Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герцогиня Сесилия Августа Мария Мекленбург-Шверин (20 қыркүйек 1886 – 6 мамыр 1954) – Германияның соңғы тәжді ханшайымы және Пруссияның тәжді ханшайымы, Германия императоры Вильгельм II-нің ұлы, неміс тәжді ханзадасы Вильгельмнің әйелі. Сесилия – Фредерик Франциск III, Мекленбург-Швериннің ұлы герцогы және Ресейдің ұлы герцогинясы Анастасия Михайловнаның қызы. Ол қарапайымдықпен тәрбиеленді, ал оның ерте өмірі көшпенді болды, жаздарын Мекленбургте, ал жылдың қалған уақытын Оңтүстік Францияда өткізді. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, 1898 жылдан 1904 жылға дейін әр жазда анасының туған жері – Ресейге сапар шекті. 6 маусым 1905 жылы ол неміс тәжді ханзадасы Вильгельмге үйленді. Олардың төрт ұлы мен екі қызы болды. Биік бойлы әрі сұлу Сесилия Германияда әсем киім талғамымен танымал болды. Алайда, күйеуі әйелдерге құмар болғандықтан, неке бақытсыз болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германия монархиясы құлаған соң, Сесилия күйеуінен көп бөлек өмір сүрді. Веймар Республикасы және нацистік кезеңде Сесилия негізінен Потсдамдағы Сесилиенхоф сарайында жеке өмір сүрді. Кеңес әскерлерінің шабуылымен ол 1945 жылдың ақпан айында Сесилиенхофтан шығып, ешқашан қайтып оралмады. 1952 жылға дейін Бад-Киссингенде тұрып, содан кейін Штутгарттың Фрауенкопф ауданындағы пәтерге көшті. 1952 жылы ол өмірбаяндық кітап жариялады. Екі жылдан кейін қайтыс болды.
Duchess Cecilie Auguste Marie of Mecklenburg Schwerin (20 September 1886 – 6 May 1954) was the last German Crown Princess and Crown Princess of Prussia as the wife of Wilhelm, German Crown Prince, the son of Wilhelm II, German Emperor. Cecilie was a daughter of Frederick Francis III, Grand Duke of Mecklenburg Schwerin and Grand Duchess Anastasia Mikhailovna of Russia. She was brought up with simplicity, and her early life was peripatetic, spending summers in Mecklenburg and the rest of the year in Southern France. After the death of her father, she traveled every summer between 1898 and 1904 to her mother's native Russia. On 6 June 1905, she married German Crown Prince Wilhelm. The couple had four sons and two daughters. Cecilie, tall and statuesque, became popular in Germany for her sense of style. However, her husband was a womanizer and the marriage was unhappy. After the fall of the German monarchy, at the end of World War I, Cecilie and her husband lived mostly apart. During the Weimar Republic and the Nazi period, Cecilie lived a private life mainly at Cecilienhof Palace in Potsdam. With the advance of the Soviet troops, she left the Cecilienhof in February 1945, never to return. She settled in Bad Kissingen until 1952 when she moved to an apartment in the Frauenkopf district of Stuttgart. In 1952, she published a book of memoirs. She died two years later.
Алғашқы жылдар
1886 жылдың 20 қыркүйегінде Шверин қаласында дүниеге келген Сесилия, Фридрих Франциск III, Мекленбург-Швериннің ұлы герцогы және Ресейдің ұлы герцогинясы Анастасия Михайловнаның кіші қызы болды. Ол балалық шағының көп бөлігін Балтық теңізі жағалауынан небары бірнеше шақырым жердегі Людвигслуст сарайының және Гелбенсанде аңшылық үйінің патшалық резиденцияларында өткізді. Оның әкесі астмадан қатты зардап шекті, ал Мекленбургтің ылғалды, суық климаты оның денсаулығына зиян келтірді. Осының салдарынан Сесилия отбасымен бірге Францияның оңтүстігіндегі Канн қаласында көп уақыт өткізді, сол кезде Еуропалық корольдық отбасылары осы қалаға жиі барып қайтатын, соның ішінде Сесилия танысқан Евгения императрицасы және болашақ күйеуінің атасы, Эдуард VII да осы қалада болды. 1897 жылғы қысқы сапарда Сесилияның әпкесі Александрина, әкесі 46 жасында қайтыс болғанға дейін Данияның мұрагер ханзадасы Кристианмен, кейіннен Данияның X Кристианымен танысты. Сесилия Шверинге оралғаннан кейін анасымен, жесір қалған анасымен Данияда уақыт өткізді. Оның әпкесінің тойы 1898 жылдың сәуір айында Канн қаласында өтті. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, Сесилия 1898 жылдан 1904 жылға дейін әр жазда Ресейдегі туыстарына сапар шекті. Ол Кронштадт шығанағындағы Михайловскоеде, анасының әкесі, Ресейдің Ұлы герцогы Михаил Николаевичтің шалғайдағы үйінде тұрды.
