Кіріспе

Рональд Рейганның президенттігі көптеген даулы оқиғалармен белгіленді, нәтижесінде 138-ден астам әкімшілік қызметкерлері тергелді, айыпталып немесе сотталды, бұл АҚШ президенттерінің арасындағы ең көп көрсеткіш.

Тұрғын үй және қала құрылысы департаментінің гранттық фигуралары

HUD-тің жемқорлық скандалы Тұрғын үй және қала құрылысы министрлігінің хатшысы Сэмюэл Пирс және оның серіктестері Рейганның сайлау кампаниясына республикалық қаржы жинаушыларды қолдау мақсатымен арзан бағалы тұрғын үй тендерлерін манипуляциялады, сондай-ақ Ішкі істер министрі Джеймс Г. Уатт сияқты республикалық лоббистерді сыйлады. Нәтижесінде 16 адам сотталды, олардың арасында:

Рейганның Ішкі істер министрі Джеймс Уотт 24 қылмыстық құқық бұзушылық жасады деп айыпталды және бір ғана құқық бұзушылықты мойындады. Ол бес жылға сотталды және 5000 доллар айып төлеуге міндеттелді. Филипп Д. Винн – Тұрғын үй және қала құрылысы министрлігінің хатшысының көмекшісі. Заңсыз сыйлық алуға қатысқандығы үшін кінәлі деп танылды; Томас Демери – Тұрғын үй және қала құрылысы министрлігінің хатшысының көмекшісі – саяси байланыстары бар донорларға Тұрғын үй және қала құрылысы министрлігінің субсидияларын бағыттағаны үшін кінәлі деп танылды. Пара алу және әділетке кедергі келтіруде кінәлі деп танылды. Дебора Гор Дин – министр Пирстің жеке хатшысы – он үш айыптама бойынша айыпталды, үш айыптама – сөз байласу, бір айыптама – заңсыз сыйлықты қабылдау, төрт айыптама – жалған куәлік беру және бес айыптама – заттарды жасыру. Ол он екі айыптама бойынша сотталды. Ол бірнеше айыптама бойынша шағымданып, жеңіске жетті, бірақ сөз байласу бойынша айыптамалар күшінде қалды. Сильвио Д. ДеБартоломей жалған куәлік беру және пара алу үшін сотталды. Зейнеткердегі федералды судья Арлин Адамс 1995 жылға дейінгі қудалаудың алғашқы бес жылында тәуелсіз кеңесші ретінде қызмет етті. Рейганның баспасөз хатшысы Лин Нофцигер Wedtech скандалында мемлекеттік қызметтен кеткеннен кейін заңсыз лоббилік іс-әрекеттері үшін сотталды. Кейіннен оның үкімі күштен шығарылды.

ЭҚА-ның жанжалдары

Рейган әкімшілігі кезінде Қоршаған ортаны қорғау агенттігінде бірқатар даулы оқиғалар болды. Рейган президенттік қызметінің алғашқы үш жылында 20-дан астам жоғары лауазымды ЭҚҚ қызметкері қызметтен алынды. Сонымен қатар, Агенттіктің бірнеше шенеунігі түрлі айыптауларға байланысты қызметінен кетті, олардың арасында өнеркәсіптік топтардың артық ықпалынан бастап, қызметкерлерді саяси көзқарастарына қарай марапаттау немесе жазалау сияқты мәселелер де болды. Осы кезеңдегі ЭҚҚ-ның ең танымал дауы болған «Сейвергейт» республикалық партияға жақын жергілікті шенеуніктердің сайлау мүмкіндіктерін арттыру мақсатымен «Суперфонд» гранттарын бағытталған түрде бөлуді қамтыды. ЭҚҚ әкімшісі Рита Лавелл «Суперфонд» қаражатын заңсыз пайдаланды және жалған куәлік бергені үшін сотталды. Ол үш ай түрмеде отырды, 10 000 доллар айып төледі және бес жылға сынаққа жіберілді. ЭҚҚ-ның даулы басшысы Энн Горсуч Берфорд. Берфорд «Президенттік құқықтарға» сүйеніп, «Суперфонд» құжаттарын Конгресске беруден бас тартты. Ол «Конгрестің беделін түсіру» айыбымен кінәлі деп танылды, содан кейін ол отставкаға кетті.

