Дирк Ван дер Хофф: Оңтүстік Африкадағы голланд реформаттық шіркеудің алғашқы пасторы
Dirk Van der Hoff
Дирк Ван дер Хофф (1814-1881) – Оңтүстік Африкадағы Голланд реформаттық шіркеуінің пасторы. Лейден университетін бітірген, теологиялық білімімен көзге түскен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дирк Ван дер Хофф (2 қыркүйек 1814, Нидерландының Дордрехт қаласында туған – 9 қазан 1881, Оңтүстік Африканың Потшефструм қаласында қайтыс болған) – Оңтүстік Африкадағы голланд реформатор шіркеулерінің бірі, Нидердуйтш Герформерд Керк (Nederduitsch Hervormde Kerk) пасторы.
Dirk Van der Hoff (2 September 1814 in Dordrecht, Netherlands, – 9 October 1881 in Potchefstroom, South Africa) was minister of the Nederduitsch Hervormde Kerk, one of the Dutch Reformed Churches in South Africa.
Ерте өмір
Дүкен иесінің екінші ұлы болған ол Дордрехттегі латын мектебінде білім алды және 1833 жылы Лейденде теологиялық білім алды. Оның білімі жаңа, құдайлық сипаттағы теологиялық бағыттың ықпалында қалыптасты. 1840 жылдың мамыр айында ол Б.Д. емтиханын сәтті тапсырып, дін қызметкері болып қабылданды. Оған Нидерландыда қызметке орналасу мүмкіндігі берілмеді, себебі сол кезде елде жас уағыздаушылардың көптігі байқалды. 1845 жылдың 25 мамырында Дордрехт қаласында Анна Мария ван Оттерлуға үйленді, ол бір қыз (1878 жылы туған) және екі ұлдың әкесі болды. Ван дер Хофф шақыру күтіп отырғанда бірнеше шетел сапарларына шықты. Ол Кейп колониясына немесе Натальға миссионер ретінде эмиграциялауды қарастырды. Вуртреккерлер үшін дін қызметкерлері мен мұғалімдер іздеп жүрген профессор У. Г. Лаутспен кездескенде ол шешімін қабылдады. 1852 жылы Лаутс Ван дер Хоффты Оңтүстік Африкадағы Ваал өзенінің солтүстігіндегі африкаанс-голландтардың Volksraad үшін бес жылға дін қызметкері ретінде қабылдады.
The second son of a shopkeeper, he went to the Latin school in Dordrecht and became a theological student at Leiden in 1833. His training was influenced by the newer, supernaturalistic theological trend. In May 1840, he passed the B. D. examination and was admitted to the ministry. He was never offered a post in the Netherlands, which at the time had a glut of young preachers. On 25 May 1845 he married Anna Maria van Otterloo in Dordrecht, fathered one daughter (in 1878) and two sons. While Van der Hoff waited for a call he undertook a number of journeys abroad. He considered emigrating to Cape Colony or Natal as a minister. When he met Professor U. G. Lauts, who was looking for clergymen and teachers for the Voortrekkers, he made up his mind. In 1852 Lauts accepted Van der Hoff as a clergyman for five years for the Volksraad of the Afrikaans Hollanders, north of the Vaal River in South Africa.
Оңтүстік Африкада өткен алғашқы жылдары
Лаутс Ван дер Хофқа Кейптаунға баруға қажетті қаражатты табуға көмектескеннен кейін, ол әйелімен бірге 1852 жылдың қараша айында мақсатына жетті. Оны «De Zuid Afrikaan» газетінің редакторы Дж. Дж. Х. Сматс қарсы алды және ол Кейптаунда болған уақытының көп бөлігінде оның қонағы болды. Ол шіркеуге қабылданды, бірақ британдық билікке адалдық серт беруден бас тартты. Трансваалға өтуді күтіп тұрғанда, ол Кейптаундағы Грот Керк, Винберг және лютеран шіркеуінде діни қызметтер өткізді. 1853 жылдың сәуір айында Ван дер Хофф әйелі және жаңа туған қызымен бірге Натал арқылы Трансваалға аттанды. Наталда Ван дер Хофф Питермарицбург және Ледисмит қалаларында уағыз айтты, сондай-ақ Жаңа Германия шіркеуінің пасторы болуға шақырылды. 1853 жылдың мамыр айында ол Потчефструмға келді. Осылайша ол Трансваалдағы алғашқы дін қызметкері атанды. Трансваал қауымының ұйымдаспауы және бөлінуі, тұрақты мемлекеттік билік болмауы және тек қарапайым байланыс құралдарының болуы оның жұмысын қатты қиындатты. Трансваал шіркеуінің Кейптаундағы билікпен қарым-қатынасына қатысты, Ван дер Хофф бастапқыда Трансваалдың тәуелсіз қауымдарын Кейп Н. Г. Керкіне қосуды жақтады. Дегенмен ол Трансваал Республикасындағы тәуелсіз шіркеу үшін күреске белсенді қатысты. Бас Синод Ван дер Хофты бүкіл Трансваалды өзінің қызметтік аймағы ретінде заңды түрде тағайындалған деп мойындады. Шіркеу басқару мәселелеріне байланысты Н. Г. Керкінің басқа өкілдері Ван дер Хофты жақтырмады, нәтижесінде ол және Н. Х. Керкі арасында бірнеше қарсы пікір алмасулар болды. 1859 жылы бірнеше мүшелер бөлініп, Gereformeerde Kerk-ті құрған кезде екінші шіркеулік жіктеп алу Ван дер Хофтың қызметін одан да қиындатты.
