1857 жылғы Голландиялық реформаторлық шіркеуден бөліну тарихы
Christian Reformed Church in North America
Христиандық реформаттық шіркеуінің тарихы: 1857 ж. Нидерландтағы теологиялық даудан туындаған бөлініс, Гисберт Хаанның рөлі. АҚШ және Канадада негізі қаланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Протестанттық христиан дін тармағы
Protestant Christian denomination
Тарих
Христиандық реформация шіркеуі (CRC) 1857 жылы Америкадағы реформация шіркеуінен (бұрын Голланд реформация шіркеуі деп аталған) бөлініп шықты. Бұл, ішінара, Нидерландыда бастау алған теологиялық даудың нәтижесінде туындады, онда Хендрик Де Кок кальвинистік нанымы үшін қызметтен шеттетілді, бұл 1834–35 жылдардағы сецессияға әкелді. Америкадағы CRC-нің негізін қалаушылары үшін RCA бұрынғы елдегі Мемлекеттік шіркеуде көрген проблемаларға ұқсас мәселелерді қамтитын сияқты көрінді. Гисберт Хаан (3 қаңтар 1801 – 27 шілде 1874) 1857 жылы голландтық американдықтардың Америкадағы реформация шіркеуінен бөлінуіне жетекшілік етті және АҚШ мен Канададағы Христиандық реформация шіркеуін құрды. 1857 жылы шамамен 130 отбасыдан тұратын төрт шіркеу (сол кезде Батыс Мичигандағы голланд иммигранттарының шіркеу мүшелерінің шамамен 10 пайызы) бөлінді. Наурыз айында Мичиган штатының Голландия классисінің Noordeloos шіркеуі Америкадағы реформация шіркеуінен шықты. 19 наурызда Гранд-Рапидс, Мичиган штатындағы Second Reformed Church мүшелерінің бір бөлігі Grand Rapids, Michigan, First CRC болып құрылды. 8 сәуірде Графшап және Полктон шіркеулері де Голландия классисінен кетіп қалды. Екі пастор, Коэне ван ден Бош және Хендрик Клайн сепаратистерге қосылды, бірақ Клайн алты айдан кейін Реформация шіркеуіне оралды. Бұл сецессиядан пайда болған жаңа конфессияны 1834 жылы Нидерландыдағы сецессиядан кейін ұйымдасқан солтүстік Нидерландыдағы шіркеулердің ақсақалдары мен пасторлары, әсіресе Гронинген провинциясынан келгендер басқарды, бірақ жаңа конфессияның мүшелері Нидерландының барлық аймақтарынан келді. Реформация шіркеуінен кетудің себептері: ғибадат кезінде гимндерді (ексклюзивті псалмодияға қарсы) пайдалану, қауымға еркін кіруге рұқсат беру, рақымды бос түсіндіру, масондыққа мүшелікке рұқсат беру және жастарға катехизистік білім беруден бас тарту. Екі жыл бойы конфессияның біртұтас атауы болған жоқ. 1859 жылы Hollandsche Gereformeerde Kerk (Голландия реформация шіркеуі) қабылданды, ол 1861 жылы Free Dutch Reformed Church (Еркін голланд реформация шіркеуі) болып өзгертілді (голланд тіліндегі аудармасы белгісіз). Екі жылдан кейін Ware Hollandsche Gereformeerde Kerk (Нағыз голланд реформация шіркеуі) бекітілді, ол 1880 жылы Hollandsche Christelijke Gereformeerde Kerk (Голландияның христиандық реформация шіркеуі) болып өзгертілді. 1894 жылы қауымдар Christian Reformed Church (Христиандық реформация шіркеуі) атауын да қолдана алды. 1904 жылы Христиандық реформация шіркеуі толыққанды қабылданды, ол 1974 жылы Солтүстік Америкадағы Христиандық реформация шіркеуіне айналды. 1875 жылы конфессия Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында теологиялық мектеп ашты. Мектептің дайындық бөлімі Кальвин колледжіне, ал теологиялық бөлімі Кальвин теологиялық семинариясына айналды. 1880 жылға қарай конфессия 42 қауымға дейін өсті. Он жылдан кейін олардың саны 11 штатта орналасқан 100-ге жетті. 1890 жылдары Шынайы протестанттық голланд реформация шіркеулерінің қауымдары (Нью-Йорк және Нью-Джерсиде орналасқан) CRC-ге қосылды. ХХ ғасырда Германия реформация шіркеулері таратылғаннан кейін бірқатар қауымдар да КРК-ға қосылды. 1920 жылы конфессия 350 қауымға дейін өсті. Сол кезде АҚШ-қа шамамен 350 000 голланд иммигранты келген, олардың кейбіреулері 1880 жылдан бері голланд реформатор дәстүрінде болған және голланд неокальвинист теолог, журналист және мемлекет қайраткері Абрахам Куйпердің ықпалына түскен (ол 1901–1905 жылдары Нидерландының премьер-министрі болды). Ол Gereformeerde Kerken газетін, Амстердам еркін университетін және Антиреволюциялық саяси партияны құрды. 