Born on 20 September 1886 in Schwerin, Cecilie was the youngest daughter of Frederick Francis III, Grand Duke of Mecklenburg Schwerin and Grand Duchess Anastasia Mikhailovna of Russia. She spent most of her childhood in Schwerin, at the royal residences of Ludwigslust Palace and the Gelbensande hunting lodge, only a few kilometres from the Baltic Sea coast. Her father suffered badly from asthma and the wet damp cold climate of Mecklenburg was not good for his health. As a result, Cecilie spent a large amount of time with her family in Cannes in the south of France, favoured at the time by European royalty, including some whom Cecilie met such as Empress Eugénie and her future husband's great uncle, Edward VII. During the winter visit of 1897, Cecilie's sister, Alexandrine, met her future husband, Crown Prince Christian, later Christian X of Denmark, shortly before the death of their father at the age of 46. After returning to Schwerin, Cecilie spent time with her widowed mother in Denmark. The wedding of her sister took place in Cannes in April 1898. After the death of her father, she traveled every summer, from 1898 to 1904, visiting her relatives in Russia. Cecilie lived there in Mikhailovskoe on Kronstadt Bay, the country home of her maternal grandfather, Grand Duke Michael Nikolaevich of Russia.
Қатысу
1904 жылы маусым айында Шверинде ағасы Фредерик Франциск IV-тің, Мекленбург-Швериннің ұлы герцогының үйлену тойында 17 жасар герцогиня Сецилия болашақ күйеуі, неміс мұрагер ханзадасы Вильгельммен танысты. Император Вильгельм II өзінің үлкен ұлын мерекеге жеке өкілі ретінде жіберген еді. 182 сантиметр (5'11") бойымен, сол кездегі көптеген әйелдерден биік болған Сецилия, неміс мұрагер ханзадасымен бірдей бойлы еді. Вильгельм оның айрықша сұлулығына, қара шашы мен көздеріне тәнті болды. 1904 жылдың 4 қыркүйегінде жас жұбай Гелбенсандедегі Мекленбург-Шверин аңшылық үйінде кездесулерін тойлады. Император осы оқиғаға орай жас жұпқа жақын жерде ағаштан салынған үй салып берді. 5 қыркүйекте жұбайдың алғашқы ресми суреттері түсірілді.
During the wedding festivities of her brother Frederick Francis IV, Grand Duke of Mecklenburg Schwerin in Schwerin in June 1904, the 17 year old Duchess Cecilie got to know her future husband, Wilhelm, German Crown Prince. Kaiser Wilhelm II had sent his eldest son to the festivities as his personal representative. Taller than most women of her time at 182 centimetres (over 5'11"), Cecilie was as tall as the German Crown Prince. Wilhelm was struck by her great beauty, and her dark hair and eyes. On 4 September 1904, the young couple celebrated their engagement at the Mecklenburg Schwerin hunting lodge, Gelbensande. The kaiser as an engagement present had a wooden residence built nearby for the couple. On 5 September the first official photos of the couple were taken.
Үйлену тойы
Мекленбург-Швериннің герцогинясы Сецилия мен неміс мұрагерлік ханзада Вильгельмнің үйлену тойы 1905 жылғы 6 маусымда Берлинде өтті. Швериннен Берлиннің Лехтер станциясына келген болашақ мұрагер ханшайымды платформада қою қызыл гүлдермен қарсы алды. Ол Белльвью сарайында Германияның бүкіл императорлық отбасымен күшін қосты, кейіннен Бранденбург қақпасы арқылы салтанатты түрде өтіп, Tiergarten саябағында артиллериялық салютпен қарсы алынды. Ол Берлин сарайына қарай жол тартқанда, көпшілік "Унтер ден Линден" көшесінің екі жағына жиылды. Император Вильгельм II оны сарайда қарсы алып, рыцарьдар залына жетеледі, онда Еуропаның түрлі патшалық үйлерінен келген елуден астам қонақ жас келінді күтіп отырды, олардың ішінде Ресейдің Ұлы князі Михаил Александрович, эрцгерцог Франц Фердинанд, сондай-ақ Дания, Италия, Бельгия, Португалия және Нидерланды елдерінің өкілдері болды. Үйлену тойы күні император Вильгельм II өзінің келініне Луиза орденін табыс етті. Неке қию рәсімі Корольдік капеллада және жақын орналасқан Берлин соборында өтті. Патшалық жұпқа үйлену тойына сыйлық ретінде әшекейлер, күміс және фарфордан жасалған заттар сыйланды. Келіннің тілегі бойынша Рихард Вагнердің "Лохенгрин" операсынан әйгілі той маршы, Рихард Штраустың дирижерлігімен "Нюрнберг шеберлері" музыкасымен бірге орындалды. Той күні Мекленбург-Швериннің герцогинясы Сецилия Германияның мұрагерлік ханшайымы және Пруссияның ханшайымы болды. Ол бір күні Германияның императрицасы және Пруссияның патшайымы болады деп күтілді.
