Ланкастер қамалы: Англияның Ланкашир аймағындағы ортағасырлық қамал мен бұрынғы түрме. Тарихы, шабуылдар, және теміржол станциясы атауы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ланкастердегі қамал, Ланкашир, Англия, бастапқыда "Ланкастер қамалы" деп аталған теміржол станциясы.
Castle in Lancaster, Lancashire, England
the railway station originally named "Lancaster Castle"
Ланкастер қамалы – Ланкастердегі ортағасырлық қамал және бұрынғы түрме. Оның ерте тарихы белгісіз, бірақ ол 11 ғасырда Лун өзенінен өтетін Рим бекінісі орнында салынған болуы мүмкін. 1164 жылы Ланкастер құрметі, қамалмен бірге, патшалық бақылауға көшті. 1322 және 1389 жылдары шотландтар Англияға шапты, Ланкастерге жетіп, қамалға зақым келтірді. Әскери қимылдар Англия азаматтық соғысына дейін қайталанбады. Қамал 1196 жылы алғаш рет түрме ретінде пайдаланылды, бірақ бұл аспектің маңыздылығы Англия азаматтық соғысы кезінде артты. Қамал ғимараттары Ланкастер герцогы ретінде Ұлыбритания монархына тиесілі; ғимараттың бір бөлігі Жоғарғы сот отырыстарын өткізу үшін қолданылады. 2011 жылға дейін ғимараттардың көп бөлігі Әділет министрлігіне Ланкастер түрмесі ретінде жалға берілді, содан кейін қамал Герцогтыққа қайтарылды. Қазір қамал аптаның жеті күні бойы ашық және толық масштабты қайта жаңарту жұмыстары жүргізілуде. 2019 жылы жаңартылған, монастырь ауласына қол жеткізуге мүмкіндік беретін үлкен, кең алаң бар. Кафеге жаңа бөлім салынды, ол ескі сыртқы қабырғаға тікелей орналасқан, оның биіктігі жақын орналасқан Ланкастер аббаттығының көрінісін ашу үшін төмендетілді. Бұл қамалға 21 ғасырда салынған алғашқы қосымша. Кафеге іргелес жаңартылған ғимарат Ланкастер университетіне қалалық кампус ретінде жалға берілді, онда шағын конференциялық залдар бар.
Lancaster Castle is a medieval castle and former prison in Lancaster in the English county of Lancashire. Its early history is unclear, but it may have been founded in the 11th century on the site of a Roman fort overlooking a crossing of the River Lune. In 1164 the Honour of Lancaster, including the castle, came under royal control. In 1322 and 1389 the Scots invaded England, progressing as far as Lancaster and damaging the castle. It was not to see military action again until the English Civil War. The castle was first used as a prison in 1196 although this aspect became more important during the English Civil War. The castle buildings are owned by the British sovereign as Duke of Lancaster; part of the structure is used to host sittings of the Crown Court. Until 2011 the majority of the buildings were leased to the Ministry of Justice as HM Prison Lancaster, after which the castle was returned to the Duchy's management. The castle is now open to the public seven days a week and is undergoing a large scale refurbishment. There is a large sweeping public piazza, allowing access to the cloistered area, renovated in 2019. A new section of the café has been built, against the old outer curtain wall, which was reduced in height to afford views of the neighbouring Lancaster Priory. This is the first 21st century addition to the castle. Another renovated building adjoining the café is leased to Lancaster University as a campus in the city with small conference facilities.
Өмірбаян
Біздің заманымыздың 60-73 жылдары аралығында Ланкастерде Лун өзенінен өтуге бағытталған төбеде римдік бекініс салынды. Римдіктердің Англияны басып алуының 5 ғасырдың басында аяқталуы мен 11 ғасырдың соңында Нормандардың басып алуы арасындағы Ланкастер туралы көп мәлімет белгілі емес. Қаланың жоспары римдік бекініс пен оған ілесіп келген азаматтық елді мекеннің әсеріне түсті; қала арқылы өтетін басты жол бекіністен шығысқа қарай созылған. 11 ғасырдың екінші жартысында Нормандардың басып алуынан кейін Ланкастер Нортумбрия графының билігінде болды; оған Англия және Шотландия патшалары таласқан. 1092 жылы Уильям II Карлайлды жаулап алып, Шотландиямен тұрақты шекара белгіледі. Көбінесе Ланкастер қамалы 1090 жылдары стратегиялық маңызға ие римдік бекіністің орнында салынған деп саналады.