1920 жылдардың басында КРК жалпы рақымға қатысты үш доктриналық мәселені қабылдады. Үш пастор, Герман Хоексема, Джордж Опхофф және Генри Данхоф, реформаторлық мойындауларға қайшы келетін үш мәселені қабылдамағандықтары үшін қызметтен шеттетілді. Бұл дау үш пастор мен олардың ізбасарларының КРК-дан кетіп, қазіргі Америкадағы протестанттық реформация шіркеулерін құруына әкелді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Канадаға голландтық кальвинистердің жаңа толқыны келді, олардың көпшілігі Куйпериандықтар болды. 1960 жылға қарай конфессияның жаңадан құрылған қауымдарының жартысы (288-дің 138-і) Канадада болды. 1950 жылдардың басында Америкадағы протестанттық реформация шіркеулері ішіндегі бөліну оның мүшелерінің үштен екі бөлігінің православиелік протестанттық реформация шіркеуін құруына әкелді, ол 1961 жылы CRC-ге қосылды.
The Christian Reformed Church (CRC) split from the Reformed Church in America (then known as the Dutch Reformed Church) in an 1857 secession. This was rooted in part as a result of a theological dispute that originated in the Netherlands in which Hendrik De Cock was deposed for his Calvinist convictions, leading there to the Secession of 1834–35. For the CRC founders in America, the RCA then appeared to contain problems similar to those that they had seen in the State Church in the old country. Gijsbert Haan (January 3, 1801 – July 27, 1874) was the leader in the 1857 Secession of Dutch Americans from the Reformed Church in America and the creator of the Christian Reformed Church in the United States and Canada. In 1857, four churches with about 130 families (about 10 percent of the Dutch immigrant church members in West Michigan at the time) seceded. In March, the Noordeloos church of the Classis of Holland, Michigan, left the Reformed Church in America. On March 19, some members of Second Reformed Church, Grand Rapids, Michigan, organized a church that became First CRC, Grand Rapids, Michigan. On April 8, churches in Graafschap and Polkton also left the Classis of Holland. Two ministers, Koene van den Bosch and Hendrik Klijn, joined the separatists, although Klijn returned to the Reformed Church six months later. The new denomination that formed from this secession was led by elders and ministers from the churches in the northern Netherlands, especially from the province of Groningen, that had organized after the 1834 secession in the Netherlands, although members of the new denomination came from all parts of the Netherlands. The reasons given for leaving the Reformed Church were the use of hymns (versus Exclusive psalmody) during worship, allowing free access to communion, lax interpretation of grace, permitting membership in Freemasonry, and failure to provide catechetical instruction to young people. For the two years, the denomination had no corporate name. In 1859, Holland Reformed Church (Hollandsche Gereformeerde Kerk) was adopted, which was changed to Free Dutch Reformed Church (no record of a Dutch translation) in 1861. Two years later, True Dutch Reformed Church (Ware Hollandsche Gereformeerde Kerk) was approved, which was changed to Holland Christian Reformed Church (Hollandsche Christelijke Gereformeerde Kerk) in 1880. In 1894 congregations also could use Christian Reformed Church (Christelijke Gereformeerde Kerk) as well. The full adoption of Christian Reformed Church came in 1904, which became Christian Reformed Church in North America in 1974. In 1875, the denomination opened a theological school in Grand Rapids, Michigan. The Preparatory Department of the school became Calvin College, while the Theological Department became Calvin Theological Seminary. By 1880 the denomination had grown to 42 congregations. Ten years later the number had grown to 100 located in 11 states. During the 1890s congregations from the True Protestant Dutch Reformed