Кіріспе

Жосонның білімді шенеунігі (1417–1456)

Пак Пэң Ньён (hangul=박팽년; 1417 – 7 маусым 1456) – Жосон әулетінің ерте кезеңіндегі білімді шенеунік және алты шейіт болған министрлердің бірі ретінде танымал. Ол Сунчон Парк руының янбан отбасында дүниеге келді және жоғары министр Пак Чжон Римнің ұлы болды. 1434 жылы патша сапары барысында төменгі мемлекеттік қызмет емтиханын тапсырды, ал кейіннен Седжонг оны Ынталылар кеңесіне тағайындады. 1440 жылдары ол Ынталылар кеңесінің басқа мүшелерімен бірге Хунминчонгым мен Хангыль әліпбиін жасауға қатысты. 1447 жылы жоғары әдеби емтиханды тапсырып, 1454 жылы Даньчжон тұсында әділет министрінің орынбасары болды. Ол Юн Имнің анасының інісі Парк Вончжонның сегізінші туысы, сондай-ақ король Чжунчжонның екінші әйелі, королева Чангеңнің әкесі болды.

Өмірбаян

1455 жылы Даньчжонды Седжо құлатты, бұл Пак пен көптеген басқа да шенеуніктердің наразылығын тудырды. Пак жоғары лауазымдарда қызметін жалғастырды; 1455 жылы Чунчхон провинциясының губернаторы, ал 1456 жылы әділет министрінің орынбасары болып тағайындалды. 1456 жылы Седжоны құлату және Даньчжонды таққа қайта орнату жоспарына қатысты, бірақ жоспар Ким Жильдің сатқандығы арқасында ашыққа шықты. Седжо Парктің қабілеттерін бағалап, егер ол қатысқандығын мойындаса және Седжоны патша ретінде таныса, кешіруге дайын екенін айтты. Бірақ ол жасағандары үшін өкінуден бас тартқан соң, Седжо Парк өзін бұрыннан "патшаның құлы" деп атаған және одан астық алғандықтан, енді билігін жоққа шығарудың мәні жоқ деді. Парк оны жоққа шығарды, және шындығында, Парк өзінің барлық есептерінде "патшаның құлы" деген сөзді қасақана дұрыс жазбағандығы анықталды (ол "патшаның құлы" (臣) деген сөздің орнына "үлкен" (巨) мағынасындағы сөзді жазған), сондай-ақ патшалық астықты пайдаланбаған, оны қоймада қол тигізбей сақтаған. Парк түрмеде азаптаудан қайтыс болды. Оның отбасының барлық ер адамдары өлімге кесілді, ал әйелдер құлдыққа салынды. Паркқа арналған құлшынау орны Солтүстік Чунчхон провинциясының Чунчжу қаласындағы Синни мёнында орналасқан. Ол 18 ғасырда салынды, сол кезде Парк пен оның жақтастары үлгілі азаматтар деп есептелді. 1688 жылға дейінгі тағы бір ескерткіш Даэджон қаласының Дунгу ауданындағы Жаянг-дон жерінде, оның бұрынғы ресми резиденциясының орнында тұр. Парктің бірнеше сижо өлеңдері сақталған.