The wedding of Duchess Cecilie of Mecklenburg Schwerin and the German Crown Prince Wilhelm took place on 6 June 1905 in Berlin. Arriving from Schwerin at Berlin's Lehrter Station, the future Crown Princess was greeted on the platform with a gift of dark red roses. She was greeted at Bellevue Palace by the entire German imperial family and later made a joyeuse entrée through the Brandenburg Gate to a gun salute in the Tiergarten. Crowds lined the sides of the Unter den Linden as she passed on the way to the Berlin Palace. Kaiser Wilhelm II greeted her at the palace and conducted her to the Knight's Hall where over fifty guests from different European royal houses awaited the young bride including Grand Duke Michael Alexandrovich of Russia, Archduke Franz Ferdinand, as well as representatives from Denmark, Italy, Belgium, Portugal and the Netherlands. On her wedding day, Kaiser Wilhelm II presented his daughter in law with the Order of Louise. The wedding ceremony took place in the Royal Chapel and also the nearby Berlin Cathedral. The royal couple received as wedding presents jewellery, silverware and porcelain. At the wish of the bride, Richard Wagner's famous wedding march from Lohengrin was played along with music from Die Meistersinger von Nürnberg|The Meistersinger from Nuremberg conducted by Richard Strauss. On her wedding day, Duchess Cecilie of Mecklenburg Schwerin became Her Imperial and Royal Highness The German Crown Princess and Crown Princess of Prussia. She was expected to one day become German empress and queen of Prussia.
Германияның мұрагерлік ханшайымы
Германияның тәжді ханшайымы ретінде Сецилия Германия императорлық үйінің ең жақсы көрілетін мүшелерінің біріне айналды. Ол әсемдігімен және сәнге құштарлығымен танымал болды. Көп ұзамай оның киім стилін Германия империясының көптеген әйелдері көшірді. Тойдан кейін тәжді ханзадалар жұбы Потсдамдағы Мәрмәр сарайында жазды өткізді. Әр жылдың қаңтар айында сот маусымының басталуымен, жұбайлар Берлиндегі Унтер-ден-Линдендегі тәжді ханзада сарайына оралатын. Сецилияның алғашқы баласы 1906 жылдың 4 шілдесінде дүниеге келді және дәстүрлі Хогенцоллерн есімі Вильгельм берілді. Сол кезде Германия монархиясы өте тұрақты болып көрінді. Дегенмен, жеке өмірінде ол өте жарық мінезді болды және қарсылықты қабылдамайтын. Бірақ, тәжді ханзаданың көзінің жолсыздығы мен билеп-төстеуші мінезінен кейін, некенің астында жарықтар пайда болды. Ол бірнеше рет қатынай бастады, бұл күйеу мен әйел арасындағы қарым-қатынасты шиеленістірді – бірде ол әйеліне соңғы махаббаты туралы айтқанда, ол өзін суға батыруды ойлады. Күйеуінің адалсыздығына қарамастан, Сецилия 1917 жылға дейін алты бала туды. Олар:
As German crown princess, Cecilie quickly became one of the most beloved members of the German imperial house. She was known for her elegance and fashion consciousness. It was not long before her fashion style was copied by many women throughout the German Empire. After the end of the wedding festivities, the crown princely couple made their summer residence at the Marble Palace in Potsdam. Every year at the beginning of the court season in January, the couple would return to the Crown Prince Palace in Berlin on Unter den Linden. Cecilie's first child was born on 4 July 1906 and given the traditional Hohenzollern name of Wilhelm. At the time, the German monarchy appeared to be very secure. Nonetheless in private she had a fiery temper, not countenancing contradiction. Although in public the marriage of the crown prince and princess appeared to be perfect, cracks quickly appeared due to the crown prince's wandering eye and controlling behaviour. Very early on, he began a series of affairs that strained the relationship between husband and wife on one occasion announcing to his wife his latest escapade, whereupon she thought of drowning herself. In spite of her husband's unfaithfulness, however, Cecilie had given birth to six children by 1917. They were:
Пруссияның принці Вильгельм (1906–1940); Доротея фон Сальвиатиге үйленген, балалары бар. Пруссияның князі Людвиг Фердинанд, Гогенцоллерн үйінің басшысы (1907–1994); Ресейдің Кира Кирилловнасына үйленген, балалары бар. Пруссияның принці Губерт (1909–1950); баронесса Мария фон Гумбольдт-Дахроденге үйленген, балалары жоқ; Кёстрицтің принцессасы Магдалена Рейске үйленген, балалары бар. Пруссияның принці Фридрих Георг (1911–1966); леди Бригид Гиннеске үйленген, балалары бар. Даун синдромымен туған Пруссияның принцессасы Александрина (1915–1980). Пруссияның принцессасы Сецилия (1917–1975); американдық сәулетші Клайд Кеннет Харриске үйленген, балалары бар. Ол өзі барон Отто фон Дунгернмен (1873–1969) құмарлыққа берілді, ол күйеуінің адъютанты болды – бірде Дунгернмен бірге жатуға тырысты. Дунгерн де сарайда басқа әйелмен қарым-қатынаста болғанын білгенде, ол күйеуіне мойындады, ол оған: «Тек менің императорлық шаңырағына (әкесі, кайзер Вильгельм II) деген құрметім сені тозаңға айналдырмауыма кедергі келтіреді» деп отставкаға жіберді.