Church (located in New York and New Jersey) joined the CRC. During the 20th century a number of congregations from the disbanding German Reformed Churches also joined the CRC. By 1920, the denomination had grown to 350 congregations. At that time an estimated 350,000 Dutch immigrants had come to the United States, some of whom were in the Dutch Reformed tradition that since the 1880s was influenced by Abraham Kuyper, a Dutch Neo Calvinist theologian, journalist, and statesman (he served as Prime Minister of the Netherlands, 1901 1905). He founded the Gereformeerde Kerken, a newspaper, the Free University of Amsterdam, and the Anti Revolutionary Political Party. During the early 1920s, the CRC adopted three doctrinal points regarding common grace. Three ministers, Herman Hoeksema, George Ophoff, and Henry Danhof were deposed for rejecting three points as being contrary to the Reformed confessions. The dispute led to the three ministers and their followers leaving the CRC and forming what is now the Protestant Reformed Churches in America. After the Second World War, a new wave of Dutch Calvinist immigration occurred to Canada, most of which were Kuyperian. By 1960, half of the denomination's new congregations (138 of 288) were in Canada. In the early 1950s, a division within the Protestant Reformed Churches in America led to about three fifths of its members forming the Orthodox Protestant Reformed Church, which joined the CRC in 1961.
Экуменикалық серіктестіктер
1975 жылы КРК Солтүстік Америка Пресвитериандық және Реформалық Кеңесін (NAPARC) құруға Православ Пресвитериандық шіркеу (OPC), Солтүстік Америка Реформалық Пресвитериандық шіркеуі (RPCNA), Реформалық Пресвитериандық шіркеу, Евангелиелік Синод (RPCES) және Америкадағы Пресвитериандық шіркеу (PCA) қосылды. 20-шы ғасырдың соңғы онжылдықтарында Синод кейбір консервативті мүшелері мен бұрынғы бауырлас деноминациялар қабылдамаған жаңашылдықтарды қабылдады. КРК-дегі жағдайға алаңдаған дін қызметкерлерінің тобы 1981 жылы Mid America Reformed Seminary-ді құрды, ал сол кезде бұрынғы КРК қауымдарын қамтитын Православтық Христиандық Реформалық шіркеулер (OCRC) федерациясы құрылды. 1995 жылы әйелдерді дін қызметкерлеріне бекіту шешімі Солтүстік Америкадағы Біріккен Реформалық шіркеулердің (URC) құрылуына және 1997 жылы КРК пен OPC және PCA арасындағы бауырластық қарым-қатынастың үзілуіне әкелді. Әйелдерді дін қызметкерлеріне бекіту шешімі салдарынан NAPARC 1999 жылы КРК-нің мүшелігін тоқтатты және 2001 жылы оны мүшелікten шығарды. Бұл біртіндеп өзгеру консервативті қауымдардың бір бөлігінің кетуіне себеп болды, олардың көпшілігі PCA, OPC немесе URC-ге қосылды. 2008 жылы OCRC таратылды және мүше шіркеулер URC-ге қосылды. КРК 1946 жылы Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында құрылған Реформалық Экуменикалық Кеңестің негізін қалаушы мүшесі болды. КРК көп жылдық тартынғаннан кейін 2002 жылы Реформалық шіркеулердің Әлемдік Альянсына қосылды, себебі бұл ұйымның мүшелері мен бағдарламасы либералды деп есептелді. 2010 жылы Реформалық Экуменикалық Кеңес және Реформалық шіркеулердің Әлемдік Альянсы КРК ұйымдастырған Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы бірлескен отырыста Реформалық шіркеулердің Әлемдік қауымдастығын құру үшін бірікті. КРК сондай-ақ Канада Шіркеулер Кеңесіне, Канада Евангелистік қауымдастығына, Әлемдік Реформалық қауымдастығына және Евангелистердің Ұлттық қауымдастығына мүше. КРК АҚШ-тағы Christian Churches Together және Global Christian Forum-ға қатысады. 2016 жылғы мәліметтер бойынша КРК әлемдегі 39 деноминациямен екіжақты қарым-қатынас орнатқан: 24-і "әулиелік серіктестікте"; 10-ы "диалог жүргізіп жатыр"; ал бесеуі "жауапты серіктестікте". Солтүстік Америкада КРК Америкадағы Реформалық шіркеумен (одан 1857 жылы бөлініп шыққан) және Евангелиялық Пресвитериандық шіркеумен, сондай-ақ ECO: Евангелиялық Пресвитериандардың Келісімімен діндік серіктес болып табылады.