Between 60 and 73 AD, a Roman fort was built at Lancaster on a hill commanding a crossing over the River Lune. Little is known about Lancaster between the end of the Roman occupation of England in the early 5th century and the Norman Conquest in the late 11th century. The layout of the town was influenced by the Roman fort and the associated civilian settlement; the main road through the town was the route that led east from the fort. After the Norman Conquest in the second half of the 11th century, Lancaster was part of the Earldom of Northumbria; it was claimed by the kings of England and Scotland. In 1092, William II established a permanent border with Scotland further to the north by capturing Carlisle. It is generally thought that Lancaster Castle was founded in the 1090s on the site of the Roman fort in a strategic location.
Қор
Қалдықтың іргетасын қашан және кім қалады, белгісіз, бірақ Ланкастер құрметіне бақылау жасайтын нормандық лорд Роджер де Пуату жауапты болды деп болжанады. Егер Роджер құрылысты бастаған болса, онда құрылысты ағаштан салған болар еді, мүмкін, оның қорғанысына римдік қамалдың жер жұмыстарын енгізген болар. Бастапқы қамалдың түрі белгісіз. Моттаның іздері жоқ, сондықтан бұл шеңберлік жұмыс болуы мүмкін – қоршалған дөңгелек бекініс. Роджер де Пуату 1102 жылы жаңа патша Генрих I-ге қарсы сәтсіз бүлікке қатысқаннан кейін Англиядан қашып кетті. Нәтижесінде король Ланкастер құрметін тәркіледі, оның ішінде қамал да болды. Құрмет бірнеше рет қожайынын ауыстырды. Генрих оны өзінің немере інісі, кейін патша болған Блуалық Стефанға берді. 1139 жылы Анархия басталғанда – Стивен мен императрица Матильда арасындағы Англия тағы үшін азаматтық соғыс – аймақта дүрбелең болды. Стивен өзінің солтүстік шекарасын 1141 жылы Шотландияның Давид I-іне құрметті басып алуға рұқсат беру арқылы қамтамасыз етті. Дәуіт осы уақытта қаланы қайта нығайтқан болуы мүмкін. Тергеудің жетіспеушілігіне байланысты Ланкастерге 12 ғасырдың ортасында қосымшалар енгізілгеніне айғақтар аз. Алайда, күзет мұнарасының белгісіз құрылысы Шотландия королі оны салу үшін жауапты болуы мүмкін дегенді білдіреді. Соғыс 1153 жылы аяқталды. Стивен қайтыс болғаннан кейін оның орнын Матильданың ұлы Генрих Плантагенет (кейіннен Генрих II патша) билейтіні туралы келісімге келді. Келісімнің бір бөлігі Шотландия королі Ланкастер құрметінен бас тартуға, оны Стивеннің ұлы Уильямға беруге тиіс еді. Уильямның 1164 жылы қайтыс болғаннан кейін Ланкастер құрметі Генрих II құрметті иеленіп алған кезде қайтадан патшалық бақылауға түсті. Қалалардың атқаратын қызметтерінің бірі түрме болды; қаланы осылай пайдаланғаны туралы алғашқы жазба 1196 жылы болды, бірақ оның рөлі Англия азаматтық соғысынан кейін әлдеқайда маңызды болды. 12 ғасырдан бастап монарх Ланкаширде бейбітшілікті сақтау үшін шериф тағайындады, бұл рөлді әдетте герцог орындап, қалаға орналасты. 12 ғасырдың аяғы мен 13 ғасырдың басында Норман басып алуы кезінде салынған көптеген ағаш қалалар таспен қайта салынды. Ланкастер осындай қалалардың бірі болды. Дербиширдегі Певерил қаласын салуға шамамен 200 фунт стерлинг жұмсалды, бірақ одан әлдеқайда үлкен масштабтағы, мысалы, үлкен Шато Гейлард сияқты шамамен 15 000 – 20 000 фунт стерлинг жұмсалды және оны аяқтау бірнеше жылды алды. Көптеген қалалардың шығындары белгісіз. Алайда, патша сарайларындағы жұмыстар көбінесе 1155 жылы басталған құбыр роллдарында жазылған. 1389 жылы болған қаладағы бұдан әрі қирату жаңа патша үшін ұят болар еді; оның қымбат ғимараттар салу бағдарламасы мұның алдын алуға көмектесті. Генри орнына салынған қақпа ғимараты екі мұнараның арасындағы өткелден басқа ештеңе емес, қарапайым құрылым болған, бірақ қайта салынған құрылым күзет мұнарасымен бәсекелесіп, қаланың ең мықты бөлігі болды. Содан бері қала патшаның меншігінде болып келеді. 