Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы мүгедек балаларға көмектесетін қайырымдылық ұйымы "Батыр кедейлер гильдиясы" болды. Ол 1894 жылы Дам Грейс Кимминс (1871–1954) және тағы басқалармен бірге мүгедек ұлдарға қоғамда өнімді өмір сүруге қажетті ресурстарды ұсыну мақсатымен құрылды.
British charity for disabled children
The Guild of the Brave Poor Things was a British charity for disabled children. It was established in 1894 by Dame Grace Kimmins (1871–1954) et al. to provide resources for disabled boys to enable them to make a productive place for themselves in society.
Тарих
Ойын, сол кездегі бастауыш мектептердегі жатқа оқу және басқа да көп жаттығулармен салыстырғанда, оқуға маңызды жаңалық ретінде қарастырылды, әсіресе дене мүмкіндігі шектеулі балаларды оқытуда. Бұл бүгінгі күнгі жалпы білім беретін мектептердегі оқытумен үйлеседі, онда ойын Ұлыбританияның барлық балаларға арналған Ұлттық оқу жоспарының бір бөлігі болып табылады. Батыл Кедейлер Гильдиясы дене мүгедек балаларға білім берді (сол кезде "мүгедек" термині қолданылып, оны жамандыққа толы деп қарастырмады). 1894 жылы Кимминс Батыл Кедейлер Гильдиясын құруға әкелген жиналыс ұйымдастырды. Джулиана Хоратия Юингтің 1885 жылғы "Қысқа өмірдің тарихы" романы Кимминске мүгедек балаларға көмектесу үшін Гильдияны құруға шабыт берді. Грейс (кейін Ада Вачелл) өздерінің "Laetus sorte mea" ("Тағдырымда бақыттымын") деген ұранын Юингтің кітабынан алды. Фребель қоғамының журналы "Child Life" Гильдияны "өмір күресінде мүгедек болған, бірақ жақсы күресуге бейім, кез келген нанымды немесе нанымы жоқ ерлер, әйелдер және балалардың тобы" деп сипаттады. Бұл 21-ші ғасырда жоғарыдан қараушылық сияқты көрінсе де, 19-шы ғасырда мықты мінезді әйелдер бастаған сапалы жобалардың қалыпты жағдайы болды. 1895 жылы Гильдия Ада Вачеллге Бристольде ұқсас орталық құруға шабыт берді, ол 1987 жылға дейін жұмыс істеді. Батыл Кедейлер Гильдиясы Чейли мұрасы тұрғын үй орталығын да құрды.
Play was seen as a major positive addition to the more traditional methods of learning by rote and of other much more drilled aspects of the elementary schools of the time, especially when teaching the physically handicapped. This resonates with teaching in mainstream schools today where play is a part of the UK's National Curriculum for all children. The Guild of the Brave Poor Things provided education for physically handicapped children (in those days the term "crippled" was current and not viewed as pejorative). In 1894, Kimmins organised a meeting which resulted in the foundation of the Guild of the Brave Poor Things. Juliana Horatia Ewing's 1885 novel The Story of a Short Life inspired Kimmins to start the Guild to help children with disabilities. Grace (and later Ada Vachell took their motto ‘Laetus sorte mea’ (‘Happy in my lot’) from Ewing's book. Child Life, the journal of the Froebel Society, described the Guild as "a band of men, women, and children of any creed or none, who are disabled for the battle of life, and at the same time are determined to fight a good fight". While this may seem patronising in the 21st century it was typical of the way good quality initiatives were started by women of strong character in the 19th century. In 1895 the guild inspired Ada Vachell to create a similar facility in Bristol which continued until 1987. The Guild of the Brave Poor Things also spawned the Chailey Heritage residential centre.
Басқа ресурстар
Батыл кедейлер гильдиясының бір бөлігі Чейли мұрасы арқылы, бірақ Чейлиден шалқап жатқан қашықтықта, Ньюхейвен портының шығысындағы жағажайдағы Тайд Миллстегі бұрынғы Мұралық теңіз ауруханасы орналасқан еді.
Part of the Guild of the Brave Poor Things facilities via the Chailey Heritage, but at some distance from Chailey itself was the now derelict Heritage Marine Hospital at Tide Mills on the beach east of Newhaven harbour.