Кіріспе

Ескі тілдердің қалай сөйленгенін түсіну процестері

Тілдік реконструкция – бір немесе бірнеше тілдің дәлелденбеген ата-баба тілінің ерекшеліктерін анықтау тәжірибесі. Реконструкцияның екі түрі бар:

Ішкі реконструкция бір тілдегі ерекшеліктерді сол тілдің бұрынғы кезеңі туралы қорытындылар жасау үшін пайдаланады, яғни ол тек сол тілдің мәліметтеріне негізделген. Салыстырмалы реконструкция, көбінесе жай ғана реконструкция деп аталады, салыстырмалы әдіс арқылы бір тілдік отбасыға жататын екі немесе одан көп туысқан тілдердің ата-бабасының ерекшеліктерін анықтайды. Осылайша реконструкцияланған тіл көбінесе прототіл (бір отбасының барлық тілдерінің ортақ ата-бабасы) деп аталады; мысалдарға Индоевропа және Дравид тілдері жатады. Тілдік реконструкция туралы мәтіндер реконструкцияланған формаларды расталған формалардан ажырату үшін әдетте жұлдызшамен (*) белгілейді. Прототілдегі түбірді реконструкциялауға негіз болатын расталған сөз рефлекс болып табылады. Жалпы алғанда, рефлекс – бұл ертерек форманың белгілі туындысы, ол расталған немесе реконструкцияланған болуы мүмкін. Бір түбірден алынған рефлекстер туыс сөздер болып табылады.

Әдістер

Біріншіден, ортақ прототілден туындаған деп есептелетін тілдерді топтастыру үшін белгілі бір критерийлерге сай болуы керек; бұл процесс субтоптастыру деп аталады. Бұл топтастыру тіл біліміне ғана негізделгендіктен, осы қадамды орындау үшін қолжазбалар және басқа да тарихи құжаттарды талдау қажет. Дегенмен, тіл білімінің шекаралары мәдениет пен этникалық жатақтың шекараларымен әрқашан сәйкес келеді деген тұжырым жасауға болмайды. Осы критерийлердің бірі – топтастырылған тілдер әдетте ортақ жаңалықтарды көрсетеді. Яғни, тілдер тарих барысында болған ортақ өзгерістерді көрсетуі керек. Сонымен қатар, көптеген топтастырылған тілдер ортақ сақталуға ие. Бұл бірінші критерийге ұқсас, бірақ өзгерістердің орнына екі тілде де сақталған белгілер болады. Тіл білімі, басқа да ғылыми салалардағыдай, қарапайымдылықты ұстануға тырысады, сондықтан тілдік реконструкция процесіндегі маңызды қағида – қолда бар деректерге сәйкес келетін ең аз санды фонемаларды анықтау. Бұл принцип фонемалардың дыбыстық ерекшеліктерін таңдағанда да көрінеді, себебі деректерге қатысты ең аз өзгерістерге алып келетін нұсқасы басымдыққа ие. Салыстырмалы реконструкция екі негізгі принципті пайдаланады: Көпшілік принципі және Ең табиғи даму принципі.