Кіріспе

Мексикалық саясаткер Альваро Манрике де Сунига, Виламанрике 1-ші маркизі (испан тілінде) (1590 ж. қайтыс болды, Испания), испан аристократы және Жаңа Испанияның жетінші вице-королі. Ол 1585 жылдың 17 қазанынан 1590 жылдың 26 қаңтарына дейін басқарды.

Ерте өмір және вице-король қызметіне тағайындалу

1540 жылдары Испанияда туған Манрике де Зуньига Бежардың төртінші герцогы Франсиско де Зуньига и Сотомайордың кіші ұлы болды. Ол Испания тәжі үшін тиімділікпен және адалдықпен қызмет еткендіктен, 1575 жылы король Филипп II оған Вилламанрике графы титулын берді. 1585 жылдың 26 ақпанында Филипп оны Педро Моя де Контрерастың орнын басу үшін Жаңа Испанияның вице-королі етіп тағайындады. Ол кезде Манрике де Зуньига бірнеше жыл Севильяда тұрды, онда ол Үндістанмен тікелей емес тәжірибе алды. Бұл жағдайда король, әдеттегідей Үндістан кеңесінің ұсынысына сүйенбей, өзі жеке шешім қабылдады. Жаңа дүниеге аттануға дейін ол бірнеше ай Испанияда болды. 1585 жылдың 7 қыркүйегінде ол әйелімен бірге Сан-Хуан-де-Улуаға (Веракрус) жетті. Содан кейін ол Мексика қаласына ресми түрде кіріп, лауазымын атқара бастады.

Әкімшілік

Манрике де Зунига өзінің әкімшілігін бұрынғы вице-король енгізген колониядағы шарап сату және таверналар орналасуына қатысты ережелерді аяқтаудан бастады. 1586 жылы тұрақты дін қызметкерлері мен әдеттегі дін қызметкерлері арасындағы өкілеттіктер мен құзырет мәселесі бойынша қайтадан қақтығыс туды. Бұл Вице-король Мартин Энрикес де Алмансаның әкімшілігі кезіндегі осы тараптар арасындағы даудың жалғасы болды. Монахтар (тұрақты дін қызметкерлері) халықтан қолдау алды, ал әдеттегі дін қызметкерлерін вице-король мен ақсүйектер қолдады. Доминикан, Августин және Франциска ордендерінің дінбасылары осы вице-корольге қарсы күресті. Пираттардың шабуылдары жалғасты. 1586 жылдың 18 қазанында сэр Фрэнсис Дрейк Манила галеоны «Санта-Ананы» басып алды. 1587 жылдың 6 тамызында Уатлуко порты (Оахака) ағылшын корсары Томас Кавендиштің қолына тиді, ал 1587 жылдың 3 қыркүйегінде ол Навидадты (Халиско) тонады. Кавендиш 1587 жылдың 15 қарашасында Баха-Калифорния жанында Манила галеоны «Санта-Ананы» да басып алды. Маниланың әрбір галеоны Филиппиннен Акапулькоға, содан Испанияға жіберу үшін бір жылдық қазынамен жүктелген болатын. Манрике де Зуниганың жауабы Тынық мұхитының портын қорғау үшін еріктілер жасағын құруды және пираттармен күресу үшін испандық кемелерді қаруландыруды қамтыды. Манрике Жаңа Испанияның солтүстік шекарасындағы ұзаққа созылған Чичимека соғысын аяқтауға маңызды қадамдар жасады, бұл Закатекас қаласының жанындағы күміс кендерімен байланысқа қауіп төндірді. Испанияның Чичимекаларды жеңіп, құлдыққа салу саясаты сәтсіз аяқталды. Манрике шіркеу өкілдерінің кеңесімен соғысқа жаңа тәсіл қолданды. Ол шекарадан көптеген испан сарбаздарын алып тастады, өйткені олар жағдайды жақсартудан гөрі керісінше оқталуға себеп болар деп есептелді. Ол Чичимека басшыларымен келіссөздер жүргізіп, оларға тамақ, киім, жер, дін қызметкерлері және құралдар беріп, «ұсыныс арқылы» оларды бейбіт өмірге көндіруге тырысты. Ол жаулық танытқан үндістерді іздеп табуға, тұтқындауға және өлтіруге тыйым салды. Нәтижелері жақсы болды. 1590 жылы ол Закатекасқа баратын жолдарды қауіпсіз деп жариялады (соңғы 40 жылда алғаш рет) және соғыс біртіндеп тоқтады.

Оның құлдырауы

1588 жылы вице-король Гуадалахара Аудиенсиясымен юрисдикциялық дауға тартылды. Бұл жаңадан құрылған Аудиенсия Мексика қаласы Аудиенсиясынан тәуелсіз және вице-корольден дербес жұмыс істеді. Манрике билігін орнатуға жасаған әрекеттері еріксіздік ретінде қарастырылып, зор қарсылыққа ұшырады. Оған тирандық, ашкөздік, туысқандық, Жаңа Испаниядан Испанияға жіберілетін хаттарды цензуралау және басқа да зәбір-зияраттар тағылды, бұл шағымдар Индия Кеңесіне жеткізілді. Көптеген айыптаулар негіссіз немесе әдейілеп үлкейтілген болса да, колония азамат соғысының алдында тұрғандай сезілді. Пуэбла епископы Педро Романос дағдарысты шешу үшін патшалық инспекторы (визитадор) болып тағайындалды. Романос Манрикеге қарсы болды, себебі олардың арасында бұрынғы діни-зайыырлық қақтығыстағы қарама-қарсы пікірлер болған. Ол вице-корольге қарсы күресіп, оның мүлкін тәркіледі. Бұл тәркілеу кейіннен Индия Кеңесімен жойылды, бірақ Жаңа Испанияда бұл шешім орындалмады, нәтижесінде вице-король мүсірлікке ұшырады. Манрике 1590 жылдың қаңтарына дейін вице-король қызметін атқарып тұрды, содан кейін оның орнына Луис де Веласко, Салинас графы Мексика қаласына келіп, басқаруды өз қолына алды. Манрике сот ісіне байланысты тағы бірнеше жыл Жаңа Испанияда қалуға мәжбүр болды. Ол әлі де мүсірлікте болды, сонымен қатар денсаулығы да нашар еді. Соңында ол Испанияға оралып, әділдік іздеді, бірақ Мадридке жеткеннен кейін көп ұзамай кедей және ренжіді күйде қайтыс болды.