In 1975 the CRC joined the Orthodox Presbyterian Church (OPC), Reformed Presbyterian Church of North America (RPCNA), the Reformed Presbyterian Church, Evangelical Synod (RPCES) and the Presbyterian Church in America (PCA) in forming the North American Presbyterian and Reformed Council (NAPARC). In the last decades of the 20th century, the Synod enacted innovations that were rejected by some of its more conservative members and one time sister denominations. Out of concern about the state of affairs in the CRC, a group of ministers formed the Mid America Reformed Seminary in 1981, and around the same time a federation of churches known as the Orthodox Christian Reformed Churches (OCRC), comprising some former CRC congregations, was formed. The 1995 decision to ordain women led to the formation of the United Reformed Churches in North America (URC), and the severing of fraternal relationships between the CRC and the OPC and PCA in 1997. Because of the decision to ordain women, NAPARC suspended the CRC from membership in 1999 and expelled it in 2001. This gradual shift has spurred some of the more conservative congregations to leave; a significant number of these have ended up in the PCA, OPC, or URC. In 2008, the OCRC dissolved and member churches joined the URC. The CRC was a charter member of the Reformed Ecumenical Council, which organized at Grand Rapids, Michigan in 1946. The CRC joined the World Alliance of Reformed Churches in 2002 after many years of hesitation due to what was seen as the more liberal membership and agenda of that body. In 2010, the Reformed Ecumenical Council and World Alliance of Reformed Churches merged to form the World Communion of Reformed Churches at a joint meeting hosted by the CRC in Grand Rapids, Michigan. The CRC also belongs to the Canadian Council of Churches, the Evangelical Fellowship of Canada, the World Reformed Fellowship, and the National Association of Evangelicals. The CRC participates in Christian Churches Together in the United States and in the Global Christian Forum. As of 2016 the CRC has bilateral relationships with 39 denominations around the globe: 24 are in "ecclesiastical fellowship;" 10 are "in dialogue;" and five are in "corresponding fellowship." In North America, the CRC is denominational partners with the more mainline Reformed Church in America (from which it had split in 1857) and in ecclesiastical fellowship with the Evangelical Presbyterian Church and ECO: A Covenant Order of Evangelical Presbyterians.
Діндік нормалар
КРК ресми түрде Экуменикалық Символдарға – Апостолдық Символға, Никеялық Символға және Афанасиандық Символға, сондай-ақ үш Реформацияланған Мойындауларға, көбінесе Біртұтастықтың Үш нысаны деп аталатын: Бельгиялық Мойындауы, Гейдельберг Катехизмі және Дорт канондарына бас иеді. 1986 жылы КРК «Біздің әлем Құдайға тиесілі: Заманауи куәлік» деген атаумен сенім туралы мәлімдеме жасады, онда секуляризм, жекешілік және релятивизм сияқты мәселелер талданды. Бұл мәселелер «біз өмір сүріп жатқан шақтағы сенімге қатысты ерекше сын-қатерлер» деп есептелді. Конфессиялық мәртебесі болмаса да, ол Реформацияланған Мойындаулардың мұрасы шеңберінде КРК сенімдерін гимн сияқты білдіруге, әсіресе бүгінгі шіркеу алдында тұрған мәселелерді шешуге бағытталған. «Заманауи куәлік» 2008 жылы қайта қаралып, жаңартылды. КРКNA-ның қолындағы екінші Заманауи куәлік – 1982 жылы Оңтүстік Африкадағы Реформацияланған шіркеулерде африкаанс тілінде жазылған Белхар Мойындауы.