Prince Wilhelm of Prussia (1906–1940); married Dorothea von Salviati, had issue. Prince Louis Ferdinand of Prussia, Head of the House of Hohenzollern (1907–1994); married Kira Kirillovna of Russia, had issue. Prince Hubertus of Prussia (1909–1950); married Baroness Maria von Humboldt Dachroeden, no issue; married Princess Magdalena Reuss of Köstritz, had issue. Prince Friedrich Georg of Prussia (1911–1966); married Lady Brigid Guinness, had issue. Princess Alexandrine of Prussia (1915–1980), who had Down's syndrome. Princess Cecilie of Prussia (1917–1975); married American architect Clyde Kenneth Harris, had issue. She herself developed a passionate relationship with Baron Otto von Dungern (1873 1969), her husband's aide de camp attempting, once, to get into bed with Dungern. On discovering that Dungern was also having an affair with another woman at court, she confessed to her husband who told him to resign with the words: "Only my consideration for his imperial majesty (his father, Kaiser William II) prevents me from grinding you into the dust."
Неміс ханшайымы ретінде әсер ету
Сесилия әйелдер білімін дамытуды қоса алғанда, көптеген салаларда елеулі әсер етті. Оның есімімен бірнеше мектеп және жол аталды. 1906 жылдың 6 желтоқсанында ханшайым AG Vulcan Stettin кеме жасаушылығында «SS Kronprinzessin Cecilie» атты Lloyd компаниясына тиесілі кеменің суға түсіру рәсімін өткізді. Бала кезінен теңізге құштар болған Сесилия үшін бұл оқиға зор қуаныш пен мәртебе әкелді. 1910 жылдың соңында жұбайлар Цейлон, Үндістан және Египетке сапар жасады. Берлиндегі Сесилияның өмірі әскери шерулерге қатысу, салтанатты банкеттер, ресми шаралар және басқа да сарай талаптарымен, соның ішінде шетелдік сарайларға мемлекеттік сапарлармен, оның ішінде Австрия императоры Франц Йозефтің Венадағы сарайына барумен толы болды. 1911 жылдың мамыр айында Сесилия мұрагер ханзадамен бірге Санкт-Петербургтегі Ресей императорлық сарайына барды. Сапар Ресей патшасының туған күнімен бірге өтті. 1911 жылдың маусымында Букингем сарайында король Георг V және королева Мэриге Лондонға сапар жасады. Лондондық «The Sphere» суретті журналы бұл сапарды «тәжді киюге келген біздің сүйікті қонақтарымыз» деп баялады. Королева Мэри императорлық жұбайға ерекше жақын болды және 1953 жылы қайтыс болғанға дейін неміс мұрагер ханшайымымен байланысын үзбеді. 1911 жылы Лондонға жасаған сапары Германия империясының өкілі ретінде Сесилияның соңғы сапары болды.
Cecilie made considerable impact in a number of areas including women's education. Several schools and roads were named after her. On 6 December 1906, the crown princess christened at AG Vulcan Stettin the Lloyd Steamship, 'SS Kronprinzessin Cecilie'. For Cecilie, who had a great passion for the sea since childhood, the gesture brought her great joy and honour. Towards the end of 1910, the couple undertook a tour to Ceylon, India and Egypt. Cecilie's life back in Berlin was made up of a constant round of royal duties attending military parades, gala state banquets, official ceremonies and other courtly expectations including state visits to foreign courts, including that of the Austrian Emperor Franz Josef in Vienna. In May 1911, Cecilie with the crown prince visited the Russian imperial court in Saint Petersburg. The visit coincided with the birthday of the Russian tsar. A visit to London to King George V and Queen Mary at Buckingham Palace followed in June 1911. The London illustrated magazine, 'The Sphere' reported the visit as "our beloved visitors for the coronation". Queen Mary was particularly fond of the imperial couple and maintained contact with the German crown princess until her death in 1953. The 1911 visit to London was Cecilie's last as representative of the German Empire.
