Ботаникалық журнал: «Гүлзар» тарихы және суреттері
Curtis's Botanical Magazine
«Curtis's Botanical Magazine» – 1787 жылдан бері жарияланып келе жатқан ең көне ботаникалық журнал. Өсімдіктердің суреттері мен толық сипаттамалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ғылыми журнал
Scientific journal
"The Botanical Magazine"; немесе "Flower Garden Displayed" 1787 жылы жарық көрген суреттермен толық басылым. Ботаникалық журналдардың арасында ең ұзақ бездіріліп шығарылып келе жатқаны, көбінесе "Curtis's Botanical Magazine" деген атпен белгілі. Журналдың әр санында өсімдіктер туралы ресми, бірақ түсінікті тілмен сипаттамалар беріледі және екі ғасырлық ботаникалық суретшілердің еңбектерімен мәшһүр. Көптеген өсімдіктер алғаш рет осы журналдың беттерінде жарияланды, ал берілген сипаттамалар егжей-тегжейлі суреттер арқылы толықтырылды.
The Botanical Magazine; or Flower Garden Displayed, is an illustrated publication which began in 1787. The longest running botanical magazine, it is widely referred to by the subsequent name Curtis's Botanical Magazine. Each of the issues contains a description, in formal yet accessible language, and is renowned for featuring the work of two centuries of botanical illustrators. Many plants received their first publication on the pages, and the description given was enhanced by the keenly detailed illustrations.
Тарихы және профилі
1787 жылғы 1 ақпанда жарық көрген алғашқы саны Уильям Кертис тарапынан әсемдік пен ботаникалық журнал ретінде басталып, иллюстрацияланған басылым болды. Кертис – Кеу бағындағы дәріханашы және ботаник, ол бірнеше жыл бұрын жоғары бағаланған (бірақ жақсы сатылмаған) «Флора Лондиниенсис» атты еңбегін жариялаған еді. Басылым оқырмандарына сәндік және экзотикалық өсімдіктермен таныстырып, оларды октаво форматында ұсынды. Бұрын гүл суреттерін жоғары табысқа ие аудиторияға ұсынған суретшілер енді өздерінің туындыларын кеңірек оқырман қауымына қолжетімді форматта жариялау мүмкіндігіне ие болды. Суреттер бастапқыда мысқа түсірілген және мәтінді толықтыруға арналған қолмен боялған гравюралар болды. Жалпы оқырманға арналған анықтамалар бөлек көрсетілген егжей-тегжейлі суреттер арқылы берілді, олардың кейбіреулері бөлімдер түрінде ұсынылды. Бұған өсімдіктің қасиеттері, тарихы, өсу сипаттамалары және түрлердің кейбір жалпы аттары сипатталған бір-екі бет мәтін қоса берілді. Бірінші томның суреттерін негізінен Сиденхэм Эдвардс салған. Редакторлармен туындаған дау оның «Ботаникалық тізілім» атты бәсекелес басылымды бастауына себеп болды. Бірінші гравюраның («Iris persica») авторы – Джеймс Соверби, ал Эдвардстың оншақты туындысы да оған тиесілі болды. Алғашқы отыз томда гравюралар жасау үшін мысқа түсіру әдісі қолданылды, оларды қолмен бояу жұмысын трицаға дейін адам орындады. Басылымның тиражы 3000 данаға жететін, әр санында 3 гравюрадан тұратын болды. Өндіріс шығындарының өсуімен және сұраныстың артуымен бірге, тираж ішіндегі нәтижелер әртүрлі болуы мүмкін еді. Кейіннен машинамен бояуды қолдану суретшілердің жұмысына біркелкілік әкелді, бірақ бұл әдіс көптеген жылдар бойына бірдей егжей-тегжейлі суреттерді беруге мүмкіндік бермеді. Журнал алғашқы ботаникалық иллюстрациялар бойынша жетекші басылым болып есептеледі. Кертис 13 томды (1787–1800) аяқтағаннан кейін қайтыс болды, оның досы Джон Симс 1801 және 1807 жылдар аралығында (15–26 томдар) редакторлық қызметін атқарды және журналдың атын өзгертті. Уильям Хукер 1826 жылдан бастап редактор болып, ботаник ретіндегі тәжірибесімен және бәсекелес «Экзотикалық ботаника» журналының авторы ретіндегі білімімен үлкен үлес қосты. В. Дж. Хукер журналға суретші Уолтер Худ Фичті шақырды, ол қырық жыл бойы журналдың басты суретшісі болды. Жозеф Далтон Хукер 1865 жылы әкесінің ізін басып, Кью бағының директоры және оның журналының редакторы болды. Фич 1877 жылы Хукермен туындаған даудан кейін журналдан кетті, Хукер үшін бірнеше кітапқа суреттер дайындаған болатын. Осыдан кейін фотомеханикалық әдіс енгізілді. 1921 жылы Лилиан Снеллинг журналдың бас суретшісі болып тағайындалды және 1952 жылға дейін осы лауазымда қалды, өзінің қызметі кезеңінде 830-дан астам сурет пен гравюра жасады. 