After Lauts had helped Van der Hoff to find passage money to Cape Town, he and his wife reached their destination in November 1852. He was welcomed by J. J. H. Smuts, editor of De Zuid Afrikaan, who was his host during the greater part of his stay at the Cape. He was admitted to the church, though he refused to take an oath of allegiance to British authorities. While waiting for passage to the Transvaal, he held services in the Groote Kerk, Cape Town, in Wynberg, and in the Lutheran church. In April 1853 Van der Hoff, his wife and newborn daughter left for the Transvaal via Natal. In Natal Van der Hoff preached at Pietermaritzburg and Ladysmith and also received an invitation to become the minister of New Germany. In May 1853, he arrived at Potchefstroom. He was thus the first minister of religion in the Transvaal. The disorganization and division of the Transvaal community without any regular public authority and only primitive communications, complicated his work enormously. With regards to the relation of the Transvaal church to the authority in Cape Town, Van der Hoff initially advocated this affiliation of the independent Transvaal congregations with the Cape N. G. Kerk. Nevertheless he did identify himself with the struggle for an independent church in the Transvaal Republic. The General Synod recognized Van der H. as legitimately ordained with the whole of the Transvaal as his field. Due to various arguments over church government, others in the N. G. Kerk disliked for Van der Hoff, resulting in multiple antagonistic meetings with him and the N. H. Kerk. Van der Hoff's activities were rendered still more difficult by a second church schism when a number of members broke away in 1859 and established the Gereformeerde Kerk.
Кейінгі мансап
Ван дер Хофф Potchefstroom және Marico-ға үнемі барып, Suikerbosrand, Onder Vaalrivier (қазіргі Wolmaransstad, Bloemhof, Makwassie және Christiana), Претория, Draakberg (қазіргі Volksrust және Wakkerstroom маңындағы), Klerksdorp, Losberg және Rustenburg қауымдарын құрды. Бұл оның Оңтүстік Африканың көбінесе құнарсыз аймақтарында, көбінесе өгіздерге жегілген арбамен, үнемі саяхаттап жүретінін білдірді. Саяхаттарында екі рет қолын, бір рет аяғын сындырған ол, бір кезде отырып ғибадат етуге мәжбүр болды. Ван дер Хофтың кеңесі сол кездегі реттелмеген қоғамның барлық мәселелері бойынша сұралды. 1853 жылы Volksraad білім беру саласында «Ван дер Хофтың ішкі регламентін» қабылдады, оған сәйкес шіркеу білім беруді бақылауды жалғастыра берді. 1857 жылғы Трансваль конституциясы қабылданғаннан кейін, білім беру мемлекетке тапсырылғаннан кейін, Ван дер Хофф 1867 жылға дейін Білім беру кеңесінің төрағасы болды. Ол саяси тұрақтылыққа да үлес қосты. Мысалы, ол 1855 жылы Volksraad конституция жобасын қабылдамағандықтан, наразылық білдіріп отставкаға кетті, бірақ конституциялық заң жобасы қағида бойынша қабылданғанда өтінімін кері алды. 1857 жылдың қаңтарында конституция қабылданғаннан кейін Ван дер Хофф пен оның бауыры жасаған Vierkleur Трансваал Республикасының туы ретінде қабылданды. Potchefstroom, Rustenburg және Pretoria қалаларында Ван дер Хофф туды көтеру рәсімдерінің діни бөлігін ұйымдастырды. Ол осы оқиғаға арнап «Vlaggelied» әнін жазды, оны алғашқы ұлттық ән деп санауға болады. 1857 жылғы конституцияның қабылдануы Недердуич Херформде Керк мемлекеттік шіркеу болғанын білдірді. Алайда Ван дер Хофф мемлекеттік бақылауға бағынудан бас тартты. Ол шіркеуде тәртіп орнатты, бірақ ол 1857 жылы жазған алғашқы шіркеу заңы Volksraad-пен келісілмеді. 1861 жылы А.Ж. Бегеман Преторияда пастор болғанда, Г.В. Смитс Rustenburg-ке, ал 1864 жылы Н.Ж. ван Вармело Soutpansberg-ке келді, Ван дер Хофтың жұмысының көлемі азайды. Дегенмен, 1865 жылы және одан кейін Rev. Ф. Лайон Каше тудырған шіркеу дауларында ол қайтадан белсенділікке түсті. Ол сондай-ақ 1868 жылдың желтоқсанынан бастап Potchefstroom-дағы N.G. Kerk пасторы Rev. Дж.Л. Джоустемен ашық пікір таласына қатысты.