The CRC officially subscribes to the Ecumenical Creeds—the Apostles' Creed, the Nicene Creed, and the Athanasian Creed—as well as three Reformed Confessions, commonly referred as the Three Forms of Unity: the Belgic Confession, the Heidelberg Catechism, and the Canons of Dort. In 1986, the CRC formulated a statement of faith titled "Our World Belongs to God: A Contemporary Testimony" which addresses issues such as secularism, individualism, and relativism. These issues were seen as "unique challenges of faith presented by the times in which we live". While not having confessional status, it is meant to give a hymn like expression of CRC beliefs within the heritage of the Reformed confessions, especially addressing issues that confront the church today. The Contemporary Testimony was reviewed and updated in 2008. The second Contemporary Testimony held by the CRCNA is the Belhar Confession, a testimony written in Afrikaans in 1982 from Reformed churches in South Africa.
Әлеуметтік мәселелер
Реформациялық шіркеу бірқатар әлеуметтік мәселелер бойынша өз ұстанымын білдірді. Осы ұстанымдардың қорытындылары мен толық есептерге, нақты мәлімдемелермен бірге, crcna.org сайтында қол жетімді. Шіркеу жүктілік "ананың өміріне нағыз қауіп төндірген" жағдайларды қоспағанда, абортқа қарсы. Шіркеу "барлық адам өмірінің ерекше құндылығын" "ұрықтану сәтінен" бастап растайды. Сенушілер қалаған емес жүктілікке тап болғандарға "икемділік" көрсетуге шақырылады, тіпті олар аборттың "зор қасіретіне" қарсы сөйлесе де. 2010 жылы Синод "Әлеуметтік әділет және аштықпен күресу кеңсесін (OSJ) абортқа қарсы шіркеу ұстанымын батыл қорғауға және шіркеулерге адам өмірінің қасиеттілігін насихаттауға көмектесуге нұсқау беру" ұсынысын қабылдады (Синодтың шешімдері, 2010, 883-бет). Көптеген басқа христиан діндерінен өзгеше, Реформациялық шіркеудің эвтаназия бойынша ресми ұстанымы жоқ. Дегенмен, 1972 жылғы Синодтың шешімдерін эвтаназияны да айыптау ретінде қарастыруға болады, себебі ол "ұрықтану сәтінен өлімге дейін, адамның дамуының кез келген кезеңінде кез келген адамның еріксіз немесе ойсыз жойылғандығына" қарсы. (Синодтың шешімдері, 1972, 64-бет). Реформациялық шіркеу Канада мен АҚШ-та заңды эвтаназияға ресми түрде қарсылық білдірді. Реформациялық шіркеу өлім жазасына қатысты орташа ұстанымға ие: "Реформациялық шіркеу қазіргі мемлекеттердің Киелі кітапқа, сенімге немесе принципке сәйкес өлім жазасын енгізуге және қолдануға міндетті емес екенін мәлімдеді. Алайда, ол Киелі кітаптың қазіргі мемлекеттерге өлім жазасын енгізуге және қолдануға құқық бар екенін мойындайды, егер ол ең жоғары сақтықпен қолданылса". Реформациялық шіркеу гомосексуализмді "біздің күнәлі әлеміміздің бұзылуын көрсететін бұзылған сексуалдық жағдай" деп санайды. Христиан гомосексуалистер "гомосексуализмді" істемеуі керек, ол "Киелі кітапта ашылған Құдайдың еркіне бағынумен қақтығысатын" "нақты гомосексуалистік іс-әрекеттер" деп анықталады. Христиан гомосексуалистерге шіркеу қауымында "мейірімді қолдау" көрсетілуі керек, сондай-ақ оларға "жазылуға және толықтыруға" көмектесу керек. Барлық христиандар сияқты, христиан гомосексуалистер де шәкірт болуға, қасиеттілікке және өздерінің сыйларын Патшалық ісіне пайдалануға шақырылады. Олар да, гетеросексуалдар сияқты, шіркеудің кеңселерінде және өмірінде қызмет етуге мүмкіндік алуға тиіс. Солтүстік Америкадағы Реформациялық шіркеу сонымен қатар масондыққа да қарсы.
