Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паттерсон виадугы Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) 1829 жылдың мамыр айынан желтоқсан айына дейін өзінің Ескі Негізгі Желісінің бір бөлігі ретінде салынды. Виадук Мэриленд штатының Илчестер қаласындағы Патапско өзенін кесіп өтетін. 1868 жылы су тасқынынан ол ауыр зақымдар алды және кейін басқа құрылыстармен алмастырылды. 2006 жылы сақталған аркасы мен тіректерінің үстіне жаяу көпір салынғаннан кейін виадук шектеулі қызметке қайта орнатылды.
The Patterson Viaduct was built by the Baltimore and Ohio Railroad (B&O) as part of its Old Main Line during May to December 1829. The viaduct spanned the Patapsco River at Ilchester, Maryland. It was heavily damaged by a flood in 1868 and subsequently replaced with other structures. In 2006, it was restored to limited service when a footbridge was built atop the surviving arch and abutments.
Бастапқы көпір
Паттерсон виадугы Балтимор мен Элликотт Миллз (қазіргі Элликотт Сити) арасында 13 миль (21 км) қашықтықта салынған темір жолдың бірінші кезеңі үшін салынған үш виадуктың бірі болды (Карроллтон виадугы және Оливер виадугымен бірге). Құрылысы жағынан Карроллтон виадугына ұқсас, Паттерсон виадугы B&O директоры, белгілі қоғамдық қайраткер және саудагер Уильям Паттерсонның құрметіне аталды, ол сонымен қатар Шығыс Балтимордағы Паттерсон паркіне жер сыйлаған. Оны Каспар Уэвер жобалап, Джон Маккартни, Уэвердің көмекшілерінің бірі бақылауымен салынды. Маккартнидің Паттерсон виадугындағы жақсы жұмысы кейіннен 1833–1835 жылдары Релейдегі Патапско өзені арқылы иісті Томас виадугын салуға келісімшарт алумен марапатталды. Гранит блоктарынан салынған виадуктің ұзындығы шамамен 360 фут (110 м), ал іргетасынан биіктігі шамамен 43 фут (13 м) болды. Онда төрт арка болды: екісінің доғасы 55 фут (17 м), ал екісінің доғасы 20 фут (6 м) тең. Екі кіші арка өзеннің екі жағындағы екі округтік жолдың өтуіне мүмкіндік берді. Гранит блоктарының сыртқы беттері тас өңделген. Паттерсон виадукты 1829 жылдың 4 желтоқсанында салтанатты түрде ашты, бұл Америкадағы алғашқы теміржол желісінің құрылысы басталғаннан бір жарым жыл өткен соң болды. 1830 жылы виадук B&O-ның алғашқы атпен тартылған вагондар пойызының Элликотт Миллзге дейінгі маршрутының бөлігі болып, теміржол қозғалысын басталды.
The Patterson Viaduct was one of three (along with the Carrollton Viaduct and Oliver Viaduct) constructed for the first phase of the railroad, which ran 13 mile (21 km) between Baltimore and Ellicott's Mills (today's Ellicott City). Similar in construction to the Carrollton Viaduct, the Patterson Viaduct was named for B&O director and well known civic leader and merchant William Patterson, who also donated land for Patterson Park in east Baltimore. It was designed by Caspar Wever and built under the supervision of John McCartney, one of Wever's assistants. McCartney's good work on the Patterson Viaduct was later rewarded with the contract to build the longer curving Thomas Viaduct downstream over the Patapsco at Relay in 1833–1835. Constructed of granite blocks, the viaduct was about 360 feet (110 m) long, rising about 43 feet (13 m) above its foundations. It had four graduated arches: two of 55 feet (17 m) chord length each and two of 20 feet (6 m) chord length each. The two smaller side arches allowed the passage of two county roadways, one on each side of the river. The exterior surfaces of the granite blocks were rusticated. Patterson ceremonially opened the viaduct on December 4, 1829, a year and a half after construction began on the line, the first in America. In 1830, the viaduct was part of the route used by the B&O's first horse drawn carriage train to Ellicott's Mills inaugurating railway traffic.
Екінші көпір
1868 жылы су тасқыны көпірдің дерлік толығымен қирауына себеп болды, бұл өзен бойындағы көптеген тас диірмендер мен өнеркәсіптік құрылыстарды қиратты және жойды. 1869 жылы Вендель Боллман жасаған құйма және ұнтақ темірден жасалған бір құбырлы Боллман фермасымен алмастырылды, бұл батыс тірегінің бастапқы жол аркасы мен ағысқа қарсы қанатты қабырғасы қайта қолданылды. 1903 жылы Ильчестер туннелі ашылғанда, теміржол жаңа көпірге және шамамен 400 фут (122 м) жоғарырақ жаңа бағытқа көшірілген кезде Боллман фермасы қолданыстан шығарылды.
The viaduct was almost totally destroyed in 1868 by a massive flood that devastated and wiped out numerous stone mills and industrial structures along the river. In 1869, it was replaced by a single span Bollman truss of cast and wrought iron by Wendel Bollman, reusing the original roadway arch and upstream wing wall of the west abutment. In 1903, the Bollman truss was supplanted when the track was moved to a new bridge and alignment about 400 feet (122 m) upstream with the opening of the Ilchester Tunnel.
Үшінші көпір
Бүгінде 1829 жылғы түпнұсқа виадуктан батыс жағалаудағы жолға көпір арқасы мен шығыс жағалаудағы тіреуі ғана қалды. Бұл қираған орын 1976 жылдың 3 маусымында Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. 2006 жылы Болман көпірінің тарихи архитектурасы мен инженерлік шешімдерін қайталайтын дизайны бар, Грист Милл жолы арқылы өтетін кабельдік жаяу көпір тіреулердің үстіне орнатылды.
Today, all that remains of the original 1829 viaduct is the single arch that spanned the roadway on the west bank and the abutment on the east bank. The ruins were listed on the National Register of Historic Places on June 3, 1976. In 2006, a cable stayed footbridge carrying the Grist Mill Trail, with a design that echoes the historic architecture and engineering of a Bollman Bridge, was added atop the abutments.