Томас Лупо: Елизавета және Яков дәуірінің ағылшын композиторы және виола шебері
Thomas Lupo the elder
Томас Лупо – қазақша: Англия композиторы және виола шебері. Елизавета I сарайындағы музыкант, виола консорты репертуарын дамытуға үлкен үлес қосты. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын композиторы және виола шебері Томас Лупо (7 тамыз 1571 жылы крещеніленген – бұл мүмкін желтоқсан 1627) – Елизавета және Яков дәуірлерінің соңындағы ағылшын композиторы және виола шебері. Орландо Гиббонс, Джон Копрарио және Альфонсо Феррабоско сияқты, ол виола ансамблі үшін репертуарды дамытушылардың бірі болды.
English composer and viol player
Thomas Lupo (baptised 7 August 1571 – probably December 1627) was an English composer and viol player of the late Elizabethan and Jacobean eras. Along with Orlando Gibbons, John Coprario, and Alfonso Ferrabosco, he was one of the principal developers of the repertory for viol consort.
Өмір
Ол бірнеше буынды қамтитын, көрнекті музыканттар отбасының мүшесі еді. Оның әкесі Жозеф Лупо, Венециядан шыққан скрипкашы және композитор, алдымен Антверпенге, содан кейін Лондонға келген; Томас сол жерде дүниеге келген болуы мүмкін. 1588 жылы ол королева Елизавета I сарайындағы скрипкалық ансамбльге қосылды – ол он алты жаста ғана болған, бірақ 1591 жылға дейін оның еңбегіне жалақы төленбегені белгілі. Томас өмірінің соңына дейін осы лауазымды немесе оның басқа түрлерін сақтап қалды. Яков дәуірінде ол ханзада Генрихтің (1610 жылдан кейін) және ханзада Чарльздың (1617 жылдан кейін) үй шаруашылықтарында қызмет етті. 1627 жылға сақталған құжатта оның қаржылық қиындыққа тап болғаны және кредиторларын төлеу үшін болашақ табысының 100 фунт стерлингін беруге мәжбүр болғаны көрсетілген: хабарламада оның әйелі оны мұндай іс жасауына күшпен кедергі келтіруге тырысқаны айтылған. Ол 1627 жылдың желтоқсан айында Лондонда қайтыс болды.
He was part of a distinguished family of musicians, who included several generations. His father was Joseph Lupo, a string player and composer from Venice who had come first to Antwerp, and then to London; Thomas was probably born there. In 1588 he joined the violin consort at the court of Queen Elizabeth I – he was only 16 – but evidently he was not paid for his service until 1591. Thomas retained this position, or variants thereof, for his entire life. During the Jacobean era, he served both in the households of Prince Henry (after 1610) and Prince Charles (after 1617). A surviving record from 1627 indicates that he was in financial trouble, and had to sign away £100 of his future income to pay off his creditors: the report goes on to state that his wife violently attempted to prevent him from doing so. He died in London, probably in December 1627.
Музыка және әсер
Лупо виоль-консорт репертуарының дамуындағы маңызды тұлғалардың бірі болды. Одан әрі, ол қасиетті вокалды музыканың көрнекті композиторы еді. Ол, мүмкін, патшалық скрипка ансамблі үшін көп мөлшерде музыка жазған, алайда оның дені сақталмаған; осы топтың анонимді репертуарының көп бөлігі Лупоның туындылары деп есептеледі. Лупо жазған виольға арналған музыканың көп бөлігі – екі, үш, төрт, бес және алты бөлімді шығармалар – Принц Чарльзтың үйінде қызмет еткен кезінде жазылған. Көптеген шығармаларында итальяндық мадригалдарды еске түсіретін контрапункттық және текстуралық стиль қолданылады, әсіресе бес және алты дауыстық шығармаларда: ол әсіресе Англияда кең танылған Маренционың стилін ұстанды, оның туындылары Николас Йонгедің 1588 жылғы «Musica transalpina» еңбегінің үлкен бөлігін құрады, бұл Англияда мадригалдарға сұраныс тудырды. Оның үш және төрт бөлімді музыкасы тәжірибелік сипатта, көбінесе сол заманғы басқа композиторлардың туындыларында сирек кездесетін комбинацияларды қолданады, мысалы, үш бас бірге немесе үш дискант бірге. Кейбір консорт музыкасы органмен сүйемелдеу үшін арналған. Лупоның аспаптық композицияларының нақты түрлері: фантазиялар (алты бөлімге арналған 12, бес бөлімге арналған 35, төрт бөлімге арналған 13 және үш бөлімге арналған 24); паван, гальярд және альманд (алмандтар). Кейбір фантазиялар итальяндық мадригалдардың тікелей транскрипциялары болып табылады.
Lupo was one of the principal figures in the development of the viol consort repertory. In addition, he was a significant composer of sacred vocal music. He probably wrote a considerable quantity of music for the court violin ensemble, however almost none of it survives; it has been hypothesised that much of the anonymous repertory for this group is by Lupo. Most of the music for viols which Lupo wrote, for two, three, four, five, and six parts, dates from his employment in the household of Prince Charles. Many of the pieces use a contrapuntal and textural style reminiscent of the Italian madrigal, especially the pieces for five and six voices: in particular he imitated the style of Marenzio, whose works were well known in England, having made up a large part of Nicholas Yonge's 1588 Musica transalpina, which started the vogue for madrigals in England. His consort music for three and four parts is more experimental, often using combinations rare in other composers of the time, such as three basses together, or three trebles together. Some of the consort music was designed to be accompanied by organ. Specific types of instrumental compositions by Lupo include fantasias (12 for six parts, 35 for five parts, 13 for four parts, and 24 for three parts); pavanes, galliards, and Almands (allemandes). Some of the fantasias are direct transcriptions of Italian madrigals.
Анықтамалар және қосымша оқу
Питер Холман: "Томас Лупо", "Гров Музыка Онлайн", ред. Л. Мэйси (6 сәуірде 2006 ж. қарастырылды), (абоненттік қолжетімділік)
Peter Holman: "Thomas Lupo", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed April 6, 2006), (subscription access)