The Christian Reformed Church has stated its position on a number of social issues. Summaries of those positions and references to full reports with exact statements can be found at crcna. org. The CRC is opposed to abortion except in cases when the "life of the mother is genuinely threatened" by her pregnancy. The church "affirms the unique value of all human life" from the "moment of conception". Believers are called upon to show "compassion" to those experiencing unwanted pregnancies, even while they speak out against the "atrocity" of abortion. In 2010, the Synod adopted a recommendation "to instruct the Office of Social Justice and Hunger Action (OSJ) to boldly advocate for the church's position against abortion, and to help equip churches to promote the sanctity of human life" (Acts of Synod 2010, p. 883)." Unlike many other Christian denominations, the CRC does not have an official stance on euthanasia. Their Acts of the 1972 Synod, however, can be interpreted as also a condemnation of euthanasia, since it opposes "the wanton or arbitrary destruction of any human being at any stage of its development from the point of conception to the point of death". (Acts of Synod 1972, p. 64) The CRC already expressed its official opposition to legal euthanasia both in Canada and the United States. The CRC has a moderate stance on the death penalty: "The CRC has declared that modern states are not obligated by Scripture, creed, or principle to institute and practice capital punishment. It does, however, recognize that Scripture acknowledges the right of modern states to institute and practice capital punishment if it is exercised with utmost restraint." The stance of the CRC is that homosexuality is "a condition of disordered sexuality that reflects the brokenness of our sinful world". Christian homosexuals should not pursue "homosexualism", defined as "explicit homosexual practice", which is "incompatible with obedience to the will of God as revealed in Scripture". Christian homosexuals should be given "loving support" within the church community, compassion, and support "towards healing and wholeness". Christian homosexuals, like all Christians, are called to discipleship, holy obedience, and the use of their gifts in the cause of the kingdom. Opportunities to serve within the offices and the life of the congregation should be afforded to them as to heterosexual Christians. The Christian Reformed Church in North America also opposes Freemasonry.
Саяси қатысу
CRC өзінің қауымдастығын біліммен қаруландырады және Канада мен АҚШ-тағы әлеуметтік әділеттілік мәселелерінің кең ауқымында мүшелерінің үгіл-қозғалысын ұйымдастырады. Ол мұны негізінен Әлеуметтік әділет және аштыққа қарсы күрес кеңсесі (OSJ) және Канададағы Қоғамдық диалог орталығы (CPD) арқылы іске асырады. CRC-нің нақты, Киелі кітапқа негізделген ұстанымдары мен белсенді үгіл-қозғалыс жұмыстары бар маңызды мәселелерге мыналар жатады: Абортты азайту немесе тоқтату, АҚШ иммиграциялық жүйесінің толыққанды реформасы, жаһандық кедейлік пен аштықты жою, Канада мен АҚШ-тағы жүйелі расизмге қарсы күрес, АҚШ және Канададағы халықтар тобына көбірек әділдік орнату, климаттық өзгерістерді қоса алғанда, Құдайдың жаратылысын қорғау үшін мемлекеттік және жеке сектордың күшін арттыруға ұйымдастыру, босқындарды қорғау және қайта орналастыру, сондай-ақ өз діні үшін қуғынға ұшырағандармен бірге тұру.