Van der Hoff visited Potchefstroom and Marico regularly, and established congregations at Suikerbosrand, Onder Vaalrivier (roughly the present Wolmaransstad, Bloemhof, Makwassie and Christiana), Pretoria, Draakberg (in the vicinity of the present Volksrust and Wakkerstroom), Klerksdorp, Losberg and Rustenburg. This meant that he was almost continually on the move, mostly by ox waggon, in often inhospitable parts of the Southern Africa. On his journeys he twice fractured an arm and once fractured a leg, and for a time had to hold services while seated. Van der Hoff's advice was sought on nearly every aspect of the then unregulated society. In 1853 the Volksraad had adopted the 'Van der Hoff rules of procedure' for education, in terms of which the church was to continue to supervise education. After the adoption of the Transvaal constitution (1857) in which education was entrusted to the state, Van der Hoff was chair man of the Board of Education until 1867. On the political level he also contributed towards stability. For instance, he tendered his resignation in protest in 1855, when the Volksraad rejected a draft constitution, but withdrew it when the constitutional bill was adopted in principle. With the adoption of the constitution in January 1857, the Vierkleur, designed by Van der Hoff and his brother, was also adopted as the flag of the Transvaal Republic. At Potchefstroom, Rustenburg and Pretoria Van der Hoff organized the religious part of the ceremonies marking the hoisting of the flag. For the occasion he also wrote a "Vlaggelied" which can be considered an early national anthem. The adoption of the constitution of 1857 meant that the Nederduitsch Hervormde Kerk became the state church. However, Van der Hoff refused to submit to state control. He also brought about order in the Church, although a first church law, drafted by him in 1857, was not accepted by the Volksraad. When, in 1861, A. J. Begemann became the minister at Pretoria, G. W. Smits went to Rustenburg, and, in 1864, N. J. van Warmelo arrived at Soutpansberg, the scope of Van der Hoff's work was reduced. However, with the Church disputes caused by the Rev. F. Lion Cachet in 1865 and later, he found himself once again in the arena. He was also involved in a public dispute with the Rev. J. L. Jooste, the N. G. Kerk minister at Potchefstroom, from December 1868.
Карьерасының соңғы жылдары
1878 жылы Ван дер Хофтың пастырлық қызметіне 25 жыл толуы Потчефструм қаласында тойланды. Көпшіліктің қызығушылығы және Бас Синод комиссиясының сөз сөйлеуі оны білгендердің құрметі мен ықыласын көрсетті. Оның басшылығымен Н. Х. Керк 1878 жылға қарай 19 500 адамнан тұратын, жеті пастормен қызмет еткен дамыған шіркеу қауымына айналды. Пастор Н. Ж. ван Вармело оның Потчефструмдағы жерлеу рәсімін өткізді. 1920 жылғы қазан айында жергілікті Н. Х. Керк қауымының шіркеу кеңесі оның қабірін қалпына келтіріп, үстіне лайықты ескерткіш орнатты. Корт Штейнбергтің Ван дер Хофтың қоладан жасалған бюсті Ван дер Хоф ғимаратында, Преторияда, ал тағы біреуі Н. Х. Керк, Потчефструмда сақталады. Энгельбрехт (1942, қараңыз) және Преториядағы Н. Х. Керк мұрағатында оның суреттері бар.
In 1878 the twenty fifth anniversary of Van der Hoff's ministry was celebrated in Potchefstroom. The public interest and the address presented by the commission of the General Synod emphasized the affection and regard he received from those who knew him. Under his guidance, the N. H. Kerk had, by 1878, grown into a prosperous Church community of 19,500, served by seven ministers. The Rev. N. J. van Warmelo conducted his funeral service at Potchefstroom. In October 1920 the church council of the local N. H. Kerk congregation restored his grave and erected a suitable monument upon it. A bronze bust of Van der H. by Coert Steynberg is in the Van der Hoff building, Pretoria, and another is in the possession of the N. H. Kerk, Potchefstroom. There are portraits in Engelbrecht (1942, infra) and in the N. H. Kerk Archives, Pretoria.