Революция және неміс монархиясының құлдырауы
Соғыстың соңғы жылы саяси және экономикалық жағдай үмітсіздікке ұшырады. 1918 жылғы 6 қарашада жаңа неміс императорлық канцлері Баден князі Максимилиан министр Вильгельм Сольфпен кездесіп, неміс империясының болашағын талқылады. Олардың екеуі де монархияның тек қана император мен оның ұлы – мұрагер ханзаданың орнынан бас тартуы және мұрагер ханшайым Сесилияның кіші ұлының номиналды билікпен регенттік құру арқылы ғана сақтала алады деген пікірде болды. Алайда, бұл идея Фридрих Эберт канцлер болғаннан кейін және бірнеше күн өткен соң республика жарияланғандықтан тез арада жойылды. Император да, мұрагер ханзада да бейтарап Нидерландқа саяхаттап, босқындар статусын іздеді. Соғыстың соңында Германия жеңілген кезде монархия құлады. Сесилия кішкентай балаларымен революциялық кезеңде Потсдамда тұрды. Ол балаларымен Сесилиенхофтан көшіп, анасымен салыстырмалы түрде қауіпсіз Жаңа сарайға барып қосылды. Осы жерде императрица Августа Виктория келініне: "Революция болды. Император тақтан бас тартты. Соғыс жеңіліспен аяқталды", – деді.
The political and economic situation in the last year of the war became more and more hopeless. On 6 November 1918, the new German imperial Chancellor, Prince Maximilian of Baden, met with Minister Wilhelm Solf to discuss the future of the German Empire. They were both of the opinion that the monarchy could only survive with the removal of the kaiser and his son the crown prince and the setting up of a regency under the nominal rule of the young son of Crown Princess Cecilie. Such an idea quickly disappeared with Friedrich Ebert becoming chancellor and a republic being declared a few days later. Both the kaiser and the crown prince crossed the border to seek exile in the neutral Netherlands. The monarchy collapsed with the defeat of Germany at the end of the war. Cecilie with her young children was living in Potsdam during the revolutionary period. She had moved from her new home of Cecilienhof with her children to join her mother in law in the relative safety of the New Palace. It was here that the Empress Auguste Viktoria informed her daughter in law, "The revolution has broken out. The kaiser has abdicated. The war is lost."
Республикадағы өмір
Бұрынғы мұрагер ханшайым өзінің отбасы мен Германияның алдында тұрған жаңа саяси жағдайға қатысты тек қана шынайы көзқарас танытты. Бұрынғы император күйеуіне қосылу үшін елден кетіп қалды. Тақ ханшайымы да осылай етуге дайын еді, бірақ мүмкін болса, Германияда балаларымен бірге қалуға ниеттенді. Оған рұқсат берілді және 14 қарашада ол Жаңа сарайдан сырттай шығып, жеке үйіне, Сесилиенхофқа оралды. Кейіннен жағдай өзгеріп, Сесили үйдегі қызметкерлердің санын 50 пайызға қысқартты. Балаларының тәрбиешісі де қызметтен кетті, нәтижесінде оның екі үлкен ұлы, князьдер Вильгельм мен Людовик Фердинанд, алғаш рет жақын маңдағы мектепте күндізгі оқушылар ретінде оқыды. Сесили Германия халқының қиын жағдайына шын ниетпен көңіл бөлді. Берлиндегі Неміс әйелдер одағының жолдауына жауап ретінде бұрынғы мұрагер ханшайым: "Маған ешқандай жанашырлық қажет емес. Менде кез келген неміс әйелінің басына түсетін бақытты жағдай бар, балаларымды жақсы неміс азаматтары ретінде тәрбиелеу мүмкіндігі". Вильгельмге Германияға қатаң қуғын-сүргіннен 1923 жылы ғана оралуға рұқсат етілді. Бұрын оған бару қиын болатын. Бақытымызға орай, Гогенцоллерндер отбасы әлі де Германияда жеке меншігі бар еді, өйткені 1920 жылы қарашада Гогенцоллерндер отбасы мен Пруссия мемлекеті арасында жасалған уақытша келісімге сәйкес. Қазіргі Польшаның Силезия аймағында орналасқан 10 000 гектар жерді өңдеуге болатын Оэльс қамалы Сесилияның отбасына едәуір табыс әкелді. Күйеуі болмаған кезде, Сесилия бір кездері билік еткен Хогенцоллерн әулетінің жетекші тұлғасына айналды. Бұрынғы мұрагер ханшайым Нидерландыдағы Доорнға жер аударылған қайын атасынан айырмашылығы, империяның қалпына келтірілетініне ешқандай сенімділік танытпады. Оның қайтып келуі мүлдем мүмкін емес еді. 1923 жылдың тамызында Густав Стресманн Веймар Республикасының канцлері болып сайланғанда, бұрынғы мұрагер ханзада үшін келіссөздер басталды. 1923 жылы 13 қарашаның кешінде Сесилия күйеуін Оэльс қасабасында кездестірді. Бір-бірінен ұзақ жылдар бөлек өмір сүргендігі мен Вильгельмнің мінез-құлқы некелерін тек қана формалдыққа айналдырды, бірақ Сесили тіпті алыстан да отбасын сақтап қалуға бел буды. Ол көбінесе Потсдамдағы Сесилиенхофта, ал күйеуі Силезияда тұратын. Ерлі-зайыптылар отбасылық үйлену тойы, балаларды бекіту, шомылдыру рәсімдері және жерлеу рәсімі сияқты отбасылық бірлік үшін қажет болған кезде ғана бірге болады. 1927 жылы Гогенцоллерндер мен Пруссия мемлекеті арасында соңғы қаржылық келісімге қол жеткізілді. Сесили бірнеше қайырымдылық ұйымдары, мысалы, Королева Луиза қоры, Отанның әйелдер одағының төрағасы және Сент-Джон орденінің ханымдары сияқты белсенді болды, сонымен қатар саяси араласудан аулақ болды. 1933 жылы Адольф Гитлер басқарған нацистік партия билікке келгеннен кейін, осындай қайырымдылық ұйымдарының барлығы таратылды.