1389 жылғы шотландтық шабуылдан кейін Ланкастер Англия азаматтық соғысына дейін ешқандай әскери қимылдарды көрмеді. 1578 жылы жүргізілген зерттеулер сарайды жөндеуге әкелді, оның құны 235 фунт стерлинг болды. Испандықтардың басып кіруі қаупі төнгендіктен, 1585 жылы қала нығайтылды. 1584 – 1646 жылдар аралығында Ланкастерде сенімдері үшін он бес католик өлім жазасына кесілді. 1612 жылы Ланкастер қаласында Педлдің бүлікшіл сотталуы болды.
As there are no contemporary documents recording the foundation of the castle, it is uncertain when and by whom it was started, but it is supposed that Roger de Poitou, the Norman lord in control of the Honour of Lancaster, was responsible. If it was Roger who began construction, the structure would have been built of timber, probably incorporating the earthworks of the Roman fort into its defences. The form of the original castle is unknown. There is no trace of a motte, so it may have been a ringwork – a circular defended enclosure. Roger de Poitou fled England in 1102 after participating in a failed rebellion against the new king, Henry I. As a result, the king confiscated the Honour of Lancaster, which included the castle. The Honour changed hands several times. Henry granted it to Stephen of Blois, his nephew and later king. When the Anarchy erupted in 1139 – a civil war between Stephen and Empress Matilda for the English throne – the area was in turmoil. Stephen secured his northern frontier by allowing David I of Scotland to occupy the Honour in 1141. It is possible that David refortified the castle at this time. Due to a lack of investigation, there is little evidence to suggest additions to Lancaster in the mid 12th century. However, the uncertain construction date of the keep means that the King of Scotland could have been responsible for building it. The war came to an end in 1153. It was agreed that after Stephen died, he would be succeeded by Henry Plantagenet (later King Henry II), Matilda's son. Part of the agreement was that the King of Scotland would relinquish the Honour of Lancaster, which would be held by William, Stephen's son. After William's death in 1164, the Honour of Lancaster again came under royal control when Henry II gained possession of the Honour. One of the functions castles served was as a prison; the first record of the castle being used in this way was in 1196, although the role became much more important after the English Civil War. Since the 12th century, the monarch appointed a sheriff to maintain the peace in Lancashire, a role usually filled by the duke and based at the castle. In the late 12th and early 13th century, many timber castles founded during the Norman Conquest were rebuilt in stone. Lancaster was one such castle. at Peveril Castle in Derbyshire cost around £200, although something on a much larger scale, such as the vast Château Gaillard cost an estimated £15,000 to £20,000 and took several years to complete. For many castles, the expenditure is unknown. However, work on royal castles was often documented in Pipe Rolls, which began in 1155. A further devastation of the town, as had been inflicted in 1389, would have been an embarrassment for the new king; his expensive programme of building at the castle helped protect against this. The gatehouse Henry replaced was probably a simple structure, no more than a passage between two towers, but the rebuilt structure rivalled the keep as the strongest part of the castle. Since then, the castle has remained in the ownership of the Crown. After the Scottish invasion of 1389, Lancaster saw no further military action until the English Civil War. A survey in 1578 led to repairs to the keep costing £235. With the threat of a Spanish invasion, the castle was strengthened in 1585. During the period 1584 1646 fifteen Catholics were executed in Lancaster for their faith. The notorious Pendle witches trial took place at Lancaster Castle in 1612.