Франц Карл Эдуард фон Гебхардт: Неміс суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Eduard von Gebhardt
Франц Гебхардт (1838-1925) – неміс суретшісі, портреттер мен тарихи сахналар шебері. Дюссельдорф академиясының профессоры, өнері мен білімімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс суретшісі Франц Карл Эдуард фон Гебхардт (13 маусым 1838 – 3 ақпан 1925) – портреттер мен тарихи сахналар салушы, Балтық немісі және Дюссельдорф сурет академиясының профессоры.
German painter
Franz Karl Eduard von Gebhardt (13 June 1838 – 3 February 1925) was a Baltic German painter of portraits and historical scenes, and a professor at the Kunstakademie Düsseldorf.
Өмірбаян
Ол 1803-1869 жылдары Ревальдегі консисториялық кеңестің мүшесі Фердинанд Теодор фон Гебхардт пен оның әйелі, Вильгельмина фон Гленнің (1808-1880) ұлы болып дүниеге келді. Он алты жасында жергілікті гимназияны бітіріп, Санкт-Петербургтегі Императорлық өнер академиясына түсті, онда үш жыл оқыды. Содан кейін ол екі жыл саяхаттап, Карлсруэдегі Көркем өнер академиясында сабақ алды. 1860 жылы Дюссельдорфқа келді және Вильгельм Соннның шәкірті болды, ол оған үлкен қолдау көрсетті, соның салдарынан ол сол қалада қалуға шешім қабылдады. Ол бірнеше суретшілер мен олардың студиялары орналасқан көшеде тұрақтап қалды. 1872 жылы ол жергілікті әйел Клара Юнгникке (1851-1897) үйленді. Келесі жылы ол Kunstakademie профессоры болып тағайындалды. Оның ең белгілі шәкірттері Отто Бойер және Карл Шмиц Плейс болды. 1908 жылы, жетпіс жылдық мерейтойында Берлинде оның туындыларының ірі көрмесі өтті. 1918 жылғы Берлиндегі үлкен көрмеде ол алтын медальмен марапатталды. Өліміне дейін ол Дюссельдорфтың құрметті азаматы атанды. Ол Солтүстік зиратқа жерленді. Розенштрасседегі 41-ші үйі мен студиясы де-нің өзара көмек қоғамының зейнеткерлер үйіне айналды. Эссен және Вуппертал қалаларындағы көшелерге оның есімі берілді.
He was born to Ferdinand Theodor von Gebhardt (1803–1869), Provost and member of the Consistorial Council in Reval, and his wife, Wilhelmine, née Von Glehn (1808–1880). He graduated from the local gymnasium at sixteen, and enrolled at the Imperial Academy of Arts in Saint Petersburg, where he studied for three years. He then spent two years travelling, spending some time in Karlsruhe, where he took classes at the Academy of Fine Arts. He arrived in Düsseldorf in 1860, and became a student of Wilhelm Sohn, who gave him such wholehearted encouragement that he decided to stay there. He settled on a street which was the home of several other artists and their studios. In 1872, he married a local woman, Klara Jungnick (1851–1897). The following year, he was named a professor at the Kunstakademie. His best known students included Otto Boyer and Carl Schmitz Pleis. On the occasion of his seventieth birthday, in 1908, the de in Berlin held a large exhibit of his works. At the Große Berliner Kunstausstellung of 1918, he was awarded a gold medal. Not long before his death he became an Ehrenbürger (Honorary Citizen) of Düsseldorf. He was interred at the lt=North Cemetery. His home and studio at Rosenstraße Nr. 41 became a retirement home for the Mutual Aid Association of the de. Streets were named after him in Essen and Wuppertal.