Америка революциясындағы француз офицері: Луи Антуан Жан Баптист де Камбрэ Диньи
Louis Antoine Cambray-Digny
Луи Камбрэ Динйи (1751-1822): Американ революциясындағы француз офицері. Бенджамин Франклин ұсынған, Вашингтонмен жұмыстасқан. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Луи Антуан Жан Батист де Камбрей Дигни (1751–1822) – Американдық революция кезінде француз офицері. Ол Италияның Флоренция қаласында француз ата-аналарының отбасында дүниеге келген. 1770 жылы офицерлік үміткер ретінде француз артиллериясына қосылғанға дейін оның ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ, ал 1774 жылы қызметтен босатылды. 1778 жылдың басында ол Бенджамин Франклиннан Джордж Вашингтонға жазған хаттарды қоса, ұсыныс хаттарымен көтерілісші американдық колонияларына аттанды. 13 маусымда Йорк қаласындағы Континенттік конгресс оған Континенттік армияның подполковнигі шені берді. Ол Монмут шайқасында шайқасқа қатысты, содан кейін Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына, одан кейін Пенсильвания штатының Питтсбург қаласына жіберілді, онда бас инженер ретінде Форт Макинтош құрылысын басқарды. 1779 жылдың 2 ақпанында ол Мэриленд штатының Балтимор қаласына, содан кейін Солтүстік Каролина штатының Эдентон қаласына жіберілді, онда Оңтүстік науқанында әскерлерге басшылық етті. Ол генерал Бенджамин Линкольнге жүйелі түрде есеп беріп отырды. Подполковник де Камбрей ақырында Саванна жорығына қатысу үшін жіберілді. 1779 жылдың соңында де Камбрей мен полковник Жан Батист Жозеф, Шевалье де Ламуй Чарльстонның қорғанысына көмектесу үшін, бекіністерді күшейтуге жіберілді. 1780 жылдың 12 мамырында ол Линкольн армиясының қалған бөлігімен бірге тұтқынға алынды және 1782 жылдың күзінде босатылды. Лейтенант-полковник де Камбрей 1780 жылы Чарльстонды британдықтар қоршаған кезде бекіністерді салудағы басшылығы үшін Оңтүстік Каролина Ассамблеясының медалімен марапатталды. Камбрей Дигни Джордж Вашингтон, Джон Пол Джонс, Натанаэль Грин, Энтони Уэйн және Дэниел Морган сияқты Революциялық соғыста медаль алған элиталық топқа кіреді. Оның медалі – Революциялық соғыс кезінде американдықтар берген 15 медальдің бірі және француз офицерлеріне берілген екі медальдің бірі. 1782 жылдың қазан айында, тұтқыннан босатылғаннан кейін, Шевалье де Камбрей Чарльз Уилсон Пилдің портреті үшін поза берді. Суретте Камбрей офицерлік әскери формасын киіп, Оңтүстік Каролина Ассамблеясының медалін тағып тұр. Портрет қазір Тәуелсіздік залының коллекциясында сақталуда. Жеті жылдық әскери қызметтен кейін, оның ішінде екі жылы тұтқын лагерінде өткен соң, де Камбрей бір жылдық демалыс сұрады, оған рұқсат берілді және ол Францияға оралды. Ол брифет-полковник шенімен зейнеткерлікке шықты және 1782 жылдың 15 қарашасында құрметпен босатылды. Ол 1789 жылғы француз сайлауына және Француз революциясына белсенді қатысты. Ол 1822 жылы Соммадағы шатосында 71 жасында қайтыс болды.
Louis Antoine Jean Baptiste de Cambray Digny (1751–1822) was a French officer during the American Revolution. He was born in Florence, Italy to French parents. Not much is known of his early life until he joined the French artillery as an officer candidate in 1770 and was discharged in 1774. In early 1778, he sailed to the revolting American Colonies with letters of recommendation including a letter from Benjamin Franklin to George Washington. He was given a commission as a lieutenant colonel in the Continental Army by Continental Congress in York, Pennsylvania on June 13. He fought at the Battle of Monmouth soon after. He was sent to Charleston, South Carolina and later Pittsburgh, Pennsylvania, where he directed construction of Fort McIntosh as a chief engineer. On February 2, 1779, he was sent to Baltimore, Maryland and then Edenton, North Carolina, where he would lead troops in the Southern Campaign. He gave regular reports to General Benjamin Lincoln. Lt. Col. de Cambray was eventually sent to take part in the Savannah Campaign. In late 1779 de Cambray and Colonel Jean Baptiste Joseph, the Chevalier de Laumoy were sent to help with the defense of Charleston by improving fortifications. He was taken prisoner on May 12, 1780, with the rest of Lincoln's army and exchanged in Fall, 1782. Lt. Col. de Cambray was given the distinction of being awarded a medal by the Assembly of South Carolina for his leadership in creating fortifications during the 1780 British Siege of Charleston. Cambray Digny stands among an elite group of Revolutionary War medal recipients, including George Washington, John Paul Jones, Nathanael Greene, Anthony Wayne, and Daniel Morgan. His medal is one of only 15 medals awarded by the Americans during the Revolutionary War and one of only two given to French Officers. In October 1782, after being released as a POW, Chevalier de Cambray sat for a portrait by Charles Willson Peale. In the painting, Cambray is wearing his Officer's military uniform, and the medal awarded to him by the South Carolina Assembly. The portrait is now in the collection at Independence Hall. Worn out after seven years as a soldier, two of them spent in a POW camp. De Cambray requested and was granted a one year leave, and returned to France. He retired with the rank of Brevet Colonel, and was honorably discharged on November 15, 1782. He took a small part in the French elections of 1789 and the French Revolution. He died at the age of 71 in 1822 in his chateau in the Somme.