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғанда Ланкастерде жеңіл гарнизон орналасқан еді. 1643 жылдың ақпан айында парламенттік күштер қаланы басып алып, гарнизон құрып, қалаға жақын жерлерде бекініс салуға кірісті. Жауап ретінде роялистер Ланкастерді қайтарып алу үшін әскер жіберді. Сыртқы қорғаныстар наурыз айында түсті; Престоннан Ланкастерге парламенттік күштер келген кезде қамалға жасалған қоршау екі күнге ғана созылды. Роялистер сәуір және маусым айларында Ланкастерді қайта басып алуға тырысты, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды; қала мен қамал соғыс аяқталғанға дейін Парламенттің бақылауында болды. "Ланкастер қамалының барлық қабырғаларын бұзу керек" деген бұйрық берілді. Қамалдың қадірсіздігіне, оның ішінде құдық мұнарасын бұзуға байланысты, ол әскери мағынада қажетсіз болып қалды. Кейбір квакерлер, соның ішінде 1660 жылы Джордж Фокс, саяси тұрғыдан қауіпті деп танылып, қамалға қамалды. Түрме реформаторы Джон Говард (1726–1790) 1776 жылы Ланкастерге сапар шегіп, түрмедегі жағдайды бағалады. Оның реформаларға бағытталған күш-жігерінің нәтижесінде елдегі түрмелердегі тұтқындар жынысы мен жасаған қылмысының түріне қарай бөліне бастады. Сонымен қатар санитарлық жағдай да жақсартылды; 18-ғасырда түрмеде аурудан өлгендердің саны асылудан өлгендерден көп болды. Ғасырдың соңғы екі онжылдығында Ланкастер округтік түрмесін қайта жаңартуға шамамен 30 000 фунт стерлинг жұмсалды. Бұл жұмысты аяқтау үшін сәулетші Томас Харрисонға тапсырма берілді. Оның басшылығымен 1788 жылы готикалық стильде қамақшылар үйі салынды. Ерлер мен әйелдер үшін бөлек түрмелер салынды. Шире зал және Король соты 1798 жылы аяқталды. Харрисон уақытын Ланкастер және Честер қамалының Шире залы мен соттарын жобалау және салуға бөлді. Ланкастердегі жұмыс Франциямен соғыс салдарынан қаржының жетіспеуіне байланысты баяулады, және Харрисон жұмыстан босатылды, себебі әділет билеушілер бұл жұмыстың тым ұзаққа созылып жатқанын есептеді. Суретші Роберт Фрибернге 1800 жылы Ланкастер герцогы, король Георг III-ге көрсету үшін жұмыстың он екі акварельін салу үшін 500 фунт төленді. 1802 жылы қамалға қосымша қаржы бөлінді және Джозеф Гандиге Шире залы мен Король сотының ішкі бөлмелерін аяқтау тапсырылды. 1800 жылға дейін қамалдан өлім жазасына кесілгендер әдетте Ланкастер Мурға, қазіргі Эштон мемориалы орналасқан жерге жақын жерге асылып өлтірілді. Георгиандық стильде қаланы қайта жаңғыртудан кейін, жазаларды қамалға жақын жерде орындау ыңғайлырақ болады деп шешілді. Таңдалған орын "Асылу бұрышы" деп аталды. Ланкастер Англиядағы басқа соттарға қарағанда көбірек адамды өлім жазасына кескен сот ретінде танымал. Бұл 1835 жылға дейін Ланкастер қасақанасы бүкіл округтегі жалғыз сот болғандықтан және Манчестер мен Ливерпульді қоса алғанда, қарқынды дамып келе жатқан өнеркәсіптік орталықтарды қамтығандықтан болды. 1782 және 1865 жылдар аралығында Ланкастерде шамамен 265 адам асылып өлтірілді; жазаларды тамашалау үшін мыңдаған адам шіркеудің ауласына жиналатын. 