Көрей генералы Син Рип: Таңгымдэ шайқасы және қазасы
Sin Rip
Кәріс генерал Син Рип (1546-1592) – Жосон әскеріндегі батыр қолбасшы. Нитанга тайпаларын жеңіп, Журчен шапқыншылығына тойтарыс берді. Корея тарихындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корей генералы (1546–1592)
Korean general (1546–1592)
Син Рип (hangul=신립; 16 қараша 1546 – 7 маусым 1592), кейде Шин Рип немесе Шин Риб аталса да, корей генералы және Пхёнсан Син руының мүшесі болған.
Sin Rip (hangul=신립; 16 November 1546 – 7 June 1592), sometimes Shin Rip or Shin Rib, was a Korean general and a member of the Pyeongsan Sin clan.
Өмірбаян
22 жасында корейлік ұлттық әскери емтиханды тапсырды. Син Жосон әулетінің солтүстік провинцияларынан Нитанга тайпаларын қууы арқылы танымал болды. Син Жосонның шекарасын журчендерден қорғағаны үшін де атаққа ие болған сәтті генерал еді. Кореяға жапондықтардың шапқынының (1592–1598) бастапқы кезінде Пусан бекінісі жапондықтарға түскен кезде, соғыс вице-министрі Син Рип шапқыншыларды тоқтату үшін Чхунджуға жіберілді. Ол 8 мыңдық күшті, көбінесе атты әскерді жинады. Чхунджуда оған Ким Су, Гьёнсан провинциясының әкімі қосылды, ол бұрын бас қала Хансеонгтан (қазіргі Сеул) генерал күтіп, Даегуде үлкен күш жинаған еді. Күтілген генерал келмегендіктен және жапондықтардың жорыққа шығып келе жатқаны белгілі болған соң, Кимнің әскері көбінесе тарап кетті. Син Рип Чорьёнг бекінісіне жол тартқанда, жапондықтар солтүстікке қарай өту үшін пайдаланатын Чорьёнг асуын тоқтатуды жоспарлады. Бірақ И Ильдің күштері Кониши Юкинаганың бірінші дивизиясымен Санджуда жеңілгенін және генерал И қашқанын естіген соң, ол Чхунджуда қалып, жапондықтармен тегіс жерде шайқасуға шешім қабылдады, осылайша атты әскерін тиімдірек пайдалануға болатын еді. Алайда, бұл Konishi күштеріне солтүстікке қарай жылдамдауға мүмкіндік берді. Син өзінің орнын бекіту үшін бір жағында таулар, екінші жағында иілісқан өзені бар Тангеумда (хангул=탄금대) деген жердегі үлкен табиғи амфитеатрды таңдады. Кіреберіс жолдары тек екі тар өткел арқылы ғана болды, онда таулар өзенмен қосылған. Син бұл жерді жапондықтардың, негізінен жаяу әскеріне қарсы атты әскерін тиімді пайдалану үшін таңдады деген болжам бар. Заманауи сарапшылар Син, корейлік әскерлер шайқас қызында қашқандары туралы хабарларға байланысты, әскерін өмір мен өлімге тікелей қатыстырып, оларды өмір үшін күресуге мәжбүр етуі мүмкін деген пікір білдіреді. Шаяқта Син Рип үлкен қарсылыққа тап болды. Жапондықтар Син бұрын көрмеген аркебус деп аталатын мылтықпен қаруланған еді. Жапондықтар корейлік атты әскерін 2:1-ден астам басып озды (18 700-ге қарсы 8 000) және Синнің атты әскері көбінесе жаңа ғана қосылған сарбаздар мен оңтүстіктен жеңілген күштердің шашыраңқы қалдықтарынан тұрды. 1592 жылдың 6 маусымында Кониши әскері Синнің күштерін талқандау үшін шабуылға шықты. Жапондықтар екі тар өткелді де жауып, содан кейін мушкетерлер мен садақшыларды корейлік күштеріне мушкетер оқтары мен жебелердің күшті жаңбырын төгу үшін жіберді. Өздерінің тактикалық кемістігін сезінген корейлік әскердің көп бөлігі қатардан шығып, екі өткелдің бірі арқылы қашуға тырысты, бірақ жапондықтар оларды қырды немесе өзенде батырып жіберді. Аз ғана сарбаз жапондықтардың шебін бұзып, қашып кетті. Син мен оның офицерлері қашып құтылды, бірақ жапондықтарға тұтқынға түспеу үшін өз-өзіне қол жұмсады.
He passed the Korean national military examinations at the age of 22. Sin earned prominence by driving out the Nitanggae barbarians from the northern provinces of Joseon dynasty. Sin was a successful general who also gained renown for protecting the borders of Joseon against the Jurchen. When the fortifications at Busan fell to the Japanese at the outset of the Japanese invasions of Korea (1592–1598), Sin Rip, the Vice Minister of War, was despatched to Chungju to stop the advancing invaders. He raised a substantial force, 8,000 strong, consisting primarily of cavalry. He was joined at Chungju by Gyeongsang Provincial Governor Kim Su, who had previously collected a large force at Daegu while waiting for a general to be sent from the capital, Hanseong (modern day Seoul). When no general materialized and it was learned that the Japanese were en route, Kim's force largely evaporated. Sin Rip was en route to the Choryeong Stronghold to block the Choryeong Pass which the Japanese would have to use to move north when he learned that Yi Il's forces had been routed at Sangju by Konishi Yukinaga's First Division and that General Yi had fled, he decided to remain at Chungju and fight the Japanese on level terrain to better employ his cavalry. This, however, left a key choke point undefended and facilitated Konishi's forces' advance northward. Sin selected a large, natural amphitheater at a place called Tangeumdae (hangul=탄금대), with mountains at one side and a curving river at the other to make his stand. The only approaches were two narrow passages at either end where the mountains met the river. Apparently Sin chose this site thinking to best employ his cavalry against a Japanese enemy that was predominantly infantry. Modern analysts have also theorized that Sin, in light of reports of Korean forces fleeing in the heat of battle, may have contrived to lock his troops into a life or death situation where they would be forced to fight for their very survival. In the battle, Sin Rip was up against great odds. The Japanese, moreover, were equipped with a type of musket, arquebus, which Sin had not seen in action. The Japanese outnumbered the Korean cavalry by more than 2:1 (18,700 to 8,000) and Sin's cavalry were largely raw recruits plus some scattered remnants of defeated forces from the south. On June 6, 1592, Konishi's troops advanced to crush Sin's forces. The Japanese blocked both the narrow entrances and then sent musketeers and archers to rain down a withering hail of musket balls and arrows on the Korean forces. Suddenly aware of their tactical disadvantage, many of the Korean forces broke ranks and frantically tried to escape through one or the other of the passages, but were either cut down by the Japanese or drowned in the river. A few broke through the Japanese lines and fled. Sin and his officers escaped but committed suicide rather than being taken prisoner by the Japanese.