Жинақтау және несие беру дағдарысы

Сақтау және несие дағдарысы, нәтижесінде 747 мекеме жабылып, салық төлеушілердің 160 миллиард долларына құтқару жұмыстары жүргізілуге тиіс болды. Рейганның салық кодексіндегі "босаңсуларды жою" ішінде жалға берілетін тұрғын үйді субсидиялаған "пассивті шығын" ережелерін жою да болды. Бұл шара ретроспективті түрде қолданылғандықтан, осы салық жеңілдігіне сүйенген көптеген жылжымайтын мүлік жобалары банкротқа ұшырады, бұл өз кезегінде 747 сақтау және несие мекемесінің банкроттығына әкелді. Олардың көпшілігі банктер сияқты жұмыс істегендіктен, Федералдық сақтандыру корпорациясы (FDIC) олардың қарыздарын және шығындарын салық төлеушілердің ақшасы есебінен жабуға мәжбүр болды. Бұл және басқа да "дерегуляциялау" саясаты АҚШ тарихындағы ең ірі саяси және қаржылық дағдарысқа әкелді. Дағдарыстың жалпы құны шамамен 150 миллиард долларды құрады, оның 125 миллиард доллары АҚШ үкіметімен тікелей субсидияланды, бұл 1990-шы жылдардың басындағы бюджет тапшылығын одан әрі ушықтырды. "Китинг бестігіне" қараңыз. Осы дағдарыстың ауқымын көрсету үшін Мартин Майер сол кезде: "1980-ші жылдары сақтау және несие (S&L) индустриясының өсуінен пайда тапқан топтың салық төлеушілерден жасаған тонаушылығы – американдық тарихындағы ең ауыр қоғамдық дағдарыс. Хардинг әкімшілігіндегі "Чайная купола" және Улисс С. Грант заманындағы "Кредит Мобилиер" капиталистік демократияның құлдырауының соңғы мысалы ретінде қарастырылды. Ақшалай өлшеммен немесе ұлттық ресурстардың дұрыс бөлінбеуі бойынша қарағанда, S&L дағдарысы "Чайная купола" мен "Кредит Мобилиер" оқиғаларын ұсақ-түйексіз эпизодтарға айналдырады" деп жазды. Экономист Джон Кеннет Галбрейт оны "барлық уақыттағы ең ірі және ең қымбатқа түсетін мемлекеттік немқұрайлылық, қылмыстық әрекет және ұрлық" деп атады.

" Ауыр жел " операциясы

"Жұмыссыз жел" операциясы – ФБР-дің 1986 жылы бастаған үш жылдық тергеуі, АҚШ үкіметі мен әскери шенеуніктердің, сондай-ақ жеке қорғаныс меркешілерінің сыбайлас жемқорлығына қатысты. 1981 жылы республикалық президент Рональд Рейган тағайындаған Әскери-теңіз күштерінің көмекші хатшысы Мелвин Пейсли жүздеген мың доллар көлемінде пара алғаны анықталды. Ол пара алуда кінәсін мойындап, төрт жыл түрмеде отырды. Пейсли қызметінен кеткеннен кейін, оның орнына Әскери-теңіз күштерінің орынбасары Джеймс Э. Гейнс келді. Гейнс заңсыз сыйлық қабылдағаны, мемлекеттік мүлікті ұрлағаны және оны өз пайдасына жұмсағаны үшін сотталды. Ол алты айға түрмеге қамалды. Әскери-әуе күштері хатшысының орынбасары Виктор Д. Коэн, "Жұмыссыз жел" тергеуі аясында пара алу және үкіметті алдауға сөз байласуы үшін кінәлі деп танылған 50-ші адам болды.

Талқылау

1980 жылғы президент сайлауының соңғы күндері президент Джимми Картердің 28 қазан күнгі Рейганмен өтетін пікірталасқа дайындалу үшін қолдануға тиіс болған брифингтік материалдары Рейганның командасының қолына түсіп қалды. Бұл жайт 1983 жылғы маусымның соңына дейін, Лоренс Барреттің "Тарихпен ойын: Ақ үйde Рейган" атты кітабы жарық көргеннен кейін ғана жұртшылыққа жарияланды, онда Рейган әкімшілігінің алғашқы екі жылы туралы толық мәлімет берілген. Джеймс Бейкер ант беріп, брифинг кітабын Рейганның сайлауалды штабының жетекшісі Уильям Кейсиден алғанын айтты, бірақ Кейси бұл жайтты күшпен жоққа шығарды. ФБР және Конгресс тармақ комитеті брифинг кітабының Рейганның штабына қалай және кім арқылы жеткенін аныта алмағандықтан, мәселе шешілмей қалды.