The CRC educates its constituency and mobilizes member advocacy on a wide range of social justice issues in Canada and the United States. It does so primarily through its Office of Social Justice and Hunger Action (OSJ) and the Centre for Public Dialogue (CPD) in Canada. Major issues on which the CRC has clear, biblically rooted positions and an active advocacy effort include: Reducing or ending abortion, comprehensive reform of the U. S. immigration system, ending global poverty and hunger, fighting systemic racism in both Canada and the U. S., achieving more justice for aboriginal groups in the U. S. and Canada, organizing for a stronger governmental and private sector response to care for God's creation – including climate change, refugee protection and resettlement, and standing in solidarity with those who are persecuted for their faith.
Миссиялар
КРК-нің Нигерияда, Оңтүстік Америкада, Оңтүстік-Шығыс Азияда және Навахо резервациясында миссионерлік жұмыстары мен рухани қызметтері бар. Резервациядағы ең белгілі шіркеулердің қатарында Зуни және Рехобот миссиялары бар. Рехобот 1903 жылы құрылған және үлкен шіркеуге айналып, айтарлықтай өсті, сондай-ақ 500-ден астам оқушысы бар тәуелсіз мектебі бар; Зуни өз қауымында да осыған ұқсас дамуды бастан өткерді. 1970 жылы Рехобот ауруханасы көршілес Галлап қаласына көшірілді. Рехобот 1951 жылы жоғары мектеп салды, ал 2018 жылы Девос отбасы қаржылаған жаңа жоғары мектеп салынды. Алғашқы Рехобот шіркеуі 1908 жылы салынған, бірақ қауым 2005 жылы жаңа ғимаратқа көшті.
The CRC has mission efforts and ministries in Nigeria, South America, Southeast Asia, and the Navajo reservation. Among the most prominent reservation churches are the Zuni and Rehoboth missions. Rehoboth was founded in 1903 and has grown significantly into a large church and has an independent school with over 500 students in grades K 12; Zuni has experienced the same in its community. The Rehoboth hospital moved to the neighboring town of Gallup in 1970. Rehoboth built a high school in 1951, and a new high school, funded by the DeVos family, was built in 2018. The first Rehoboth church was built in 1908, though the congregation moved to a new building in 2005.
Басқару
Шіркеу саясаты – шіркеудің басқару және ұйымдастыру нысаны. КДК (Христиандық реформацияланған шіркеу) епископтар (Рим католиктері, Біріккен методистер және епископалдық шіркеулер) және жергілікті қауымдар (конгрегациялық, баптистік, Мәсіх шәкірттері) басқаруымен ұйымдастырылған шіркеу саясатымен салыстырғанда, ақсақалдар басқаруымен ұйымдастырылған пресвитериандық шіркеу саясатын ұстанады. Ақсақалдар басқаруы Христиандық реформацияланған шіркеу тәртібінің негізгі қағидасы болып табылады, бірақ КДК саясаты пресвитериандық деноминациялардың саясатынан толыққанды ұқсамайды. Екі маңызды айырмашылық: КДК-де кеңсе иелерінің қызмет мерзімі шектеулі (ақсақалдар мен дьякондар мәңгілік емес, белгілі бір мерзімге сайланады) және пасторлар жергілікті қауыммен бекітіліп, құзыреттіліктері беріледі, аймақтық классис немесе пресвитериум емес. Тағы бір маңызды айырмашылық – КДК-дегі шіркеу саясатының діни маңызы жоқ, сондықтан Шіркеу тәртібі діни сенімдермен бірдей құқыққа ие емес. Шіркеу тәртібі діни сенімдер мен жарияламаларға бағынады, ал олар өз кезегінде – Киелі кітапқа. Христиандық реформацияланған шіркеуі үш деңгейлі жиналысқа ие: шіркеу кеңесі (жергілікті жиналыс, қауымның дьякондарынан, ақсақалдарынан және рухани қызметкерлерінен құралады), классис (аймақтық жиналыс, олардың 48-і бар: 37-сі АҚШ-та және 12-сі Канадада, ал біреуі халықаралық шекарада орналасқан) және синод (екі ұлттық жиналыс). Шіркеудің Синоды жыл сайын маусым айында өтеді, оған 192 делегат қатысады: әр классистен бір пастор, бір ақсақал және бір дьякон, сондай-ақ тағы бір кеңсе иесі. Шіркеудің орталық кеңселерi Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында және Онтарио провинциясының Берлингтон қаласында орналасқан. Солтүстік Америкадағы КДК әлемнің көптеген елдеріне миссионерлерді жіберді, онда христиандық реформацияланған шіркеулер құрылды, бірақ олар өздігінен ұйымдастырылып, Солтүстік Америка деноминациясынан тәуелсіздік алды.
