Кіріспе
Джозеф Конрад пен Форд Мадокс Фордтың романы «Романс» – Джозеф Конрад пен Форд Мадокс Фордтың жазған романы. Бұл олардың үш бірлескен жұмысының екіншісі болды. «Романс» романы 1903 жылы Лондондағы Smith, Elder & Co. баспасынан, ал 1904 жылдың наурыз айында Нью-Йорктегі McClure, Phillips and Company баспасынан жарық көрді. Макс Сондерстің сөзіне қарағанда, Конрад әдеби серіктес іздеуде бірнеше әдеби тұлғалардың кеңесін алған. У. Э. Хенли Конрадқа Фордты тиімді серіктес деп ұсынған. Конрад Фордқа бірлесіп жұмыс жасау туралы ұсыныс жасағанда, әдеби ынтымақтастық олар үшін жаңалық емес-тін, бірақ бұл маңызды романдар жазатын жазушылар үшін қалыпты жағдай емес еді, өйткені Форд: «Біздің елдегі сыншылар ынтымақтастыққа сенбейді» дегенді білген. Роман «Романс жолы» атты фильмге бейімделді.
a romance novel entitled Romance
Romance is a novel written by Joseph Conrad and Ford Madox Ford. It was the second of their three collaborations. Romance was eventually published by Smith, Elder & Co. in London in 1903 and by McClure, Phillips and Company in New York in March 1904. According to Max Saunders, Conrad, in his quest to obtain a literary collaborator, had been recommended by several literary figures. W. E. Henley pointed to Ford as a suitable choice for Conrad. Literary collaboration was not particularly uncommon when Conrad proposed it to Ford, but neither was it considered the proper way for serious novelists, as Ford was aware: "The critics of our favoured land do not believe in collaboration." The novel was adapted into the film The Road to Romance.
Ынтымақтастық
Конрадтың өмірбаянында, «Джозеф Конрад: Жеке естелік» (1924) еңбегінде Форд кейбір қарсыластар мен сыншылар оның Конрадпен «әдеби достығына» өзінің құрметімен қарағандай құрмет көрсетпегенін айтады. Бірақ Конрадпен арадағы байланысы «қызғаныштан мүлдем алыс болғандықтан, өте әдемі» болған. Шындығында, Форд Конрадқа серіктес ретінде көмектескенін айтып, былай деп жазды: «Мен Конрадқа жазушы ретінде де, адам ретінде де оның күрескен және терең кедейлікте болған алғашқы күндерінде көптеген жайларда пайдалы болдым». Жарияланбаған бөлімде ол командалық жазушысы туралы шындықты айтатын бір абзацты жасырды, онда Конрадтың «паразиттік адаммен жақын қарым-қатынас жасауды таңдады» деген пікірге қарсы шықты, мұндай айыптаманың өзіне де, Конрадқа да бірдей зиян келтіретінін мәлімдеді. Форд Конрадтың таңдауы туралы осылай жалғастырды, өзін сыннан қорғап, бірлесіп жазудың психологиясын түсінгенін көрсетті: «Егер ол жеке өмірінің ең құпия мәліметтері және одан да маңыздысы – кітаптарының пішіні мен сөздері туралы адаммен кеңессе, егер ол осы жақындық үшін паразиттік мінезді адамды таңдаса, онда ол күткендей адал адам емес және психолог ретінде де нашар». Фордтың досы және сыншысы Р.А. Скотт Джеймс Фордтың бір еңбегіне жазған кіріспесінде Фордтың Конрадқа ағылшын тілін үйреткенін құлшынып айтқанын жеткізеді. Форд Конрад туралы толығымен шындыққа сай келмейтін бірнеше мәлімдеме жасады. Жазушылардың әйелдері де бірлескен жұмыстарға қатысты, көбінесе Фордтың көңіліне тиеді, ол өмірбаянында Джесси Конрадты есімдерінің тізіміне енгізбеді. Конрад пен Форд «Серафина» романы бойынша бірлесіп жұмыс істеуге келісті, ал Форд осы романды жазуға бұрыннан-ақ кіріскен еді. Конрад Фордқа келуге шақырып хат жазды: «Қашан қаласаңыз келіңіз. Мен Серафинаны оқығаныңызды естігім келеді. Кейін мен өзім оқып шығамын. Өзіңізге ыңғайлы және (әсіресе) қалауыңызша әрекет етіңіз. Міне, тек соған құлақ қоюға тұрарлық». Бірлесіп жұмыс істеуге қарсылық білдірген тағы бір жағдай – Конрад Галсворсиге былай деп жазғанда болды: «Мен әлі де осалмын. «Серафинаны» аяқтап жатырмын. Әуессіз! Қорқынышты!» және тағы бір рет, кезекті кездесуден кейін Конрад Фордтың келуінен кейін «жартылай өлгенін және екі күнге төсекке жатып қалғанын» жазды.
In an unpublished section, he withheld a frank passage of confession about his team writer where he contradicts the argument that Conrad "chose to live on terms of intimacy with a parasitic person", stating that such an accusation was as damaging to himself as it was to Conrad. Ford continued in the same vein about the choices open to Conrad, defending himself from criticism and showing awareness of the psychology behind co writing:
"if he chose to consult the person as to the most private details of his personal life and – what is still more important – as to the form and the very wording of his books, – if he chose for this intimacy a person of a parasitic type, he was less upright a man than might reasonably be supposed And less of a psychologist." A critic and friend of Ford, R. A. Scott James, reveals in an introduction to one of Ford's works, rather unbelievably, that Ford had spiritedly claimed to have taught Conrad English. Ford made a number of claims about Conrad that may not have been completely true. The writers' wives were involved behind the scenes in the collaborations, often to the despair of Ford, who omitted any mention of Jessie Conrad in his biography. Conrad and Ford agreed upon a collaboration on Seraphina, a novel that Ford had already begun work on. Conrad wrote to Ford encouraging him to visit:
"Come when you like You will always find me here. I would be very pleased to hear Seraphina read. I would afterwards read it myself. Consult your own convenience and (especially) your own whim. It's the only thing worth deferring to." Another instance where making objections to collaborating occurred when Conrad wrote to Galsworthy commenting: "I am drooping still. Working at
Seraphina. Bosh! Horrors!" and again after a further bonding session Conrad wrote that Ford's visit had left him "half dead and [he] crawled into bed for two days".