1929 жылдан бастап оған талантты суретші және ботаник Стелла Росс Крейг көмектесті, ол 1960 жылдарға дейін Кьюде жұмыс істеді және Кертистің басылымдарының ішінде көптеген басылымдарға 3000-нан астам сурет салды. Журнал 1984 жылдан 1994 жылға дейін «Кью журналы» деп аталды, бірақ 1995 жылы кеңінен сілтеме берілетін «Кертистің ботаникалық журналы» деген есімге қайта оралды. Ол Корольдік ботаникалық бақтар, Кью, тарапынан бау-бақша шаруашылығына, экологияға немесе ботаникалық суреттеуге қызығушылық танытқандар үшін басылым ретінде жариялануын жалғастыруда. Ботаникалық әдебиеттерде цитата келтіру үшін стандартты қысқарту түрі – «Кертистің бот. ж.» немесе «Ботаникалық журнал».
The first issue, published on 1 February 1787, was begun by William Curtis, as both an illustrated gardening and botanical journal. Curtis was an apothecary and botanist who held a position at Kew Gardens, who had published the highly praised (but poorly sold) Flora Londinensis a few years before. The publication familiarized its readers with ornamental and exotic plants, which it presented in octavo format. Artists who had previously given over their flower paintings to an affluent audience, now saw their work published in a format accessible by a wider one. The illustrations were initially hand coloured prints, taken from copper engravings and intended to complement the text. Identification by a general reader was given in exploded details, some of which were given as a section. This was accompanied by a page or two of text describing the plants properties, history, growth characteristics, and some common names for the species. The first volume's illustrations were mostly by Sydenham Edwards. A dispute with the editors saw his departure to start the rival The Botanical Register. The credit for the first plate (Iris persica) goes to James Sowerby, as did a dozen of Edwards contributions. The first thirty volumes used copper engraving to provide the plates, the hand colouring of these was performed by up to thirty people. An issue might have a circulation of 3000 copies, with 3 plates in each. As costs of production rose, and demand increased, results would be variable within a run. The later use of machine colouring would provide uniformity to the artists work, although the process could not give the same detail for many years. The magazine has been considered to be the premier journal for early botanical illustration. When Curtis died, having completed 13 volumes (1787–1800), his friend John Sims became editor between 1801 and 1807 (Volumes 15–26) and changed the name. William Hooker was the editor from 1826, bringing to it his experience as a botanist, and as author of the rival magazine, Exotic Botany. W. J. Hooker brought the artist Walter Hood Fitch to the magazine, this artist became the magazines principal artist for forty years. Joseph Dalton Hooker followed his father, becoming the Director of Kew Gardens in 1865, and editor of its magazine. Fitch resigned from the magazine in 1877 following a dispute with Hooker—for whom Fitch had been preparing illustrations for several books—and Hooker's daughter Harriet Anne Hooker Thiselton Dyer stepped in. A photomechanical process was implemented after this time. In 1921, Lilian Snelling, took over as chief illustrator on the magazine, a position she held until 1952, producing over 830 paintings and plates during her tenure From 1929, she was assisted by Stella Ross Craig, a talented illustrator and botanist who remained at Kew until the 1960s, contributing 3000 illustrations to many publications including Curtis's. It has been published continuously ever since, with a change of name to The Kew Magazine from 1984 to 1994. In 1995 the name reverted to that of the widely cited, Curtis's Botanical Magazine. It continues to be published by the Royal Botanic Gardens, Kew as a publication for those interested in horticulture, ecology or botanical illustration. The standard form of abbreviation is Curtis's Bot. Mag. or Botanical Magazine in the citation of botanical literature.