Church polity refers to the form of governance and organization of a church. The CRC follows a Presbyterian form of church polity organized under governance by elders, as compared to Episcopal polities organized under governance by bishops (Roman Catholic, United Methodist, and Episcopal denominations) and Congregational polities organized under the governance of the local congregation (Congregational, Baptist, Disciples of Christ). Governance by elders is assumed throughout the Christian Reformed Church Order, but CRC polity is not exactly like that of Presbyterian denominations. Two particular differences include the fact that the CRC has limited tenure for officebearers (so elders and deacons serve terms, not forever), and ministers are ordained and credentialed by a local congregation, not the regional classis or presbytery. Another key difference is that church polity in the CRC does not have confessional status and, therefore, the Church Order does not have the same authority as the creeds. The Church Order is subordinate to the creeds and confessions, which are subordinate to Scripture. The Christian Reformed Church has three levels of assembly: the church council (local assembly, composed of a congregation's deacons, elders, and ministerial staff), the classis (regional assembly, of which there are 48: 37 in the United States and 12 in Canada, with one straddling the international border), and the synod (bi national assembly.) The church's Synod meets annually in June, with 192 delegates: a minister, an elder and a deacon from each classis, plus one other officebearer. Central offices of the church are located in Grand Rapids, Michigan, and Burlington, Ontario. The CRC in North America has sent missionaries to many countries around the world where Christian Reformed churches have been established, but these have organized on their own and are independent from the North American denomination.
Білім беру және агенттіктер
Реформалық оқыту білім беруге ерекше мән береді. Сондықтан, көптеген CRC мүшелері христиандық күндізгі мектептерді де, жоғары білімді де қолдайды. Бұл конфессияның АҚШ кеңселері орналасқан Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында Кальвин университеті мен Кальвин теологиялық семинариясына иелік етеді және оларды қаржылай қолдайды. Тарихи тұрғыдан алғанда, CRC-да диплом алған дін қызметкерлерінің көп бөлігі Кальвин семинариясында білім алған. Конфессиямен байланысты басқа колледждер: Куйпер колледжі (Гранд-Рапидс қаласында орналасқан), Иллинойс штатының Палос-Хайтс қаласындағы Троица христиан колледжі; Айова штатының Сиу-Центр қаласындағы Дордт университеті; Онтарио провинциясының Анкастер қаласындағы Redeemer университеті; Альберта провинциясының Эдмонтон қаласындағы Король университеті және Онтарио провинциясының Торонто қаласындағы Христиандық зерттеулер институтының аспирантурасы. Иллинойс штатының Палос-Хайтс қаласындағы Элим Христиандық қызметтері ерекше қажеттіліктері бар балаларға арналған мектеп ұсынады.
Reformed teaching puts an emphasis on education. As such, many CRC members support Christian day schools as well as post secondary education. The denomination owns and supports Calvin University as well as Calvin Theological Seminary in Grand Rapids, Michigan, where the denomination's U. S. offices are located. Historically most ministers ordained in the CRC were trained at Calvin Seminary. Other colleges associated with the denomination are Kuyper College (also located in Grand Rapids), Trinity Christian College in Palos Heights, Illinois; Dordt University in Sioux Center, Iowa; Redeemer University College in Ancaster, Ontario; The King's University in Edmonton, Alberta, and the post graduate Institute for Christian Studies in Toronto, Ontario. Elim Christian Services in Palos Heights, Illinois, offers a school devoted to the education of those with special needs.