The former crown princess was nothing but realistic about the new political situation confronting her family and Germany. The former empress went into exile to join her husband. The crown princess was quite prepared to do the same, but wanted to stay in Germany with her children if at all possible. This she was allowed to do and on 14 November, she quietly left the New Palace and returned to her private home of Cecilienhof. As a result of a change of circumstances, Cecilie reduced her household staff by 50%. Her children's tutor also left her service and as a result her two eldest sons, Princes Wilhelm and Louis Ferdinand, for the first time attended as day students at a nearby school. Cecilie had considerable sympathy for the plight of the German people. In reply to an address from the German Women's Union in Berlin, the former crown princess stated, "I need no sympathy. I have the beautiful situation that can befall any German woman, the education of my children as good German citizens." Wilhelm was only allowed to return to Germany from his enforced exile in 1923. Before then visits to him were difficult. Fortunately for the Hohenzollern family they still possessed considerable private holdings in Germany due to a provisional agreement worked out between the Hohenzollern family and the Prussian state in November 1920. Castle Oels, a castle with 10,000 hectares of workable land in Silesia, now in modern day Poland, provided substantial income for Cecilie's family. In the absence of her husband, Cecilie became the leading figure in the once ruling House of Hohenzollern. The former crown princess was under no illusions that the empire would be restored, unlike her father in law exiled in Doorn in the Netherlands. His return was completely impossible. With the election of Gustav Stresemann as chancellor of the Weimar Republic in August 1923, negotiations for the former crown prince commenced. On the evening of 13 November 1923, Cecilie met her husband at Castle Oels. The years of separation and the behavior of Wilhelm had made the marriage now merely one in name only, but Cecilie was determined to keep things together even at a distance. More and more she lived in Cecilienhof at Potsdam, while her husband lived in Silesia. The couple would come together when necessary for the sake of family unity for occasions such as family weddings, confirmation of children, christenings and funerals. In 1927, a final financial agreement was reached between the Hohenzollerns and the Prussian state. Cecilie remained active within several charity organizations such as the Queen Louise Fund, Chair of the Fatherland's Women Union and the Ladies of the Order of St. John, while keeping clear of any political involvement. With the coming to power of the Nazi Party of Adolf Hitler in 1933, all such charitable organizations were dissolved.
1933-1939 жылдардағы нацистік Германияның билігі кезінде
1933–1945 жылдары Сесили Сесилиенхофта жеке өмір сүрді. Оның үлкен ұлы Вильгельм 1933 жылғы 3 маусымда Доротея фон Сальвиатиге үйленген кезде болашақ мұрагерлік құқығынан бас тарды. Бұл Доротеяның текті патшалық әулеттен еместігіне байланысты болды. Патшалық үй ресми түрде жойылғанымен, оның қатаң ережелері күшінде қалды. Бұрынғы тәж мұрагері мен ханшайым өз ұлын қуғынға ұшыраған кайзерден гөрі жақсырақ түсінді. Сесили бұл жағдайға бейімделіп, оны жақсы қабылдады және 1934 жылғы 7 маусымда алғаш рет әже болғанда қуанды. 1935 жылы Сесилияның екінші ұлы экономика білімін алғаннан кейін, АҚШ-та Ford Motor Company компаниясында механик болып жұмыс істеді, сосын Lufthansa компаниясына өтті. Оның үшінші ұлы Хубертус шаруашылықпен айналысқаннан кейін әскерге, одан соң ұшқыш болу үшін әуе күштеріне қосылды. Кіші ұлы Фридрих жеке кәсіппен айналысты. 1938 жылғы мамыр айында ханзаде Людовик Фердинанд Ресейдің болашақ тағына үміткер Ұлы князь Кирилл Владимировичтің қызы, Ұлы князесі Кира Кирилловнаға Сесилиенхофта үйленді. Бұл 1939 жылғы қыркүйекте соғыс басталғанға дейін отбасының өткізген соңғы маңызды шарасы болды.