1868 жылғы Капиталдық жазаны тоқтату туралы заңға түзету енгізу арқылы жазаларды жасырын түрде орындауға тыйым салынды, содан кейін қамал ішінде 6 жаза орындалды, алдымен Чапель баспалдағынан, кейіннен Асылу бұрышының ішкі қабырғасында салынған арнайы жаза орындау сарайында. Бұл сарай 20-ғасырдың ортасына дейін сақталды, және әлі күнге дейін "Атақ" деп аталады. Ланкастердегі соңғы жазалау (Томас Роклиф, кісі өлтіруші) 1910 жылы болды. Түрме 1916 жылы тұтқындар санының азаюына байланысты жабылды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстың бір бөлігінде ол неміс азаматтары мен әскери тұтқындарын ұстады. 1931-1937 жылдар аралығында қаланы округтік кеңес полиция қызметкерлерін даярлау үшін пайдаланды. Ланкастер 1954 жылдан бастап түрме ретінде қайтадан пайдалануға тағайындалды, ол кезде кеңес қаланы Ішкі істер министрлігіне жалға берді. Соңғы сот отырысы Ланкастерде 1972 жылы өтті. Сот пен түрме өте жақын болғандықтан және қамал қабырғаларының ішінде орналасқандықтан, Ланкастер жоғары қауіпсіздікті сот процестерін өткізу үшін пайдаланылды. Қамал 1955 жылы Ланкастер түрмесі ретінде ресми түрде ашылды, ол еркек тұтқындар үшін C санатындағы түрмеге айналды және Король сотының орны болды. 2010 жылдың шілдесінде Әділет министрлігі оны ескіргені және қымбатқа түсетіндігі үшін жабуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Түрменің жабылуы 2011 жылдың наурызында расталды.
At the outbreak of the Civil War Lancaster was lightly garrisoned. A small Parliamentarian force captured the castle in February 1643, established a garrison and set about building earthworks around the approaches to the town. In response, the Royalists dispatched an army to retake Lancaster. The outer defences fell in March; a siege of the castle lasted just two days as Parliamentarian reinforcements were heading to Lancaster from Preston. The Royalists unsuccessfully tried to recapture Lancaster in April and again in June; the town and castle remained under Parliament's control until the end of the war. Orders were given that "all the walls about [Lancaster Castle] should be thrown down". After the slighting of the castle, including the demolition of the Well Tower, it was militarily redundant. Some Quakers, including in 1660 George Fox, were held at the castle for being politically dangerous. Prison reformer John Howard (1726–1790) visited Lancaster in 1776 and noted the conditions in the prison. His efforts to instigate reform led to prisoners in gaols throughout the country being separated by gender and category of their crime. Improvements were also made to sanitation; in the 18th century more people died from gaol fever than by hanging. In the last two decades of the century, around £30,000 was spent rebuilding Lancaster's county gaol. Architect Thomas Harrison was commissioned to complete the work. Under his auspices, the Gaoler's House was built in 1788 in a Gothic style. Separate prisons were built for men and women. The Shire Hall and Crown Court were complete by 1798. Harrison had to divide his time between Lancaster and designing and building Chester Castle's Shire Hall and Courts; work at Lancaster slowed, partly because of dwindling funds due to war with France, and Harrison was released from the work as the Justices of the Peace felt it was taking too long. The artist Robert Freebairn was paid £500 to paint twelve watercolours of the work in 1800 to be presented to the Duke of Lancaster, King George III. In 1802 the castle received more funding and Joseph Gandy was commissioned to complete the interiors of the Shire Hall and Crown Court. Those sentenced to death before c. 1800 at the castle were usually taken to Lancaster Moor, near where the Ashton Memorial now stands, to be hanged. After the Georgian remodelling