Кіріспе

Мирицетин – полифенолды қосылыстардың флавоноидтар класына жататын, антиоксидантты қасиеттері бар зат. Оған көкөністер (қызанақ қоса), жемістер (апельсин қоса), жаңғақтар, жидектер, шай және қызыл шарап жатады. Мирицетин құрылысы жағынан физетин, лютеолин және кверцетинге ұқсас, және осы флавонолдар класына жататын басқа флавоноидтармен бірдей функцияларды атқарады делінеді. Мирицетин таксифолиннен (+) дигидромирицетин аралық қосылысы арқылы өндіріледі, ал одан әрі ларицитрин және сирингетинге айналуы мүмкін, екеуі де флавоноидтардың флавонолдар класына жатады. Дигидромирицетин көбінесе диеталық қосымша ретінде сатылады және GABAA рецепторларын күшейту арқылы алкогольге тәуелділіктің (АББ) емделуіне әсер ететіні туралы пікірлер бар. Мирицетин басқа бір флавонол – кемпферолдан тікелей де алынуы мүмкін.

|құрғақ шалфей жапырақтары
|20 Осыған себеп болатын гипотеза мирицетиннің темірді (Fe) байланыстыру қабілетімен (мирицетин лиганды темірмен екі немесе одан көп координациялық байланыстар құрайды) байланысты болуы мүмкін. Аталған in vitro зерттеулерді тікелей адам моделімен салыстыруға болмайды және оларды жалпылауға ұсынылмайды. Мирицетин сонымен қатар ірі жасушалық биомолекулалардың биохимиялық тиімділігі мен байланысу қабілетіне де әсер етеді. Мирицетин вирустық кері транскриптазаны, жасушалық ДНК полимеразаны және жасушалық РНК полимеразаны тежеуге қабілетті. Мирицетиннің және басқа вирусқа қарсы әсер ететін флавоноидтардың құрылымдық талдауы 3,4’ еркін гидроксил топтарының тежеуге жауапты екенін көрсетеді.

Диабетке қарсы

Бірнеше in vitro және жануарлар зерттеулері мирицетиннің қант диабетіне қарсы қабілеттерін көрсеткен, бірақ клиникалық сынақтардағы деректер одан аз сенімді. Флавоноидтың гипогликемиялық әсері, мысықтардың адипоциттерінің, сондай-ақ солеус бұлшық еттері мен егесінің жасушаларының глюкозаны сіңіру қабілетін арттыру арқылы расталған. Бұл инсулиномиметикалық әсер мирицетиннің GLUT4-пен тікелей немесе жанама әрекеттесуінің нәтижесі болуы мүмкін деп болжанады, алайда, осы әсердің қандай механизмдерден туындайтынын нақты көрсететін нақты қорытындылар әзірге жоқ. Қант диабетімен ауыратын егездердің гепатоциттерінде мирицетин гликоген синтезасының белсенділігін арттыратыны байқалды. Xenopus laevis жұмыртқаларындағы сынақтарда мирицетин глюкоза мен фруктозаның тасымалдануын, қант сіңірудегі глюкоза тасымалдаушы 2 (GLUT2) функциясы арқылы реттейді деп есептеледі. Сонымен қатар, егездерге мирицетиннің күнделікті инъекциялары инсулинге сезімталдықтың артуымен байланысты болды, бұл мирицетинді инсулинге қарсы тұруды емдеу немесе одан қорғану үшін пайдалану мүмкіндігін көрсетеді, ал инсулинге қарсы тұру қант диабетінің жиі себебі болып табылады. C2C12 деп аталатын егез миобласты жасушаларының желісінде мирицетинмен емдеу глюкозаның сіңіруін ғана емес, сонымен қатар липогенезді де күшейтті, бұл басқа зерттелген биофлавоноидтарда байқалмаған нәтиже. Сондай-ақ, мирицетиннің қуатты флавоноидты антиоксидант ретінде ТЖС (LDL) тотығуын болдырмауға қабілетті болуы мүмкін, осылайша организмнің жергілікті қабыну реакциясын баяулатып, алғашқы майлы жолақтың пайда болуын және атеросклероздың басталуын кешіктіреді. Мирицетинге қатысты нақты механизмдер дәлелденбесе де, жемістер мен көкөністерге бай, демек антиоксиданттарға толы диета жүрек-қантамыр ауруларының, соның ішінде атеросклероздың қаупін азайтумен байланысты.

Нейропротектор

Мирицетиннің нейрондарды тотығу стресстерінен қорғауда тиімді екені де дәлелденді. Зерттеушілер сутегі пероксидімен (H2O2) тотығу стресі ретінде өңделген PC12 жасушаларының апоптоз арқылы жасуша өліміне ұшырайтынын көрсетті. Мирицетинмен өңделгенде, тотығу стресіне ұшыраған бұл жасушалар жасушалардың тірі қалу көрсеткішінің статистикалық тұрғыдан мағыналы деңгейде жоғарылағанын көрсетті. Мирицетиннің тек оттегі радикалдарын залалсыздандыру қабілеті ғана емес, сонымен қатар жасушалардың тірі қалуына қатысты ішкі, ерекше қабілеттері бар екені ұсынылды. Оттегі радикалдарын залалсыздандыруға белгілі басқа молекулалар (Е витамині және болдин) мирицетин және басқа биохимиялық жақын молекулалар сияқты жасуша модельдерін тотығу стрессінен және соңғы жасуша өлімінен тиімді қорғамады.

Тромбоциттерге қарсы агрегациялық белсенділік

Мирицетинге ұшырау қояндардың тромбоциттерінің аденозин дифосфаты, арахидон қышқылы, коллаген және тромбоциттерді белсендіретін фактор (PAF) арқылы шақырылған агрегациясын тежеді. Бұл қоян тромбоциттеріндегі PAF-тың нақты рецепторларға байланысуын тоқтатты. Құрал тромбинге және нейтрофил эластазасына қарсы активті екені анықталды. Сонымен қатар, мирицетин тромбоциттердегі аденозин 3',5'-циклдік монофосфат (cAMP) деңгейінің жоғарылауын күшейтті.

Иммуномодуляциялық қызмет

Мирицетиннің клиникалық алдындағы иммуномодуляциялық қасиеттері қазір кеңінен танылуда. Мирицетиннің Т лимфоциттерінің стимуляциясын тежеуі мүмкін екендігі анықталды, егеуқұйрық үлгісінде мирицетин CD3 және CD28 моноклоналды антиденелеріне байланысу арқылы бураларда бекітіледі. Бұл зерттеуде сипатталған мирицетиннің Т-клеткаларға тежеу әсері, жасушадан тыс H2O2 өндірісі арқылы жүзеге асады деп түсіндірілді. Бұл табиғи қосылыстар NF-κB байланысу белсенділігін тежеу арқылы тышқанның негізгі макрофагтарында және RAW264.7 моноциттік жасушалар желісінде липополисахаридтердің (LPS) әсерінен туындайтын интерлейкин (IL) 12 өндірісін айтарлықтай төмендетіп, едәуір азайтады. Мирицетин 50 М концентрациясында егеуқұйрық аортасының бөліктерінде эпителий қабатының жиырылу рефлекстерін тудырды. Мирицетин, күнделікті дозалау тәсілімен форбол 12-миристат 13-ацетат (PMA) және иономицинмен стимуляцияланған егеуқұйрық EL-4 Т-клеткаларынан IL-2 ақуызының босатылуын тежеді.