During 1933–1945, Cecilie lived a private life at Cecilienhof. Her eldest son, Wilhelm forfeited his position as possible heir when he married Dorothea von Salviati on 3 June 1933. This occurred as she was not from a suitable royal family. Even though the royal house was formally deposed, its strict house rules persisted. The former crown prince and princess were more understanding of their son than the exiled kaiser. Cecilie was not perturbed and made the best of the situation and was delighted when she became a grandmother for the first time on 7 June 1934. In 1935, Cecilie's second son worked, after studying economics and working for a time in the United States as a mechanic for Ford Motor Company, then with Lufthansa. Her third son, Hubertus, after spending a period of time farming joined the military and then the air force to become a pilot. The youngest son Friedrich went into business. In May 1938, Prince Louis Ferdinand married Grand Duchess Kira Kirillovna of Russia, daughter of the pretender to the Russian throne, Grand Duke Cyril Vladimirovich, at Cecilienhof. It would be the last great family occasion before the outbreak of war in September 1939.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың қыркүйек айында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Сесилияның отбасы мен Германия үшін салыстырмалы түрдегі тыныштық аяқталды. Сесилияның 24 жастағы жүрекжары, принц Оскар, Польшаға басып кіргеннен кейін бес күн өткен соң қаза тапты. Тағы бір қайғылы оқиға 1940 жылдың 23 мамырында Францияның Валенсиен қаласында Вильгельм шайқаста қаза тапқанда болды. Ол 26 мамырда Нивельдегі госпитальде көз жұмды. Оның қосылу рәсімі 29 мамырда Потсдамдағы Бейбітшілік шіркеуінде өтті. 50 000-нан астам адам оның әжесі, бұрынғы императрица Августа Викторияның қабірінің жанындағы Ескі ғибадатханасына, соңғы демалыс орнына дейін жол бойы тұрды. Батырларша қаза тапқан ханзадаға деген құрметтің үлкен саны Адольф Гитлерді алаңдатты және ашуландырды. Осының салдарынан, бұрынғы неміс әулеттерінен ешбір ханзада майданға жіберілмеді және 1943 жылы Гитлер оларды қарулы күштерден босатуға бұйрық берді. 1941 жылы бұрынғы кайзер Вильгельм II қайтыс болды. 55 жасқа келгенде Сесилияның күйеуі Гогенцоллерн әулетінің басшысы атанды. Монархия тұсында бұл Сесилия мен оның күйеуі үшін үлкен өзгеріс болғанымен, бұл өзгеріс нацистік Германияның басшысынан қауіпті болуы мүмкін еді. Осы кезеңде Сесилия күйеуімен бірге Берлиннің қауіп-қатерінен алыс, тыныш өмір сүру үшін Ольс сарайына көшіп, уақытын өткізді. Тіпті пойызбен астанадан 30 минуттық қашықтықта орналасқан Потсдам да тым жақын болды. Соғыс нашарлаған кезде Сесилия отбасымен бірге Кеңес әскерінің шабуылынан қашып, 1944 жылдың желтоқсан айында Рождествоны тойлаған Потсдамға оралды. Бұл оның сүйікті үйінде өткізген соңғы мереке болды. 1945 жылдың ақпан айында Сесилия Сесилиенхофты соңғы рет тастап кетті.
A period of relative calm for Cecilie's family and for Germany came to an end with the outbreak of World War II in September 1939. Cecilie's 24 year old nephew, Prince Oskar, fell as a casualty five days after the start of the invasion of Poland. More personal tragedy occurred when Wilhelm was mortally wounded in battle at Valenciennes in France on 23 May 1940. He died on 26 May in a field hospital at Nivelle. His funeral took place in the Church of Peace at Potsdam on 29 May. Over 50,000 people lined the way to his final resting place in the Antique Temple near the remains of his grandmother, former Empress Auguste Viktoria. The huge turnout in respect for a prince, who had died a hero's death, from the former ruling dynasty, alarmed and infuriated Adolf Hitler. As a result, no prince from a former German dynasty was allowed to serve at the front and in 1943 Hitler ordered that they all be discharged from the armed forces. In 1941, the former Kaiser Wilhelm II died. At the age of 55, Cecilie's husband became Head of the House of Hohenzollern. While under the monarchy this would have meant a great change for Cecilie and her husband, the change was potentially dangerous because of the leader of the Nazi German state. During this time, Cecilie and her husband increasingly retreated to Castle Oels to live a quiet life, far away from the dangers of Berlin. Even Potsdam, only 30 minutes away by train from the capital was too close for comfort. With the war going badly, Cecilie and her family left the advancing danger of the Soviet Army to return to Potsdam where they celebrated Christmas in December 1944. It would be the last such occasion at her beloved home. In February 1945, Cecilie left Cecilienhof for the last time.
