Барабан пианиносы – бұрынғы ойыншы пианиносы. Қолмен айналдырылатын немесе сағат механизмімен жұмыс істейтін, көшпелі музыка аспабы. Піндермен жабдықталған барабаны арқылы ойналады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барельдік пианино (сонымен қатар "рольдік пианино" деп те аталады) – қазіргі заманғы ойнайтын пианиноның алдағысы. Пневматикалық ойнайтын пианинодан айырмашылығы, барельдік пианино көбінесе қолмен айналдырылатын жетекпен қоздырылады, бірақ монетамен жұмыс істейтін үлгілерде сағат механизмі қолданылып, пабтар мен кафелер сияқты орындарда музыка ойнату үшін пайдаланылған. Барельдік пианино көше музыканттарының арасында танымал болды, олар жаңалыққа толы және оңай тасымалданатын аспаптар іздеді. Оларды жиі барельді органмен шатастырады, бірақ бұл екі аспап мүлдем бөлек.
A barrel piano (also known as a "roller piano") is a forerunner of the modern player piano. Unlike the pneumatic player piano, a barrel piano is usually powered by turning a hand crank, though coin operated models powered by clockwork were used to provide music in establishments such as pubs and cafés. Barrel pianos were popular with street musicians, who sought novel instruments that were also highly portable. They are frequently confused with barrel organs, but are quite different instruments.
Операция
Барабандық фортепианоның негізгі бөлігі – фортепианоны ойнату үшін стратегиялық түрде орналастырылған штырғылармен жабылған ағаш барабан. Оператор осы мақсатта қолмен айналдыратын тұтқаны пайдаланады және тұтқаны баяу немесе жылдам айналдыру арқылы музыканың қарқынын реттей алады. Барабандарда әдетте аз ғана қысқа әндер болады, сондықтан музыкалық репертуар бір адамның сатып ала алатын және оңай тасымалдай алатын барабандар санымен шектеледі. Барабандық фортепианолардың әдетте 40-48 (хроматикалық емес гамма) ноталық диапазоны болады, бұл 85 немесе 88 хроматикалық клавишасы бар стандартты фортепианолардан өзгеше. Күрделі барабандық фортепианоларға қоңырау, ағаш блоктар, үшбұрыш немесе екі, кішкентай цимбалдар, домбыралар және барабандар сияқты бір немесе бірнеше соққы аспаптары да кіре беріп, олар Piano Orchestrion сияқты үлкен құрылғылармен ұқсас.
The central element of the barrel piano is a wooden barrel covered in strategically placed pins that play the piano when the barrel is turned. The operator uses a hand crank for this purpose, and can control the speed of the music by turning the crank slower or faster. Barrels typically contain a small number of short tunes; therefore, the musical repertoire is limited by the number of barrels one can afford and easily transport. Barrel pianos typically have a range of 40 48 (Non Chromatic scale) notes, in contrast to standard pianos that normally have 85 or 88 chromatic keys. More elaborate barrel pianos may also include one or more percussion instruments such as bells, wood blocks, a triangle or two, small cymbals, tambourines and drums, much like their larger cousin the Piano Orchestrion.
Тарих
Барелдік пианинолар алғаш рет 19-ғасырдың басында пианино музыкасын механикалық түрде автоматтандыру мақсатымен жасалды. Олар ешқашан кең көлемде үйлерге таралған жоқ, оның орнына көше музыканттары мен басқа да әртістердің, сондай-ақ коммерциялық мекемелерде фондық музыка ретінде қолданылуына басымдық берілді. Шамамен 1805 жылы Англияның Бристоль қаласындағы белгілі жиһаз жасаушы Хикс отбасы музыкалық аспаптар жасауға көшкені және осы шамада Бристольдегі алғашқы көшелік барелді пианиноны ойлап тапқандары және жасағандары туралы мәлімдемелер бар. Осылайша, 1816 жылға қарай Джозеф Хикс фирмасы барелді көше пианинолары мен орган өндірушілердің алдың қатарындағы жеткізушісі ретінде бекінді. Хикс үлгісіндегі көше пианиносының үлкен танымалдығына байланысты, басқа фирмалар да оның дизайнын көшірді. Хикс отбасының мүшесі Джон Лондонда шеберхана ашқан, сондықтан кейде барелді пианино өндірісі Лондонда басталды деген пікір қалыптасқан. Алғашқы көрнекті неміс өндірушілерінің бірі – Vöhrenbach (Қара Орманда) қаласынан шыққан Welte компаниясы болды.
Barrel pianos were first developed in the early 19th century as an attempt to mechanically automate piano music. They never found their way into homes in any significant quantity, instead being favored by street musicians and other entertainers and as background music in commercial premises. It is believed that in circa 1805 the famous cabinet making family of Hicks in Bristol, England turned their attention to the building of musical instruments and are credited with inventing and building the very first street barrel piano in Bristol around this date. So by 1816 the firm of Joseph Hicks was well established as a leading supplier of barrel street pianos and organs. The Hicks pattern of street piano was so popular that other firms copied the design. One of the Hicks family, John had a workshop in London and this may be why sometimes it is believed that the production of barrel pianos originated in London, One of the first prominent German manufacturers was Welte, originally from Vöhrenbach in the Black Forest.
Laterna (келесі)
XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Грецияда баррельді фортепианоның бір түрі кең таралды. Ол латерна немесе ромбия деп аталды. Ол үлкен сандық сияқты болып келді, оны арқандармен арқаға іліп алып, бүктелетін ағаш тіреулерге қоятын. Алғашқы латерналарды Константинопольде итальяндық Джузеппе Туркони мен грек Джозеф Армаос жасаған. Оның құрастырылысында негізінен фортепиано бөліктері қолданылды, ал механизміне шегелер бар баррель кірді, ол болат тіректерді тартып, серіппелі рычагтарды босатып, олар фортепианоның ішектеріне және қоса берілген қоңырауға соқты. Аспаптың диапазоны үш жарым октаваға жететін. Баррель қолмен айналдырылатын, әдетте тоғыз әнді сақтауға арналған үлкен цилиндр болатын.
A variant of the barrel piano became very popular in Greece in the late 19th and early 20th century. It was named laterna or rhombia. It was in the shape of an oversized trunk that could be carried on the player's back with straps and would be propped up on foldable wooden legs. The first laternas were crafted in Constantinople by the Italian Giuseppe Turconi and the Greek Joseph Armaos. Piano parts were mainly used in its assembly and the mechanism included a barrel with nails, which plucked steel pegs which released spring loaded levers that struck the piano strings and an included bell. The instrument's range was three and a half octaves. The barrel was turned by a hand crank and was usually big enough to contain nine songs.