Ұлттық саябақтар қызметі заңы (1916) – АҚШ-тың табиғатты, тарихи ескерткіштерді сақтау және келер ұрпақтарға жеткізу мақсатын көздейтін федералдық заңы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлттық парктер қызметінің негізгі заңы, немесе Ұлттық парктер қызметінде, табиғатты қорғаушылар және т.б. арасында "Негізгі заң" деп аталатын бұл АҚШ-тың федералдық заңы, АҚШ Ішкі істер министрлігінің агенттігі – Ұлттық парктер қызметін (NPS) құрды. Заңға 1916 жылдың 25 тамызында президент Вудро Вильсон қол қойды. Ол АҚШ кодексінің 54-тарауында тіркелген. Заңмен құрылған Ұлттық парктер қызметі "кейінде аталған ұлттық парктер, ескерткіштер және қорықтар деп белгіленген федералдық аумақтарды пайдалануды осы парктердің, ескерткіштердің және қорықтардың негізгі мақсатына сәйкес келетін құралдар мен шаралар арқылы ілгерілетуге және реттеуге міндетті. Осы мақсат – ондағы табиғат көрікті жерлерін, табиғи және тарихи ескерткіштерді, сондай-ақ жабайы жануарларды сақтау және оларды болашақ ұрпақтардың ләззаты үшін бұзбастан, тиісті тәсілдермен пайдалану мүмкіндігін қамтамасыз ету".
The National Park Service Organic Act, or simply "the Organic Act" as referred to within the National Park Service, conservationists, etc., is a United States federal law that established the National Park Service (NPS), an agency of the United States Department of the Interior. The Act was signed into law on August 25, 1916, by President Woodrow Wilson. It is codified in Title 54 of the United States Code. The National Park Service established by the Act "shall promote and regulate the use of the Federal areas known as national parks, monuments, and reservations hereinafter specified by such means and measures as conform to the fundamental purpose of the said parks, monuments, and reservations, which purpose is to conserve the scenery and the natural and historic objects and the wild life therein and to provide for the enjoyment of the same in such manner and by such means as will leave them unimpaired for the enjoyment of future generations".
Ұлттық парктер мен ескерткіштердің тарихы
Ұлттық парктер 19 ғасырдың екінші жартысында, ал ұлттық ескерткіштер 20 ғасырдың басында белгілене бастады. Әр парк немесе ескерткіш жеке басқарылды немесе кейбір жағдайларда АҚШ армиясымен кезегімен басқарылды, олардың табысы әртүрлі болды. Әлемдегі алғашқы ұлттық парк – 1872 жылғы Йеллоустоун ұлттық паркі туралы заңмен құрылған Йеллоустоун ұлттық паркі. Бұл заң 2 миллион акрдан астам жерді қоныстандырудан, пайдаланудан немесе сатудан тыйым салды. Парк халықтың ләззатына арналды. Ішкі істер министрлігінің хатшысы Йеллоустондағы барлық ағаштарды, минералды кен орындарын, геологиялық кереметтерді және басқа да ресурстарды сақтауды міндеттеді. 1906 жылғы Ежелгіліктер заңы тарихи ескерткіштердегі жартас үңірлері мен пуэбло тұрғын үйлерін сақтау мақсатымен қабылданды. Ол президентке ұлттық ескерткіштер ретінде белгіленген жерлердегі тарихи және ғылыми маңызы бар нысандарды анықтауға рұқсат берді. Бұл заң федералды жерлерде осы ескерткіштерді рұқсатсыз қазуға немесе иеленуге тыйым салды. Ұлттық парктер қызметіне қарасты барлық нысандардың шамамен төрттен бірі толығымен немесе жартылай Ежелгіліктер заңы арқасында құрылды. Сәтті және ықпалды кәсіпкер Стивен Матерге Ішкі істер министрі Франклин К. Лейн Ұлттық парктерді басқару үшін бюро құруға қатысты заңға қолдау көрсетуді тапсырды. Матер бұл жұмысты тегін атқарды (символикалық жалақы ретінде 1 доллар алды) және жас заңгер Хорас Олбрайттың көмегімен науқан басталды. 1915 жылға қарай Вашингтондағы Кенттің үйінде тұрақты жиналыстар өтті. Бұл жиналыстарға Кент, Америка азаматтық қауымдастығының өкілі Дж. Хорас Макфарланд және Ұлттық парктерге жауапты Ішкі істер департаментінің Вашингтондағы бірнеше қызметкері қатысты. Заңға Калифорния штатынан өкіл Уильям Кент (I) және Юта штатынан сенатор Рид Смут (R) демеушілік етті. Бірінші NPS директоры Стивен Матер барлық тағайындалған ұлттық парктерді, шайқас алаңдарын, тарихи орындарды және ескерткіштерді қадағалауға және күтіп ұстауға жауапты болды.
National parks began to be designated in the second half of the 19th century, and national monuments in the early part of the 20th century. Each park or monument was managed individually or, alternately in some cases, by the United States Army, each with varying degrees of success. The first National Park in the world was Yellowstone National Park, which was established by the Yellowstone National Park Act of 1872. This act set aside over 2 million acres that were prohibited from settlement, occupancy, or sale. The park was dedicated to be for the enjoyment of the public. The secretary of the Department of Interior was put in charge of preserving all timber, mineral deposits, geologic wonders, and other resources within Yellowstone. The Antiquities Act of 1906 was signed as part of a movement to preserve prehistoric cliff dwellings and pueblo dwellings. It allowed the president to designate objects of historical and scientific significance on lands designated as national monuments. It denied the ability to appropriate or excavate any of these antiquities on federal land without permission from the department with jurisdiction. Nearly 1/4 of everything under the National Park Service started entirely or in part from the Antiquities Act. Successful and influential industrialist Stephen Mather was challenged by Interior Secretary Franklin K. Lane to lobby for legislation creating a bureau to oversee the National Parks. Mather accepted pro bono (accepting a perfunctory salary of $1) and with assistance primarily by a young lawyer named Horace Albright, a campaign was begun. By 1915, regular meetings were occurring at Kent's home in Washington. The group’s regulars were Kent, J. Horace McFarland of the American Civic Association, and the few Washington staff members of the Department of the Interior responsible the National Parks. The act was sponsored by Representative William Kent (I) of California and Senator Reed Smoot (R) of Utah. First NPS Director Stephen Mather was put in charge of supervising and maintaining all designated national parks, battlefields, historic places, and monuments.
1-бөлім
Ішкі істер министрлігінің хатшысы Ұлттық саябақтар қызметінің жоғары деңгейдегі қызметкерлерін таңдауға жауапты. Бұған мыналар кіреді: бір директор, бір директордың орынбасары, бір бас хатшы, бір суретші, бір жеделхатшы және Ішкі істер министрлігінің хатшысы қажет деп санаған кез келген басқа да қызметкерлер.
The secretary of the Department of the Interior is in charge of choosing high level employees within the National Park Service. This includes: one director, one assistant director, one chief clerk, one draftsman, one messenger, and any other employees seen necessary by the secretary of the Department of Interior