of the castle, it was decided it would be more convenient to perform executions nearer the castle. The spot chosen became known as Hanging Corner. Lancaster has a reputation as the court that sentenced more people to death than any other in England. This is partly because until 1835 Lancaster Castle was the only Assize Court in the entire county and covered rapidly growing industrial centres including Manchester and Liverpool. Between 1782 and 1865, around 265 people were hanged at Lancaster; the executions were frequently attended by thousands of people crowded into the churchyard. The Capital Punishment Amendment Act 1868 ended public executions, requiring that criminals be put to death in private, after which 6 executions were performed inside the castle, at first from the Chapel steps, then later in a purpose built execution shed, on the inside wall of Hanging Corner. This shed remained until the mid 20th Century, allegedly still containing the Gallows. The last execution (of Thomas Rawcliffe, murderer) at Lancaster took place in 1910. The prison closed in 1916 due to a national decrease in the number of prisoners, although for part of the First World War it held German civilians and military prisoners of war. Between 1931 and 1937 the castle was used by the county council to train police officers. Lancaster was once again designated for use as a prison from 1954 onwards when the council leased the castle to the Home Office. The last Assizes were held at Lancaster in 1972. As the court and prison were so close, and contained within the castle walls, Lancaster was used for high security trials. The castle formally opened as HM Prison Lancaster in 1955, becoming a Category C prison for male inmates, and a venue for the Crown Court. In July 2010 the Ministry of Justice announced it was intending to close it, stating it was outdated and costly. The prison closure was confirmed for March 2011.
Ағымдағы жағдай
Патшалық соты қамалға отырысын жалғастыруда. Түрменің жабылуы қамалды келушілер мен туристерге тұрақты түрде тамашалауға ашуға мүмкіндік береді. Қазіргі уақытта келушілерге мұнараларға, қабырғаларға, қорғандарға және түрмелерге кіруге рұқсат жоқ, бірақ аптаның жеті күні қамал бойынша шектеулі экскурсиялар ұйымдастырылады. Қасқыр ауласы 2013 жылдың мамыр айында аптаның жеті күні жұртшылыққа ашылды және қазір «NICE @ The Castle» кафесі бар, сондай-ақ ай сайын тұрақты шаралар өткізіледі. Пендл сиқыршыларының сотының 400 жылдығын еске алу үшін «Ланкашир сиқыршылары жолы» деп аталатын жаңа ұзақ қашықтыққа арналған жаяу жол құрылды. Стивен Роу жасаған он үш жол көрсеткіші, олардың әрқайсысына Кэрол Энн Даффидің өлең жолдары жазылған, жол бойына орнатылды, ал оныншысы осы жерде орналасқан, ол жолдың соңғы нүктесін көрсетеді.
The Crown Court continues to sit at the castle. Closure of the prison will eventually allow the castle to be opened to visitors and tourists as a permanent attraction. In the meantime, while access to the keep, towers, battlements and dungeons is currently denied to visitors, the castle operates limited guided tours seven days a week. The Castle Courtyard opened to the public seven days a week in May 2013 and now has a cafe, NICE @ The Castle and regular events now take place every month. To commemorate the 400th anniversary of the trials of the Pendle witches, a new long distance walking route called the Lancashire Witches Walk has been created. Ten tercet waymarkers, designed by Stephen Raw, each inscribed with a verse of a poem by Carol Ann Duffy have been installed along the route, with the tenth located here, to mark the end point.
