the monument is not accustomed to being outdoors, exposed to the elements. After many tests and observations, the monument was cleaned in 1991, a year after masonry and other parts were repaired. Fissures were filled, missing pieces replaced, and a stone consolidant was applied to everything that was marble. Additional cleaning took place in 1999 and 2010. The monument was vandalized by unknown assailants during the George Floyd protests with spray painted messages like "BLM," "all pigs will die," and "capitalism must fall." The monument was power washed by Architect of the Capitol employees afterwards. Before the January 6 United States Capitol attack in 2021, members of the Proud Boys and other rioters gathered around the monument. It is also where flowers and flags were left after the death of United States Capitol Police officer Brian Sicknick, who died from two strokes after the attack.

Орналасуы мен құрылымы

Бейбітшілік монументі Юнион-сквердегі 202А резервациясында, Улисс С. Грант ескерткішімен, Джеймс А. Гарфилд монументімен және Капитолийдің шағылыстыратын бассейнімен бірге орналасқан. Аянт Ұлттық алаңының шығыс жиегімен шектесетін АҚШ Капитолий кешенінің батыс жағында орналасқан. Бейбітшілік монументі Бірінші көше мен Пенсильвания даңғылының қиылысындағы Бейбітшілік шеңберінің ортасында тұр. Ескерткіштің аты әртүрлі атаулармен белгілі, оның ішінде бастапқы Әскери-теңіз монументі, Теңіз монументі және Әскери-теңіз Бейбітшілік монументі. Монументтің биіктігі 13,4 метр, әр жағы 3 метрге тең. Монументтің екінші қабатының батыс жағында Жеңіс сол қолында емен бұтағын ұстап тұр. Нептун мен Марс қару-жарақ ұстаған кішкентай балалар түрінде бейнеленген. Жеңіс оң қолымен лавр гүл шоғырын ұстап тұр. Монументтің негізінде төрт жапырақты бассейн бар, ол монументтің барлық жағында орналасқан. Монументтің шығыс жағы, Капитолийге қарап тұр, онда киімсіз Бейбітшілік мүсіні орналасқан. Ол сол қолымен шапанын ұстап тұр, ал оң қолында зәйтүн бұтағы бар. Оның етегінде екі херубим тұр. Оның етегінің жанында бидайға қонған көгершін, ол Ауыл шаруашылығы мен молшылықты символдайды, ал оның етегінің екінші жағында Ғылым, Әдебиет және Өнер белгілері бейнеленген.