Орта пермде тіршілік еткен, Африка, Ресей, Қытай және Бразилияда табылған ірі, ет жейтін антеозаврлар туралы мақала. Қаңқасы, тістері және мінез-құлқы сипатталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жойылып кеткен терапсидтер клады.
Extinct clade of therapsids
Антеозаврлар – Оңтүстік Африка, Ресей, Қытай және Бразилиядан ортаңғы перм кезеңінен белгілі, ірі, примитивті ет жейтін диноцефалиялық терапсидтердің тобы. Олардың үлкен кәдімгі тістері мен кесу тістері және қысқа аяқтары болған. Кейбірлері өте ірі өсіп, ұзын бас сүйектерімен өз заманындағы ең ірі жыртқыштарға айналған. Олар ортаңғы перм кезеңінің соңында жойылды, бұл олардың жеген мүмкін травоядғы Тапиноцефалияның жойылуының салдары болуы мүмкін.
Anteosaurs are a group of large, primitive carnivorous dinocephalian therapsids with large canines and incisors and short limbs, that are known from the Middle Permian of South Africa, Russia, China, and Brazil. Some grew very large, with skulls long, and were the largest predators of their time. They died out at the end of the Middle Permian, possibly as a result of the extinction of the herbivorous Tapinocephalia on which they may have fed.
Сипаттама
Антеосауриялар Тапиноцефалиядан бірқатар белгілермен ерекшеленеді, мысалы, өте ірі клық тістер, дөңгелек тәжді жақ тістері және премаксилланың жоғары қарай иілуі, соның салдарынан ауыздың алдыңғы бөлігі күшті иіледі. Әсіресе, Anteosaurus сияқты дамыған түрлерінде бас сүйегінің жоғарғы сүйектерінің қалыңдауына бейімділік байқалады, бұл баспен ұруға қабілетті екенін көрсетеді. Сонымен қатар, эпифиз (үшінші көз) үшін үлкен канал бар; бұл жануардың күндізгі және маусымдық циклдарымен байланысты болуы мүмкін. Иық белдеуі салыстырмалы түрде жеңіл, тар иық сүйегі, кіндік сүйегі және жапырақша тәрізді сүйекке ие. Жамбас сүйегі (фемур) жіңішке және иілген. Олар өз өлшемдеріне қарамастан, шапшаң жануарлар болғанға ұқсайды. Аяқтары қысқа, ал бас сүйегі ұзын, тар және ауыр. Кемінде кейбір туыстарда құйрығы өте ұзын.
The Anteosauria are distinguished from the Tapinocephalia by a number of features, such as very large canines, cheek teeth with bulbous crowns, and an upturning of the premaxilla, so that the front of mouth curves strongly upwards. There is a tendency especially in more advanced forms such as Anteosaurus towards thickening of the bones of the top of the skull, indicating head butting behaviour. There is a large canal for the pineal organ (third eye); probably tied in with the animal's diurnal and seasonal cycles. The shoulder girdle is fairly light, with a narrow interclavicle, clavicle, and scapular blade. The femur (thigh bone) is slender and curved. These were, in spite of their size, probably quite agile animals. The limbs are short and the skull long, narrow, and heavy. The tail is very long in at least some genera.
Эволюциялық қатынастар
Ертедегі орыс (Бунстра 1972) және қытай (Рубидж және Сидор 2001) антеозаврлары диноцефалиандардың ең алғашқы өкілдері деп саналады, бірақ этемменосухидтер негізгі топқа жатады деген пікір де бар (Кемп, 1982, Кинг 1988). Олар пеликозаврлармен (Карролл 1988) және биармосухидтермен (Чудинов 1965) ортақ белгілерге ие, сондай-ақ Тапиноцефалиямен бірге Терапсидтердің алғашқы, кең ауқымды эволюциялық таралуының бір бөлігін құрайды (Рубидж және Сидор 2001). Қазірге дейін түрлі таксондар арасындағы филогенетикалық байланыстарды егжей-тегжейлі зерттеу жұмыстары аз ғана жасалған.
The early Russian (Boonstra 1972) and Chinese (Rubidge & Sidor 2001) anteosaurs are generally considered the most primitive of the dinocephalians, although it has also been suggested (Kemp, 1982, King 1988) that the estemmenosuchids are more basal. They have featured in common with pelycosaurs (Carroll 1988) and Biarmosuchians (Chudinov 1965), and, with the Tapinocehalia, are part of the first major evolutionary radiation of the Therapsida (Rubidge & Sidor 2001). So far, little work has been done on detailed phylogenetic relationships between the various taxa.
Экология
Титанофонеус сияқты антиозаврлардың дене күйі примитивті болды. Аяқтар денесінің астына жиырылмаған, керісінше, жайылып жатқандай болды. Олсон (1962) орыс диноцефалиялық жиынтықтары су ортасына байланысты екенін көрсетсе, Бунстра шамамен бір кездегі Антеозаврдың жартылай сулық, тайғақ келе жатқан крокодил сияқты жануар болғанын айтты. Ұзын құйрығы, нашар дамыған аяқтары және жайылып жатқан дене күйі олардың крокодил сияқты өмір салғанын көрсетеді. Дегенмен, қалың бас сүйегі олардың диноцефалиялық бас соғу әрекетін жасағанда құрлықта да жүріп-тұра алатынын көрсетеді. Бас соққысын жасайтын барлық басқа жануарлар – пахицефалозаврлар, титанотерлер, ешкілер және тауешкілер толығымен құрлықта тіршілік етеді немесе тіршілік етеді. Бұл жануарлар суда біраз уақыт өткен болуы мүмкін, бірақ көбелек маусымында құрлықта белсенді болып, аң аулау үшін құрлықта еркін жүргеніне сенуге болады.
The stance of a typical anteosaur, such as Titanophoneus, was primitive. Rather than the limbs being drawn in under the body, the stance was more sprawling. Olson (1962) notes that the Russian dinocephalian assemblages indicate environments tied to water, and Boonstra considered that the roughly contemporary Anteosaurus was a slinking crocodile like semi aquatic form. The long tail, weak limbs, and sprawling posture do indeed suggest some sort of crocodile like existence. However, the thickened skull roof indicates that these animals were quite able to get about on land, if they were to practice the typically dinocephalian head butting behavior. All other head butters, pachycephalosaurian dinosaurs, titanothere ungulates, and goats were or are completely terrestrial. Perhaps these animals spent some time in the water but were active on land during the mating season, and probably quite able to get about on land to hunt for prey.