Қайта жаңарту
2011 жылдан бері қамалдың кең ауқымды қайта жаңарту жұмыстары жүргізіліп келеді. 2016 жылы «Тарихи Англия» Кип пен Гейтхаустағы емен және қарағай ағаштарының жылдық сақиналарын зерттеуді тапсырды. Киптің ішкі бөлігіндегі емен ағаштардың 1380 жылдары кесілгені анықталды, ал Ұлы залдың емен ағаштары, шамасы, он төртінші ғасырдың соңында немесе он бесінші ғасырдың басында кесілген. Гейтхаустағы емен ағаштар 1404 жылы немесе оған шамамен сол кезде кесілген болуы мүмкін. 2017 жылдың қыркүйегінде басталып, 2019 жылдың қарашасында аяқталған соңғы кезең бұрынғы түрме асханасының ауласын ашты. Бұл кезеңде жаңа оқу орталығы және 5000 шаршы футтан астам аумақ құрылды, онда Герцогтық ескі ас үйдің бір бөлігін жергілікті кофе қуырушылар мен шай саудагерлері, 1837 жылы құрылған J. Atkinson & Co. компаниясына кафе ашу үшін жалға берді.
A large scale refurbishment of the castle has been underway since 2011. In 2016 Historic England commissioned a tree ring analysis of oak and pine timbers in the Keep and Gatehouse. The oak timbers in the Keep's undercroft were shown to have been felled in AD 1380s, whilst those from the Great Hall were probably felled slightly later, towards the end of the fourteenth century or very early fifteenth century. The oak timbers in the Gatehouse were probably felled in, or around, AD 1404. The latest phase, started in September 2017 and completed in November 2019, has opened up the former prison kitchen yard. This phase created a new teaching centre, as well as more than 5,000 sq ft of space, in which the Duchy has leased a section of the old kitchen to local coffee roasters and tea merchants, J. Atkinson & Co. (established 1837) to run a café.
Орналасу
Қалқа – қамалдың ең көне бөлігі. Қалқаның қашан салынғаны нақты белгісіз, бірақ шамасы 12 ғасырға дейін салынған болуы мүмкін. Ортағасырлық зал қалқаның оңтүстік-батысында орналасқан және 1796 жылы қамалдың жаңартылуы кезінде бұзылып алынған. 1362 жылдан 1399 жылы қайтыс болғанға дейін Ланкастер герцогы осы қамалға ие болған. Екі жартылай сегізбұрышты мұнаралар, қорғаушы тормен қорғалған өткелді екі жағынан қоршап тұр. Қақпа үстінен тік шыққан қоршаулар, қорғаушыларға төмендегі шабуылдаушыларға оқ-дәрі жаудыруға мүмкіндік берген. Қақпаның үстінде Англия патшаларының гербімен шектелген әулие мүсіні орналасқан орын бар. Аңызға сүйене отырып, 19 ғасырда бос қалған орынға Джон Гонттың мүсіні қойылды. Бұл бекініс "Wery Wall" деп аталатын қабырғамен қоршалған, ол "жасыл қабырға" деп аударылады деп есептеледі. Қорғаныс орғылы бар, "жойылмас масса" деп сипатталған қабырға туралы сэр Бернард Берк өзінің "Англияның тарихи жерлері" атты кітабында, 1849 жылы жазғаннан 100 жыл бұрын оның көбірек жерлерде көрінген болуы мүмкін деген болжам жасаған. Дегенмен, қабырғаның қайда орналасқаны әлі анық емес.
The keep is the oldest part of the castle. It is uncertain when the keep was built, although it probably dates to the 12th century The medieval hall stood south west of the keep and was dismantled in 1796 during the remodelling of the castle. Duke of Lancaster from 1362 to his death in 1399. Two semi octagonal towers flank a passageway protected by a portcullis. Battlements project over the gatehouse, and would have allowed defenders to rain missiles on attackers immediately below. Above the gate is a niche which would originally have contained a statue of a saint, flanked by a coat of arms of the kings of England. Because of the legend, a statue of John of Gaunt was placed in the empty niche in the 19th century. the fort was surrounded by the "Wery Wall" which is believed to translate as the 'green wall'. The wall, described as being a 'indestructible mass' with a defensive ditch, In his book The Historic Lands of England, Sir Bernard Burke suggests the wall may have been visible in more places 100 years prior to his writing in 1849. However, it is unclear where the wall would have been.