Мануэл Каррилью: Португалиялық ғалым және саясаткер

Кіріспе

Португалиялық ғалым және саясаткер (1951 жылы туған)

Мануэл Мария Феррейра Каррильо (mɐnuˈɛl mɐˈɾiɐ kɐˈʁiʎu; т. Визеу, 9 шілде 1951 ж.) – португалиялық ғалым және саясаткер.

Өмірбаян

Ол он сегіз жасқа дейін Висеу қаласында өмір сүрді, онда оның әкесі Мануэль Эграсия Каррильо азаматтық губернатор және қала мэрі қызметін атқарды.

Мансап

1975 жылы Лиссабон университетінің әдебиет факультетін философия мамандығы бойынша бітірді, содан кейін Лиссабон университетінің Жаңа университеті әлеуметтік және гуманитарлық ғылымдар факультетінде аспирантураны аяқтады. 1985 жылы заманауи философия докторы, 1993 жылы агрегацияланған профессор, ал 1994 жылдан кафедра профессоры болды. Оның негізгі зерттеу салалары – білім философиясы, ғылым философиясы, аргументативтік және риторикалық теориялар, сондай-ақ коммуникация және саясаттағы мәселелер. Ол көптеген академиялық орталықтар мен халықаралық институттарда (мысалы, Collège International de Philosophie немесе Аргументацияны зерттеу жөніндегі халықаралық қоғам) жұмыс істеді. Сондай-ақ «Философия және Эпистемология» (1979–1984) және «Критика» (1987–1993) журналдарын құрып, басқарды, «Аргументация», «Мәдениет/Еуропа» және «Hermes» журналдарында жарияланды. Оның маңызды еңбектерінің кейбіреулері: «Razão e Transmissão da Filosofia» (1987), «Elogio da Modernidade» (1989), «Rhétorique de la Modernité» (1992), «Aventuras da Interpretação» (1995), «Rationalités» (1997), «Hipóteses de Cultura» (1999), «O Estado da Nação» (2001) және «O Impasse Português» (2005). Университеттен кейін бірнеше азаматтық және саяси лауазымдарды атқарды. 1980-ші жылдардан бері Португалия Социалистік партиясының белсенді мүшесі, ал 1996 жылы партияның Саяси комитетіне кірді. 1995 жылдан 2000 жылға дейін Португалияның Мәдениет министрі болды, бұл министрлік оған дейін болмаған және бірнеше маңызды мақсаттарды институционалдық тұрғыдан белгілеп, ұлттық міндеттер ретінде қабылдады. 2000 жылы социалистер Дурао Барросудың PSD партиясына сайлауда жеңілгеннен кейін Португалия Парламентіне депутат болды. Ол Сыртқы істер және Еуропалық мәселелер жөніндегі парламенттік комитеттердің мүшесі болды, сондай-ақ (2002 жылдан 2008 жылға дейін) Социалистік партияның парламенттік тобының вице-президенті қызметін атқарды. 2005 жылы Лиссабон қаласының мэрі лауазымына социалистердің үміткері болды, бірақ социал-демократ Кармона Родригеске жеңілді. Дегенмен, ол 2006 жылға дейін қалалық кеңес мүшесі болып қызмет етті. 2008 жылдың сәуірінен 2010 жылдың қыркүйегіне дейін Париждегі ЮНЕСКО-да Португалияның тұрақты өкілі болды. 1998 жылы ЮНЕСКО-ның Пикассо-Миро медалімен, ал 1999 жылы Еуропа археологиялық мұрасы сыйлығымен марапатталды. Сондай-ақ, 1996 жылы король Хуан Карлос Испанияның Граждандық Еңбек орденінің Ұлы крестімен, 1997 жылы президент Фернандо Энрике Кардосу Бразилияның Рио-Бранко орденінің Ұлы крестімен марапатталды, ал 1999 жылы Жак Ширактың ғирметті легионының Ұлы офицері атанды. Ол француздық «Le Monde» газеті мен португалиялық «Expresso», «Público», «Jornal de Letras, Artes e Ideias» және «Diário de Notícias» газеттерінде тұрақты колонкашы болды, соңғысында жақында «A Boa Distância» («Жақсы қашықтық» немесе «Жақсы қашықтықтан») атауы жоқ жаңа бейсенбі колонкасын жариялай бастады.

He graduated in Philosophy at Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa in 1975, and pursued post graduate studies at Faculdade de Ciências Sociais e Humanas of Universidade Nova de Lisboa, where he started an academic career. Became a Doctor in Contemporary Philosophy in 1985, Aggregated Professor in 1993, and Cathedratic Professor since 1994. His main research field are the areas of philosophy of knowledge, philosophy of sciences, argumentative and rhetorical theories and problems in communication and politics. He collaborated in numerous academies and international institutions (such as the Collège International de Philosophie or the International Society for the Study of Argumentation). Also created and directed the magazines Filosofia e Epistemologia (1979–1984) and Crítica (1987–1993), and wrote for Argumentation, Culture/Europe and Hermes. Some of his main Works are Razão e Transmissão da Filosofia (1987), Elogio da Modernidade (1989) Rhétorique de la Modernité (1992), Aventuras da Interpretação (1995), Rationalités (1997), Hipóteses de Cultura (1999), O Estado da Nação (2001) and O Impasse Português (2005). Out of the university, he has been occupying several civil and political functions. He’s a militant of the Portuguese Socialist Party since the 1980s, and became a member of its Political Committee in 1996. From 1995 to 2000 he was the Portuguese Minister of Culture, a ministry that didn’t exist before him and which institutionalized and defined several main objectives as its main (and national) goals. In 2000, after the socialists had lost the elections to Durão Barrosos’s PSD, he took a seat in the Portuguese Parliament. He there became a member of the Parliamentary Committees of Foreign Affairs and European Affairs, and (from 2002 to 2008) was also vice president of the Socialist Party’s Parliamentary Group. In 2005 he was the socialist’s candidate for Mayor of Lisbon, but lost to the social democrat’s Carmona Rodrigues. Nonetheless, he took his seat as Councilman until 2006. From April 2008 until September 2010 he was the Portuguese Permanent Representative at the UNESCO, in Paris. He has been awarded the Picasso Miró medal from the UNESCO in 1998 and the European Archaeological Heritage Prize in 1999. He has also been awarded the Spanish Gran Cruz da Orden de Merito Civil, by King Juan Carlos in 1996, the Brazilian Grã Cruz da Ordem do Rio Branco, by president Fernando Henrique Cardoso in 1997, and distinguished as a Grand Officier of the Légion d' Honneur, by Jacques Chirac in 1999. He has also been a regular columnist at French daily Le Monde and in the Portuguese newspapers Expresso, Público, Jornal de Letras, Artes e Ideias and Diário de Notícias, having recently started publishing in the last one a new Thursday column, untitled «A Boa Distância» (which can both mean «The Good Distance» and «From a Good Distance»).

Отбасы

Оның үш баласы бар және ол португалдық тележүргізуші Барбара Гимараеске үйленген болатын.