Соңғы жылдар
1945 жылы ақпанда Сесилия Кеңес Армиясынан қашып, Бавариядағы Бад-Киссингендегі доктор Пол Сотье (Кайзер Вильгельм II-нің жеке дәрігері) Фюрстенхоф санаториясына келді. 1946 жылдың 20 қыркүйегінде ол 60 жасқа толып, тойлады. Бұл мерекеге күйеуі мен балаларының бір бөлігі қатысты. Вильгельм Хечингендегі шағын үйге қоныстанды. 1950 жылдың 8 сәуірінде тағы бір қайғыға ұшырады – ұлы Хьюбертус аппендициттен көз жұмды. 1951 жылдың басында бұрынғы мұрагер ханзаданың денсаулығы нашарлап, 20 шілдеде дүниеден өтті. 26 шілдеде Хогенцоллерн сарайында оның жерлеу рәсімі өтті, ол марқұм Хьюбертустың күлін сақтаған урнаның жанына жерленді. Ұлы Луи Фердинандтың қолынан ұстап, Сесилия күйеуімен соңғы рет қоштасты. Ол 1952 жылға дейін Бад-Киссингенде тұрды, содан кейін Штутгарттың Фрауенкопф ауданындағы пәтерге көшті. 1952 жылы Сесилияның «Еске алулар» атты естеліктері жарық көрді. Жазылу мен достық қарым-қатынасты нығайту мақсатында, бұрынғы мұрагер ханшайым Сесилия 1952 жылдың мамыр айында Англияға сапары барысында король Георг V-нің жесірі, Мэри патшайыммен кездесті. Сесилия ұлы Фредериктің қызы, Пруссия принцессасы Виктория Маринаның крещение рәсіміне қатысу үшін алғаш рет сапар шекті. Содан кейін тағы бір қайғы орын алды – Сесилияның қарындасы, Данияның ана патшайымы, королева Александрин сол жылдың 28 желтоқсанында қайтыс болды. 1953 жылдың 3 қаңтарында Сесилия Даниядағы Роскилде соборында өткен жерлеу рәсіміне қатысты. Осы оқиғадан кейін бұрынғы ханшайым толыққанды жазыла алмады. Ол отбасының көмегімен күресіп, 1954 жылдың 6 мамырына дейін өмір сүрді, содан кейін Бад-Киссингенге сапары кезінде дүниеден өтті. Бұл күні оның қайтыс болған күйеуінің 72 жылдығы еді. 1954 жылдың 12 мамырында оның жерлеу рәсімі өтті және оның денесі Хогенцоллерн сарайының аумағында мұрагер ханзада Вильгельмнің қабіріне жақын жерленді.
Cecilie fled the Soviet Army in February 1945 to the sanatorium of Dr. Paul Sotier (personal physician of Kaiser Wilhelm II) Fürstenhof in Bad Kissingen in Bavaria. On 20 September 1946, she celebrated her 60th birthday. She was joined on this occasion by her husband and some of their children. Wilhelm had settled into a small house in Hechingen. Tragedy struck again when yet another son, Hubertus, died from appendicitis on 8 April 1950. In early 1951, the health of the former Crown Prince deteriorated and on 20 July he died. On 26 July, his funeral took place at Castle Hohenzollern where he was buried in the ground near an urn containing the ashes of the late Hubertus. On the arm of her son, Louis Ferdinand, Cecilie bade a final farewell to her husband. She remained in Bad Kissingen until 1952 when she moved to an apartment in the Frauenkopf district of Stuttgart. In 1952, Cecilie's memoirs, 'Remembrances' were published. In an act of healing and friendship, the former Crown Princess Cecilie was received by King George V's widow, Queen Mary, in May 1952 during a visit to England. Cecilie visited for the first time to attend the christening of her granddaughter, Princess Victoria Marina of Prussia, the daughter of her son Frederick. Tragedy once again struck when Cecilie's sister, the Danish Queen Mother, Queen Alexandrine died on 28 December of the same year. On 3 January 1953, Cecilie attended her funeral at Roskilde Cathedral in Denmark. From this time on, the former crown princess never fully recovered. She managed to struggle on with the help of her family until 6 May 1954 when she died on a visit to Bad Kissingen. It was the 72nd birthday of her late husband. On 12 May 1954, her funeral took place and her remains were interred next to Crown Prince Wilhelm in the grounds of Castle Hohenzollern.